I FZ 240/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Mariusz Golecki, , po rozpoznaniu w dniu 23 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. Sp. z o.o. zs. w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 415/24 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. zs. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2024 r., nr 1001-IOV-3.4103.63.2021.99.U16.DK w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2016 i 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie. Sąd pierwszej instancji zarządzeniem z 4 lipca 2024 r. ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości 2 061 003 zł. Z treści zarządzenia wynika, ze na wspomniana wartość zobowiązań podatkowych określonej w zaskarżonej decyzji oraz dodatkowych zobowiązań za poszczególne miesiące, które zostały wskazane w przedmiotowej decyzji. Zarządzeniem z 6 sierpnia 2024 r. M. Sp. z o.o. zs. w W. (dalej: "Strona", "Spółka", "Skarżąca") na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: "rozporządzenie"), do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 20 611 zł. Skarżąca została pouczona, że powyższą kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone Stronie 9 sierpnia 2024 r. Pismem z 14 sierpnia 2024 r. Strona wniosła zażalenie od tego zarządzenia. Skarżąca zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy tj. art. 220 § 1 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że wpis od zażalenia jest należny oraz umorzenie sprawy z wniosku o prawo pomocy. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości ewentualnie o uchylenie zarządzenia w całości z uwagi na złożony w niniejszym piśmie wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zażalenie Strony w istocie rzeczy odnosi się do zakwestionowania wezwania jej do uiszczenia wpisu, w sytuacji złożenia w sprawie kolejnego wniosku o udzielenie prawa pomocy. Strona nie kwestionuje w zażaleniu w żaden sposób wartości przedmiotu zaskarżenia określonej przez Sąd pierwszej instancji, ograniczając się w zasadzie do zanegowania konieczności wydania zarządzenia z 6 sierpnia 2024 r. Zauważyć przy tym należy, że wspomniane zarządzenie zostało wydane w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania wszczętego wnioskiem o prawo pomocy Spółki z 28 maja 2024 r., w którym to postanowieniem o sygn. I SPP/Łd 107/24 z 6 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 10 lipca 2024 r., które odmawiało przyznania Stronie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi. Nie sposób więc uznać by, Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżone postanowienie naruszył wskazany przez Stronę art. 220 § 1 p.p.s.a. Sformułowana przez Stronę treść uzasadnienia zażalenia w swej istocie odnosi się bowiem do stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z 6 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SPP/Łd 107/24, wskazując dodatkowo na przesłanki uzasadniające, zdaniem Strony, przyznanie jej prawa pomocy, nie zaś do wydanego przez Sad pierwszej instancji zarządzenia z 6 sierpnia 2024 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego. Podnieść tutaj należy, że zgodnie z art. 254 § 1 p.p.s.a. rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. W przepisie tym określono jednoznacznie właściwość sądu administracyjnego do rozpatrzenia wniosku strony o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I FSK 1992/11). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.