II SA/Go 147/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi K.T., I.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. 1. Decyzją z dnia [...] stycznia 2024 r., nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2023 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położonej w [...], numerdziałki [...] o pow. 2,0545 ha ([...]), stanowiącej współwłasność K. T. i I. K. (skarżący) . 1.1. W uzasadnieniu tej decyzji organ opisał przebieg sprawy administracyjnej podając, że wnioskiem z dnia [...] maja 2023 r. E. sp. z o.o. w [...] reprezentowana przez pełnomocnika (zwana dalej inwestorem) wystąpiła do Starosty [...] o ograniczenie sposobu korzystania z opisanej wyżej nieruchomości.We wniosku tym wskazano, że potrzeba i zakres ograniczenia sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości związany jest z budową i dalszym funkcjonowaniem po wybudowaniu kablowej linii elektroenergetycznej SN 15 kV j, na odcinku pn. "Wymiana linii napowietrznej na izolowaną w odcinku od [...] do [...]. Powiązanie istniejącego odgałęzienia kablowego w kierunku [...] z projektowaną linią izolowaną. Demontaż istniejącego odgałęzienia linii napowietrznej w kierunku [...]", który obejmuje: - dla działki nr [...] - zezwolenie na założenie i przeprowadzenie napowietrznych przewodów linii SN 15 kV. Obszar niezbędnej powierzchni gruntu do wykorzystania dla potrzeb tego założenia i przeprowadzenia to powierzchnia całkowita 111,72 m2o długości29,40 m, wyznaczona jako pas technologiczny projektowanej linii o szerokości 3,80 m. Przebieg linii oraz obszar zajęcia nieruchomości, na którym nastąpić ma ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, został przedstawiony na załączniku graficznym do wniosku. Inwestor jednocześnie wniósł po wydaniu decyzji w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości wraz z nadaniem tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. 1.2. Decyzją z dnia [...] października 2023 r., znak: [...] Starosta [...], powołując się miedzy innymi na przepis art. 124 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 344; dalej - u.g.n.) orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości - działki [...] we wskazanym wyżej celu. Wskazano, że ograniczenie obejmuje prawo wstępu na nieruchomość w celu wykonania w obszarze pasa technologicznego prac budowlano-montażowych oraz innych czynności związanych z konserwacją, usuwaniem awarii i eksploatacją przedmiotowej linii elektroenergetycznej. Nadto, że w obszarze pasa technologicznego obowiązują ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości polegające na korzystaniu z tego pasa w sposób zgodny z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa i normami dotyczącymi budowy oraz eksploatacji napowietrznych linii elektroenergetycznych. 2. W odwołaniu wniesionym w terminie skarżący K. T. i I. K. zarzucili decyzji naruszenie art. 21 ust. 2 Konstytucji RP przez przyjęcie, że wywłaszczenie przez ograniczanie sposobu korzystania z prywatnych nieruchomości jest dopuszczalne także bez przyznania słusznego odszkodowania oraz art. 124 ust. 1 i ust. 3 u.g.n. przez przyjęcie, że "starosta może ograniczyć w drodze decyzji sposób korzystania z prywatnych nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na nich m.in. przewodów służących do przesyłania energii elektrycznej pomimo, że nie wyrażają na to zgody jej właściciele, a jednostka organizacyjna ubiegająca się o takie zezwolenie tylko pozoruje prowadzenie rokowań i to przez osobę nieuprawnioną do składania w ich imieniu oświadczeń woli oferując jałmużnę zamiast słusznego odszkodowania". Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o przekazanie sprawy Staroście [...] do ponownego rozpoznania. 3. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję i nie podzielając stanowiska odwołujących Wojewoda [...] w decyzji z dnia [...] stycznia 2024 r.przytoczył treść przepisu art. 124 ust. 1, 2 i 3 u.g.n. i wskazał, że w świetle przytoczonej regulacji ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w trybie administracyjnym uwarunkowane jest wystąpieniem dwóch przesłanek: 1) wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji poprzedzonym przeprowadzeniem z właścicielem (właścicielami) nieruchomości rokowań, które nie zakończyły się uzyskaniem zgody na wykonanie robót budowlanych związanych z realizacją inwestycji wskazanej w art. 124 ust. 1 u.g.n.; 2) wykazaniem, że ograniczenie w korzystaniu z jego nieruchomości jest konieczne, by mogła być zrealizowana inwestycja celu publicznego, zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. 3.1. Zdaniem Wojewody obie przesłanki zostały wykazane. Co do rokowań organ powołał się na dokumenty znajdujące się w aktach sprawy na sprawy – pismo inwestora z dnia [...] marca 2023 r. Wskazał dalej, że rokowania, ze strony inwestora, prowadzone były przez J. M. na podstawie udzielonego jej pełnomocnictwa z dnia [...] kwietnia 2020 r. Pełnomocnictwo to szczegółowo opisane w decyzji obejmowało dokonywanie w imieniu E. sp. z o.o. w [...] czynności formalno-prawnych związanych z uzyskaniem decyzji, pozwoleń i zezwoleń niezbędnych do realizacji inwestycji pod nazwą "Regulacja stanu prawnego nieruchomości wraz z opracowaniem dokumentacji projektowych budów/przebudów sieci elektroenergetycznych na terenie działania Oddziału Dystrybucji [...], Rejon Dystrybucji [...],[...],[...],[...]. [...] z [...].08.2018 r.", w tym do podejmowania kontaktów z właścicielami nieruchomości oraz innymi podmiotami i osobami, którym przysługuje uprawnienie do korzystania z nieruchomości, celem uzyskania zgody na realizowanie budowy lub przebudowy sieci elektroenergetycznej, znajdującej się na nieruchomościach należących do podmiotów lub osób uprawnionych. Z treści pisma skierowanego do skarżących wynikał szczegółowy opis planowanej inwestycji i wysokość zaproponowanego jednorazowego wynagrodzenia w kwocie 800 zł. Załączono do niego propozycję porozumienia określającego szczegółowe warunki wyrażenia zgody na ustanowienie służebności przesyłu wraz z załącznikami graficznymi obrazującymi inwestycję.Skarżącym wyznaczono również 7-dniowy termin do ustosunkowania się przez właściciela nieruchomości. Co więcej w związku z brakiem odpowiedzi inwestor kolejnym pismem z dnia [...] marca 2023 r. ponowił swoją propozycję. W odpowiedzi na to kolejne pismo skarżący wskazali, że są zainteresowani przede wszystkim usunięciem wszystkich słupów z nieruchomości stanowiących jej własność i "skablowaniem napowietrznych linii energetycznych wzdłuż granic działek gruntu". W piśmie tym wskazano, że jeśli to nie będzie możliwe skarżący oczekują propozycji "kompleksowego uregulowania statusu prawnego urządzeń energetycznych posadowionych na jej nieruchomościach za zapłatą godziwego wynagrodzenia, a nie jałmużny zaoferowanej w piśmie z dnia [...] marca 2023 r." W odpowiedzi zawartej w piśmie z dnia [...] marca 2023 r. inwestor wyjaśnił, że realizując przedmiotowe zadanie "dąży do optymalizacji funkcjonowania sieci elektroenergetycznej poprzez modernizację istniejących linii do aktualnych i przyszłych potrzeb odbiorców, a także obowiązujących norm technicznych, jakościowych oraz środowiskowych" i tym samym nie przewiduje usunięcia linii. Wskazał, że żądaniaz tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości nie mogą być przedmiotem prowadzonych rokowań w tym postępowaniu. Następstwem braku porozumienia był wniosek z dnia [...] maja do Starosty [...] o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. 3.2. Uzasadniając ocenę prawną Wojewoda podkreślił, że przepis art. 124 ust. 3 u.g.n. nie określa formy prowadzenia rokowań. W jego ocenie spełnienie obowiązku ich przeprowadzenia jako przesłanka wszczęcia postępowania o uzyskanie zezwolenia na zajęcie nieruchomości oznacza taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. Z kolei niemożność uzyskania zgody właściciela oznacza stan, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażaniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Zdaniem Wojewody ten warunek został spełniony, co wynika wprost z opisanych wyżej dowodów - rokowania zostały formalnie zainicjowane, były prowadzone przez właściwie umocowaną osobę, a do porozumienia między stronami nie doszło. Wojewoda podkreślił też, że nie posiada żadnych uprawnień do oceny merytorycznej tych rokowań, a jego zadanie sprowadza się tylko do sprawdzenia czy rokowania się odbyły i czy zakończyły się wynikiem negatywnym. 3.3. Zdaniem Wojewody przedmiotowa inwestycja jest realizowana w celu publicznym w rozumieniu art. 6 u.g.n., gdyż wynika ona z decyzjiBurmistrza [...] z dnia [...] maja 2022 r.,nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, która dotyczy inwestycji pn. "Przebudowa linii napowietrznej 15 kV SN L-525 na niepełnoizolowaną linię napowietrzną do stacji [...]" usytuowanej m.in. na działce nr [...]. W tej decyzji stwierdza się, że "linia wykonana będzie po trasie istniejącej a nowe, wymienione słupy posadowione będą w istniejących miejscach". Decyzja ta jest ostateczna od dnia [...] czerwca 2022 r., Również zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości (sposób przeprowadzenia inwestycji) odpowiada, w ocenie Wojewody, ustaleniom decyzji lokalizacyjnej. Określona we wniosku powierzchnia zajęcia nieruchomości na potrzeby założenia i przeprowadzenia określonych, jak i dalszego z nich korzystania nie zakłóci docelowo wykorzystywania tego terenu oraz terenów sąsiednich zgodnie z ich przeznaczeniem, jak i aktualnym sposobem korzystania. Tym samym zakres ingerencji inwestora w prawo właścicieli do nieruchomości został sprowadzony do niezbędnego minimum. 3.4. Odnosząc się do kwestii posadowienia na nieruchomości słupów oraz dotychczasowego bezumownego z nich korzystania Wojewoda wskazał, że w postępowaniu ograniczającym sposób korzystania z nieruchomości organ nie ma możliwości ingerowania w zakres przebiegu inwestycji. Te zastrzeżenia wobec lokalizacji inwestycji mogły być podnoszone trakcie postępowania poprzedzającego wydanie decyzji lokalizacyjnej. Odnosząc się do zarzutów dotyczących żądania nabycia na podstawie art. 124 ust. 5 u.g.n. nieruchomości przez Starostę [...] lub inwestora organ wyjaśnił, że w postępowaniu przed organami administracji publicznej, prowadzącymi postępowanie w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. realizacja tego roszczenia nie jest możliwa, gdyż ma charakter cywilnoprawny. 4. Na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2024 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2023 r., nr [...] – K. T. osobiście, I. K. reprezentowany przez matkę – J. K.) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], zarzucając decyzji naruszenie: - art. 21 ust. 2 Konstytucji RP przez przyjęcie, że "wywłaszczenie przez ograniczanie sposobu korzystania z prywatnej nieruchomości jest dopuszczalne także bez przyznania słusznego odszkodowania"; - art. 124 ust. 1a i ust. 3 u.g.n. przez przyjęcie, że "starosta może ograniczyć w drodze decyzji sposób korzystania z prywatnej nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na jej zajęcie celem założenia i przeprowadzenia na niej m.in. przewodów służących do przesyłania energii elektrycznej pomimo, że nie wyraża na to zgody jej właściciel, a operator energetyczny ubiegający się o takie zezwolenie pozoruje prowadzenie z nim rokowań w celu ustanowienia przez niego na rzecz inwestora odpłatnej służebności przesyłu działając przy tym przez osobę nieuprawnioną do składania w jego imieniu oświadczeń woli oferując właścicielowi nieruchomości jałmużnę zamiast słusznego i godnego odszkodowania"; - art. 205 § 1 k.s.h. oraz art. 104 k.c. przez przyjęcie, że "oświadczenia woli za spółkę kapitałową w sferze jej praw majątkowych mogą składać też osoby, które nie są członkami jej zarządu, jej samoistnymi prokurentami ani też nie posiadające ważnego pełnomocnictwa szczególnego w tym zakresie". Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o przyznanie im zwrotu kosztów poniesionych w postępowaniu skargowym. 4.1. W uzasadnieniu skargi zarzuty te zostały omówione. W szczególności podkreślono, że w sprawie nie została rozwiązana ani kwestia ustanowienia na rzecz właściciela nieruchomości odpłatnej służebności przesyłu, ani kwestia braku zgody właściciela nieruchomości na darmowe czasowe zajęcie przedmiotowej nieruchomości w celu założenia i przeprowadzenia w miejsce istniejącej i sprawnej technicznie nowej napowietrznej linii elektroenergetycznej. Zdaniem skarżących w sprawie nie zostały podjęte żadne rokowania co do warunków wyrażenia ewentualnej zgody na czasowe zajęcie przedmiotowej nieruchomości w celu wykonania prac, o których mowa w art.124 ust. 1 u.g.n., a propozycja przedstawiona przez J. M. była "namiastką rokowań". 5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 6. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 p.p.s.a., stanowi, że uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. 7. Na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. 8. Stosownie do treści art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości, m.in. przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie powyższego zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac inwestycyjnych. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań (art. 124 ust. 2 i 3 u.g.n.). 9. Z przepisów tych wynika, że przesłankami wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości przez jej właściciela, jest zgodność inwestycji publicznej z planem miejscowym, a w przypadku jego braku z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz brak zgody właściciela na wykonanie prac, która to okoliczność musi wynikać z przeprowadzonych przed wydaniem decyzji rokowań. W takim wypadku zezwolenie, o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. daje inwestorowi prawo dysponowania nieruchomością na określony cel i zastępuje zgodę właściciela na wejście na teren, gdy ten nie wyraża zgody. Inne kwestie nie są w tym postępowaniu badane. Wynikające z art. 124 ust. 1 u.g.n. uprawnienie organu do ograniczenia prawa właściciela ma charakter wyjątkowy i może być realizowane tylko wówczas, gdy nie ma zgody właściciela gruntu na przeprowadzenie na jego nieruchomości. W niniejszym postępowaniu chodzi jednak o taka zgodę, której treść odpowiada przedmiotowi i zakresowi realizowanej inwestycji. Nie chodzi zatem o wszystkie warunki i zgody, które mogą wynikać ze zdarzeń lub stosunków cywilnoprawnych łączących strony a związanych z posadowieniem linii elektroenergetycznej na działce skarżących. Z tego powodu zakres ograniczenia prawa własności jest szczegółowo określany w decyzji. To zaś, że prawa administracyjne (prawo publiczne) przewiduje w ogóle taką możliwość nie narusza prawa własności i zasad jego konstytucyjnej ochrony. Konstytucja w art. 64 ust. 3 dopuszcza bowiem możliwość ograniczenia prawa własności w drodze ustawy. Jakkolwiek zatem prawo własności jest prawem rzeczowym, dającym najpełniejsze władztwo nad rzeczą, to nie jest prawem absolutnym. Prawo to podlega ograniczeniom określonym w przepisach ustawowych, w szczególności wynikającym z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. 10. Co istotne decyzja oparta o art. 124 u.g.n. stanowi jedynie tytuł do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Reguluje ona zatem tylko pewien istotny z punktu widzenia publicznego zakres władztwa i nie pozbawia właścicieli praw cywilnych (roszczeń) wynikających z ograniczenia sposobu korzystania z własności. Decyzja wydana w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. rozstrzyga jedynie kwestie dotyczące ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości w związku z realizacją inwestycji celu publicznego. Nie jest to w żadnym razie decyzja wywłaszczeniowa polegająca na pozbawieniu własności nieruchomości, ani też decyzja odpowiadająca cywilnoprawnej regulacji służebności gruntowej.Dlatego tym trybie nie jest możliwe procedowanie w sprawie wykupu nieruchomości lub zmianie przebiegu linii elektroenergetycznej. Do tych celów służą inne drogi i tryby, nie objęte niniejszym postępowaniem. 11. Zdaniem sądu w kontrolowanej sprawie obie przesłanki art. 124 ust. 1 u.g.n. zostały spełnione. Inwestycja, polegająca na założeniu i przeprowadzeniu napowietrznych przewodów linii SN 15 kV w miejscu istniejącej linii, na obszarze o powierzchni całkowitej 457,21 m2 o długości 120,30 m, wyznaczonej jako pas technologiczny projektowanej linii o szerokości 3,80 m na nieruchomości oznaczonej numerem działki [...] o pow. 1,1328 ha, położonej w [...] jest inwestycją celu publicznego w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n. Jest to inwestycja, która może stanowić element sieci zaopatrującej zarówno obiorców indywidualnych, jak i publicznych w określone źródło energii, zwiększając jej zasięg oraz poprawiając bezpieczeństwo energetyczne, a jej realizacja jest uzasadniona ze względu na interes społeczny oraz gospodarczy wskazany w ostatecznej decyzji ostatecznej Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ta decyzja jest dla organów, stron i sądu wiążąca (por. art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej k.p.a.). To z tej decyzji wynika wprost przebieg linii oraz zakres i potrzeba ograniczenia zrealizowana w niniejszym postępowaniu. 12. Nie budzi również wątpliwości sądu, że został spełniony warunek przeprowadzenia rokowań między inwestorem, a skarżącą. Przepis art. 124 ust. 3 u.g.n. jest w swojej treści pragmatyczny i nie określa żadnych reguł prowadzenia rokowań, a spełnienie obowiązku ich przeprowadzenia oznacza taką sytuację, w której pomimo prowadzonych rozmów, nie doszło do zawarcia umowy. Nie przewidziano bowiem w treści wskazanej normy prawnej jakiejś szczególnej formy zakończenia rokowań, ustawodawca nie zawęził też formy, w jakiej mają zostać one zainicjowane. Oznacza to, że strony samodzielnie i dowolnie decydują nie tylko o tym, czy dojdą do porozumienia skutkującego dokonaniem czynności prawnej, lecz również o tym, kiedy je zakończyć. Jest to w pełni zrozumiałe bo jeśli woli porozumienia nie ma i nie będzie nie ma potrzeby kontynuowania i formalizowania rokowań. Jak to podkreślonow "bliźniaczej" sprawie II SA/Go 145/24 (wraz z szerokim wyborem orzecznictwa) "wymagana przez wskazany przepis niemożność uzyskania zgody właściciela nieruchomości dotyczy także sytuacji, w których właściciel nieruchomości nie tylko nie odpowiedział na zaproszenie do rokowań albo wyraźnie sprzeciwił się wyrażeniu zgody, lecz również przypadek, gdy strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia". W sprawie rokowania były prowadzone. Z akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia [...] marca 2023 r. inwestor zwrócił się do właścicielki nieruchomości z zaproszeniem do rokowań w sprawie wyrażenia zgody na założenie i przeprowadzenie linii napowietrznej i urządzeń służących do dystrybucji energii elektrycznej w formie prawa służebności przesyłu. Do pisma dołączono porozumienie wraz z mapą określającą przebieg linii napowietrznej przez nieruchomość oraz pełnomocnictwo dla osoby reprezentującej inwestora. W odpowiedzi na to pismo, po jego ponowieniu pismem z dnia [...] marca 2023 r., w piśmie z dnia [...] kwietnia 2023 r., skarżący jednoznacznie nie wyrazili zgody na proponowane przez inwestora warunki przedstawiając swoje argumenty i żądania inne niż zaproponowane. Na nie zaś zgodził się inwestor stwierdzając to w piśmie z dnia [...] kwietnia 2023 r. Jasne jest zatem, że strony nie doszły w jakimkolwiek zakresie do konsensusu rokowania okazały się nieskuteczne. Ocena tego czyje lub jakie warunki były lepsze z punktu widzenia którejś ze stron nie jest i nie może być przedmiotem niniejszego postępowania. 13. W ocenie sądu nie jest również zasadny zarzut dotyczący błędnej reprezentacji inwestora (E. sp. z o.o. z siedzibą w [...]) podczas rokowań poprzedzających wydanie zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, że reprezentująca inwestora pełnomocnik – J. M. - działała na podstawie ważnego (niecofniętego) pełnomocnictwa z dnia [...] kwietnia 2020 r., którego zakres (pkt 1) upoważniał ją do prowadzenia rokowań w imieniu inwestora ("podejmowanie kontaktów z właścicielami nieruchomości celem uzyskania zgody na realizowanie budowy lub przebudowy sieci energetycznej"). Z akt sprawy wynika, że pełnomocnictwo udzielone E. B. Dyrektorowi Oddziału Dystrybucji [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. zostało udzielone przez Zarząd Spółki E. Sp. z o.o. reprezentowany przez dwóch członków Zarządu. Na podstawie tego pełnomocnictwa udzielone zostało pełnomocnictwo J. R. W. Dyrektorowi Zakładu Rozwoju i Inwestycji w Oddziale Dystrybucji w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., a następnie w oparciu o to pełnomocnictwo udzielono pełnomocnictwa J. M. Z treści tych dokumentów wynika, że udzielenie dalszych umocowań mieściło się w ramach uprawnień posiadanych przez osoby ustanawiające substytucje, w tym upoważniały do udzielania substytucji podmiotom zewnętrznym lub przedstawicielom podmiotów zewnętrznych, z którymi zawarte zostały stosowne umowy cywilnoprawne. 14. Organy administracji nie naruszyły również przepisów postępowania, gdyż zebrały taki materiał dowodowy, jaki był potrzebny do rozstrzygnięcia sprawy, następnie rozważyły go i poddały ocenie, zgodnie z regułami wynikającymi z przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Organy nie naruszyły także dyspozycji art. 107 k.p.a., albowiem uzasadnieniaobu decyzji są jasne i zawierająwymagane elementy. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia skargiSąd,na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.