III SA/Kr 1498/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura Sędziowie WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko (spr.) Asesor WSA Magdalena Gawlikowska Protokolant sekretarz sądowy Paulina Grojec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi T. Spółki Akcyjnej w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 24 czerwca 2024 r. nr SKO.NA/4130/84/2024 w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18% oprócz piwa oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, decyzją z dnia 24 czerwca 2024 r., nr SKO.NA/4130/84/2024 działając na podstawie art. 18 ust.1, art. 18 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 18 ust. 7 pkt 7 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j.. Dz. U. z 2023 r. poz. 2151 z późn zm., dalej: u.w.t.p.a.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572 z późn. zm., dalej: k.p.a.) po rozpoznaniu odwołania T. Spółka Akcyjna w K. (dalej: skarżąca), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 10 kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia z dnia 3 sierpnia 2021 r. nr [...], na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. B, tj. o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18 % oprócz piwa przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, jakim jest restauracja, mieszcząca się w K. ul. J. [...] w K. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym. Prezydent Miasta Krakowa, decyzją z dnia 10 kwietnia 2024 r. cofnął zezwolenia z dnia 3 sierpnia 2021 r. nr [...], na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. B, tj. o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18 % oprócz piwa przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, jakim jest restauracja, mieszcząca się w K. ul. J. [...] w K., wydanego dla skarżącej – K. ul. M. 14B (aktualny adres: K., ul. M. 4 lok. II/3). W motywach rozstrzygnięcia, organ I instancji wskazał, że podstawą do cofnięcia zezwolenia jest ustalenie, że skarżąca nie dopełniła w ustawowym terminie 14 dni obowiązku dokonania zgłoszenia zmiany siedziby spółki - podmiotu wpisanego do treści zezwolenia. Organ wyjaśnił, że w trakcie prowadzenia innych czynności, z urzędu ustalił, iż w stosunku do przedsiębiorcy posiadającego stosowne zezwolenie nastąpiła zmiana siedziby spółki z ul. M. 14B, [...] K. na ul. M. 4, lok. II/3, [...] K., która to zmiana winna być zgłoszona organowi wydającemu zezwolenie w terminie 14 dni od dnia jej zaistnienia. Pomimo, że zmiana treści wpisu do KRS nastąpiła 5 października 2022 r., to żaden z przedstawicieli skarżącej nie zgłosił tej zmiany Prezydentowi Miasta Krakowa w wymaganym ustawowo terminie. Organ I instancji wyjaśnił, że w odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania o cofnięcie posiadanego przez skarżącą zezwolenia w dniu 9 lutego 2024 r. skarżąca poinformowała, że dopełniła formalności dokonując zmiany siedziby w Krajowym Rejestrze Sadowym, co zdaniem skarżącej jest wystarczające, gdyż ustawa o wychowaniu w trzeźwości nie precyzuje wprost jakie dane mają zostać zgłoszone. W ocenie organu I instancji, nie można uznać, że siedziba skarżącej jest prawnie irrelewantna dla wydania rozstrzygnięcia w postaci zezwolenia, albowiem norma art. 18 ust. 7 pkt ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nakłada na każdego przedsiębiorcę obowiązek zgłaszania organowi zezwalającemu wszelkie zmiany zawarte w zezwoleniu. Stąd też zmiana adresu przedsiębiorcy winna być zgłoszona organowi przez przedsiębiorcę w terminie 14 dni od dnia jej zaistnienia, pod rygorem zastosowania sankcji przewidzianej w art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. W związku z powyższym, brak dopełniania obowiązku informacyjnego w zakresie zmiany adresu siedziby skarżącej stanowi naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 18 ust. 7 pkt 7 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, co skutkuje cofnięciem posiadanego zezwolenia. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżąca wniosła dowołanie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: 1) art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, poprzez jego niewłaściwą wykładnię i rozszerzenie jego zastosowania, gdyż poprzez błędną wykładnię, gdyż ustawa o wychowaniu w trzeźwości nie precyzuje wprost jakie dane mają zostać zgłoszone w zezwoleniu. 2) art. 18 ust. 10 pkt 1 w zw. z art. 1 ust. 1 u.w.t.p.a poprzez orzeczenie o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych z powodu niedochowania obowiązku zawiadomienia organu wydającego zezwolenie o zmianie adresu Spółki w terminie 14 dni od tej zmiany, niebędącego wskazanym w treści zezwolenia miejscem sprzedaży napojów alkoholowych, gdy nowy adres został ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wpis ma charakter jawny a nadto jest powszechnie dostępny w związku z czym brak dokonania zawiadomienia organu wydającego zezwolenie w 14 dniowym terminie nie stanowił naruszenia przepisów u.o.w.t.p.a. Opisaną we wstępie decyzją SKO w Krakowie, utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy streścił przebieg dotychczasowego postępowania oraz powołał przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu podkreślił, że w trakcie prowadzenia przez organ I instancji innych czynności, organ ten z urzędu ustalił, iż w stosunku do skarżącej tj. przedsiębiorcy posiadającego stosowne zezwolenie nastąpiła zmiana siedziby skarżącej, która to zmiana winna być zgłoszona organowi wydającemu zezwolenie w terminie 14 dni od dnia jej zaistnienia. Z akt sprawy wynika także, że zmiana treści wpisu do KRS w zakresie zmiany siedziby skarżącej nastąpiła 5 października 2022 r., jednakże żaden z przedstawicieli skarżącej spółki nie zgłosił tej zmiany Prezydentowi Miasta Krakowa w wymaganym ustawowo terminie. Z treści zezwolenia, znajdującego się w aktach sprawy, udzielonego skarżącej, wynika, że była ona pouczona jakie warunki enumeratywnie wymienione obligatoryjnie musi spełnić, móc prowadzić działalność w zakresie obrotu napojami alkoholowymi. W motywach rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że podziela stanowisko organu I instancji, że brak dopełniania obowiązku informacyjnego w zakresie zmiany adresu siedziby przedsiębiorcy stanowi naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 18 ust. 7 pkt 7 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Wyjaśnił, że zezwolenie udzielane jest konkretnemu podmiotowi, który posiada konkretne dane - w odniesieniu do rozpoznawanej sprawy są to dane spółki obejmujące również adres siedziby podmiotu. I to temu konkretnie podmiotowi udzielane jest zezwolenie, a więc w sytuacji zmiany danych podmiotu, widniejących w zezwoleniu winny one zostać zgłoszone w organie zezwalającym. Warunki i zasady określone w zezwoleniu mają charakter przedmiotowo - podmiotowy. Odnoszą się one do danego określonego w zezwoleniu podmiotu prowadzącego sprzedaż napojów alkoholowych w określonym miejscu. Z kolei wpisy w KRS są jawne, niemniej jednak ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nakłada na podmiot posiadający zezwolenie obowiązek informacyjny względem organu zezwalającego, a nie na organ obowiązek śledzenia zmian dotyczących sytuacji przedsiębiorców posiadających stosowne zezwolenie. W ocenie Kolegium, nie można uznać, że siedziba przedsiębiorcy jest prawnie irrelewantna dla wydania rozstrzygnięcia w postaci zezwolenia, albowiem norma art. 18 ust. 7 pkt 7 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nakłada na każdego przedsiębiorcę obowiązek zgłaszania organowi zezwalającemu wszelkie zmiany zawarte w zezwoleniu. Stąd też zmiana adresu przedsiębiorcy winna być zgłoszona organowi przez przedsiębiorcę w terminie 14 dni od dnia jej zaistnienia, pod rygorem zastosowania kary. Obowiązkiem prowadzących działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych jest takie jej zorganizowanie, aby nie zaistniał jakikolwiek przypadek nieprzestrzegania, określonych w ustawie z 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, warunków sprzedaży napojów alkoholowych. W razie zaistnienia jakiegokolwiek złamania warunków sprzedaży napojów alkoholowych określonych w ustawie, zastosowanie sankcji przewidzianej w art. 18 ust. 10 pkt 2 powyższej ustawy musi być obligatoryjnie zrealizowane przez właściwy organ, niezależnie od przyczyn takiego stanu rzeczy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca, zakwestionował wyrażony w zaskarżonej decyzji pogląd, zarzucając organowi: 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego: - art. 18 ust. 10 pkt 2 u.w.t.p.a. w zw. z art. 18 ust. 7 pkt 7 u.w.t.p.a. poprzez jego niewłaściwą wykładnię i rozszerzenie jego zastosowania, gdyż ustawa o wychowaniu w trzeźwości nie precyzuje wprost jakie dane mają zostać zgłoszone w zezwoleniu; - art. 18 ust. 10 pkt 1 w zw. z art. 1 ust. 1 u.w.t.p.a poprzez orzeczenie o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych z powodu niedochowania obowiązku zawiadomienia organu wydającego zezwolenie o zmianie adresu spółki w terminie 14 dni od tej zmiany, niebędącego wskazanym w treści zezwolenia miejscem sprzedaży napojów alkoholowych, gdy nowy adres został ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wpis ma charakter jawny a nadto jest powszechnie dostępny w związku z czym brak dokonania zawiadomienia organu wydającego zezwolenie w 14 dniowym terminie nie stanowił naruszenia przepisów u.o.w.t.p.a. 2. Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego: a to art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez przyjęcie za prawidłowe stanowiska organu I instancji, wedle którego brak zawiadomienia o zmianie adresu siedziby przedsiębiorcy stanowi naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 18 ust. 7 u.o.w.t.p.a. uzasadniające zastosowanie sankcji w postaci cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych i w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji pierwszo instancyjnej. Zdaniem skarżącej decyzja jest wadliwa, gdyż oparta jest na błędnej wykładni przepisów prawa materialnego . W uzasadnieniu skargi rozwinięto powyższe zarzuty. Mając powyższe zarzuty na uwadze, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieni skargi, skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. Przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 24 czerwca 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 10 kwietnia 2024 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia z dnia 3 sierpnia 2021 r. nr [...], na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. B, tj. o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18 % oprócz piwa przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, jakim jest restauracja, mieszcząca się w K. ul. J. [...] w K., pod kątem kryterium legalności, wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną wyżej wymienionych rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Zgodnie z art. 18 ust. 10 u.w.t.p.a. zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, organ zezwalający cofa w przypadku: 1) nieprzestrzegania określonych w ustawie zasad sprzedaży napojów alkoholowych, a w szczególności: a) sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom nieletnim, nietrzeźwym, na kredyt lub pod zastaw, b) sprzedaży i podawania napojów alkoholowych z naruszeniem zakazów określonych w art. 14 ust. 3 i 4; 2) nieprzestrzegania określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych; 3) powtarzającego się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży, gdy prowadzący ten punkt nie powiadamia organów powołanych do ochrony porządku publicznego; 4) wprowadzenia do sprzedaży napojów alkoholowych pochodzących z nielegalnych źródeł; 5) przedstawienia fałszywych danych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 111 ust. 4; 6) popełnienia przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez osobę odpowiedzialną za działalność przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie; 7) orzeczenia, wobec przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną albo wobec osoby odpowiedzialnej za działalność przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie, zakazu prowadzenia działalności gospodarczej objętej zezwoleniem. Z kolei z art. 18 ust. 7 u.w.t.p.a. wynika, że warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest: 1) posiadanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1; 2) wniesienie opłaty, o której mowa w art. 111; 3) zaopatrywanie się w napoje alkoholowe u producentów i przedsiębiorców: a) posiadających odpowiednie zezwolenie na sprzedaż hurtową napojów alkoholowych lub b) o których mowa w art. 91 ust. 6; 4) w terminach do dnia 1 lutego, 1 czerwca, 1 października każdego roku kalendarzowego objętego zezwoleniem, okazanie przedsiębiorcy zaopatrującemu dany punkt sprzedaży napojów alkoholowych odpowiedniego dowodu potwierdzającego dokonanie opłaty, o której mowa w art. 111; 5) posiadanie tytułu prawnego do korzystania z lokalu, stanowiącego punkt sprzedaży; 6) wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem tylko przez przedsiębiorcę w nim oznaczonego i wyłącznie w miejscu wymienionym w zezwoleniu; 7) zgłaszanie organowi zezwalającemu zmian stanu faktycznego i prawnego, w stosunku do danych zawartych w zezwoleniu, w terminie 14 dni od dnia powstania zmiany; 8) prowadzenie sprzedaży w punkcie sprzedaży spełniającym wymogi określone przez radę gminy, na podstawie art. 12 ust. 1-3; 9) przestrzeganie innych zasad i warunków określonych przepisami prawa. W tym miejscu należy jeszcze raz wskazać, że zgodnie z powołanym art. 18 ust. 10 pkt 2 u.w.t.p.a. zezwolenie, o którym mowa w art. 18 ust. 1 u.w.t.p.a., organ zezwalający cofa w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych. Jest to decyzja związana. Ustawodawca nie zastosował żadnych przesłanek, które miałyby charakter oceny i umożliwiałyby organowi łagodzenie rozstrzygnięcia. W tym miejscu należy ponadto wskazać na przepis art. 18 ust. 5 u.w.t.p.a. wniosek o wydanie zezwolenia zawiera: 1) oznaczenie rodzaju zezwolenia; 2) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres, w przypadku ustanowienia pełnomocników ich imiona, nazwiska i adres zamieszkania; 3) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile przedsiębiorca taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP); 4) przedmiot działalności gospodarczej; 5) adres punktu sprzedaży; 6) adres punktu składowania napojów alkoholowych (magazynu dystrybucyjnego). Z kolei samo zezwolenie jest wydawane na podstawie wskazanego wniosku, a w jego treści określa się dokładnie podmiot, któremu udzielono zezwolenia wraz z jego adresem lub siedzibą firmy. Niewątpliwie zatem, skoro w zezwoleniu na sprzedaż alkoholu udzielonemu skarżącej spółce znajdowało się wskazanie jej siedziby i danych adresowych, to zmiana w tym zakresie skutkowała obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w art. 18 ust. 7 pkt 7 u.w.t.p.a. Wziąwszy pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu wskazanie siedziby i dane adresowe miało charakter danych dotyczących stanu prawnego i faktycznego zawartych w zezwoleniu w rozumieniu art. 18 ust. 7 pkt 7 u.w.t.p.a. Nie ulega wątpliwości, że siedziba spółki kapitałowej jest elementem jej stanu prawnego (wynika z umowy spółki i jest jedną z podstawowych kategorii charakteryzujących spółkę). Dane adresowe mają natomiast charakter danych faktycznych, uwidacznianych w rejestrze (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 stycznia 2021 r., sygn. III SA/Wr 531/19, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela zaprezentowane tam stanowisko. Stąd o zmianie treści wpisu do KRS, która nastąpiła 5 października 2022 r. skarżąca spółka powinna zawiadomić organ w ustawowym terminie. Bieg 14 dniowego terminu zaczyna biec od dnia, w którym postanowienie w przedmiocie powyższego wpisu zostało skarżącej spółce doręczone. Wprawdzie począwszy od 2023 r. skarżąca spółka w kontaktach z organem posługiwała się nowym adresem swojej siedziby, odbierała kierowaną do niej korespondencję, nie zmienia to jednak faktu braku złożenia przez nią stosownego oświadczenia w 14 dniowym terminie. Dopiero po wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu w dniu 23 stycznia 2024 r. (data doręczenia 30 stycznia 2024 r.) z dnia 6 lutego 2024 pochodzi informacja skarżącej spółki o zmianie adresu jej siedziby. Sąd dostrzega, że sankcja za brak formalnego poinformowania o zmianie adresu siedziby skarżącej spółki jest daleko idąca, tym niemniej taka konsekwencja wprost została przewidziana przez ustawodawcę bez żadnych możliwości oceny przez Sąd, czy brak stosownej informacji miał negatywny wpływ na same warunki prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych przez skarżąca spółkę. Informacja o adresie siedziby jest istotna z uwagi na to, że kontakt z podmiotem odbywa się właśnie na wskazany w zezwoleniu adres. Ustawodawca dał wyraz istotności tych danych właśnie poprzez wskazanie, że konieczne jest zgłaszanie organowi zezwalającemu każdej zmian stanu faktycznego i prawnego, w stosunku do danych zawartych w zezwoleniu, w terminie 14 dni od dnia powstania zmiany. Taka sztywna regulacja wynika również z faktu, że alkohol jest towarem wrażliwym, którego dystrybucja jest ściśle reglamentowana. Ponadto należy podkreślić, że przedsiębiorca funkcjonujący w danej branży powinien znać wymagania jej dotyczące, a wynikające z obowiązujących przepisów prawa. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, należy wskazać, że wprawdzie z art. 18 u.w.t.p.a. nie wynika wprost jakie dane powinny zostać wskazane w zezwoleniu na sprzedaż alkoholu, ale pośrednio należy je wyprowadzić z zakresu informacji zawartych we wniosku o zezwolenie. Ponadto w samym zezwoleniu skarżąca spółka został poinformowana o konieczności zgłaszanie organowi zezwalającemu każdej zmiany stanu faktycznego i prawnego, w stosunku do danych zawartych w zezwoleniu, w terminie 14 dni od dnia powstania zmiany, a dane dotyczące adresu siedziby znajdowały się w tym zezwoleniu. Nie ma przy tym znaczenia, czy nowy adres siedziby skarżącej spółki jest jawny – wynika bowiem wprost z Krajowego Rejestru Sądowego, a do tego zbioru dostęp jest otwarty. Ustawodawca wymaga bowiem wprost poinformowania organu o zmianie. Nie jest więc dopuszczalne przerzucanie na organ obowiązku samodzielnego ustalania i badania w odniesieniu do każdego podmiotu, któremu udzielono zezwolenia, czy doszło do zmiany danych określonych w KRS. Sąd w niniejszej sprawie nie dopatrzył się również naruszenia przepisów proceduralnych, które miałoby istotny wpływ na zaskarżoną decyzję. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.