I FZ 59/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 2563/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 września 2024 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.309.2024.2.AP w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 31 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 2563/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka", "Strona") na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "DKIS") z 25 września 2024 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.309.2024.2.AP w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz orzekł o zwrocie Stronie opłaty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem z 20 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 2563/24, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wezwał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Zarządzeniem z 22 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 2563/24, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wezwał Skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 100 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "rozporządzenie"). W treści zarządzenia wyznaczono siedmiodniowy termin do uiszczenia wskazanej opłaty oraz sposób jej dokonania, określając jednocześnie rygor niewykonania wezwania. Przesyłka wraz z odpisem powyższych zarządzeń została przesłana na adres ePUAP wskazany przez pełnomocnika Strony w skardze (k. 6) i po dwukrotnym utworzeniu Urzędowego Poświadczenia Doręczenia w dniach 26 listopada 2024 r. oraz 4 grudnia 2024 r. (k. 44), została uznana za doręczoną pełnomocnikowi Skarżącej z dniem 11 grudnia 2024 r. w trybie art. 74a § 8 p.p.s.a. Wyznaczony termin do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków formalnych upływał z dniem 18 grudnia 2024 r. Pismem z 13 grudnia 2024 r. pełnomocnik Skarżącej poinformował, że potwierdzenie opłat za wpis sądowy oraz opłat za pełnomocnictwo załączył do skargi na interpretacje indywidualną i ponownie przesłał te same załączniki, które zostały przez niego przesłane wraz ze skargą do WSA. Postanowieniem z 31 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 2563/24, WSA odrzucił skargę Spółki na interpretację indywidualną DKIS z 25 września 2024 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.309.2024.2.AP. Odpis powyższego postanowienia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi Strony w dniu 4 lutego 2025 r. (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, k. 71), a zatem wyznaczony w nim termin upływał z dniem 11 lutego 2025 r. Pismem z 11 lutego 2025 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, w którym zaskarżył w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 2563/24, wnosząc jednocześnie o jego uchylenie. Skarżąca w oparciu o art. 194 § 3 p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. Pełnomocnik Spółki wskazał również, że otrzymując wezwania był przekonany, że DKIS nie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie załączników, które dołączono do skargi (taka sytuacja już miała miejsce w toku wykonywania czynności doradztwa podatkowego u pełnomocnika), dlatego powinien raz jeszcze dołączyć załączniki. Zdaniem pełnomocnika Strony, wezwanie o uzupełnienie 100 zł za wpis niestety tożsamość kwoty wpłaconej (100 zł) i kwoty która pozostała do zapłaty 100 zł wprowadziła pełnomocnika w błąd i w korespondencji z wezwaniem o pełnomocnictwo stworzyła przeświadczenie, że Sąd nie otrzymał żadnych załączników. Dopiero w postanowieniu o odrzuceniu skargi Sąd opisał bardziej dokładnie sytuację. Oczywiście kwota 100 zł nie stanowiła problemu do uzupełnienia jednak w wyniku niezrozumienia wezwania, a także braku precyzyjnego sformułowania tegoż to wezwania nie została ona wpłacona w momencie odpowiedzi na te wezwania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 74a § 8 p.p.s.a., w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że pełnomocnik Skarżącej, wnosząc skargę nie uiścił od niej wpisu sądowego w odpowiedniej wysokości. Wobec tego, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 22 listopada 2024 r., wezwał go do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to nie zostało odebrane przez pełnomocnika Strony i uznane za doręczone z dniem 11 grudnia 2024 r. na podstawie art. 74a § 8 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji błędnie ustalił datę uznania za doręczone zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, bowiem data utworzenia pierwszego Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, tj. 26 listopada 2024 r. wskazuje, iż prawidłowym dniem uznania za doręczone opisywane zarządzenie z 22 listopada 2024 r., jest dzień 10 grudnia 2024 r. dlatego też termin na uzupełnienie wpisu od skargi powinien zostać określony na dzień 17 grudnia 2024 r., nie zaś na 18 grudnia 2024 r. Analogiczna sytuacja dotyczy daty uznania za doręczone zarządzenie z 20 listopada 2024 r., gdzie termin na uzupełnienie braków formalnych skargi również upływał z dniem 17 grudnia 2024 r. Pomimo dokonania omyłki w powyższym obliczeniu na terminów korzyść Spółki przez WSA, to i tak we wskazanym terminie Skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego oraz braku fiskalnego. Powyższy brak fiskalny wynika z treści § 2 ust. 6 rozporządzenia, zgodnie z którym, w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł. Skoro bowiem podstawa prawna wyliczenia wysokości wpisu stałego została wskazana w treści zarządzenia, to dla profesjonalnego pełnomocnika nie powinno być problemu w odczytaniu tego przepisu i wyciągnięciu wniosku, że skoro uiścił on kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi w dacie wniesienia skargi do Sądu pierwszej instancji, to wezwanie WSA do "uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 100 (słownie: sto) złotych", powinno być proste do interpretacji nawet dla samych przedstawicieli zarządu Spółki, gdyż taka informacja nie wymaga znajomości wiadomości specjalnych od strony. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca również uwagę na to, że jednostki organizacyjne mające zdolność sądową (tak jak spółka z o.o.) dokonują czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym przez osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które przy pierwszej czynności w postępowaniu sądowym mają także obowiązek wykazać swoje umocowanie, co wynika z art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a. Brak dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega w szczególności na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., co miało również miejsce w niniejszej sprawie. "Jeżeli stroną w postępowaniu jest osoba prawna, właściwą formą wykazania przez zgłaszającego się w jej imieniu pełnomocnika procesowego umocowania organu udzielającego pełnomocnictwa jest niewątpliwie odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Skoro pełnomocnik jest obowiązany dołączyć do pisma procesowego pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, to dla wykazania umocowania organu osoby prawnej udzielającego pełnomocnictwa może on dołączyć zarówno wydany przez sąd odpis z właściwego rejestru, który ma walor oryginału, jak i uwierzytelniony przez siebie odpis czy kopię (w tym kserokopię) tego dokumentu (tak też uchwała Sądu Najwyższego z 30 marca 2006 r., sygn. akt III CZP 14/06, OSNC 2006, nr 10, poz. 165)". W zakreślonym terminie, tj. do dnia 17 grudnia 2024 r. Spółka nie złożyła oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby do reprezentacji Strony przez osobę podpisaną pod skargą. Pełnomocnik Skarżącej w piśmie z 13 grudnia 2024 r., wniesionym w terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi przesłał jedynie potwierdzenia wykonania przelewów oraz pełnomocnictwo (k. 47, 49-50), które znajdowały się już w aktach sprawy. Nie uzupełnił on jednak braków formalnych skargi wskazanych przez Sąd pierwszej instancji w zarządzeniach z 20 i 22 listopada 2024 r. Prawidłowości rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi (z powodu nie uzupełnienia jej braku formalnego w zakresie wykazania stosownym dokumentem prawa do reprezentowania Spółki) nie mogło podważyć późniejsze nadesłanie odpisu KRS, a także potwierdzenia wykonania przelewu na kwotę 100 zł oraz oświadczenia o rezygnacji z funkcji członka zarządu Spółki (wszystkie wraz z zażaleniem). Czynności w postaci przedłożenia odpisu KRS, dokonania wpłaty dodatkowej kwoty 100 zł oraz przesłanie kopii oświadczenia o rezygnacji z funkcji członka zarządu Spółki, jako dokonane po upływie siedmiodniowego terminu nakreślonego w wezwaniach dotyczących usunięcia braków formalnych skargi, były już bez znaczenia prawnego dla losów tejże skargi. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak przedłożenia odpisu KRS skarżącej Spółki przez jej pełnomocnika, spowodował brak możliwości oceny przez Sąd pierwszej instancji sposobu reprezentacji Spółki. Samo ustalenie, kto na dzień wniesienia skargi do WSA pełnił określone funkcje w zarządzie Skarżącej było możliwe z uwagi na przedłożenie wraz ze skargą pełnomocnictwa podpisanego przez prezesa zarządu Spółki. Kluczowy był jednak brak możliwości ustalenia sposobu jej reprezentacji w zakresie odpowiedniego umocowania do dokonywania określonych czynności prawnych przez pełnomocnika Skarżącej. Zgodnie z art. 205 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 roku Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), jeżeli zarząd jest wieloosobowy, sposób reprezentowania określa umowa spółki. Jeżeli umowa spółki nie zawiera żadnych postanowień w tym przedmiocie, do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Godzi się zauważyć, że Skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który w zażaleniu na postanowienie powołuje się na niejednoznaczność skierowanego do niego wezwania do uzupełnienia braków. Jednocześnie jako profesjonalista nie podejmuje działań we wskazanym przez Sąd pierwszej instancji zakresie, pomimo wskazania stosownych podstaw prawnych przez WSA. Istotne dla Sądu pierwszej instancji było ustalenie sposobu reprezentacji Spółki w zakresie udzielonego przez Skarżącą pełnomocnictwa do jej reprezentowania, już na wczesnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, co również podkreślił Sąd pierwszej instancji, jak również brak uzupełnienia wpisu od skargi, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny podzielił argumentację Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i z tych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 6