II SA/Wa 727/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2020 r. sprawy ze skargi C. E. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową do celu sportowego oddala skargę Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] stycznia 2020 r. nr [...] Komendant Główny Policji (dalej: "KGP", "organ drugiej instancji", "organ odwoławczy"), mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej: "k.p.a."), a także art. 18 ust. 4 w związku z art. 10 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2020 r., poz. 955; dalej: "u.b.a."), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (dalej: "KWP", "organ pierwszej instancji") z [...] października 2019 r. nr [...] o cofnięciu C.E. (dalej: "skarżący") pozwolenia na broń palną sportową do celu sportowego. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach sprawy. W dniu [...] lutego 2017 r. do KWP wpłynął wniosek skarżącego (opatrzony datą [...] grudnia 2016 r.) o wydanie pozwolenia na posiadanie 4 egzemplarzy broni palnej, tj. 3 egzemplarzy centralnego zapłonu i 1 egzemplarza strzelby gładkolufowej. W toku postępowania zainicjowanego powyższym wnioskiem, organ pierwszej instancji ustalił m.in., że skarżący legitymuje się orzeczeniami lekarskim i psychologicznym potwierdzającymi, iż nie należy do kategorii osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-4 u.b.a i może dysponować bronią, jak również posiada licencję strzelecką Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego w W. (dalej: "PZSS") nr [...] ważną do [...] grudnia 2017 r. na uprawnianie sportu strzeleckiego w dyscyplinach pistolet, karabin. Przedkładając ww. licencję organowi pierwszej instancji w dniu [...] marca 2017 r., skarżący jednocześnie zrezygnował z posiadania pozwolenia na broń gładkolufową. Podczas przesłuchania w dniu [...] czerwca 2017 r. skarżący oświadczył, iż jego prawomocne skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego [...] w S. z [...] września 2009 r. (sygn. akt [...]) za nielegalne posiadanie broni na łączną karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na 4 lata próby, które to skazanie uległo zatarciu, było zdarzeniem jednostkowym, które się nie powtórzy. Uznając, że skarżący spełnia wszystkie ustawowe kryteria uzyskania pozwolenia na broń palną do celów sportowych, decyzją z [...] czerwca 2017 r. nr [...] KWP wydał skarżącemu pozwolenie na broń palną, w której to decyzji jako cel wskazano strzelectwo sportowe, a jako rodzaj broni - palna centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi o kalibrze do 12 mm w ilości 3 egzemplarzy. W dniu [...] września 2018 r. organ pierwszej instancji dokonał sprawdzenia, czy skarżący jest członkiem stowarzyszenia o charakterze strzeleckim oraz, czy posiada aktualną, tj. ważną na 2018 r. licencję strzelecką PZSS. Weryfikacja ta wypadła pozytywnie, bowiem [...] Związek Strzelectwa Sportowego w K. (dalej: [...]) potwierdził, iż skarżący figuruje w bazie PZSS jako zawodnik [...] oraz posiada licencję PZSS nr [...] ważną do [...] grudnia 2018 r. Kolejną kontrolę w ww. zakresie KWP przeprowadził [...] września 2019 r. Pismem z [...] września 2019 r. [...] poinformował, że skarżący widnieje w ewidencji zawodników [...] , lecz nie posiada już aktualnej, tj. ważnej na 2019 r. licencji PZSS. Ponadto [...] września 2019 r. do organu pierwszej instancji wpłynęła informacja z Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w K. o zatrzymaniu skarżącego w dniu [...] sierpnia 2019 r. wraz z grupą 25 innych osób pod zarzutem udziału w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, jak również zastosowaniu wobec niego - na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] w K. (sygn. akt II [...]) –środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy. Pismem z [...] września 2019 r. organ pierwszej instancji zawiadomił skarżącego (przebywającego w Zakładzie Karnym w T.) o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia mu pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej w celach sportowych w związku z ustaniem okoliczności faktycznych, które stanowiły podstawę do jego wydania. Decyzją z [...] października 2019 r. nr [...], w oparciu o art. 18 ust. 4 w związku z art. 10 ust. 3 pkt 3 i art. 20 u.b.a., KWP cofnął skarżącemu pozwolenie na broń palną sportową do celów sportowych. W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że przesłanką wydania skarżącemu pozwolenia na posiadanie 3 egzemplarzy broni palnej sportowej w celach sportowych było m.in. posiadanie przez niego licencji PZSS na uprawianie sportu strzeleckiego w dyscyplinach: pistolet/karabin. Dokonując weryfikacji wydanego skarżącemu pozwolenia na broń palną sportową pod kątem istnienia w dalszym ciągu okoliczności faktycznych, które stanowiły podstawę do jego wydania, KWP ustalił, iż skarżący nie legitymuje się aktualną (ważną) licencją PZSS na uprawianie sportu strzeleckiego. W konsekwencji nie może on realizować celu, do jakiego wydano mu pozwolenie na broń. Organ pierwszej instancji podkreślił, że licencja strzelecka potwierdza faktyczne uprawianie strzelectwa w ramach rywalizacji sportowej, organizowanej przez PZSS, a nie tylko rekreacyjne strzelanie z broni w ramach okazjonalnych spotkań towarzyskich, czy podczas lokalnych imprez kulturalnych. Uzyskanie licencji wymaga spełnienia określonych warunków, w tym uczestnictwa w ciągu roku w minimalnej, wskazanej przez PZSS, liczbie zawodów sportowych. Dlatego brak licencji oznacza, iż posiadacz broni sportowej nie spełnia warunków, o których mowa w art. 10 ust. 3 pkt 3 u.b.a. W odwołaniu z [...] listopada 2019 r. od rozstrzygnięcia KWP, skarżący (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata J. Z.) wskazał, że [...] sierpnia 2019 r. zatrzymała go Policja; następnie został tymczasowo aresztowany i do tej pory przebywa w Zakładzie Karnym w T.. Powołując się na te okoliczności, skarżący podniósł, iż nie mógł zapoznać się z decyzją pierwszoinstancyjną, a nadto KWP nie zapewnił mu czynnego udziału w postępowaniu prowadzonym w pierwszej instancji. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania, powołaną na wstępie decyzją KGP utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji drugoinstancyjnej organ odwoławczy podzielił stanowisko KWP, akcentując konieczność posiadania przez skarżącego aktualnej licencji właściwego polskiego związku sportowego na uprawianie strzelectwa sportowego (ważnej na dany rok kalendarzowy) dla zachowania nabytego przez niego prawa pozwolenia na broń sportową. W tym kontekście KGP podniósł, iż skarżący aktualnie nie posiada kwalifikacji niezbędnych do uprawiania sportów strzeleckich, ponieważ nie legitymuje się aktualną licencją właściwego polskiego związku sportowego na uprawianie strzelectwa sportowego, do którego to celu przyznano mu, decyzją KWP z [...] czerwca 2017 r., pozwolenie na broń palną. Ustalenia tego organ pierwszej instancji dokonał na podstawie informacji uzyskanej ze ŚZSS. Tym samym uprawniony jest wniosek, że ustały okoliczności faktyczne, które zdecydowały o przyznaniu skarżącemu pozwolenia na broń sportową, a więc przeznaczoną do celu sportowego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a., organ drugiej instancji zaznaczył, iż zawiadomienie z [...] września 2019 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń doręczono skarżącemu w dniu [...] września 2019 r., o czym świadczy informacja uzyskana od Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w T. (vide karta nr 115 akt administracyjnych sprawy). Zatem skarżący wiedział o toczącym się w jego sprawie postępowaniu oraz podstawie jego wszczęcia, a mimo tego nie zareagował na nie i z własnej woli nie brał w nim udziału. Pomimo przebywania w zakładzie karnym mógł złożyć pisemne wyjaśnienia w sprawie lub też skorzystać z pomocy pełnomocnika, który zapoznałby się w jego imieniu z materiałem dowodowym, czego jednak na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji nie uczynił. Na powyższą decyzję KGP z [...] stycznia 2020 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając: 1) obrazę przepisów prawa materialnego, mającą wpływ na treść zaskarżonej decyzji poprzez naruszenie art. 18 ust. 4 u.b.a. poprzez błędne zastosowanie normy wynikającej z tego przepisu i bezpodstawnie stwierdzenie, jakoby dla zachowania nabytego przez skarżącego prawa do posiadania pozwolenia na broń sportową niezbędne było przedstawienie aktualnej licencji właściwego związku sportowego; 2) obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść zaskarżonej decyzji poprzez: a) naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu prawnego skarżącego w postaci bezpodstawnego odebrania pozwolenia na broń ze względu na brak przedstawienia aktualnej licencji właściwego związku sportowego, co nie może być wyłączną przesłanką cofnięcia pozwolenia na broń, b) naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez pozbawienie skarżącego możliwości czynnego udziału w postępowaniu, a mianowicie brak zapewnienia mu możliwości zapoznania się z treścią dokumentów i ustaleń poczynionych przez właściwe organy, brak możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, brak bieżącej korespondencji oraz brak możliwości ustanowienia zawodowego pełnomocnika w związku z pobytem skarżącego w areszcie, c) przekroczenie granic swobodnego uznania poprzez dopuszczenie się dowolności w rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy i pominięcie indywidualnego interesu prawnego skarżącego przy wydawaniu decyzji. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji jako naruszających prawo, a także zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę KGP (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego J. S.) wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W uzupełnieniu skargi (pismo z [...] kwietnia 2020 r.) skarżący podniósł zarzut obrazy przepisów prawa procesowego, mającej wpływ na treść zaskarżonej decyzji poprzez naruszenie wyrażonej w art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej, skonkretyzowanej w przepisach art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie faktu, iż skarżący posiadał ważną licencję na uprawianie sportu strzeleckiego, wydaną przez [...] Klub Strzelecki [...] (ważną do [...] grudnia 2018 r.). Natomiast z przyczyn obiektywnych nie był w stanie przedłożyć licencji na 2019 r. Ustosunkowując się do uzupełnienia skargi, organ odwoławczy w piśmie z [...] maja 2020 r. potrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo wskazał, iż skarżący w żaden sposób nie udokumentował faktu posiadania licencji strzeleckiej PZSS ważnej na 2019 r., zaś obowiązek corocznego aktualizowania (odnawiania) licencji dla posiadaczy pozwoleń na broń palną sportową wynika z § 4 w związku z § 7 ust. 4 i ust. 6 Regulaminu PZSS, wydanego na podstawie art. 113 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie oraz § 27 pkt 18 statutu PZSS. W kolejnym piśmie z [...] maja 2020 r. skarżący podał, że nie jest podejrzewany o udział w zorganizowanej grupie przestępczej i nie przebywa w Zakładzie Karnym w T., gdyż postanowieniem Sądu Apelacyjnego w [...] z [...] marca 2020 r., sygn. akt II [...]został wobec niego uchylony środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. Tak więc od połowy marca br. przebywa na wolności. Brak licencji sportowej za 2019 r. wynikał tylko i wyłącznie z okoliczności niezależnych od skarżącego w postaci jego bezpodstawnego aresztowania oraz pobytu w areszcie. Obecnie zaś uzyskanie licencji nie jest możliwe z uwagi na panującą w kraju sytuację zagrożenia epidemicznego. Na rozprawie w dniu [...] października 2020 r. pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy kopię licencji PZSS nr [...] ważnej na rok 2020 oraz przyznał, iż skarżący nie posiadał licencji na 2019 r. Pełnomocnik organu oświadczył, że argument braku licencji na 2019 r. został powołany w decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Jej zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, zaś decyzje organów Policji, wydane w obu instancjach, odpowiadają prawu. Posiadanie i używanie broni palnej stanowi w polskim systemie prawnym sferę daleko idącej reglamentacji administracyjnoprawnej w celu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego. Prawa do posiadania broni nie można zaliczyć do kategorii wolności i praw osobistych obywatela w świetle Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Dostęp obywatela do broni poddany jest istotnym ograniczeniom, co wynika zarówno z monopolu państwa na stosowanie środków przymusu, jak i potrzeby zapewnienia bezpieczeństwa oraz porządku publicznego. Zasadnicze znaczenie ma to, że pozwolenie na broń może być wydane tylko wówczas, gdy zaistnieją okoliczności, a także spełnione zostaną warunki ustawowe stanowiące podstawę jego wydania (vide uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2009 r., sygn. akt II OPS 4/09; publ. ONSA i WSA z 2010 r. nr 1, poz. 5). Poza wypadkami określonymi w ustawie, nabywanie, posiadanie oraz zbywanie broni i amunicji jest zabronione. Prawodawca ściśle reglamentując cele, na które może być wydane pozwolenie na broń, wskazał szereg wymogów, które muszą być spełnione, aby osoba ubiegająca się o pozwolenie na broń mogła je otrzymać, zaś w przypadku osoby, która takie pozwolenie już uzyskała - aby mogła z niego nadal korzystać. Określone w ustawie zasady nabycia oraz realizacji uprawnienia do posiadania broni zobowiązują właściwe organy do ścisłej kontroli ich przestrzegania oraz do stanowczej reakcji w przypadkach ich naruszenia. Stosownie do art. 10 ust. 1 u.b.a. właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni. W myśl art. 10 ust. 3 pkt 3 u.b.a. za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego - dla pozwolenia na broń do celów sportowych. Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 4 u.b.a. właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń, jeżeli ustały okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę do jego wydania. W świetle art. 10b ust. 1 u.b.a. uprawianie sportów o charakterze strzeleckim wymaga posiadania odpowiednich kwalifikacji potwierdzonych stosownym dokumentem oraz przestrzegania zasad bezpieczeństwa obowiązujących w tych sportach. Wzmiankowany dokument, jak wynika z art. 10b ust. 2 u.b.a., wydaje, po przeprowadzeniu egzaminu, polski związek sportowy, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2020 r., poz. 1133), czyli PZSS. Jest to dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji niezbędnych do ubiegania się o wydanie pozwolenia na broń do celów sportowych (art. 10b ust. 3 u.b.a.). W przedmiotowej sprawie bezsporna między stronami jest okoliczność, że skarżący nie uzyskał licencji PZSS na rok 2019. Spór między stronami wynika z różnej oceny prawnej tego faktu. Zdaniem Sądu, rację w tym sporze należy przyznać organom Policji. Organ pierwszej instancji, po wydaniu skarżącemu pozwolenia na broń palną do celu strzelectwa sportowego (decyzją z [...] czerwca 2017 r.) corocznie weryfikował fakt posiadania przez niego aktualnej licencji PZSS uprawniającej do udziału we współzawodnictwie w sporcie strzeleckim w dyscyplinach: pistolet, karabin. Powzięcie informacji o braku takiego dokumentu na rok 2019, obligowało KWP do wszczęcia postępowania w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń do celów sportowych. Licencja sportowa jest jednym z koniecznych warunków posiadania pozwolenia na broń palną sportową. Przedmiotowy dokument oznacza, iż dana osoba faktycznie (czynnie) uprawia strzelectwo w ramach rywalizacji sportowej organizowanej przez PZSS, co wynika m.in. z art. 7 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ww. ustawy o sporcie. Obowiązek corocznego odnawiania licencji strzeleckiej przewidują postanowienia regulaminu przyznawania i pozbawiania licencji zawodniczych uprawniających do uczestnictwa we współzawodnictwie sportowym (dalej: "regulamin"). Akt ten PZSS wydał na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o sporcie oraz § 27 pkt 18 statutu PZSS. Zgodnie z § 4 regulaminu, PZSS przyznaje licencję na rok kalendarzowy, a przepisy § 7 ust. 4 i ust. 6 regulaminu normują postępowanie sprawie przedłużenia licencji. Skarżący miał świadomość, że ważność licencji na 2018 rok upływa z końcem ww. roku kalendarzowego. Jego zatrzymanie przez Policję nastąpiło [...] sierpnia 2019 r. Zatem skarżący miał 7 miesięcy na złożenie wniosku o przedłużenie licencji strzeleckiej. Zastosowanie wobec niego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania od [...] sierpnia 2019 r. do [...] marca 2020 r. nie stanowi usprawiedliwienia braku przedmiotowego dokumentu. Skarżący zwraca też uwagę na bezpodstawność zastosowania względem niego tego środka zapobiegawczego. Tymczasem postanowieniem z [...] marca 2020 r. Sąd Apelacyjny w [...] zamienił omawiany środek na poręczenie majątkowe, dozór Policji z obowiązkiem zgłaszania się raz w tygodniu we właściwej dla miejsca zamieszkania jednostce policji oraz zakaz opuszczania kraju (vide pkt I.9 sentencji ww. postanowienia), uznając, że "w chwili obecnej ryzyko podjęcia (...) działań destabilizujących tok postępowania jest mniejsze niż miało to miejsce na wcześniejszym etapie śledztwa" (vide str. 46 – 47 ww. postanowienia). Skoro art. 10b ust. 1 u.b.a. przewiduje, że uprawianie sportów o charakterze strzeleckim wymaga posiadania odpowiednich kwalifikacji potwierdzonych stosownym dokumentem, a dokument ten wydaje polski związek sportowy, to zasadna jest konkluzja, iż osoba, która nie posiada takiego dokumentu, nie uprawia sportów o charakterze strzeleckim. Stwierdzenie tej okoliczności uzasadniało cofnięcie pozwolenia skarżącemu na broń do celów sportowych na mocy art. 18 ust. 4 u.b.a. Fakt uzyskania przez skarżącego – po opuszczeniu Zakładu Karnego w T. w marcu br. - licencji strzeleckiej ważnej na rok 2020 nie ma wpływu na prawidłowość zaskarżonej decyzji z [...] stycznia 2020 r. Jednakże, legitymując się aktualną licencją strzelecką, przy spełnieniu pozostałych ustawowych kryteriów, skarżący może ponownie ubiegać się o wydanie pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów sportowych. Nie można też uwzględnić zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., bowiem organ odwoławczy wyjaśnił z kierownictwem Zakładu Karnego w T. kwestię sposobu i terminu doręczania skarżącemu dotychczasowej korespondencji od organów Policji, w tym zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń. Z odpowiedzi Zastępcy Dyrektora ww. jednostki penitencjarnej (vide pismo z [...] grudnia 2019 r. – karta nr 115 akt administracyjnych sprawy) wynika, iż skarżący każdorazowo potwierdzał odbiór korespondencji w prowadzonej przez Zakład Karny w T. ewidencji korespondencji urzędowej. Reasumując, Sąd nie dopatrzył się naruszenia tak prawa materialnego, jak i przepisów postępowania. Organy Policji obu instancji prawidłowo zbadały wszelkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 k.p.a.) oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów praworządnego państwa (art. 8 k.p.a.), a uzasadnienia decyzji wydanych w obu instancjach odpowiadają wymogom z art. 107 § 3 k.p.a. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.