III SA/Gd 432/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Rischka, , po rozpoznaniu w Wydziale III na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 marca 2021 r. sprawy ze skargi ,,A" na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 25 lutego 2020 r. nr [....] w przedmiocie określenia klasyfikacji taryfowej towaru, wymaganej kwoty należności celnych oraz ostatecznego cła antydumpingowego oddala skargę. W dniu 16 stycznia 2017 r. A S. A. działając na podstawie upoważnienia, w imieniu i na rzecz B Spółki z o. o. (dalej także jako: "Spółka" lub "skarżąca") zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu w procedurze uproszczonej towar deklarowany jako tłoczone elementy systemu wentylacyjnego ze stali. Następnie w dniu 1 lutego 2017 r. zostało złożone zgłoszenie celne uzupełniające, które zostało zarejestrowane w ewidencji elektronicznej pod numerem [...]. Funkcjonariusze Urzędu Celno-Skarbowego przeprowadzili w Spółce kontrolę w zakresie deklarowanej klasyfikacji taryfowej towarów zgłaszanych do procedury dopuszczenia do obrotu jako "tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu" do podpozycji 7326 19 90 i 7307 99 80. Kontrolujący zakwestionowali w szczególności deklarowaną przez Spółkę klasyfikację taryfową towarów objętych wymienionym na wstępie zgłoszeniem celnym opisanych jako tłoczone elementy systemu wentylacyjnego ze stali. Protokół kontroli został przekazany przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego Naczelnikowi [...] Urzędu Celno-Skarbowego (dalej zwanym też jako: "Naczelnik" lub "organ pierwszej instancji"). Pismem z dnia 7 grudnia 2017 r. Naczelnik powiadomił Spółkę o podjęciu działań zmierzających do wydania decyzji w rozumieniu art. 29 unijnego kodeksu celnego w przedmiocie określenia na nowo klasyfikacji taryfowej ww. elementów tłoczonych, a w konsekwencji długu celnego wraz z odsetkami. Po umożliwieniu Spółce przedstawienia swojego stanowiska w sprawie Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego [...] decyzją z dnia 28 maja 2018 r. orzekł o klasyfikacji taryfowej wytłoczek z blachy ocynkowanej do produkcji kolana o oznaczeniach katalogowych BENDS 250-90, BENDS 250-45, BPK 125-90, BPK 200-90, BPD 100-90, BPD 200-90 i BPD 250-90 do kodu TARIC 7307 99 80 99 ze stawką celną erga omnes w wysokości 3,7 % (pkt 1), orzekł o klasyfikacji taryfowej wytłoczek z blachy ocynkowanej o oznaczeniach katalogowych SPP 250-160, SPP 250-200, LID 100, LID 160 i PS 250-160 do kodu TARIC 7307 99 80 98 (pkt 2), określił dla wytłoczek wymienionych w pkt 2 stawkę celną erga omnes w wysokości 3,7 % (pkt 3), określił dla wytłoczek wymienionych w pkt 2 stawkę ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 58,6 % (pkt 4), orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty należności celnych (A00) w wysokości 1 965 zł (pkt 5), orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty ostatecznego cła antydumpingowego (A30) w wysokości 31 032 zł (pkt 6). Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej także jako: "Dyrektor" lub "organ odwoławczy") decyzją z dnia 15 marca 2019 r. uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji z dnia 28 maja 2018 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Wątpliwości organu odwoławczego budziły ustalenia organu pierwszej instancji w zakresie ustalenia wartości celnej towarów o symbolach "PS", "SPP" i "LID", stanowiącej podstawę do określenia wymaganej kwoty należności celnych podlegających zaksięgowaniu. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego [...] wydał decyzję z dnia 15 listopada 2019 r. na mocy której orzekł o klasyfikacji taryfowej wytłoczek z blachy ocynkowanej o oznaczeniach katalogowych SPP 250-160. SPP 250-200, LID 100, LID 160 i PS 250-160 do kodu TARIC 7307 99 80 98 (pkt 1), określił dla wytłoczek wymienionych w pkt 1 stawkę celną erga omnes w wysokości 3,7 % (pkt 2), określił dla wytłoczek wymienionych w pkt 1 stawkę ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 58,6 % (pkt 3), orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty należności celnych (A00) w wysokości 542 zł (pkt 4), orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty ostatecznego cła antydumpingowego (A30) w wysokości 31 785 zł (pkt 5). Dyrektor Izby Administracji Skarbowej , po rozpatrzeniu wniesionego przez Spółkę odwołania, decyzją z dnia 25 lutego 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika z dnia 15 listopada 2019 r. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, że w rozpoznawanej sprawie bezsporna jest klasyfikacja taryfowa wytłoczek z blachy ocynkowanej, oznaczonych na fakturze nr [...] z dnia 22 listopada 2016 r. symbolami BENDS 250-90, BENDS 250-45, BPK 125-90, BPK 200-90, BPD 100-90, BPD 200-90 i BPD 250-90, do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną erga omnes w wysokości 2,7 %. Kwestią sporną jest natomiast klasyfikacja wytłoczek o oznaczeniach katalogowych SPP 250-160, SPP 250-200, LID 100, LID 160 i PS 250-160. Towary te zostały zgłoszone jako "tłoczone elementy systemu wentylacji ze stali" do kodu TARIC 7326 19 90 00 obejmującego pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nieobrobione więcej. Organ pierwszej instancji uznał natomiast, że przedmiotowe artykuły stanowią elementy połączeń rurowych systemu wentylacyjnego wykonane z blachy stalowej (innej niż stal nierdzewna), ocynkowanej, uzyskane metodą tłoczenia, niegwintowane, klasyfikowane do kodu TARIC 7307 99 80 98. W odwołaniu Strona wskazała jako właściwą pozycję 7326 Wspólnej Taryfy Celnej. Zdaniem Dyrektora zebrany w toku prowadzonego postępowania materiał dowodowy, w szczególności w postaci: faktury nr [...] z dnia 22 listopada 2016 r.; wyjaśnień Spółki, rysunków i opisów technicznych przedstawionych w trakcie kontroli postimportowej; wyjaśnień Spółki zawartych w "Zastrzeżeniach do protokołu kontroli podatkowej" z dnia 19 lipca 2017 r., do których załączono dokument zatytułowany "Test szczelności systemu spiro" z dnia 9 maja 2017 r. oraz tabelę zawierającą zdjęcia i opisy surowców oraz procesy produkcyjne otrzymywania wyrobów gotowych; wyjaśnień Spółki zawartych w "Zastrzeżeniach do protokołu kontroli podatkowej" z dnia 1 września 2017 r.; "Ekspertyzy Technicznej Konstrukcyjno - Technologicznej" sporządzonej przez [...] z dnia 18 sierpnia 2017 r.; ekspertyzy sporządzonej przez [...] zatytułowanej "Ekspertyza dotycząca połączeń kanałów i kształtek w systemie SPIRAL"; "Opinii o technologii wytwarzania elementów systemów wentylacyjnych" [...], informacji o towarach dostępnych na witrynie internetowej [...] potwierdza, że towarami będącymi przedmiotem sporu są w istocie wytłoczki z blachy ocynkowanej przeznaczone do produkcji odgałęzienia wytłaczanego siodłowego przeznaczonego do produkcji trójnika z odgałęzieniem tłoczonym symetrycznym, o symbolach SPP 250-160 i SPP 250-200, wytłoczki z blachy ocynkowanej przeznaczone do produkcji zwężki tłoczonej płaskiej wentylacyjnej, kształtki przejściowej lub tłumików akustycznych o przekroju okrągłym, z uszczelką lub bez, o symbolach LID 100 i LID 160 oraz odgałęzienie siodłowe tłoczone ocynkowane o symbolach PS 250-160. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że wymienione wyżej kształtki wytworzone są przez głębokie tłoczenie ocynkowanej ogniowo stali, gatunek DX53D DX54D o grubości od 0,45 do 0,60 mm, powłoka cynku Z275 gwarantująca klasę korozyjności C3, powierzchnia MAC, wytwarzane zgodnie z normami PN-EN ISO 2944-2:2001 i PN-EN 10346:2011. Kształtki oznaczone symbolami "PS", "SPP" i "LID" są rozpoznawalne jako konkretne elementy przeznaczone do montażu w systemie wentylacji o ściśle określonych wymiarach. Wymienione wyżej wyroby posiadają zamknięty przekrój poprzeczny umożliwiający ustalenie takich parametrów jak średnica. W przypadku kształtek o oznaczeniach katalogowych "PS", "SPP" i "LID" nie przekracza ona 609,6 mm. W celu uzyskania wyrobu nadającego się do montażu w systemie wentylacji ww. produkty poddawane są obróbce polegającej na korekcji ewentualnych deformacji i odkształceń plastycznych powstałych w trakcie składowania i transportu wytworzonych wyrobów, kalibracji średnicy do pożądanego okrągłego kształtu o wymiarach zgodnych z normami branżowymi, wyobleniu krawędzi, zgrzewaniu oporowym oraz ewentualnie na montażu uszczelki. Nie budzi przy tym wątpliwości, że ww. kształtki posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych czyli rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego. Nie uchybia temu okoliczność, że Spółka przywiezione towary o oznaczeniach katalogowych "PS", "SPP" i "LID" księgowała w swoich wewnętrznych "Zleceniach produkcyjnych" jako surowce (półprodukty) do produkcji wyrobów finalnych o symbolach TPCL-160-160, SPL-160-160 lub też SIL-50-100-600. "Zalecenia montażowe systemu wentylacyjnego" zawierają opis systemu wentylacji z kanałami i kształtkami o przekroju okrągłym, produkowane przez Spółkę. Z informacji tam zawartych wynika, iż poszczególne elementy łączone są ze sobą na zasadzie połączeń wsuwanych (stykowych), a dodatkowe łączenie nitami zrywalnymi lub blachowkrętami samowiercącymi jest stosowane np. w wyniku łączenia trójników równoprzelotowych TPC (mocowany poprzez nitowanie bezotworowe z wykorzystaniem blachowkrętów i uszczelnianie masą) lub w procesie łączenia przewodu rurowego z tłumikiem okrągłym (z wykorzystaniem blachowkrętów) - co obrazuje wizualizacja tych procesów. Ustosunkowując się do twierdzeń Spółki, że m.in. konieczność zastosowania nitów i wkrętów, po których pozostają otwory montażowe powoduje, iż zastosowane połączenie stykowe nie jest połączeniem wielokrotnego montażu, co wyklucza możliwość klasyfikacji przywiezionych towarów do pozycji 7307 Wspólnej Taryfy Celnej, organ odwoławczy stwierdził, że połączenia omawianych elementów są rozłączne. Dyrektor zauważył, iż Spółka prezentuje stanowisko, że sporne towary są montowane w systemie wentylacji przez wsuwanie i zastosowanie nitów lub wkrętów, co uniemożliwia wielokrotne estetyczne i fachowe wykonanie takiego połączenia z jednoczesnym zachowaniem klasy szczelności. Jednak, zdaniem Dyrektora, nie wyklucza to możliwości ponownego wykorzystania użytych części, wskazuje jedynie, iż kolejne połączenie będzie gorszej jakości, mniej estetyczne i będzie się legitymowało niższą klasą szczelności, o których mowa w normach branżowych PN. Tam gdzie zachodzi potrzeba zastosowania nitów lub wkrętów, choć nie są one niezbędne przy montażu importowanych elementów, powstają otwory montażowe, które mogą stanowić trudność przy próbie zachowania współśrodkowości otworów: kanał wentylacyjny - kształtka wentylacyjna. Nie oznacza to jednak, iż uzyskanie tej współśrodkowości jest niemożliwe, a ponowny montaż elementów wykluczony. Z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, że technologicznie możliwe jest rozłączenie poszczególnych elementów, takich jak odgałęzienia, redukcje i zaślepki, bez ich zniszczenia tj. zmiany właściwości mechanicznych i użytkowych. Nity lub wkręty stanowią jedynie zabezpieczenie przed przypadkowym rozłączeniem elementów, co potwierdza, iż połączenie ma charakter połączenia stykowego należącego do typu połączeń rozłącznych. Połączenie stykowe w tym przypadku polega na tym, że końce złącza wchodzą do środka rury lub przewodu rurowego (są wsuwane), w wyniku czego stykają się z powierzchnią ściany rury/przewodu wentylacyjnego (połączenie na styk). Mając na uwadze powyższe Dyrektor doszedł do przekonania, że charakterystyka kształtek o oznaczeniach katalogowych "PS", "SPP" i "LID" w pełni odpowiada zasadniczym cechom towarów klasyfikowanych do kodu TARIC 7307 99 80 98. Organ odwoławczy zauważył, że Noty wyjaśniające do pozycji 7307 Wspólnej Taryfy Celnej stanowią, że pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub, przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. Pozycja ta jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp.) klasyfikowanych do pozycji 7325 lub 7326. Połączenie uzyskuje się: przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne lub stalowe; przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są cięte prostopadle do osi lub fazowane lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu. W myśl Not wyjaśniających do Działu 73 na potrzeby tego działu ustala się, że określenia "rury i przewody rurowe" mają następujące znaczenie: "Koncentryczne wyroby drążone, o jednolitym przekroju poprzecznym, z jedną tylko zamkniętą przestrzenią na całej swej długości, mające zewnętrzną i wewnętrzną powierzchnię o tym samym kształcie. Rury stalowe zasadniczo mają przekrój kołowy, owalny, prostokątny (w tym kwadratowy), ale również mogą mieć przekrój w kształcie trójkąta równobocznego i innych prawidłowych wieloboków wypukłych. Wyroby o przekroju poprzecznym innym niż kołowy, mające zaokrąglone naroża na całej długości, i rury z pogrubionymi końcami są również uważane za rury. Mogą być polerowane, powlekane, gięte (włączając wężownice), gwintowane i ze złączkami lub nie, wiercone, obciskane, rozszerzane, stożkowate lub wyposażone w kołnierze, kryzy lub pierścienie". Oznacza to, że przewody wentylacyjne o przekroju okrągłym, wytworzone ze stali, są w istocie "rurami" w rozumieniu Wspólnej Taryfy Celnej. Z materiału dowodowego rozpoznawanej sprawy wynika, że elementy o symbolach "PS", "SPP" i "LID" stanowią wyroby niegotowe do montażu w systemach wentylacji. Jednakże po poddaniu ich obróbce, która ma charakter wykończeniowy, stają się one wyrobami gotowymi, chociażby o innych oznaczeniach katalogowych. W związku z tym nie budzi wątpliwości organu odwoławczego, iż posiadają one zasadniczy charakter wyrobu gotowego. Wobec tego zgodnie z regułą 2a) ORINS wyrobów tych dotyczą wszelkie informacje zawarte w treści pozycji 7307 Wspólnej Taryfy Celnej. Natomiast wnioskowana przez Spółkę pozycja 7326 Wspólnej Taryfy Celnej obejmuje wszystkie artykuły z żelaza lub stali otrzymane w procesie kucia lub wyciskania, odcinania lub tłoczenia lub w innych procesach, takich jak składanie, montaż, spawanie, toczenie, frezowanie lub perforowanie, inne niż artykuły objęte poprzednimi pozycjami działu 73 lub objęte uwagą 1. do sekcji XV, lub też objęte działem 82 lub 83, lub bardziej szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze. Do pozycji 7326 Wspólnej Taryfy Celnej wyłączone zostały jedynie artykuły będące elementami nośnymi, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody rurowe, nie stanowiące natomiast ich integralnych części. Fakt wytworzenia ze stali wyrobów będących przedmiotem postępowania, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania dodatkowych procesów technologicznych, co jest niesporne, nie przesądza, w przeciwieństwie do tego co twierdzi Spółka, o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie obrobione więcej, oraz o ich klasyfikacji do pozycji 7326 Wspólnej Taryfy Celnej. O klasyfikacji tych wyrobów do pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu ich z pozycji 7326, przesądza natomiast sposób ich łączenia z przewodami rurowymi. Przedmiotowe elementy o symbolach "PS", "SPP" i "LID" tworzą połączenia stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego - odgałęzieniami. Nie stanowią zatem wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza je z pozycji 7326 Wspólnej Taryfy Celnej. Ustosunkowując się do wnioskowanego przez Spółkę kodu TARIC 8307 10 00 90 dla kształtek o oznaczeniach katalogowych "LID" Dyrektor wyjaśnił, że kod ten obejmuje przewody rurowe giętkie z metali nieszlachetnych, inne niż z zamocowanymi łącznikami, do stosowania w cywilnych statkach powietrznych. Kształtki o oznaczeniach katalogowych "LID" są w istocie wytłoczkami z blachy ocynkowanej przeznaczonymi do produkcji m.in. tłumików akustycznych o przekroju okrągłym. Nie zostały one przedstawione organowi celnemu w dniu przyjęcia zgłoszenia jako przewody rurowe w postaci tłumików akustycznych giętkich lecz jako łączniki do tego rodzaju przewodów. Odnosząc się do przeprowadzonej przez Spółkę analizy co do zakresu rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej Dyrektor wyjaśnił, że przedmiotowe rozporządzenie nie rozróżnia, do przesyłu jakich mediów przeznaczone są rury i przewody rurowe, do których dedykowane są łączniki objęte rozporządzeniem. Przepisy tego rozporządzenia nie zawierają także wyraźnego zwolnienia od cła antydumpingowego ze względu na grubość blachy, cenę jednostkową wyrobów za tonę czy też przeznaczenie przywożonych wyrobów do montażu kanałów wentylacyjnych. Wskazane przez Spółkę wyrażenie "ex 7307 99 80" oznacza, że cłem antydumpingowym objęte zostały towary klasyfikowane do niektórych kodów TARIC w ramach podpozycji 7307 99 80. Kwestionowany przez Spółkę kod TARIC 7307 99 80 98 został wprost wymieniony w treści art. 1 ust. 1 rozporządzenia. Na marginesie Dyrektor zauważył, że łączniki do rur łączonych poprzez spawanie czołowe klasyfikowane są do odrębnych podpozycji pozycji 7307. Zatem zdaniem Dyrektora nie zasługują na uwzględnienie zarzuty zawarte w odwołaniu dotyczące klasyfikacji towarów o symbolach "PS", "SPP" i "LID" do kodu TARIC 7307 99 80 98. Organ odwoławczy nie stwierdził również, aby w prowadzonym postępowaniu doszło do naruszenia wskazywanych przez Spółkę przepisów Ordynacji podatkowej w zakresie gromadzenia i oceny materiału dowodowego. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz decyzji Naczelnika, umorzenie postępowania celnego oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie: 1. art. 22 ust. 6 UKC oraz art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, a także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2 Konstytucji, poprzez dokonanie przez Naczelnika szeregu uchybień procesowych w celu niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie Spółki o powstaniu długu celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa, a w konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na powiadomienie Spółki o powstaniu długu celnego, 2. dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych towarów do pozycji HS 7307 oraz kodu TARIC 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana jest stawka celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS 7307 i 7326, a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne reguły nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowanie do pozycji HS 7326 oraz kodu TARIC 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest stawka celna 2,7%), 3. art. 188 w związku z art. 197 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez oddalenie wniosku dowodowego Spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez Spółkę towarów do pozycji HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych przez styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie zostały zdefiniowane w nocie do pozycji HS 7307, ani żadnym innym dokumencie, 4. art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez uznanie, że decyzja Naczelnika była prawidłowa, pomimo że nie uwzględniała ona całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentów takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów księgowych Spółki oraz ekspertyza [...]. 5. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez brak ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez Skarżącą zarzutów, a w szczególności naruszenia: - art. 103 ust. 1 UKC, poprzez powiadomienie Spółki o długu celnym, podczas gdy w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia, - zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 a odnoszących się do zasady legalizmu, zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu czy zaufania do organów celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek działań i czynności dowodowych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności braku przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia materiału i sposobu wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejszego ich połączenia, co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonej decyzji w ww. zakresie; 6. art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy polegające na uznaniu, że importowane przez Spółkę detale należy klasyfikować do kodu CN 7307 99 80 98 pomimo, że nie spełniają one cech opisanych w tym kodzie, 7. art. 191 w zw. z art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 194 oraz art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, polegającym na dowolnej, nieznajdującej oparcia w zasadach logicznego rozumowania, ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie, 8. art. 120 i art. 121 § 1 i art. 197 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, polegające na wydaniu decyzji stojącej w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa, naruszając przy tym zasadę zaufania do organów podatkowych, z uwagi na kierowanie się przy rozstrzyganiu sprawy jedynie względami fiskalnymi bez rozważenia słuszności stanowiska skarżącej, 9. art. 56 ust. 1 i 2 lit. c, art. 57 ust. 1, art. 77 ust. 1 lit. a, ust. 2 i ust. 3 oraz art. 101 ust. 1 w związku z art. 188 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny z dnia 9 października 2013 r. oraz w związku z art. 1 ust. 1 i 3 oraz art. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w związku art. 56 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, poprzez uznanie, iż organy celne dokonały prawidłowej klasyfikacji importowanych towarów o symbolach SPP i PS do pozycji HS 7307 - kodu TARIC 7307 99 80 98 (ze stawką celną 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS 7307 i 7326, a także brzmieniem tych pozycji, jak również ogólnymi regułami nomenklatury scalonej, towary te powinny zostać zakwalifikowanie do kodu HS 7326 - kodu TARIC 7326 19 90 00 (ze stawką celną 2,7%, równą pierwotnie zadeklarowanej przez Spółkę), 10. zastosowanie Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (dalej jako: "rozporządzenie 2015/1934") podczas gdy skarżąca nie importowała produktów wytwarzanych przez tzw. "przemysł unijny", który określa zakres podmiotowy przedsiębiorców wytwarzających produkty objęte danym postępowaniem antydumpingowym oraz tzw. produkty podobne. Ma to kluczowe znaczenie dla oceny czy produkty skarżącej stanowią tzw. produkt podobny, a tym samym czy mogą one być klasyfikowane do kodu CN 7307 99 80 98 i objęte cłem antydumpingowym, 11. art. 197 oraz art. 188 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez uznanie, że Dyrektor zasadnie oddalił wniosek dowodowy Spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez Spółkę towarów o symbolach SPP i PS do pozycji HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie zostały zdefiniowane w nocie do pozycji HS 7307, ani żadnym innym dokumentach oraz możliwość wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych przez styk, ale za pomocą nitów lub wkrętów, uniemożliwiających wielokrotny montaż. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzyosobowym, zgodnie z zarządzeniem Sędziego wydanym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1842) i § 1 pkt 1 i 2 zarządzenia nr 49 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2020 r. w sprawie odwoływania rozpraw oraz wstrzymania przyjmowania interesantów i ograniczenia obsad kadrowych w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w związku z istotnym zagrożeniem zakażenia wirusem SARS-CoV – 2. Mając na uwadze intensyfikację rozwoju epidemii, przyjąć należy, że przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących. Dodatkowo nie można jej przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, toteż sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów, stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Spór w przedmiotowej sprawie dotyczył oceny prawidłowości klasyfikacji taryfowej zgłoszonego do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako wytłoczki z blachy ocynkowanej o oznaczeniach katalogowych SPP 250-160, SPP 250-200, LID 100, LID 160, PS 250-160. W ocenie skarżącej wytłoczki z blachy powinny być klasyfikowane do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną 2,7%. Organy celne stanęły natomiast na stanowisku, że kształtki o znaczeniach katalogowych SPP, PS, LID wykazują cechy właściwe dla klasyfikacji towarów według kodu TARIC 7307 99 80 98. W ocenie Sądu w sporze tym rację należy przyznać organom celnym. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 294 z 28 października 2016 r.) – dalej zwane rozporządzeniem 2016/1821, rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. L 282 z 28 października 2015 r.) - dalej zwane rozporządzeniem 2015/1934. Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem Spółki, klasyfikacji taryfowej Sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej klasyfikacji importowanych wytłoczek z blachy ocynkowanej o oznaczeniach katalogowych SPP, PS, LID, do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80 98. Zgodnie z art. 56 ust. 1 UKC podstawą należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC"). Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC) Wspólna Taryfa Celna (dalej w skrócie jako WTC) ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej (ORINS), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Wyjaśnić przy tym trzeba, że reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania reguły uprzedniej. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowią Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (dalej jako Noty wyjaśniające HS), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (dalej jako Noty wyjaśniające do CN), które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87. Noty wyjaśniające w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji a w konsekwencji do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów. Ponadto Komisja Europejska publikuje rozporządzenia klasyfikacyjne dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej, które są wykładnią klasyfikacji specyficznych towarów. Decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom). Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma). Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 2016/1821, obejmuje "artykuły z żeliwa lub stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not Wyjaśniających do pozycji 7307 wynika, że pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. Niniejsza pozycja nie obejmuje jednak wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się: - przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne lub stalowe; - przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są cięte prostopadle do osi lub fazowane; - lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu. Z ustaleń organów wynika, że kształtki oznaczone symbolami SPP, PS, LID stanowią konkretne elementy przeznaczone do montażu w systemie wentylacji o ściśle określonych wymiarach. Wyroby posiadają zamknięty przekrój poprzeczny umożliwiający ustalenie takich parametrów jak średnica. W celu uzyskania wyrobu nadającego się do montażu w systemie wentylacji produkty te poddawane są obróbce polegającej na korekcji ewentualnych deformacji i odkształceń plastycznych powstałych w trakcie składowania i transportu wytworzonych wyrobów, kalibracji średnicy do pożądanego okrągłego kształtu o wymiarach zgodnych z normami branżowymi, wyobleniu krawędzi, zgrzewaniu oporowym oraz ewentualnie na montażu uszczelki. Kształtki posiadają zatem zasadniczy charakter wyrobów gotowych czyli rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego, albowiem po poddaniu ich obróbce, która ma charakter wykończeniowy, stają się wyrobami gotowymi. Poszczególne elementy, w systemach wentylacji produkowanych przez Spółkę, łączone są ze sobą na zasadzie połączeń wsuwanych (stykowych), a dodatkowe łączenie nitami zrywanymi lub blachowkrętami samowiercącymi jest stosowane np. w wyniku łączenia trójników równoprzelotowych TPC (mocowany poprzez nitowanie bezotworowe z wykorzystaniem blachowkrętów i uszczelnianie masą) lub w procesie łączenia przewodu rurowego z tłumikiem okrągłym (z wykorzystaniem blachowkrętów). Jak ustaliły organy podatkowe, z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, że technologicznie możliwe jest rozłączenie poszczególnych elementów, takich jak odgałęzienia, redukcje i zaślepki, bez ich zniszczenia tj. zmiany właściwości mechanicznych i użytkowych. Nity lub wkręty stanowią jedynie zabezpieczenie przed przypadkowym rozłączeniem elementów, co potwierdza, że połączenie ma charakter połączenia stykowego należącego do typu połączeń rozłącznych. Połączenie stykowe w tym przypadku polega na tym, że końce złącza wchodzą do środka rury lub przewodu rurowego (są wsuwane), w wyniku czego stykają się z powierzchnią ściany rury/przewodu wentylacyjnego (połączenie na styk). Z powyższego wynika, że w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur lub przewodów rurowych" są także kształtki oznaczone symbolami SPP, PS, LID. Należy zwrócić uwagę, że w grupie towarowej "łączników" zostały wyszczególnione także kołnierze płaskie, kolanka, łuki i łuki rurowe, korki, zatyczki, złączki do konstrukcji rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i opaski - czyli bogaty asortyment wyrobów uznanych za "łączniki rur lub przewodów rurowych" z żeliwa lub stali określanych mianem "armatury". W świetle przepisów taryfy celnej elementy stalowe zmieniające kierunek przepływu gazu (element PS/SP, SPP), pole przekroju kanałów (zwężka RPC, LID/LTD), czy rozdzielające kanały instalacji lub je zamykające (zaślepka CS i CP), a także kolanka (BP, BPL) i wszelkiego rodzaju przyłącza (odgałęzienie ILS, ILPR) są uznawane za łączniki rurowych przewodów wentylacyjnych. Należy także zauważyć, że wszystkie ww. elementy pełnią swoje zadania w wyniku jedno lub dwustronnego połączenia ich z kanałami wentylacyjnymi, co oznacza, iż ewidentnie pełnią rolę łącznika tych kanałów. Ponadto trzeba wyjaśnić, że Taryfa celna nie nakłada na towar klasyfikowany w pozycji 7307 dodatkowych warunków związanych z rodzajem przesyłu, co oznacza, iż w pozycji tej klasyfikowane są zarówno elementy przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych przesyłających wodę, ropę, gaz, czy inne ciężkie media, jak również przewody wentylacyjne do przesyłu powietrza. Sąd zwraca także uwagę, że Noty do poz. 7307 zawierają definicję "rur i przewodów rurowych" oraz "kształtowników drążonych", które różnią się od "potocznych" lub "branżowych" i obowiązują przy ustalaniu taryfikacji towarów z Działu 73. W świetle tych definicji, przewody wentylacyjne okrągłe, owalne, czy prostokątne uznawane są za przewody rurowe, a elementy typu zaślepki, redukcje, trójniki za elementy orurowania wentylacyjnego. Stosowanie innych technicznych definicji rur byłoby sprzeczne z postanowieniami taryfy celnej. Tym samym terminologia stosowana przez ekspertów i przywołane przez nich normy branżowe są nieprzydatne dla potrzeb klasyfikacji taryfowej importowanych towarów. Sąd nie podziela stanowiska strony skarżącej, że importowany przez Spółkę towar o oznaczeniach katalogowych PS, SPP, LID nie odpowiada charakterystyce towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie rozporządzenia nr 2015/1934. W rozporządzeniu tym "produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został opisany jako produkt objęty przeglądem, którym jest ten sam produkt, który był objęty przeglądem wygaśnięcia zakończonym w sierpniu 2009 r. (rozporządzenie nr 803/2009), tj. łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, pochodzące z Chin. W rozporządzeniu nr 803/2009 wskazano dodatkowo, że "Łączniki rur i przewodów rurowych są wytwarzane przede wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych. Stosowane są one do łączenia rur i przewodów rurowych i produkowane są w różnych kształtach, takich jak: kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i z różnych gatunków materiału. Używane są one głównie w przemyśle petrochemicznym, budownictwie, energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych...". Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 rozporządzenia 2015/1934 cło antydumpingowe zostało nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów", objęty m.in. kodem 7307 99 80 98. Charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada zatem towarowi będącemu przedmiotem importu w niniejszej sprawie. Z treści omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali (stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, że odnosi się wyłącznie do "armatury" wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz, piasek, żwir) wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy, petrochemiczny, energetyka, czy przemysł ciężki. Rozporządzenie 2015/1934 nie rozróżnia, do przesyłu jakich mediów przeznaczone są rury i przewody rurowe, do których dedykowane są łączniki objęte rozporządzeniem, a przywóz łączników do rur i przewodów rurowych przeznaczonych do montażu kanałów wentylacyjnych nie został w sposób wyraźny zwolniony od cła antydumpingowego na podstawie tego aktu. Potwierdzeniem tego jest treść art. 1 ust. 1 wskazującego, poprzez użycie zwrotu "do innych celów", na szerokie zastosowanie importowanych łączników rur i przewodów rurowych. Dodać należy, że wskazane przez Spółkę wyrażenie "ex 7307 99 80" oznacza, iż cłem antydumpingowym objęte zostały towary klasyfikowane do niektórych kodów TARIC w ramach podpozycji 7307 99 80. Natomiast, co jeszcze raz należy podkreślić, kwestionowany przez skarżącą kod TARIC 7307 99 80 98 został wprost wymieniony w treści art. 1 ust. 1 rozporządzenia 2015/1934. Niejako na marginesie stwierdzić należy, że łączniki do rur łączonych poprzez spawanie czołowe klasyfikowane są do odrębnych podpozycji pozycji 7307. Bez znaczenia przy tym są twierdzenia strony zawarte w skardze jakoby produkty oferowane przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych. Jak to wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a argumentacja podniesiona w skardze nie podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 2015/1934, w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej przyporządkowano właściwy kod. Nie można zgodzić się ze stroną skarżącą, że właściwa dla importowanych wyrobów o oznaczeniach katalogowych SPP, PS, LID jest pozycja 7326 19 90 00, z uwagi na to, że obejmuje ona wszystkie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane w procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione więcej. Sąd ma na uwadze, że pozycja 7326 obejmuje tylko takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które nie zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale niestanowiące ich integralnych części (Noty wyjaśniające do poz. 7307 i 7326). Ponadto zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi przedmiotowego towaru. Importowane elementy stanowią integralne części systemu wentylacji. Znajduje to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w sprawie, w tym również w powołanych przez skarżącą ekspertyzach. Przedmiotowe elementy o symbolach SPP, PS, LID tworzą połączenia stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego - odgałęzieniami. Natomiast wskazana przez skarżącą poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do mocowania rur i przewodów na ścianach. Zasadnie organ stwierdził, że importowane towary nie stanowią wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza je z pozycji 7326. Zdaniem skarżącej brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących przedmiotem importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 również z uwagi na sposób łączenia importowanych towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Spółka wskazała, że nie jest możliwe wykonanie wielokrotnego montażu tych elementów, bo wykluczają to stosowane przez nią rodzaje połączeń. Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału (żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (Tajwan, Indonezja, Sri Lanka, Filipiny i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie, spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną, a łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez połączenia nitowane lub za pomocą wkrętów samogwintujących. Zastosowanie tej metody, w ocenie Sądu, mieści się w kategoriach ww. pozycji. Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji (tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień to czy sporne elementy tworzą połączenia wielokrotnego montażu czy też powtórny montaż jest utrudniony ze względu na zastosowanie nitów czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotne jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji, czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim do poz. 7326 WTC. Pozycja 7307 WTC, w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów (materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność, przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywane zatem przez Spółkę argumenty, że przedmiotowe elementy nie są częściami armatury hydraulicznej, kanalizacyjnej czy innej wysokociśnieniowej i nie tworzą połączeń wielokrotnego użytku, nie mają znaczenia, bowiem rodzaj przesyłu i parametry wytrzymałościowe, a także rodzaj urządzenia w którym są montowane (tu: wentylacja, klimatyzacja) nie stanowią kryterium taryfikacyjnego. Podkreślenia ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy z metalu ocynkowane, co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe, albowiem zgodnie z jej brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale nieszlachetne" oznacza: żeliwo i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów, cynk, cynę, wolfram, molibden, tantal, magnez, kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon, mangan, beryl, chrom, german, wanad, gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV - artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są częściami konkretnego urządzenia lub maszyny i mają szersze zastosowanie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowe wyroby mogą być montowane w różnych systemach klimatyzacji, wentylacji, itp., co oznacza, że spełniają wymogi również ww. uwagi. Należy podkreślić, że Reguła 1 ORINS stanowi, iż dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też niezmontowanym albo rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny (niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, za prawidłowe Sąd uznał ustalenia organu odwoławczego, że importowane elementy systemu wentylacyjnego same w sobie stanowią niegotowe, pojedyncze części tego systemu, posiadające jednak zasadniczy charakter wyrobów gotowych. Co istotne importowane przez stronę produkty, po ich "wykończeniu" i zmontowaniu (połączeniu), nie stanowią kompletnego systemu wentylacyjnego. Nie są zatem częściami tego systemu w stanie rozmontowanym, czy półproduktami do produkcji systemu wentylacyjnego w stanie rozmontowanym. Importowane artykuły, zgodnie z wyjaśnieniami importera, wymagają obróbek wykończeniowych, co oznacza, iż są niegotowe. Organ odwoławczy nie kwestionował zatem, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, czy likwidację zadziorów. Dyrektor nie negował także faktu, że połączenie elementów za pomocą wkrętów lub nitów pozostawia otwory montażowe, które w wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu mogą mieć wpływ na szczelność połączenia. Uznał jednak, że technologicznie możliwe jest rozłączenie poszczególnych elementów, bez jego zniszczenia. Powyższe stanowisko Sąd uznał w niniejszej sprawie za prawidłowe. Istotne z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych towarów do pozycji 7307 było bowiem ustalenie, że rodzaj zastosowanego połączenia umożliwia ponowny montaż importowanych elementów. Okoliczność możliwej utraty norm szczelności ponownie zamontowanych elementów nie ma natomiast wpływu na przyporządkowanie produktów do pozycji WTC. Odnosząc się do sformułowanego przez stronę zarzutu uchybienia przepisom Ordynacji podatkowej z uwagi na odmowę przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego Sąd wskazuje, że Dyrektor odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji. Z zaprezentowanego przez organ stanowiska wynika, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru oznaczonego jako SPP, PS, LID takie jak materiał z którego zostały wytworzone, technika wytworzenia, walory użytkowe, przeznaczenie, sposób łączenia gotowych elementów, zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i są niesporne, a zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia właściwości technicznych importowanych towarów był niezasadny. Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania, przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych (zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS. Sąd za niezasadny uznaje także sformułowany przez stronę zarzut naruszenia wskazywanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej, które to uchybienie miało polegać na dowolnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, jak również niewyjaśnieniu okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Akta sprawy wskazują, że materiał dowodowy zgromadzony w kontrolowanym postępowaniu był kompletny i pozwolił na dokonanie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Skarżącej Spółce zapewniono czynny udział w postępowaniu, a argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w obowiązującym stanie faktycznym i prawnym, jest wyczerpująca i przekonująca. Organy obu instancji dysponowały wystarczającymi dowodami w sprawie i na tej podstawie dokonały prawidłowej klasyfikacji towaru, nie uchybiając przy tym zasadom przeprowadzonego postępowania. Odmienna ocena ustalonego stanu faktycznego nie dowodzi, że organy prowadziły postępowanie z naruszaniem zasady praworządności (art. 120 Ordynacji podatkowej) oraz zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej). Nałożony na organy podatkowe obowiązek działania w granicach prawa nie oznacza, że są one obowiązane interpretować fakty jedynie w sposób zadowalający dla podatnika, a więc w sposób zbieżny z jego stanowiskiem. Strona ma prawo do własnego subiektywnego przekonania o zasadności jej zarzutów, jednakże przekonanie to nie musi mieć odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach prawnych i ich wykładni (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2016 r., I FSK 178/15). Bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 103 UKC poprzez powiadomienie spółki o długu celnym, podczas gdy w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia (zarzut V a). W myśl art. 103 ust. 1 UKS o długu celnym nie powiadamia się dłużnika po upływie okresu trzech lat od dnia powstania długu celnego. Zgodnie z art. 77 ust. 1 lit. a UKC dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym procedurą dopuszczenia do obrotu. Objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu wymaga pobrania wszelkich należności celnych przywozowych (art. 201 ust. 2 lit a UKC). Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 2 UKC). W przypadku, gdy należna kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych jest równa kwocie wpisanej do zgłoszenia celnego, zwolnienie towarów przez organy celne jest równoznaczne z powiadomieniem dłużnika o długu celnym (art. 102 ust. 2 UKC). Jeżeli ust. 2 art. 102 UKC nie ma zastosowania, dłużnik zostaje powiadomiony o długu celnym przez organy celne, gdy są one w stanie określić należną kwotę należności celnych przywozowych lub wywozowych i wydać decyzję w tej sprawie (art. 102 ust. 3 UKC). W skardze pełnomocnik błędnie wskazał, że datą zgłoszenia celnego jest 17 grudnia 2014 r., oraz że termin na powiadomienie dłużnika o długu celnym upłynął w dniu 17 grudnia 2017 r. (pkt 2.1 uzasadnienia zarzutów). W sprawie zgłoszenie miało bowiem miejsce w dniu 16 stycznia 2017 r. (patrz karta 1 akt adm.), a decyzja została wydana w dniu 15 listopada 2019 r. i doręczona w dniu 30 listopada 2019 r. (kary 66-72 akt adm.). Porównując powyższe daty należy jednoznacznie wskazać, że trzyletni termin na powiadomienie dłużnika jeszcze nie upłynął. Tym samym zarzut ten pozbawiony jest jakiejkolwiek zasadności. Nie znajduje również uzasadnienia zarzut dotyczący naruszenia art. 22 ust. 6 UKC. Zgodnie z tym przepisem, przed wydaniem decyzji, która byłaby niekorzystna dla wnioskodawcy, organy celne powiadamiają wnioskodawcę o podstawach, na których zamierzają oprzeć decyzję, dając wnioskodawcy możliwość przedstawienia swojego stanowiska w określonym terminie rozpoczynającym swój bieg z dniem doręczenia powiadomienia lub z dniem uznania go za doręczone. Po upływie tego terminu wnioskodawca jest powiadamiany w odpowiedniej formie o wydanej decyzji. Uzasadniając postawiony zarzut w skardze błędnie wskazuje daty poszczególnych pism i decyzji. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 7 grudnia 2017 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego [...] na podstawie art. 22 ust. 6 UKC poinformował Stronę, że zgromadził materiał dowodowy dający podstawę do wydania niekorzystnej decyzji w sprawie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru i wyznaczył Stronie termin 30 dni na przedstawienie swojego stanowiska (k. 20). Powiadomienie doręczono Stronie w dniu 12 grudnia 2017 r. W dniu 29 stycznia 2018 r. do urzędu wpłynęło pismo pełnomocnika Strony stanowiące wypowiedzenie się w sprawie. Decyzja niekorzystna dla Strony natomiast wydana została w dniu 25 maja 2018 r. co przeczy zarzutowi, jakoby organ nie czekał na stanowisko Spółki i pozbawił ją możliwości wypowiedzenia się w sprawie. Ww. decyzja z dnia 25 maja 2018 r. została uchylona w administracyjnym toku instancji. Ponownie rozpatrując sprawę Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego [...] pismem z dnia 23 sierpnia 2019 r. na podstawie art. 22 ust. 6 UKC poinformował Stronę, że zgromadził materiał dowodowy dający podstawę do wydania niekorzystnej decyzji w sprawie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru i wyznaczył Stronie termin 30 dni na przedstawienie swojego stanowiska (k. 50). Powiadomienie doręczono Stronie w dniu 5 października 2019 r. Decyzja niekorzystna dla Strony natomiast wydana została w dniu 15 listopada 2019 r. Także zatem i na tym etapie postępowania art. 22 ust. 6 UKC nie został naruszony. Czas pomiędzy doręczeniem wezwania a wydaniem decyzji przekraczał termin 30 dni. Podsumowując wskazać należy, iż organ odwoławczy nie dopuścił się w niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez skarżącą przepisów prawa. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 P.p.s.a, oddalił skargę.