II SA/Wr 274/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi C. W. i E.W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lutego 2024 r. Nr 201/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego – wiaty wybudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. C. W. i E. W. (dalej jako: "skarżący", "strona skarżąca") pismem z dnia 15 marca 2024 r. wnieśli skargę na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lutego 2024 r. (Nr 201/2024) w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego – wiaty wybudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę. W piśmie z dnia 29 kwietnia 2024 r. pełnomocnik skarżących wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Pełnomocnik skarżących został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 złotych w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 5, 21 akt sądowych). Pismem z dnia 23 maja 2024 r. pełnomocnik wniósł o przyznanie skarżącym prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2024 r., sygn. akt II SPP/Wr 45/24, starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SPP/Wr 45/24 tut. Sąd utrzymał w mocy wskazane postanowienie referendarza sądowego. Zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 kwietnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 38 akt sądowych), przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona dorosłemu domownikowi pełnomocnika skarżących w dniu 13 grudnia 2024 r. Wezwanie pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Jak wynika z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "u.p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 u.p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 u.p.p.s.a.). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu. Po uprawomocnieniu się orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy, zarządzenie z dnia 9 kwietnia 2024 r. wzywające do uiszczenia wpisu stało się prawomocne. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 kwietnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że tego rodzaju wezwanie jest tylko czynnością materialno-techniczną wzywającą do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego i nie podlega zaskarżeniu. Wezwanie to było ostateczne i nie zostało wykonane. W okolicznościach sprawy w zakreślonym terminie wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi, zgodnie z treścią art. 220 § 3 u.p.p.s.a. Odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji należy wskazać, że jego rozpoznanie uwarunkowane było skutecznym wniesieniem skargi. Wobec orzeczenia o odrzuceniu skargi brak było podstaw do rozpoznania tego wniosku strony skarżącej. Uwzględniając powyższe okoliczności, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.