II SA/Po 804/24
PostanowienieWSA w Poznaniu2024-12-20
Skład orzekający: Asesor WSA Paweł Daniel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na działania organu administracji publicznej, która nie dotyczy konkretnej decyzji administracyjnej, jest dopuszczalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym?Ratio decidendi
Skarga wniesiona na działania organu administracji publicznej, które nie odnoszą się do konkretnej decyzji administracyjnej lub innego aktu lub czynności podlegającej kontroli sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna. Sądy administracyjne sprawują kontrolę nad konkretnymi aktami i czynnościami, a nie nad ogólnymi działaniami organów w oderwaniu od indywidualnej sprawy.Stan faktyczny
Skarżący A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na działania Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i innej pomocy społecznej. Skarżący kwestionował uwzględnianie dochodu jego partnerki przy ustalaniu jego sytuacji majątkowej. Prezydent Miasta przedstawił przebieg postępowań administracyjnych, wskazując na wydane decyzje odmawiające przyznania świadczeń, od których skarżący nie zawsze składał odwołania.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na działania Prezydenta Miasta w przedmiocie świadczenia pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę
Pismem z 04 listopada 2024 r. nazwanym "Pozew przeciwko Miejski Ośrodek Pomocy w Rodzinie" A. K. (dalej również jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na działania Prezydenta Miasta.
W treści skargi skarżący wskazał, że od października 2023 r. Miejski Ośrodek Pomocy w Rodzinie cały czas odmawia mu przyznania zasiłku celowego i jakiejkolwiek innej pomocy, wadliwie uznając, że jego dochód jego partnerki – M. K., u której zamieszkuje i której pomaga, powinien być uwzględniony przy ustaleniu jego sytuacji majątkowej. Dodatkowo A. K. wskazał, że konieczność odrabiania prac społecznych oraz opieka nad partnerką utrudniają mu podjęcie zatrudnienia.
Odpowiadając na skargę Prezydent Miasta przedstawił w pierwszej kolejności działania podejmowana przez organ w ramach prowadzonych postępowań, wskazując w pierwszej kolejności, że w dniu 20 listopada 2023 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy w Rodzinie wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie pomocy finansowej. Mając na względzie powyższe w dniu 23 listopada 2023 r. został przeprowadzony wywiad środowiskowy. Decyzją z 11 grudnia 2023 r., nr [...] Prezydent Miasta odmówił A. K. przyznania renty socjalnej i pomocy finansowej na żywność, a decyzja powyższa została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 16 października 2024 r., nr [...]
Następnie w dniu 15 lipca 2024 r. skarżący złożył do MOPR kolejny wniosek o przyznanie pomocy finansowej. W związku ze złożonym wnioskiem w dniu 23 lipca 2024 r. przeprowadzono wywiad środowiskowy.
Decyzją z 23 sierpnia 2024 r., nr [...] Prezydent Miasta nie przyznał skarżącemu pomocy na zakup żywności, biletów MPK, w formie zasiłku okresowego. Od powyższej decyzji skarżący nie złożył odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Kolejno w dniu 06 września 2024 r. do MOPR (wpływ wniosku dnia 09 września 2024 r.) został złożony przez skarżącego następny wniosek o udzielenie pomocy finansowej, a decyzją z dnia 18 października 2024 r. nr [...] Prezydent Miasta nie przyznał pomocy na zakup żywności, biletów MPK w kwocie [...]zł, odzieży w kwocie [...]zł, obuwie [...] zł, doładowanie telefonu [...] zł. Od powyższej decyzji Skarżący nie złożył odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W ocenie Prezydenta uwzględnienie dochodu M. K. w prowadzonych postępowaniach było uzasadnione i prawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Inną przyczyną, o jakiej mowa między innymi w powołanym powyżej przepisie jest wniesienie do sądu administracyjnego skargi nie przewidzianej przepisami prawa.
Stosownie do treści z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Jak wskazuje powyższe wyliczenie, sądy administracyjne, nie są uprawnione do rozstrzygania określonego zagadnienia w oderwaniu od konkretnej, indywidualnej sprawy. W przedmiotowej sprawie skarżący nie zgadza z działaniami organów, które do jego dochodu doliczają również dochód uzyskiwany przez partnerkę. Podkreślić jednak należy, że Sąd nie może z góry przesadzić powyższej kwestii. Inaczej mówiąc, Sąd nie może wydać orzeczenia nakazującego organom, aby te nie uwzględniały w prowadzonych postępowaniach dochodu partnerki skarżącego.
W tym miejscu Sąd wskazuje, że z akt administracyjnych organu I instancji wynika, że wobec skarżącego zapadły trzy decyzje administracyjne w organie I instancji (decyzja z 11 grudnia 2023 r., decyzja z 23 sierpnia 2024 r., decyzja z 18 października 2024 r.) oraz jak wynika z dokumentów załączonych do skargi jedna decyzja w organie II instancji (decyzja z 16 października 2024 r.). Skarżący został prawidłowo pouczony o możliwości skorzystania z konkretnie wskazanych środków zaskarżenia, w tym o możliwości zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 października 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z możliwości powyższej skarżący jednak nie skorzystał. Jest to tyle ważne, że tylko w przypadku wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu Sąd miałby możliwość kontroli prawidłowości podejmowanych przez organ działań, w tym odniesienia się do prawidłowości działań organów w zakresie sposobu ustalenia dochodu skarżącego. Obecnie, na podstawie wniesionej skargi, która nie dotyczy konkretnej decyzji administracyjnej, Sąd nie ma takiej możliwości. Oznacza to, że skarżący - w przypadku wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] kolejnych decyzji utrzymujących w mocy decyzje Prezydenta Miasta o odmowie przyznania mu świadczeń z pomocy społecznej może wnieść na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu celem skontrolowania prawidłowości działania organów.
Mając na względzie powyższe Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło