II OZ 908/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.K. i D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 marca 2025 r. sygn. akt II SA/Gl 799/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S.K. i D.K. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 kwietnia 2024 r. nr WINB.WOA.7722.69.2024.AS w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 11 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 799/24 oddalił skargę S.K. i D.K. (dalej: "skarżący") na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 kwietnia 2024 r., nr WINB.WOA.7722.69.2024.AS w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 20 stycznia 2025 r. (k. 78 akt sądowych). Pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 21 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżących wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku (k. 83 akt). Postanowieniem z dnia 12 marca 2025 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną skarżących, na zasadzie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: "P.p.s.a."). W uzasadnieniu wskazał, że trzydziestodniowy termin, liczony od dnia doręczenia pełnomocnikowi skarżących odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, upłynął w dniu 19 lutego 2025 r. (środa). Natomiast pełnomocnik skarżących wniósł skargę kasacyjną w dniu 21 lutego 2025 r., a zatem po upływie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 P.p.s.a. Zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 12 marca 2025 r. wnieśli skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 178 w związku z art. 83 § 3 i art. 177 P.p.s.a. oraz art. 81 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061, dalej: K.c.) polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że skarga kasacyjna została nadana w urzędzie pocztowym po upływie terminu do jej wniesienia w sytuacji, gdy na kopercie zawierającej wyrok z uzasadnieniem widnieje informacja o powtórnym awizowaniu przesyłki w dniu 27 stycznia 2025 r., co stoi w sprzeczności z przyjętą przez Sąd datą doręczenia pełnomocnikowi skarżących zaskarżonego wyroku wraz uzasadnieniem (20 stycznia 2025 r.), zatem korespondencja sądowa nie mogła zostać doręczona pełnomocnikowi skarżących wcześniej niż w dniu 27 stycznia 2025 r. Jednocześnie pełnomocnik skarżących przedłożył poświadczoną za zgodność z oryginałem kopertę, w której został nadany wyrok z uzasadnieniem (k. 104 akt). W oparciu o wskazane podstawy pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W rozpoznawanej sprawie odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 20 stycznia 2025 r. Trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji, że w tym dniu nastąpiło skuteczne doręczenie przesyłki sądowej. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął 19 lutego 2025 r. (środa, nie był to dzień uznany za wolny od pracy). Z przedstawionych akt sądowych wynika, że pełnomocnik skarżących wniósł skargę kasacyjną w dniu 21 lutego 2025 r. (data stempla operatora pocztowego na kopercie nadawczej), a zatem po upływie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 P.p.s.a. Pełnomocnik skarżących bezpodstawnie twierdzi, że korespondencja zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem została doręczona nie wcześniej niż w dniu 27 stycznia 2025 r., a nie w dniu 20 stycznia 2025 r., jak przyjął Sąd pierwszej instancji. Zdaniem pełnomocnika wynika to z adnotacji na kopercie, w której został nadany wyrok z uzasadnieniem, którą dołączył do zażalenia (widnieje na niej informacja o powtórnym awizowaniu przesyłki w dniu 27 stycznia 2025 r.). Wyjaśnić zatem należy, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki oraz ze śledzenia przesyłek Poczty Polskiej wynika jednoznacznie, że przedmiotową przesyłkę sądową w dniu 20 stycznia 2025 r. odebrał upoważniony pracownik kancelarii adwokackiej (k. 78 akt), który oznaczył datę i potwierdził własnoręcznym podpisem odebranie przesyłki. Odnotować trzeba, że wpisana na formularzu potwierdzenia odbioru data doręczenia przesyłki przez wydającego przesyłkę wskazuje tę samą datę, która została uwidoczniona przez pracownika kancelarii, tj. 20 stycznia 2025 r. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 maja 2020 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. poz. 819), a przepisy tego aktu prawnego stosuje się odpowiednio w postępowaniu sądowoadministracyjnym (zob. art. 65 P.p.s.a.), odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Prawidłowo wypełnione potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy. Domniemania, że dokument ten stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone, nie może obalić samo oświadczenie pełnomocnika. W zażaleniu nie wskazano zaś innych okoliczności świadczących o tym, że data doręczenia korespondencji jest inna niż uwidoczniona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Oceny tej nie zmieniają zaistniałe nieprawidłowości po stronie operatora pocztowego, polegające na omyłkowym zamieszczeniu na kopercie informacji o powtórnym awizowaniu przesyłki w dniu 27 stycznia 2025 r. Sytuacja taka nie mogła mieć miejsca, bowiem wcześniej, gdyż w dniu 23 stycznia 2025 r., zwrotne potwierdzenie odbioru po skutecznym doręczeniu wpłynęło do WSA w Gliwicach, co również znajduje potwierdzenie w śledzeniu przesyłek pocztowych. W takiej sytuacji uznać należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną, jako złożoną z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.