V SA/Wa 2119/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Zawiślak, asesor WSA Robert Żukowski, Protokolant: specjalista Monika Gąsińska-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2024 r. sprawy ze skargi A. D. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 28 czerwca 2024 r. nr OR03-84020-OR0300073/24 w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa; 2. zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz A. D. kwotę 697 zł (słownie sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi A.D. (dalej: "Skarżący", "Strona") jest informacja Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Agencja", "ARiMR" lub "Organ") z 28 czerwca 2024 r. znak: OR03-84020-OR0300073/24 podtrzymująca stanowisko wskazane w piśmie z dnia 8 czerwca 2024 r. o odmowie objęcia przedsięwzięcia wsparciem w ramach działania Wsparcie w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury realizowanego w ramach inwestycji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej: "MRiRW") w Krajowym Planie Odbudowy i Zwiększania Odporności. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: A.D. w dniu 9 stycznia 2024 r. złożył do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o objęcie wsparciem w ramach inwestycji koordynowanych przez MRiRW finansowanych ze środków planu rozwojowego Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności (KPO). Przedmiotem w/w wniosku była inwestycja budowlana w postaci budowy budynku sortowni warzyw na potrzeby przygotowania do sprzedaży produktów rolnych, zakup sprzętu komputerowego oraz koszty wniosku o dofinansowanie. Przedsięwzięcie realizowane miało być na nieruchomości zlokalizowanej w miejscowości [...], gmina [...], województwo [...]. Po przeprowadzeniu weryfikacji merytorycznej wniosku stwierdzono, iż planowane przedsięwzięcie Wnioskodawcy nie wpisuje się w katalog działalności wspieranych zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 września 2022r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. z 2022, poz. 1898 z póżn.zm). W związku z powyższym do Wnioskodawcy w dniu 08.06.2024 r. wystosowana została Informacja o nieobjęciu przedsięwzięcia wsparciem. Zgodnie z raportem wygenerowanym przez Platformę Usług Elektronicznych dokument został doręczony w dniu 12.06.2024r. o godzinie 20:35. W dniu 18.06.2024r. Skarżący zachowując wynikający z Regulaminu wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności 14 -dniowy termin, złożył wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia. W uzasadnieniu swojego stanowiska Wnioskodawca wniósł o ponowną ocenę Wniosku, podnosząc fakt iż ARiMR oparła odmowę o zapisy regulaminu dotyczące kosztów kwalifikowalnych, z których - zdaniem Wnioskodawcy nie wynika wprost - konieczność spełnienia łącznie kosztów budowy sortowni i jej wyposażenia. Informacją z dnia 28 czerwca 2024 r. Organ ponownie rozpoznając sprawę podtrzymał w całości stanowisko wyrażone wcześniej w piśmie z 8 czerwca 2024 r. W uzasadnieniu pisma Organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz treść zastosowanych przepisów prawa i stanowiska stron. Wskazano tutaj m.in., iż według danych zawartych we wniosku tj. uproszczonym opisie przedsięwzięcia oraz dostarczonym kosztorysie, zakres przedsięwzięcia obejmuje jedynie: budowę budynku magazynowego wraz z zakupem komputera. Oznacza to, że koszty inwestycji nie są bezpośrednio związane z przetwarzaniem lub wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych - przedsięwzięcie nie obejmuje kosztów np. zakupu wyposażenia budynków, maszyn, urządzeń, linii technologicznych itp., pozwalających na przygotowanie produktów rolnych do sprzedaży i ich wprowadzanie do obrotu/ zbywanie. Natomiast koszt zakupu komputera nie może być uznany za koszt kwalifikowany, gdyż z opisu pozycji kosztowej w aspekcie technicznym i technologicznym wynika, iż nie będzie kupowana oraz instalowana specjalna aplikacja i oprogramowanie, czy tez nie będzie kupowana specjalistyczna usługa informatyczna ARiMR wyjaśnił, że odmawia się wsparcia bez kierowania pism do uzupełnienia jeżeli zachodzą nie budzące wątpliwości przesłanki do odmowy przyznania wsparcia tj.: całość przedsięwzięcia stanowią koszty niekwalifikowalne (np. pierwotna produkcja rolna) lub rolnik nie prowadzi/nie podejmuje działalności wspieranej. Jeśli zatem, w przedmiotowej sprawie: - zachodzi ryzyko sfinansowania przedsięwzięcia, którego zakres nie gwarantuje zgodności z celami wsparcia, - istnieje możliwość wykorzystania infrastruktury na potrzeby pierwotnej produkcji rolnej, - w wezwaniu do uzupełnień nie ma możliwości zamiany kosztów (wprowadzenia nowych) oraz zwiększenia kwoty wsparcia pierwotnie zadeklarowanej we wniosku, zachodzą przesłanki do odrzucenia wniosku, bez potrzeby wzywania Wnioskodawcy do poprawy/uzupełnienia wniosku. W skardze wniesionej w ustawowym terminie do tut. Sądu Skarżący zarzucił Organowi : naruszenie przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 7 i 8 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli oraz poprzez prowadzenie postępowania wbrew zasadzie budzenia zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej poprzez podjęcie czynności niezgodnej z prawem; b) art. 8 i art. 9 k.p.a. poprzez brak wezwania skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku w odniesieniu do innych wskazanych w zaskarżonym piśmie braków i uchybień, będących wynikiem wadliwego działania organów oraz nieudzielenie stronie pełnej i wyczerpującej informacji w zakresie wymaganych od niej dokumentów; c) art. 12 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób przewlekły, nierzetelny i niewnikliwy, co narusza zasadę szybkości postępowania. naruszenie prawa materialnego, tj.: a) art. 141c ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. 2023 r. poz. 225 ze zm., dalej jako: u.z.p.p.r.) w zw. z § 3 ust. 3 w zw. z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 września 2022r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz.U. 2022 poz. 1898 ze zm.) polegające na błędnej, niewyczerpującej i niepełnej ocenie całego materiału dowodowego, w szczególności błędnym przyjęciu, iż skarżący winien uwzględnić w postępowaniu koszty zakupu wyposażenia tego budynku w postaci maszyn i urządzeń, linii technologicznych a nie jedynie z budową sortowni podczas gdy takie czynności (w tym przedmiocie i zakresie) nie stanowiły wymagań - co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziło do dokonania przez Organ błędnej odmowy udzielenia pomocy skarżącemu. Skarżący wniósł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. o uchylenie w całości zaskarżonego aktu (informacji) oraz przyznanie skarżącemu ww. pomocy finansowej na podstawie art. 146 § 2 p.p.s.a.. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od Organu na rzecz skarżącego. Skarżący wyjaśnił, że planował wybudować sortownie w ramach dotacji, a cały proces przygotowania do sprzedaży wykonać w sposób ręczny, bez stosowania drogich linii do sortowania, mycia czy też pakowania — wykonując te czynności ręcznie w oparciu o posiadane urządzenia lub zakup używanych urządzeń poza projektem. Zdaniem Skarżącego stanowisko ARiMR nie wynika z przepisów prawa zawartych w rozporządzeniu i Regulaminie do tego działania. Nie ma w tych dokumentach zapisu, który zobowiązuje wnioskodawcę do ww. zakupów wyposażenia budynku, ani nie ma żadnych postanowień, które sankcjonowałyby takie braki negatywną ocenę wniosku. Ponadto, w Regulaminie naboru mówiącym o kosztach kwalifikowanych, nie ma powiązania uzyskania dotacji z zakupem odpowiednich linii technologicznych. Wprowadzanie jakichkolwiek wiążących interpretacji dotyczących oceny wniosków już po zakończonym naborze podważa zasadę działania organów w sposób budzący zaufanie do obywateli. W konsekwencji strona skarżąca podnosi, iż wykładnia stosowanych przepisów godzi w zasadę demokratycznego państwa prawa oraz narusza art. 7 i 9 k.p.a. W piśmie z dnia 9 sierpnia 2024 r. Organ wskazał przepisy prawa oraz instrukcje mające zastosowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała uwzględnieniu bowiem ocena przedmiotowego projektu dokonana została w sposób naruszający prawo. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zastosowanie w sprawie znajduje przepisy Rozdziału 2aa "Plan rozwojowy" ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2024 r. poz. 324 t.j., dalej: u.z.p.p.r.). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części (art. 14lza ust. 1 i ust. 3 u.z.p.p.r.). W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf (art. 14lza ust. 4 u.z.p.p.r.). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1 u.z.p.p.r.). Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny (art. 14lzd). Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1 u.z.p.p.r.). Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wnosi się, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14lzd, do: 1) instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji; 2) jednostki wspierającej plan rozwojowy, w przypadku gdy na podstawie art. 14li ust. 1 wykonywała zadanie oceny przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 2 u.z.p.p.r.). Instytucja, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po dokonaniu ponownej oceny przedsięwzięcia informuje podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem o wyniku ponownej oceny, pouczając o prawie złożenia skargi, o której mowa w art. 14lzf ust. 2 (art. 14lze ust. 7 u.z.p.p.r.). W zakresie wsparcia "Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu" w ramach inwestycji A1.4.1. – podmiotem udzielającym wsparcia jest Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, która udziela wsparcia zgodnie z regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem (§ 4 ust. 2 oraz § 10 rozporządzenia wykonawczego). Rozporządzenie wykonawcze (KPO) zostało natomiast wydane na podstawie art. 14lc ust. 4 u.z.p.p.r. Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego wsparcia udziela się zgodnie z Regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem, w którym to Regulaminie w § 4 ust. 1 pkt 3 wskazano, że warunkiem udzielenia wsparcia jest spełnienie przez wnioskodawcę i przedsięwzięcie wszystkich kryteriów wyboru przedsięwzięć, o których mowa w § 6 Regulaminu. Zgodnie natomiast z treścią § 6 obowiązującego w sprawie Regulaminu kryterium 6 "właściwie określone wydatki kwalifikowalne" organ przy weryfikacji tego kryterium sprawdza kwalifikowalność, adekwatność i racjonalność wydatków planowanych do poniesienia w ramach przedsięwzięcia. Weryfikacja ta obejmuje następujące horyzontalne kryteria wyboru przedsięwzięć: - VAT nie jest wydatkiem kwalifikowalnym i nie może być finansowany ze środków RRF w ramach przedsięwzięć; - koszty finansowane w ramach przedsięwzięcia muszą być elementem katalogu kosztów kwalifikowalnych określonych w § 1 ust.6; - uwzględnienie w realizacji przedsięwzięć właściwych przepisów o zamówieniach publicznych (dla podmiotów zobowiązanych do stosowania PZP) lub reguł konkurencyjności (np. przepisów kodeksu cywilnego) dla podmiotów niezobowiązanych do stosowania PZP. Ponadto weryfikacji przy tym kryterium podlegać będzie czy do każdego kosztu powyżej 20 tys. zł, który nie jest związany z budową, nadbudową lub remontem połączonym z modernizacją, została załączona co najmniej 1 oferta od dostawców maszyn i urządzeń lub usługodawców. Oferta powinna być wystawiona na wnioskodawcę. Oferty te powinny być weryfikowane przez pracowników ARiMR pod kątem racjonalności wydatków publicznych i adekwatności kosztów. ARiMR nie dokonuje oceny rozwiązań technologicznych przyjętych przez wnioskodawcę. W ocenie organu badany wniosek nie spełnia kryterium właściwego określenia wydatków kwalifikowalnych o których mowa w § 6 Regulaminu wyboru – kryterium nr 6, bowiem koszty przedstawione w projekcie są niekwalifikowalne. Zdaniem organu zakres przedsięwzięcia obejmuje jedynie budowę budynku sortowni, co oznacza, że koszty inwestycji nie są bezpośrednio związane z przetwarzaniem lub wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych bowiem przedsięwzięcie nie obejmuje kosztów np. zakupu wyposażenia budynków, maszyn, urządzeń, linii technologicznych itp., pozwalających na przygotowanie produktów rolnych do sprzedaży i ich wprowadzanie do obrotu/ zbywanie. Według organu prezentowany zakres przedsięwzięcia, tj. brak ujęcia w ramach przedsięwzięcia kosztów dotyczących wyposażenia budynku - np. w urządzenia, linie technologiczne wskazuje, że inwestycja może mieć na celu jedynie magazynowanie/ przechowywanie produktów rolnych i być używana do innych celów, w tym również na potrzeby rolnej produkcji podstawowej, która na mocy rozporządzenia jest wykluczona ze wsparcia (zgodnie z § 6 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia). Zdaniem Sądu organ dokonał nieprawidłowej wykładni przepisów prawa mających w sprawie zastosowanie i bezpodstawnie lub co najmniej przedwcześnie z uwagi na brak pełnych rozważań, doszedł do wniosku, iż Skarżący nie wykazał w złożonym projekcie, że powoływane koszty są kwalifikowalne. W ocenie Sądu brak jest bowiem zasadnych przesłanek dla przyjętego przez organ stwierdzenia, iż budowa budynku na potrzeby gospodarstwa bez jednoczesnego wystąpienia o wsparcie na dodatkowe wyposażenie tego budynku jest wydatkiem niekwalifikowalnym. Zgodnie z treścią § 2 rozporządzenia wykonawczego przedmiotowego wsparcia udziela się na tworzenie lub modernizację: 1) miejsc przeznaczonych do przetwarzania, przechowywania lub przygotowania do sprzedaży produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury, wraz z wyposażeniem stacjonarnych i ruchomych linii produkcyjnych, zakupem nowych maszyn i urządzeń do przetwarzania lub przechowywania tych produktów oraz budową, w tym rozbudową, obiektów infrastruktury wykorzystywanej w procesie przetwarzania tych produktów; 2) miejsc przeznaczonych do wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego, w tym znajdujących się na terenie gospodarstwa rolnego, na targowiskach i w miejscach obsługi podróżnych, o których mowa w przepisach o drogach publicznych. Zgodnie natomiast z § 6 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia wykonawczego do kosztów kwalifikowalnych zalicza się: koszty budowy budynków i budowli wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, które są wykorzystywane do przetwarzania, przechowywania, przygotowania do sprzedaży lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury, a zgodnie z pkt 5 koszt zakupu nowych terminali płatniczych do obsługi bezgotówkowej oraz nowego sprzętu komputerowego i oprogramowania lub usługi informatycznej dotyczącej sprzedaży na odległość produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury; Jak wynika natomiast z powoływanego przez Organ § 6 ust. 3. pkt 5) rozporządzenia wykonawczego do kosztów kwalifikowalnych nie zalicza się kosztów bezpośrednio związanych z produkcją podstawową produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 44 rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Niemal identyczne regulacje w zakresie budynków zawiera również przyjęty Regulamin wyboru gdzie w § 1 ust. 6 pkt 1) jako koszt kwalifikowalny wskazano koszty: budowy budynków i budowli wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, które są wykorzystywane do przetwarzania, przechowywania, przygotowania do sprzedaży lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych rybołówstwa lub akwakultury. Natomiast jako koszt niekwalifikowalnych wskazano m.in.: koszty bezpośrednio związane z produkcją podstawową produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 44 rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. "Produkcja podstawowa produktów rolnych" w rozumieniu ww. przepisu art. 2 pkt 44 rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 (Dz.U.UE.L.2022.327.1 z dnia 21.12.2022r.) oznacza wytwarzanie płodów ziemi i produktów pochodzących z chowu zwierząt wymienionych w załączniku I do Traktatu, bez poddawania ich jakiemukolwiek dalszym czynnościom zmieniającym właściwości tych produktów. Dokonując analizy ww. przepisów prawa stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do przyjętego przez organ stanowiska w tej sprawie. W ocenie Sądu z obowiązujących regulacji nie wynika brak możliwości uzyskania wsparcia przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku lub budowli wchodzących w skład gospodarstwa (w celach wskazanych w rozporządzeniu wykonawczym i regulaminie wyboru) bez jednoczesnego objęcia zakresem wniosku kosztów związanych z niezbędnym wyposażeniem takich budynków, pozwalającym na przygotowanie produktów rolnych do sprzedaży i ich wprowadzanie do obrotu/zbywanie. Brak jest podstaw do stwierdzenia, iż tego typu projekty nie wypełniają celów realizacji dotyczących skracania łańcuchów dostaw. Powołana treść mających zastosowanie regulacji nie zaprzecza a wręcz wskazuje wprost na możliwość objęcia wsparciem budynków i budowli wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, które są wykorzystywane do wskazanych wyżej celów związanych z produkcją rolną (vide § 1 ust. 6 pkt 1 Regulaminu wyboru). Odnosząc się tutaj do wyjaśnień organu wskazać należy, iż z wniosku Skarżącego nie wynika przy tym, iż przyjęte koszty powiązane są bezpośrednio z produkcją podstawową w rozumieniu rozporządzenia (UE) 2022/2472, co wykluczałoby przedmiotowym budynek jako koszt niekwalifikowalny wymieniony w rozporządzeniu wykonawczym i regulaminie wyboru. Jak wynika bowiem z treści wniosku zamiarem Skarżącego jest rozpoczęcie sprzedaży w ramach dostaw bezpośrednich poprzez budowę budynku sortowni, w której odbywał się będzie cały proces przygotowania produktu do sprzedaży. Proces przygotowania produktów rolnych w celu opisanym przez Skarżącego w związku z realizacją dostaw bezpośrednich nie wskazuje, wbrew twierdzeniom organu, o zamiarze czy możliwości podejmowania działań w zakresie wytwarzanie płodów ziemi bez poddawania dalszym czynnościom zmieniającym właściwość tych produktów (tj. produkcji podstawowej produktów rolnych). Okoliczności wynikające z oświadczeń Skarżącego wskazują wręcz na przeciwne wnioski. Skoro bowiem Skarżący dotychczas zajmował się produkcją rolną m.in. uprawą warzyw bez wykorzystania takiego budynku, to w oparciu o jego oświadczenia uznać należy, iż jego dotychczasowa działalność to produkcja podstawowa polegająca na sprzedaży płodów "prosto z pola" do odbiorców hurtowych będących pośrednikami w łańcuchu dostaw płodów rolnych. Zamiar wybudowania budynku w którym odbywał się będzie cały proces przygotowania produktu finalnego ( sortowanie wg jakości czy wagi, odpowiednie pakowanie) bez jednoczesnego wystąpienia o zakup linii produkcyjnych itp. nie wyklucza tym samym takiego projektu z przedmiotowego wsparcia. Wnioskodawca posiadać może bowiem we własnym zakresie (na co wskazuje w skardze) stosowne urządzenia czy zasoby ludzkie do dokonania niezbędnych czynności związanych z wprowadzeniem do obrotu danych produktów rolnych. W kontekście stanowiska organu wskazać przy tym należy, iż stosownie do definicji zawartej w art. 2 pkt 35) rozporządzenia (UE) 2022/2472 wprowadzenie do obrotu produktów rolnych oznacza posiadanie lub wystawianie produktu w celu sprzedaży, oferowanie go na sprzedaż, dostawę lub każdy inny sposób wprowadzania produktu na rynek, z wyjątkiem jego pierwszej sprzedaży przez rolnika na rzecz podmiotów zajmujących się odsprzedażą lub przetwórstwem i czynności przygotowujących produkt do takiej pierwszej sprzedaży; sprzedaż produktów przez producenta produktów pierwotnych konsumentom końcowym uznaje się za wprowadzanie do obrotu produktów rolnych, jeśli następuje w odpowiednio wydzielonym do tego celu miejscu lub obiekcie. Planowane działanie Skarżącego mieści się zdaniem Sądu w opisanym zakresie i nie pozwala na arbitralne (bez stosownego wyjaśnienia) powiązanie działania z kosztami bezpośrednio związanymi z produkcją podstawową. Zdaniem Sądu o rzekomym zakazie objęcia przedmiotowym wsparciem wyłącznie budynków czy budowli w ramach prowadzonej działalności rolniczej nie świadczy także treść § 2 rozporządzenia wykonawczego. Wyżej wskazana treść pkt 1 § 2 mimo użycia sformułowania "(...), wraz z wyposażeniem (...)" nie oznacza zdaniem Sądu obowiązku przyznania wsparcia tylko dla budynków wraz z wyposażeniem. Taka wykładnia tego przepisu jest wprost sprzeczna z celami Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności określonymi w Kryteriach wyboru ostatecznych odbiorców przedmiotowego wsparcia bowiem inwestycje A1.4.1. podejmowane są na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych dokonywanej poprzez m.in. następujące cele: tworzenie centrów przechowalniczo-dystrybucyjnych, inwestycji w zakresie infrastruktury, sprzedaży bezpośredniej czy dofinansowanie zakupu maszyn i urządzeń do przetwarzania, przechowywania i sprzedaży produktów. Każdy z jedynie kilku wskazanych wyżej celów zawartych w Kryteriach KPO A1.4.1 określony został odrębnie, podobnie jak wynika to też z celów wskazanych w § 2 rozporządzenia wykonawczego. Tym samym brak jest przesłanek, zdaniem Sądu, wskazujących na obowiązek powiązania w ramach omawianych przedsięwzięć budowy budynków dla gospodarstw rolnych wyłącznie razem z ich wyposażeniem. Zadaniem organu jest natomiast weryfikacja danego wniosku w oparciu o ocenę kryteriów określonych w Regulaminie wyboru bez potrzeby opierania się na dodatkowych regułach wynikających z własnej wykładni obowiązujących reguł. Reasumując powyższe, zdaniem Sądu, Organ nie dokonał należytej oceny stosowanych tutaj kryteriów bowiem bezpodstawnie w oparciu o błędna wykładnię zastosowanych przepisów prawa uznał, iż zakres przedmiotowego wniosku obejmować musi budynek wyłącznie wraz z jego wyposażeniem. Zastosowanie tego błędnego założenia skutkowało błędną oceną sprawy z pominięciem właściwych rozważań merytorycznych złożonego wniosku. W ponownie prowadzonym postepowaniu ARiMR obowiązany będzie do ponownej oceny przedsięwzięcia z uwzględnieniem przedstawionej przez Sąd oceny prawnej. Z tych powodów Sąd uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, co uzasadniało uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ARiMR. Wobec tego Sąd na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 w związku z art. 14 zlf ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju orzekł, jak w sentencji wyroku. Zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych zostało oparte na przepisie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) w związku z art. 30d i art. 14lzf ust. 3 zdanie trzecie u.z.p.p.r.