I SA/Gd 938/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 20 września 2024 r. nr 2201-IEE.7192.2.251.2024.2.AK w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych postanawia: odrzucić skargę. W.N. (dalej: "Strona", "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 20 września 2024 r. nr 2201-IEE.7192.2.251.2024.2.AK w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. W dniu 3 grudnia 2024r. drogą elektroniczną przesłano do Skarżącego odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 listopada 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wskazane powyżej postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia, o którym mowa wyżej została uznana za doręczoną Skarżącemu - drogą elektroniczną - w dniu 18 grudnia 2024 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia, k. 41 akt sądowych). Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi ze strony Skarżącego. Ponadto, na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych ustalono, że w okresie od dnia 28 listopada 2024 r. do dnia 17 stycznia 2024 r. Skarżący nie dokonał zapłaty żądanej wpłaty tytułem wpisu sądowego od skargi ( notatka służbowa, k. 42 akt sądowych ). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast wedle § 3 przytoczonego artykułu – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100,00 zł, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności. Wezwanie zostało przesłane Stronie za pośrednictwem platformy ePUAP. Regulacja dotycząca doręczenia pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej zawarta jest w art. 74a p.p.s.a. Zgodnie z art. 74a § 3 pkt 1 i 2 p.p.s.a., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: - informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; - pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zawiadomienie, o którym mowa w § 3, może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się (art. 74a § 4 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 74a § 5 p.p.s.a., datą doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. Według § 6 tego artykułu, w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (§ 7), a w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). Ze znajdującego się w aktach sprawy dokumentu urzędowego poświadczenia doręczenia (k. 41 akt sądowych) wynika, że korespondencja sądowa została do Skarżącego przesłana za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 3 grudnia 2024 r. Dwukrotnie tj. w dniach: 3 grudnia 2024 r. oraz 11 grudnia 2024 r. wysłano zawiadomienie o możliwości jej odebrania. Korespondencja zawierająca odpis zarządzenia nie została odebrana w okresie 14 dni od daty przesłania pierwszego zawiadomienia. W takiej sytuacji - zgodnie z art. 74a § 8 p.p.s.a. - należało przyjąć, że jej doręczenie nastąpiło po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia tj. w dniu 18 grudnia 2024 r. (w dzień powszedni). Zatem zakreślony siedmiodniowy termin do zapłaty wpisu sądowego od skargi upływał z dniem 27 grudnia 2024 r. przy uwzględnieniu treści art. 83 § 2 p.p.s.a. Wezwanie w podanym zakresie pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi ze strony Skarżącego. Jak wynika z notatki służbowej Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu z dnia 20 stycznia 2025 r., na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych ustalono, że w okresie od dnia 28 listopada 2024 r. do dnia 17 stycznia 2024 r. Skarżący nie uiścił żądanej wpłaty tytułem wpisu sądowego od skargi. Tym samym ziściły się przesłanki do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.