II SA/Sz 518/24

Dnia 20 grudnia 2024 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. K. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za zastępstwo prawne w postępowaniu zażaleniowym oraz w pierwszej instancji w sprawie ze skargi M. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 4 grudnia 2023 roku nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata K. K. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie kwotę 885,60 (słownie: osiemset osiemdziesiąt pięć 60/100) złotych, która obejmuje kwotę 720 zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług Postanowieniem z dnia 7 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę M. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 grudnia 2023 roku nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, z uwagi na nie podanie numeru PESEL. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 28 marca 2024 roku. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SPP/Sz 47/24 skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Szczecinie wyznaczył pełnomocnikiem skarżącej adwokata K. K. w dniu 27 maja 2024 roku. W dniu 7 czerwca 2024 roku pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 7 marca 2024 roku ,wraz z zażaleniem na to postanowienie. W piśmie z dnia 7 czerwca 2024 roku pełnomocnik zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu jak dla pełnomocnika z wyboru, w wysokości półtorakrotności stawki minimalnej, z uwagi na poświęcony na sprawę nakład pracy, jak i wysokość stawek minimalnych nieprzystającą do realiów społeczno-gospodarczych oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przywrócił termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 7 marca 2024 roku, a postanowieniem z dnia 18 lipca 2024 roku uchylił postanowienie z dnia 7 marca 2024 roku w przedmiocie odrzucenia skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 września 2024 roku sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 października 2024 roku, o czym pełnomocnik skarżącej został poinformowany w dniu 23 września 2024 roku. Wyrokiem z dnia 24 października 2024 roku sygn. akt II SA/Sz 518/24, wydanym na posiedzeniu niejawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę. Odpis wyroku z uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek, został doręczony pełnomocnikowi w dniu 6 grudnia 2024 roku. Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej "p.p.s.a." wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 763). Stosownie do treści § 2 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. W myśl § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-5, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w rozdziałach 2-5, a nieprzekraczającej 600 % opłat określonych w rozdziałach 2-5 następuje z uwzględnieniem: 1) nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; 2) wartości przedmiotu sprawy; 3) wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; 4) stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). Zgodnie z § 23 ust. 1 pkt 2 lit d należna adwokatowi ustanowionemu z urzędu opłata w postępowaniu zażaleniowym wynosi 240 zł. Natomiast opłata za reprezentowanie strony w pierwszej instancji wynosie 480 zł (§ 23 ust. 1 pkt 1 lit. c). Złożony przez pełnomocnika wniosek zawiera oświadczenie, o którym mowa w § 3 powołanego rozporządzenia. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia w wysokości określonej przepisami rozporządzenia. Brak jest natomiast podstaw do przyznania pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenia w wysokości wyższej niż określona w § 23, nie uzasadnia tego nakład pracy adwokata, lista stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czas poświęcony na przygotowanie do prowadzenia sprawy, wartość przedmiotu sprawy, wkład adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie, a także stopień zawiłości sprawy. Pełnomocnik złożył skutecznie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, ale po uchyleniu tego postanowienia przez Sąd, nie przedstawił swojego stanowiska w sprawie będącej przedmiotem skargi. W tej sytuacji trudno uznać, że pełnomocnik przyczynił się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości. Sprawa nie jest zawiła ani obszerna. W ocenie starszego referendarza sądowego brak było podstaw do przyznania opłaty w wysokości wyższej niż określona w § 23 rozporządzenia. W świetle przedstawionych wyżej regulacji wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu za zastępstwo prawne w postępowaniu zażaleniowym oraz w pierwszej instancji wynosi 720 zł (885,60 zł po doliczeniu 23 % podatku od towarów i usług). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 250 § 1 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.