II SA/Ke 624/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi A S.A. w [...] na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 20 września 2024 r. znak: WOA.7721.29.2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach na rzecz A S.A. w [...] kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z 20.09.2024 r. znak: WOA.7721.29.2024 Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach (zwany dalej "ŚWINB") utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kazimierzy Wielkiej (zwanego dalej "PINB") z 5.03.2024 r. znak: PINB-7146-4/2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W wyniku pisma Wspólnoty Mieszkaniowej przy [...] (zwanej dalej "Wspólnotą") pracownicy PINB przeprowadzili 24.04.2023 r. kontrolę lokalizacji i realizacji zadania związanego z budowaną przez A (zwaną dalej "Spółką") kontenerową stacją transformatorową na działce nr ewid. B w [...] przy ul. [...], ustalając jej dane znamionowe wymiary i usytuowanie – w odległości ok. 225-227 cm od ściany budynku mieszkalnego wielorodzinnego, czterokondygnacyjnego oraz 178 cm od ściany budynku biurowego. Ściana budynku mieszkalnego posiada otwory okienne i drzwiowe balkonów, których płyta balkonowa na parterze jest oddalona od budowanego kontenera ok. 83-89 cm. Wysokość kontenera wynosi ok. 250 cm i przewyższa poziom podłogi mieszkania i balkonu parteru. Budynek mieszkalny usytuowany jest na działce nr ewid. A, a przebudowywany budynek biurowy na działce nr B. Granica pomiędzy działkami A i B przebiega po licu ściany budynku mieszkalnego z otworami okiennymi i drzwiowymi balkonów, została utworzona przez geodetę w czasie podziału terenu zakładowego pod sprzedaż mieszkań zakładowych, tak że balkony tego budynku znajdują się nad terenem działki nr B. Do akt sprawy załączono zgłoszenie Spółki (data wpływu - 11.07.2022 r.), dotyczące "budowy przyłącza elektroenergetycznego w celu przyłączenia odbiorcy energii elektrycznej w miejscowości [...]" art. 29 ust. 1 pkt 23 lit. a) Prawa Budowlanego" wraz z notatką co do tego, że przedmiotowy kontener nie jest budynkiem, a obudową urządzenia i minimalna odległość od granicy takiej obudowy wynosi 0,5 m (od balkonu też). W piśmie z 28.04.2023 r. Spółka wniosła o umorzenie prowadzonego z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ww. robót budowlanych, załączając akt notarialny z 16.08.2022 - oświadczenie T. T. o ustanowieniu służebności przesyłu na ww. nieruchomości położonej w [...] utworzonej z działki nr B o powierzchni [...] ha na rzecz Spółki. Podczas oględzin 9.05.2023 r. Prezes Zarządu Wspólnoty wyraził obawy, że stacja kontenerowa wykonana w bezpośredniej bliskości z otworami okiennymi i balkonami ww. budynku mieszkalnego będzie miała bardzo niekorzystny wpływ na jego mieszkańców, wskazując na zagrożenie pożarowe oraz oddziaływanie elektromagnetyczne. W sprawie zamiaru budowy Wspólnota nie została ujęta jako strona postępowania, nie dokonano żadnych uzgodnień w sprawie lokalizacji. Natomiast stacja transformatorowa mogła być usytuowana w dalszej odległości od jej budynku, ponieważ teren umożliwia taką lokalizację. Z kolei przedstawiciel Spółki oświadczył, że stacja transformatorowa została wykonana zgodnie z projektem zagospodarowania terenu i zgłoszeniem robót, a Starosta Kazimierski nie wniósł sprzeciwu do zgłoszenia, na wybudowaną stację wydawane były uprzednio warunki przyłączenia. T. T. oświadczył, że stacja budowana jest w celu zasilania jego hali produkcyjnej i przebudowywanego budynku administracyjnego, sprawdzano różne możliwości usytuowania stacji transformatorowej, decydując się na obecne miejsce, uznając to za najlepsze technicznie rozwiązanie. Uczestniczący w oględzinach projektant oświadczył, że stacja została zlokalizowana na działce podmiotu przyłączonego zgodnie z aneksem do warunków przyłączenia. Właściciel nieruchomości wskazał miejsce usytuowania stacji, a miejsce to zostało ocenione przez projektanta pod względem oddziaływania na sąsiednią nieruchomość. Oddziaływanie zgodnie z obowiązującymi przepisami wskazane szczegółowo w kierowanej do PINB korespondencji wynosi 0,5 m na każdą stronę stacji. Sąsiedni budynek usytuowany na działce sąsiadującej znajduje się w odległości 2,27 m od stacji, a więc w sposób istotny poza obszarem oddziaływania. Natomiast balkon znajduje się na działce podmiotu przyłączanego i co do legalności tego balkonu usytuowanego n działce podmiotu przyłączanego powinien wypowiedzieć się T. T. jako właściciel terenu. W związku z tym, że nieruchomość Wspólnoty znajduje się poza strefą oddziaływania, Wspólnota ta nie została poinformowana o toczącym się postępowaniu. Odnośnie promieniowania to zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 30.10.2009r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych nie występuje szkodliwe promieniowanie. Projektant dodał, że zaprojektowana stacja transformatorowa posiada wymaganą odporność ogniową dla tego rodzaju urządzeń, co jest potwierdzone deklaracją zgodności producenta, którą przedłożył do protokołu. Odnośnie hałasu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14.06.2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku zabudowane urządzenia energetyczne nie generują ponadnormatywnych poziomów hałas. Projektant oświadczył, że nie ma takiego wymogu, aby stacja usytuowana była w odległości 4 m od budynku. Postanowieniem z 22.05.2023 r. PINB, działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. - Prawo budowlane, zwanej dalej "ustawą", wstrzymał budowę ww. kontenerowej stacji transformatorowej, której inwestorem jest Spółka na podstawie zgłoszenia z 11.07.2022 r. z naruszeniem art. 29 ust. 1, pkt 2 i 3 ustawy i nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, ekspertyzy prawno-technicznej budowanej kontenerowej stacji transformatorowej i jej usytuowania na działce nr ewid. B oraz oddziaływania na istniejący budynek mieszkalny wielorodzinny na działce nr ewid. A Wspólnoty wraz z siecią kablową SN 15kV na działce nr C. Decyzją z 25.07.2023 r. PINB nakazał inwestorowi rozbiórkę ww. kontenerowej stacji transformatorowej wraz z siecią kablową – którą następnie ŚWINB uchylił decyzją z 7.11.2023 r., a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji – z uwagi na nieprawidłowo określony krąg stron postępowania. Przy piśmie z 15.11.2023 r. PINB przesłał dla T. T. zawiadomienie wszczęciu postępowania z dnia 25.04.2023 r., ww. postanowienie z 22.05.2023 r. o wstrzymaniu robót i nakazie przedłożenia ekspertyzy, decyzje z 25.07.2023 r., 7.11.2023 r. W dniu 20.11.2023 r. do organu I instancji zgłosił się członek Zarządu Wspólnoty, który wyjaśnił, że zgodnie z decyzją ŚWINB z dnia 7.11.2023 r. należałoby określić odległość sytuowania przebudowy stacji według obciążenia ogniowego wskazanego na 3229,09 MJ/m2. Pismem z 4.12.2023r. Wspólnota poinformowała PINB, że w dniach 21.10.2023 r. oraz 25.11.2023 r. "zostały wykonane roboty związane z przyłączem transformatora do remontowanego budynku przy ul. [...] należącego do Pana T. T., w rozmowie pracownikiem wykonującym powyższe czynności uzyskano informację, iż wykonuje przyłączenie transformatora do omawianego budynku mieszkalnego". Przy piśmie z 13.12.2023 r. Spółka nadesłała opinię projektanta z 12.12.2023r., dotyczącą odległości kontenerowej stacji transformatorowej w odniesieniu do przepisów przeciwpożarowych usytuowania tej stacji na działce nr B w stosunku do budynku nr [...] na działce nr A, przedstawiającą własną interpretację stanowiska PINB zawartego w decyzji z 7.11.2023 r. oraz § 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej: "rozporządzenie"). W rezultacie wskazano, że odległość przedmiotowej kontenerowej stacji transformatorowej od budynku mieszkalnego przy ul. [...] jest zgodna z wymogami ww. rozporządzenia. Załączono również ocenę wykonaną przez Instytut Techniki Budowlanej dotycząca ścian i dachów kontenerowej stacji transformatorowej w zakresie odporności ogniowej, zgodnie z którą dla typu stacji wymagana klasa odporności ogniowej dla ścian i dachu to REI 120. Przedstawiono także opinię opracowaną przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych w zakresie spełnienia warunków ochrony przeciwpożarowej dla stacji transformatorowych w obudowie betonowej typoszeregu MRw-b, MRw-bS, Minibox, WST. W opinii tej w punkcie 7.2 A określono odległości usytuowania stacji transformatorowych w obudowie betonowej o określonych gęstościach obciążenia ogniowego od sąsiadujących z nimi budynkami mieszkalnymi do 4 kondygnacji. Podczas kontroli 14.12.2023 r. pracownicy PINB ustalili, że wykonano roboty budowlane ziemne i ułożono przewód kablowy energetyczny przy fundamencie budynku biurowego w przebudowie oraz wykonano montaż typowej szafy energetycznej przy ścianie kontenera stacji transformatorowej. W dniu kontroli wykonano 5 typowych szafek na osprzęt dla przyłącza energetycznego od kontenera stacji do przebudowywanego budynku biurowego oraz skrzyni energetycznej przy ścianie przebudowywanego budynku biurowego wraz z ułożonym kablem energetycznym umiejscowionym w gruncie i zasypanym w wykopie. Uczestnicząca w kontroli G. K. oświadczyła, że roboty ziemne dotyczące przyłączenia transformatora do przebudowywanego budynku administracyjnego rozpoczęto w ubiegłym tygodniu, a w sobotę w godzinach wieczornych wykonywane były roboty podłączeniowe i obecnie transformator działa, co poświadcza odczuwalne brzęczenie kontenera. Uczestniczący w kontroli T. T. oświadczył, że roboty najprawdopodobniej wykonywane były przez firmę [...], związane były z montażem instalacji i skrzynki przeciwpożarowej. W poniedziałek pracownicy energetyki zamontowali w budynku liczniki, a roboty energetyczne jak i przeciwpożarowe wykonywane były zgodnie z wcześniejszymi umowami. W dniu 21.12.2023 r. w PINB spisano notatkę z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, która dotyczyła możliwości sporządzenia ekspertyzy w zakresie ochrony przeciwpożarowej w możliwie krótkim terminie i jaki byłby jej zakres. Po usłyszanej przez rzeczoznawcę informacji, że ta ekspertyza miałaby dotyczyć kontenerowej stacji transformatorowej w [...], rozmówca poinformował, że była opracowana już ekspertyza dla A z początkiem lipca 2023r. i że była to ekspertyza niekorzystna dla Spółki. Pismem z 8.01.2024 r. PINB poinformował Spółkę, że przekazana "opinia w sprawie" z 12.12.2021 r. sporządzona przez [...] została we własnej sprawie i nie stanowi ekspertyzy prawno-technicznej w sprawie przedmiotowej stacji na działce nr B, a załączone do niej dokumenty dotyczą innych spraw. Tym samym, Spółka nie wykonała nałożonego postanowieniem z 25.07.2023 r. obowiązku przedłożenia ekspertyzy. Ponadto uprzednio zlecona ekspertyza zlecona przez zobowiązanego i opracowana przez uprawnionego rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych była niekorzystna dla inwestora. Pismem z 9.01.2024r. Spółka wyjaśniła, że roboty budowlane realizowane zgodnie z aneksem nr 21-14/UP/00826 o przyłączenie do sieci dystrybucyjnej z 29.12.2021 r. dotyczyły przyłączenia hali produkcyjnej i zostały zakończone 4.05.2023 r. – co potwierdza protokół z odbioru końcowego. Dalej wskazano, że do obowiązków ustawowych Spółki należy m.in. przyłączanie do sieci elektroenergetycznej nowych odbiorców. Wykonywane prace, wskazane w otrzymanym piśmie, dotyczą odrębnej umowy z 5.07.2023 r. o przyłączenie do sieci dystrybucyjnej obiektu: budynku mieszkalnego wielolokalowego. Przedmiot umowy wykonano zgodnie z wydanymi warunkami przyłączenia z 27.04.2023 r. tj. przed postanowieniem o wstrzymaniu budowy z 22.05.2023 r. Mając na uwadze powyższe decyzją z 5.03.2024 r. PINB nakazał Spółce rozbiórkę kontenerowej stacji transformatorowej 15/04 kV Typ: MRW-bl pp 20/630-3 wraz z siecią kablową SN 15 kV na działkach nr ewid. B i C w miejscowości [...], , budowanej na podstawie zgłoszenia z 11.07.2022r. z naruszeniem art. 29 ust. 1, pkt 2 i 3 ustawy. W podstawie prawnej powołano art. 51 ust 1 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy. W odwołaniu od ww. decyzji Spółka wniosła o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia PINB, lub uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania I instancji w całości lub uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, tj. że brak jest podstaw do nakazania rozbiórki kontenerowej stacji transformatorowej oraz sieci kablowej. Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia art. 6, art. 8, art. 10 § 1 art. 28, art. 29 i art. 107 § 1 pkt 3, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 84 § 1 K.p.a., art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 lit. a i pkt 3 oraz art. 29 ust. 1 pkt 23 lit a, art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z § 271 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Pismem z 4.06.2024r. ŚWINB, stosownie do art. 136 K.p.a., zwrócił się do PINB o uzupełnienie wyszczególnionych dowodów i materiałów niezbędnych do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy – co zostało wykonane przy piśmie z 17.07.2024 r., przy czym do ww. zgłoszenia załączone zostały warunki przyłączenia nr 21-14/WP/00862 , gdzie w pkt 5 jest napisane, że "wybudować stację transformatorową napowietrzną". ŚWINB, utrzymując w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie, wskazał że kontenerowa stacja transformatorowa powiązana z istniejącą siecią elektroenergetyczną oraz nowymi liniami kablowymi służącymi do przyłączenia nowych odbiorców energii elektrycznej musi być uznana za element linii elektroenergetycznej, która stosownie do art. 3 pkt 3a ustawy jest obiektem liniowym, stanowiącym zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy element budowli, a nie samodzielny budynek. Można w tej sytuacji przyjąć, że kontenerowa stacja transformatorowa jest urządzeniem budowlanym związanym z linią elektroenergetyczną jako obiektem liniowym (budowlą) i zapewniającym możliwość użytkowania tego obiektu, zgodnie z jego przeznaczeniem (art. 3 pkt 9 ustawy). W rezultacie uznano, że ta inwestycja podlegała obowiązkowi zgłoszenia – na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 23a i pkt 2 ustawy. W załączeniu do złożonego zgłoszenia przedstawiono warunki przyłączenia nr 21-14/WP/00826 dla podmiotu IV grupy przyłączeniowej do sieci dystrybucyjnej o napięciu znamionowym 0,4 kV dla obiektu przyłączanego - hala produkcyjna na działce nr ewid. 83/14, w którym w punkcie 5.1 napisano że należy wybudować stację transformatorową napowietrzną na działce podmiotu przyłączanego, powiązać ją linią kablową z sieci SN 15 kV [...], a w punkcie 5.2 napisano, że od miejsca przyłączenia kablem YAKXS 4x240 mm2 zakończone złączem kablowo pomiarowym (złącze ZK-3 pomiar), które należy zabudować na zewnątrz obiektu przyłączanego w miejscu dostępnym do obsługi oraz odczytu licznika. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, dokonane zgłoszenie nie jest zgodne z załączonymi do niego warunkami przyłączenia. Przedłożony przez Spółkę aneks do umowy z 29.12.2021 r. o przyłączenie do sieci dystrybucyjnej hali produkcyjnej w punkcie 5.1 przewiduje wybudowanie stacji transformatorowej wnętrzowej na działce podmiotu przyłączanego, a według pisma ZPUE S.A. [...] z 25.06.2024 r. wykonana transformatorowa stacja kontenerowa w obudowie betonowej spełnia wymagania wnętrzowej stacji transformatorowej według wytycznych do budowy systemów elektroenergetycznych w A w tomie 5 "Stacje transformatorowe SN/nN)" w pkt 6. Stacja MRw-blpp 20/630-3 posiada ściany boczne (w tym drzwi El-120), tylną oraz dach o odporności ogniowej - REI 120. ŚWINB zauważył, że na projekcie zagospodarowania działki, będącym załącznikiem do zgłoszenia, nie określono odległości kontenerowej stacji transformatorowej od budynków usytuowanych w jej pobliżu. Jak jednak ustalił organ I instancji kontenerowa stacja transformatorowa usytuowana została w odległości 2,27 od ściany z otworami okiennymi i balkonowymi czterokondygnacyjnego budynku wielorodzinnego na działce nr ewid. A i w odległości 1,75 m od ściany z otworami okiennymi dwukondygnacyjnego przebudowywanego budynku biurowego znajdującego się na działce nr ewid. B. Tym niemniej jednak wskazane zostało w piśmie ZPUE S.A. we [...] z 25.06.2024 r., że wykonana transformatorowa stacja kontenerowa w obudowie betonowej typu mrw-blpp 20/630-3 spełnia wymagania wnętrzowej stacji transformatorowej, to również analogicznie powinna spełniać wymogi § 182 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, według którego pomieszczenie stacji transformatorowej może być sytuowane w budynkach o innym przeznaczeniu, jeżeli są spełnione warunki określone w § 96 oraz: 1. zostanie zachowana odległość pozioma i pionowa od pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt łudzi co najmniej 2,8 m; 2. ściany i stropy będą stanowiły oddzielenia przeciwpożarowe oraz będą miały zabezpieczenia przed przedostawaniem się cieczy i gazów. W konsekwencji ŚWINB stwierdził, że sytuowanie kontenerowej stacji transformatorowej w odległości 0,85 m od płyty balkonowej budynku wielorodzinnego będącej miejscem przeznaczonym na stały pobyt ludzi, jak i w odległości 2,25 - 2,27 cm od ściany pomieszczeń tego budynku mieszkalnego przeznaczonych na stały pobyt ludzi nie jest zgodne z przepisami. Wątpliwości co do prawidłowości usytuowania tej stacji wyraził również T. P. - osoba z odpowiednimi uprawnieniami, któremu wykonanie ekspertyzy zleciła A, jednak – jak powiedział on podczas rozmowy z pracownikiem PINB – ekspertyza ta była niekorzystna dla inwestora i nie została przedłożona w organie I instancji Potwierdzeniem wykonania ekspertyzy jest pismo T. P. z 9.07.2024r., załączone do akt sprawy, wyjaśniające że nie może on przekazać kopii sporządzonej ekspertyzy ze zlecenia A, ponieważ została ona opracowana wyłącznie na zlecenie i potrzeby zlecającego. Tym samym, zasadnie i zgodnie z przepisami organ I instancji wydał na podstawie art. 51 ust 1 pkt 1 ustawy decyzję nakazującą rozbiórkę kontenerowej stacji transformatorowej wraz z siecią kablową, gdyż nie ma innego sposobu doprowadzenia tej wybudowanej niezgodnie z przepisami kontenerowej stacji transformatorowej do zgodności z przepisami. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że przedstawiona przez Spółkę ekspertyza, dotycząca kontenerowej stacji w odniesieniu do przepisów przeciwpożarowych, w tym przyjęcia, że odległość między stacją a budynkiem mieszkalnym może być równa zero, jest opinią wykonaną przez osobę ewidentnie powiązaną z inwestorem - stroną w sprawie, będącą zarówno projektantem i wykonawcą inwestycji będącej przedmiotem postępowania, a zatem osobą działającą w swojej sprawie, nie będącą osobą bezstronną. Tym samym nie można uznać tej opinii za wiarygodną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, skierowanej na decyzję organu odwoławczego, Spółka podniosła zarzuty naruszenia: A. przepisów art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 lit. a, art. 29 ust. 1 pkt 3 i art. 29 ust. 1 pkt 23 lit. a oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., a także przepisów § 271 ust. 1 w związku z § 209 ust. 3 rozporządzenia poprzez nakazanie Spółce rozbiórki ww. kontenerowej stacji transformatorowej wraz z siecią kablową, w sytuacji gdy: a) ich wybudowanie nastąpiło na podstawie skutecznie dokonanego zgłoszenia, od którego nie wniesiono sprzeciwu i którego skutki nie zostały wyeliminowane przy zastosowaniu trybu wznowienia postępowania ani trybu stwierdzenia nieważności, b) zastrzeżenia organów nadzoru budowlanego nie dotyczą elementów innych niż będące przedmiotem badania Starosty na skutek dokonanego zgłoszenia, c) usytuowanie przedmiotowej stacji transformatorowej jest zgodne z § 271 ust. 1 rozporządzenia; B. przepisu § 182 pkt 1 i 2 rozporządzenia poprzez zastosowanie tej regulacji względem kontenerowej stacji transformatorowej 15/0,4 kV typu MRW-bl pp 20/630-3, w sytuacji gdy nie stanowi ona pomieszczenia w budynku o innym przeznaczeniu ani nie znajduje się w budynku o innym przeznaczeniu; C. przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 i art. 80 K.p.a.: a) oraz art. 136 § 1 i art. 15 K.p.a. - gdyż znaczna część dokumentacji została złożona dopiero na etapie postępowania odwoławczego i załączona do pisma skarżącej z 25.06.2024 r. - zatem nie była przedmiotem oceny organu I instancji; b) poprzez dokonanie wadliwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, polegającej na apriorycznym odrzuceniu przedstawionej opinii z 12.12.2023 r.; c) poprzez niewyjaśnienie kwestii tego, czy T. P. sporządził ekspertyzę w sprawie spornej infrastruktury – pomimo jednoznacznych twierdzeń Spółki, że nie zlecała ona tej osobie sporządzenia takiego opracowania (pismo Spółki z 25.06.2024r.); d) oraz art. 84 § 1 K.p.a. - poprzez zaniechanie dopuszczenia i prowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu budownictwa, w sytuacji gdy kwalifikacja prac objętych zgłoszeniem i wymogi przeciwpożarowe, jakie powinna spełniać powstała infrastruktura, były i są sporne; e) brak wydłużenia terminu do złożenia przez Spółkę ekspertyzy - pomimo złożenia stosownego wniosku (co omówiono szerzej w piśmie Spółki z 25.06.2024 r.). Mając na uwadze powyższe Spółka wniosła o: - uchylenie decyzji organów obu instancji w całości, - zasądzenie od organu na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania, - dopuszczenie i przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu w postaci oświadczenia z 22.10.2024 r., podpisanego przez Dyrektora RE Busko w Oddziale Skarżysko-Kamienna celem wykazania pozbawienia dostawy energii elektrycznej 7 lokali mieszkalnych w budynku mieszkalnego wielolokalowego zlokalizowanego na działce nr B w miejscowości [...] w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, braku możliwości utrzymania właściwej zdolności dostawy energii elektrycznej w ilości wynikającej z zawartych umów kompleksowych, bez istniejącej stacji transformatorowej 15/0,4kV. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie sądowej 22.01.2025 r. pełnomocnik Spółki poparł skargę, zaś pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, chociaż nie z przyczyn w niej wymienionych. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia była decyzja, ŚWINB utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji nakazującą Spółce rozbiórkę kontenerowej stacji transformatorowej wraz z siecią kablową na działkach, budowanej na podstawie zgłoszenia z 11.07.2022r. z naruszeniem art. 29 ust. 1, pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane. Zarzuty obszernej skargi – dotyczące naruszenia szeregu przepisów postępowania administracyjnego i administracyjnego prawa materialnego, w tym zwłaszcza ww. ustawy oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – zmierzały do wykazania niezasadności nałożonego obowiązku rozbiórki. Mianowicie, Spółka zwracała zasadniczo uwagę na okoliczność, że zakwestionowana budowa była prowadzona na podstawie skutecznie dokonanego zgłoszenia, a usytuowanie przedmiotowej stacji transformatorowej (w odległości 0,85 m od płyty balkonowej budynku wielorodzinnego, jak i w odległości 2,25 - 2,27 cm od ściany pomieszczeń tego obiektu) jest zgodne z przepisami szczegółowymi, co potwierdza przedstawiona opinia biegłego. Jednak rozstrzygnięcie sprawy zostało zdeterminowane przez naruszenie prawa popełnione przy rozpoznawaniu odwołania od decyzji PINB przez organ II instancji, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy zauważyć, że uprzednio wydaną – na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. – decyzją z 7.11.2023 r. (K-II-5) ŚWINB uchylił decyzję z 25.07.2023 r., którą PINB nakazał inwestorowi rozbiórkę spornej kontenerowej stacji transformatorowej wraz z siecią kablową. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie kasacyjne organ odwoławczy przytoczył art. 28 K.p.a., podkreślając że cyt. "Skoro przyłącze elektroenergetyczne i kontenerowa stacja transformatorowa usytuowane są na działkach nr ewid. B i C to stronami postępowania powinni być uznani właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy tych działek oraz wnoszący pismo interwencyjne właściciel budynku mieszkalnego [...]. W aktach spraw informacji o właścicielach tych działek brak. Co prawda z treści protokołu oględzin możne wywnioskować, że Pan T. T. jest właścicielem działki nr ewid. B, ale nie został on zawiadomiony o wszczęciu postępowania, jak również nie otrzymał wydanych przez PINBw [...] rozstrzygnięć, tj. postanowienia z dnia 22.05.2023 r. [...] i decyzji z dnia 25.07.2023 r. znak: PINB-7146-4/2023 o rozbiórce, przez co uniemożliwiono mu wypowiedzenie się w sprawie podejmowanych przez organy działań". W rezultacie, w ponownie prowadzonym postępowaniu organ I instancji usunął dotychczasowe nieprawidłowości, doręczając – przy piśmie z 15.11.2023 r. (K-I-45) T. T.: 1) zawiadomienie o wszczęciu postępowania z 25.04.2023 r., 2) postanowienie z 22.05.2023 r., 3) decyzję z 25.07.2023 r., 4) decyzję z 7.11.2023 r. oraz informując, że dalsze pisma i decyzje będą doń kierowane – jako do strony postępowania – co istotnie potwierdzają akta administracyjne I instancji (k. 50, 56, 71, 73, 76, jak i k. 79, potwierdzająca doręczenie decyzji PINB z 5.03.2024 r.). Pomimo uzasadnienia własnej decyzji kasacyjnej oraz – przeprowadzonego w sposób prawidłowy – ponownego postępowania organu I instancji, sam ŚWINB nie ustrzegł się jednak od błędu, nie zawiadamiając T. T. ani o niemożności załatwienia sprawy w ustawowym terminie skierowanymi do pozostałych stron pismami z 30.04.2024 r. i 16.08.2024 r. (K-II-3, K-II-6), ani o wezwaniu PINB do uzupełnienia postępowania dowodowego w trybie art. 136 K.p.a. (K-II-4), jak również – przede wszystkim – o wydaniu ostatecznej decyzji z 20.09.2024 r. (K-II-7), co do której brak zwrotnego poświadczenia odbioru przez tę stronę, niewymienioną zresztą w wykazie na ostatniej stronie tego rozstrzygnięcia. W rezultacie, Sąd korzystając ze swych uprawnień określonych w art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a, wychodząc poza granice skargi, stwierdza, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, gdyż strona – T. T. – bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.). Zgodnie bowiem z art. 10 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto, art. 81 K.p.a. stanowi, że okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. W tym kontekście za niewystarczające należy uznać – przy opisanym wyżej pominięciu strony w postępowaniu odwoławczym – ogólną informację PINB o przesłaniu żądanych akt (K-II-5) bez wymaganego przez ww. przepis pouczenia wszystkich stron o prawie zapoznania i wypowiedzenia się – przed wydaniem ostatecznej decyzji organu odwoławczego – co do uzupełnionego materiału dowodowego, obejmującego tak istotną dokumentację, jak: - zgłoszenie z 11.07.2022 r. budowy na działkach nr ewid. C i B przyłącza elektroenergetycznego wraz z kompletem załączników i pisemnym stanowiskiem organu przyjmującego zgłoszenie odnośnie tego zgłoszenia; - ekspertyza sporządzona przez rzeczoznawcę ds. przeciwpożarowych; - dokumentacja techniczna związana z wykonaniem przyłącza z kontenerową stacją transformatorową, w tym protokołu technicznego odbiorowego oraz umowy o przyłączeniu do sieci dystrybucyjnej wraz ze wszystkimi aneksami; - stanowiska A w związku z faktem, że do zgłoszenia dokonanego w Starostwie Powiatowym w Kazimierzy Wielkiej załączone zostały warunki przyłączenia z 10.03.2021 r. (nr 21-14/WP/00826) dotyczące stacji transformatorowej napowietrznej, a będący w aktach sprawy aneks do umowy dotyczącej tego przyłącza (nr 21-14/WP/00826) z 29.12.2021 r. wskazuje na konieczność wybudowania stacji transformatorowej wnętrzowej, natomiast wybudowana została kontenerowa stacja transformatorowa, która nie może być uznana za stację transformatorową wnętrzową, a zatem czy warunki przyłączenia podlegały zmianom, czy był kolejny aneks do umowy, o jakich mowa w skierowanym do PINB – na podstawie art. 136 K.p.a. – wezwaniu organu odwoławczego z 4.06.2024 r. (K-II-4). Przechodząc do podstawy prawnej wydanego w niniejszej sprawie wyroku należy wskazać, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1b p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję, uchyla ją, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Natomiast w myśl powołanego wyżej art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Z redakcji zacytowanego art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wynika, że tzw. podstawa wznowieniowa jest odrębną od naruszenia prawa materialnego i innego naruszenia przepisów postępowania, przesłanką do uchylenia zaskarżonego aktu i tak jak naruszenie prawa materialnego, jak też inne naruszenie przepisów postępowania, uwzględniana jest przez sąd administracyjny z urzędu, który jak wynika z wcześniej przytoczonych przepisów, zobowiązany jest z urzędu dokonać kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu, w kontekście wszystkich obowiązujących przepisów prawa. Podkreślić przy tym należy, że w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w przypadku naruszenia przez organ prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, Sąd administracyjny zobligowany jest do uchylenia zaskarżonego aktu bez konieczności dokonywania oceny, czy stwierdzone uchybienie miało i ewentualnie jaki wpływ na wynik postępowania administracyjnego. Mając na uwadze naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego – polegające na niebraniu udziału przez stronę tj. T. T. w postępowaniu przed organem odwoławczym, zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji, bez jego winy, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. uchylił to rozstrzygnięcie (pkt I wyroku). ŚWINB, przed ponownym rozpatrzeniem odwołania Spółki, zawiadomi strony o uzupełnionym – w trybie art. 136 K.p.a. – materiale dowodowym, możliwości zapoznania się i wypowiedzenia w tym zakresie, a wydaną decyzję doręczy (wraz z wymaganym pouczeniem) T. T. (do którego budynków ma prowadzić zasilanie ze spornej stacji), umożliwiając w ten sposób ewentualne złożenie skargi w tym zakresie – co ma fundamentalne znaczenie dla realizacji przewidzianego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do sądu. Uzupełniająco należy wskazać, że Sąd, uchylając zaskarżoną decyzję, nie dokonał merytorycznej oceny zarzutów skargi i poglądów przedstawionych przez organ, gdyż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, które w myśl art. 153 p.p.s.a. wiązałyby organy i sąd w dalszym toku postępowania, wyrażona zostałaby bez udziału wszystkich stron postępowania, bez zapoznania się ze stanowiskiem pominiętej strony i w praktyce czyniłaby jej udział w sprawie czysto iluzorycznym. O kosztach postępowania (pkt II sentencji wyroku), Sąd orzekł, uwzględniając poniesione przez Spółkę koszty wpisu od skargi (500 zł), wynagrodzenie reprezentującego stronę skarżącą radcy prawnego (480 zł) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł) – na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).