II SA/Wa 428/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2020 r. sprawy ze skargi Krajowej Izby Doradców Podatkowych na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W dniu [...] lipca 2019 r. (pismem datowanym [...] lipca 2019 r.) Krajowa Izba Doradców Podatkowych wystąpiła do Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji w przedmiocie podania danych statystycznych odnośnie prowadzonych postępowań karnych skarbowych oraz odpowiednio z nimi powiązanych postępowań kontrolnych w latach 2015-2018. Przy czym zaznaczono, że przy udzielaniu odpowiedzi na pytania wskazane w załączniku należy przyjąć, że pojęcie "postępowanie kontrolne" oznacza: 1) w odniesieniu do postępowań wszczętych przed dniem [...] marca 2017 r. – postępowanie kontrolne prowadzone przez Dyrektorów Urzędów Kontroli Skarbowej, a od dnia [...] marca 2017 r., przez Naczelników Urzędów Celno-Skarbowych, na podstawie art. 12 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (t.j. Dz. U. z 2016 r., Nr 720) w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz postępowanie odwoławcze od decyzji wydanej przez organ, kończącej postępowanie kontrolne w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, 2) w odniesieniu do postępowań wszczętych po [...] marca 2017 r. - prowadzoną przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego kontrolę celno-skarbową w rozumieniu art. 54 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz. U. z 2019 r., Nr 768) oraz postępowanie podatkowe, o którym mowa w Dziale IV "Postępowanie podatkowe" ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j Dz. U. z 2019 r., Nr 900) w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz postępowanie odwoławcze od decyzji wydanej przez organ kończącej postępowanie podatkowe. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] pismem z dnia [...] lipca 2019 r., na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., wezwał wnioskodawcę do wskazania istnienia przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego w udostępnieniu żądanej informacji, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Krajowa Izba Doradców Podatkowych pismem z dnia [...] lipca 2019 r. wskazała powody, dla których należałoby uznać, że informacja w żądanym zakresie jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. Stwierdziła, że - biorąc pod uwagę ustawowe i statutowe zadania oraz uprawnienia Krajowej Izby Doradców Podatkowych i jej organów, w szczególności w zakresie kierowania opinii i stanowisk do organów państwa odpowiedzialnych za kształtowanie polityki fiskalnej i stanowienia prawa, oraz w zakresie występowania w wnioskami o stwierdzenie zgodności ustaw z Konstytucją do Trybunału Konstytucyjnego - wniosek o udostępnienie przetworzonej informacji jest zasadny, celowy i jest szczególnie istotny dla interesu publicznego. Żądana informacja publiczna posłuży zgromadzeniu danych na temat stosowania art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej w praktyce organów podatkowych, co umożliwi zajęcie stanowiska i wydanie opinii w przedmiocie wszczynania postępowań karnych skarbowych w trakcie postępowań kontrolnych. Zwrócono uwagę na praktykę wszczynania postępowań karnych skarbowych dla celów wydłużenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Ujawnienie zaś tego zjawiska zmusi organy o odpowiednich kompetencjach do zmiany przepisów bądź też praktyki ich stosowania. Ze względu na skalę i sposób swoich działań, Krajowa Izba Doradców Podatkowych posiada realną i konkretną możliwość wykorzystania uzyskanej informacji publicznej dla poprawy funkcjonowania administracji publicznej. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...], decyzją nr [...] z dnia [...] września 2019 r., odmówił udostępnienia informacji publicznej, wskazując, że przedmiotowy wniosek dotyczy udzielenia informacji przetworzonej, wymagającej sięgnięcia do kilku tysięcy akt postępowań kontrolnych. Podniósł, że prowadzone rejestry i ewidencje nie pozwalają na sporządzenie wnioskowanych informacji, a przygotowanie danych wymagałoby zaangażowania znacznej grupy pracowników do przeprowadzenia analizy dokumentów. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...] października 2019 r., nr [...], uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, uznając, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie pozwala na dokonanie oceny, czy żądana informacja, składająca się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna zostać uznana za informację przetworzoną. Zdaniem organu odwoławczego, w ponownie przeprowadzonym postępowaniu należy podać jaka konkretnie jest liczba postanowień objętych żądaniem i jaka jest liczba stron dokumentów, które należałoby przejrzeć, aby zadość uczynić żądaniu. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] w dniu [...] listopada 2019 r., rozpoznając ponownie wniosek, udostępnił wnioskodawcy dane dotyczące liczby postępowań toczących się i wszczętych w latach 2015-2018. Naczelnik uznał bowiem, że tylko te dane stanowią informację prostą i mogą zostać udostępnione bez konieczności wykazywania istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego. Następnie, w dniu [...] grudnia 2019 r., Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] wydał decyzję nr [...], którą odmówił udostępnienia informacji w zakresie pozostałej części wniosku z dnia [...] lipca 2019 r., złożonego przez Krajową Izbę Doradców Podatkowych, dotyczącej prowadzonych w latach 2015-2018 postępowań karnych skarbowych oraz odpowiednio z nimi powiązanych postępowań kontrolnych. Jako przyczynę odmowy organ wskazał brak zaistnienia przesłanki do udzielenia żądanych informacji przetworzonych, w związku z niewykazaniem, że informacje te są szczególnie istotne dla interesu publicznego. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm.), dalej: "k.p.a.", w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] grudnia 2019 r. Organ odwoławczy, wydając zaskarżoną decyzję uznał, że w sprawie poczyniono stosowne ustalenia w zakresie określenia wielkości zbioru dokumentacji, jaką należałoby przeanalizować, aby wyselekcjonować z niej wnioskowane dane, mając na uwadze wskazania zawarte w decyzji z dnia [...] października 2019 r. Stwierdził, że ustalenia te są wystarczające dla zobrazowania wielkości zbioru. Podkreślił przy tym, że o przetworzeniu informacji nie decyduje jedynie wielkość zbioru, ale również czynności, jakie organ musi wykonać, aby przygotować informację według kryteriów wskazanych przez stronę. Organ stwierdził, że realizacja wniosku wymagałaby podjęcia dodatkowych czasochłonnych czynności oraz zaangażowania środków osobowych, które zakłóciłyby normalny tok funkcjonowania [...] Urzędu Celno-Skarbowego. Analiza poszczególnych spraw, w celu wyodrębnienia żądanych dokumentów jest już elementem procesu przetworzenia, a u.d.i.p. zwalnia organ z obowiązku przygotowania i udostępnienia takiej informacji, gdy w sprawie nie wystąpił szczególnie istotny interes publiczny. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, uwzględniając zakres żądanej informacji, jak i wskazany przez stronę cel udostępnienia żądanej informacji, podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że nie można uznać, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi kwalifikowana szczególna istotność dla interesu publicznego, będąca podstawą do udostępnienia informacji publicznej przetworzonej. Zdaniem organu odwoławczego, wnioskodawca nie wykazał, iż objęta wnioskiem informacja publiczna jest ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców. Krajowa Izba Doradców Podatkowych, występując z wnioskiem o udostępnienie żądanej informacji publicznej przetworzonej nie wykazała obiektywnych możliwości wpływania na funkcjonowanie organów publicznych. Nie wyjaśniła, w jaki sposób uzyskane dane miałyby zostać w realny sposób wykorzystane w celu poprawy funkcjonowania organów państwowych, ani też jakimi konkretnymi i realnymi możliwościami dysponuje, aby uzyskane dane wykorzystać dla dobra publicznego. W skardze, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dnia 6 lutego 2020 r., Krajowa Izba Doradców Podatkowych wniosła o: - uchylenie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia [...] grudnia 2019 r., o odmowie udostępnienia informacji publicznej, - zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej w zakresie wskazanym we wniosku z dnia [...] lipca 2019 r., - zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Wydanej decyzji zarzucono naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim organ: - uznał, że w rozpatrywanej sprawie nie została spełniona przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego; - nie wykazał braku istnienia po stronie zainteresowanego przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Skarżąca, uzasadniając skargę podniosła, że Krajowa Izba Doradców Podatkowych jest samorządem zawodowym, zrzeszającym osoby wykonujące zawód zaufania publicznego, jakim jest zawód doradcy podatkowego. Podstawą prawną jej działania jest ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 377 z późn. zm.). Wyjaśniła, że do jej statutowych zadań należy m. in. przedstawianie stanowisk i opinii prawnych w zakresie stanowienia oraz stosowania prawa, opracowywanie projektów aktów prawnych, w szczególności dotyczących prawa podatkowego i wykonywania zawodu doradcy podatkowego (§ 6 ust. 1 pkt 7 Statutu Krajowej Izby Doradców Podatkowych). Krajowa Izba Doradców Podatkowych podkreśliła, że celem wniosku o udostępnienie przedmiotowych informacji jest dokonanie analizy sposobu i skali korzystania przez organy administracji publicznej z normy zawartej w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W szczególności jej intencją jest przeprowadzenie analizy, kiedy i w jakich okolicznościach dochodzi do wszczynania postępowań karnych skarbowych, prowadzących do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych. Wieloletnie obserwacje praktyki działania organów skarbowych pokazują, że w wielu przypadkach dochodzi do wszczęcia postępowania karnego skarbowego w trakcie toczącego się postępowania kontrolnego w ostatnim roku biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, pomimo, iż samo zjawisko wszczynania postępowań karnych skarbowych w trakcie postępowań kontrolnych jest zjawiskiem wręcz marginalnym. W ocenie skarżącej, gdyby okazało się, że przepis art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej jest wykorzystywany instrumentalnie przez organy skarbowe wyłącznie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia tuż przed jego upływem, taka praktyka działania w świetle dotychczasowego orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego byłaby niezgodna z Konstytucją RP. Biorąc pod uwagę ustawowe i statutowe zadania oraz uprawnienia Krajowej Izby Doradców Podatkowych i jej organów, w szczególności w zakresie kierowania opinii i stanowisk do organów państwa odpowiedzialnych za kształtowanie polityki fiskalnej i stanowienie prawa, oraz w zakresie występowania z wnioskami o stwierdzenie zgodności ustaw z Konstytucją do Trybunału Konstytucyjnego, wniosek o udostępnienie przetworzonej informacji jest zasadny, celowy i szczególnie istotny dla interesu publicznego. Zdaniem skarżącej, wnioskując o udostępnienie przedmiotowych informacji wykazała, iż uzyskane dane zostaną realnie wykorzystane w celu ochrony interesu publicznego oraz usprawnienia funkcjonowania organów państwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zdaniem Sądu, skargę analizowaną pod tym kątem należało uznać za niezasadną. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który skład orzekający podziela, że o informacji przetworzonej można mówić również wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste, będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. Dotyczy to zwłaszcza takiej sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, który negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zespołu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych elementów i danych, których oczekuje wnioskodawca (por. wyroki NSA: z 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, publ. LEX nr 1068557, z 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11, publ.: LEX nr 1149133). Zgodzić się należy z organem, że udostępnienie danych statystycznych w zakresie prowadzonych postępowań karnych skarbowych oraz odpowiednio z nimi powiązanych postępowań kontrolnych w latach 2015-2018 (w zakresie nieudostępnionym) stanowi informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 z późn. zm.), dalej u.d.i.p., której udostępnienie wymagało wykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego. Jest to bowiem informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Jest to więc informacja, która musiałaby zostać przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Jej przygotowanie nie będzie zwykłym zestawieniem wielu informacji prostych, ale wyspecyfikowaniem określonych danych według wskazanych we wniosku kryteriów. Argumentacja w tym zakresie podana w zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, opisuje proces przygotowania żądanej informacji i przekonuje o uznaniu jej za informację publiczną przetworzoną. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., informacja przetworzona podlega udostępnieniu tylko w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Oznacza to, że wnioskodawca musi wskazać cel żądanej informacji, do czego zostanie wykorzystana, czemu ma służyć. Organ zaś ocenia, czy podany cel wykorzystania informacji przetworzonej ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego. Strona skarżąca nie wykazała, aby cel udostępnienia żądanej informacji publicznej spełniał przesłankę szczególnie istotnego interesu publicznego, a wskazywane przez nią okoliczności nie uprawdopodobniły, że pozyskanie wnioskowanych informacji może mieć znaczenie, czy to z punktu widzenia efektywności funkcjonowania organu, czy też dla dobra ogółu. Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa, np. usprawniałoby działanie jego organów (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 1870/10, wyrok WSA w Warszawie z 22 lutego 2006 r., II SA/Wa 1721/05, dostępne pod adresem: https://cbois.nsa.gov.pl). Każde działanie w interesie ogółu, jako określonej wspólnoty publicznoprawnej, jest działaniem w interesie publicznym, a wobec tego działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Wyjątkowość tej kwalifikacji przejawia się w tym, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem publicznym, a nawet, że jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest stwierdzenie, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (por. wyrok NSA z 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 2721/13 - dostępny pod adresem: https://cbois.nsa.gov.pl). Z tego względu działanie nie tylko w interesie indywidualnym, lecz nawet w interesie "ponadindywidualnym", nie jest samoistnie wystarczające dla przyjęcia "szczególnej istotności dla interesu publicznego" takiego działania. Uprawnienie do uzyskania przetworzonej informacji publicznej nie służy zatem wszystkim podmiotom potencjalnie zainteresowanym w uzyskaniu informacji publicznej. Wnioskodawca, żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., dla jej uzyskania powinien wykazać, że jej udostępnienie stwarza realną możliwość wykorzystania pozyskanych danych dla dobra ogółu, polepszenia funkcjonowania danej społeczności wyróżnionej ze względu na cechę relewantną, czy całego Państwa, poszczególnych jego organów itp. Charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji, mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku. Skarżąca wyjaśniła, że uzyskanie przedmiotowych danych ma na celu zgromadzenie informacji na temat stosowania art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej w praktyce organów podatkowych oraz - w ramach ustawowych i statutowych zadań i uprawnień Krajowej Izby Doradców Podatkowych i jej organów - zajęcie stanowiska bądź też wydanie opinii w przedmiocie wszczynania postępowań karnych skarbowych w trakcie postępowań kontrolnych. Przy czym, wnosząca skargę wyraziła przekonanie, że ujawnienie zjawiska instrumentalnego wszczynania postępowań karnych skarbowych dla celów wydłużenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zmusi organy o odpowiednich kompetencjach do zmiany przepisów bądź też praktyki ich stosowania. Zdaniem Sądu, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] słusznie przyjął, że wskazanie, jako celu udostępnienia wnioskowanych informacji, zebranie danych na temat stosowania art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej w praktyce organów podatkowych w celu zajęcia stanowiska bądź wydania opinii w kwestii wszczynania postępowań karnych skarbowych w trakcie postępowań kontrolnych, z powołaniem się na ustawowe i statutowe zadania w zakresie przedstawiania stanowisk i opinii w przedmiocie stanowienia czy stosowania prawa, nie oznacza jeszcze wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Powoływanie się na istotne wątpliwości, co do stosowania i konstytucyjności art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie w przedmiocie zbadania konstytucyjności niektórych przepisów Ordynacji podatkowej, samo w sobie nie daje podstaw do przyjęcia, że pozyskanie przez wnioskodawcę informacji na temat stosowania tego przepisu w praktyce organów podatkowych będzie służyć szczególnie istotnemu interesowi publicznemu. Faktycznie, Rzecznik Praw Obywatelskich w dniu [...] października 2014 r. wniósł o zbadanie zgodności z art. 2 Konstytucji RP: 1) art. 114a ustawy z dnia 10 września 1999 roku – kodeks karny skarbowy z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; 2) art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, w zakresie, w jakim przewiduje, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie, a nie przeciwko osobie (K 31/14). Skarżąca nie wykazała jednak, aby posiadała realne możliwości wykorzystania wszystkich żądanych danych dla realizacji swych ustawowych kompetencji w zakresie dokonania oceny praktyki wszczynania postępowań karnych skarbowych w trakcie postępowań kontrolnych, np. poprzez sporządzenie wniosków dotyczących ustaw lub rozporządzeń, czy opiniowanie stosownych projektów aktów prawnych, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 7 ustawy o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2019 r. Nr 283 z późn. zm.) i aby rzeczywiście wszystkie żądane dane były dla realizacji tego celu niezbędne, a zatem aby wszystkie one były szczególnie istotne dla interesu publicznego. Reasumując, zdaniem Sądu organ prawidłowo zakwalifikował żądaną informację, jako przetworzoną, wobec czego warunkiem jej udostępnienia było ustalenie, że uzyskanie tej informacji będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Skoro wnioskodawca tej przesłanki nie wykazał, to w rezultacie należało uznać, że nie doszło do naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W związku z powyższym uznając, że skarżona decyzja nie narusza prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), oddalił skargę, jako niezasadną. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w oparciu o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 20 października 2020 r., wydane na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 z późn. zm.).