II SA/Wa 2505/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Karolina Kisielewicz (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 marca 2021 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na decyzję Telewizji Polskiej S.A. z siedzibą w [...] z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 2199/19 uchylił decyzję Telewizji Polskiej S.A. z siedzibą w [...] z dnia [...] lipca 2019 r. (nr [...]), o odmowie udostępnienia Stowarzyszeniu [...] z siedzibą w [...] faktur i umów związanych z kosztami wyjazdu pracowników i współpracowników na [...] do [...], zgodnie z jej wnioskiem z [...]maja 2018 r. W ocenie Sądu TVP S.A. nie wyjaśniła dostatecznie, dlaczego uznała, że żądana informacja nie może być udostępniona z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i w ten sposób naruszyła art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176). Sąd stwierdził, że Telewizja Polska S.A. nie wykazała w czym upatruje wartości gospodarczej mającej świadczyć o posiadaniu przez żądane informacje przymiotu tajemnicy przedsiębiorcy. I ograniczyła się do ogólnego stwierdzenia, że upublicznienie wnioskowanych informacji może potencjalnie zagrozić interesom TVP S.A. i rzekomo wzmocnić pozycję podmiotów konkurencyjnych na rynku usług medialnych. Takie uzasadnienie odmowy nie jest jednak, zdaniem Sądu, wystarczające dla zastosowania art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zaskarżona decyzja, ze względu na ogólnikowość, nie poddaje się sądowej kontroli Sąd podał, że TVP S.A. zobowiązana jest w sposób szczególnie staranny i wszechstronny wy jaśnić, dlaczego dana informacja nie może być udostępniona. Telewizja Polska S.A. decyzją z [...] października 2020 r. (nr [...]), wydaną na podstawie art. 16 w związku z art. 5 ust. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2019 r. poz. 1010), odmówiła Stowarzyszeniu udostępnienia faktur i umów związanych z kosztami wyjazdu pracowników i współpracowników na [...] do [...]. W uzasadnieniu tej decyzji Telewizja Polska S.A. powołała się na art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i stwierdziła, że żądana informacja publiczna nie może być udostępniona, ponieważ zawiera tajemnicę przedsiębiorcy, o której mowa w art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Telewizja Polska S.A. podała, że żądane faktury i umowy dotyczące kosztów organizacji wydarzenia sportowego, posiadają dla niej istotną wartość gospodarczą - dotyczą jej podstawowej działalności (produkcji i nadawania programów telewizyjnych). Koszty te obejmują wynagrodzenia dla realizatorów i komentatorów sportowych, zapewnienie im odpowiedniego miejsca pracy i sprzętu (koszty osobowe) oraz koszty produkcyjno-logistyczne, które wynikają z warunków, w tym finansowych, przedstawionych przez organizatora widowiska sportowego. TVP S.A. wyjaśniła, że zwykle organizator przedstawia rożne warianty co do parametrów stanowisk komentatorskich, miejsc w mixroomie, ulokowania studia na stadionie czy miejsca na wóz transmisyjny, Warunki realizacji transmisji mogą być rożne w zależności od przyjętego wariantu (pakietu) i wynegocjowanego wynagrodzenia. Również warunki zakwaterowania ekipy realizacyjnej mogą być rożne. Organizator proponuje bowiem różne standardy zakwaterowania, które w każdym przypadku podlegają negocjacjom. Telewizja Polska S.A. dodała, że inne, konkurencyjne stacje telewizyjne również organizują obsługę medialną transmisji wydarzeń sportowych, a uzyskanie przez nich informacji o warunkach, w tym finansowych, w jakich Telewizja Polska S.A. organizuje obsługę medialną transmisji wydarzeń sportowych, może wpływać na wzmocnienie ich pozycji rynkowej i osłabienie na nim pozycji TVP. S.A., a więc chociaż potencjalnie zagrozić interesem TVP S.A. Konkurent TVP S.A. znając warunki organizacji takiej działalności przez TVP S.A. może łatwiej wynegocjować korzystniejsze dla siebie warunki, łatwiej pozyskać członków ekipy realizacyjnej, proponując im wyższe wynagrodzenia niż otrzymywane od TVP S.A. lub lepsze stanowiska komentatorskie, dogodniejsze miejsce na studio na stadionie lub lepsze warunki zakwaterowania. Telewizja Polska S.A. podniosła, że koszty wyjazdu pracowników i współpracowników na [...] zostały pokryte ze środków komercyjnych, a nie publicznych tj. z przychodów z reklam, audycji sponsorowanych (art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji). TVP S.A. wyjaśniła, że podjęła działania w celu zachowania spornych informacji w poufności nadając im klauzulę "tajemnica przedsiębiorstwa" zgodnie z wewnętrznym aktem prawnym spółki, tj. Instrukcją Ochrony Tajemnicy Przedsiębiorstwa stanowiącą Dział II Polityki Bezpieczeństwa Informacji w TVP S.A. Spółka podała, że takie działanie ogranicza grono osób mających dostęp do treści przedmiotowych informacji, skutecznie uniemożliwiając dostęp do nich osobom trzecim. Zgodnie z pkt II Załącznika nr 1 do Działu II Polityki Bezpieczeństwa Informacji w TYP S.A. klauzula "tajemnica przedsiębiorstwa" może zostać nadana dokumentom i materiałom, jeśli ich wytwórca uzna je za szczególnie istotne z punktu widzenia interesu Spółki. Zdaniem TVP S.A. wymienione informacje i umowy mają takie istotne znaczenie, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu decyzji. Stowarzyszenie [...] w skardze z 23 listopada 2020 r. na decyzję Telewizji Polskiej S.A. z [...] października 2020 r. zarzuciło, że została wydana z naruszeniem art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) oraz art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. f) ustawy o dostępie do informacji oraz art. 5 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 11 ust. 2 i ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. i art. 13 ust. 1 i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i wniosło o jej uchylenie oraz zasądzenie zwrotu koszów postępowania. W uzasadnieniu stwierdziło, że wnioskowane dokumenty dotyczą informacji o wydatkowaniu środków publicznych i dlatego podlegają udostępnieniu. Telewizja Polska S.A. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Sąd rozpatrując niniejszą sprawę był związany oceną prawną i wytycznymi zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 2199/19 (art. 153 p.p.s.a.). W tym wyroku Sąd stwierdził, że TVP S.A. nie wyjaśniła dostatecznie, dlaczego uznała, że żądana informacja nie może być udostępniona z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, nie wykazała w czym upatruje wartości gospodarczej mającej świadczyć o posiadaniu przez żądane informacje przymiotu tajemnicy przedsiębiorcy. Zdaniem Sądu, Telewizja Polska S.A. wydając zaskarżoną decyzję o odmowie udostępnienia skarżącemu Stowarzyszeniu informacji publicznej, wykonała wytyczne Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku z 29 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 2199/19, a w konsekwencji nie można zarzucić jej naruszenia art. 153 p.p.s.a., który stanowi, że cena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Telewizja Polska S.A z siedzibą w [...], realizująca misję publiczną w rozumieniu art. 21 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji jest podmiotem wykonującym zadania publiczne i tym samym jest zobowiązana na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępniania informacji publicznej. Ma zatem niej zastosowanie art. art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, dotyczący ochrony tajemnicy przedsiębiorcy Według tego przepisu prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. W obecnym stanie prawnym (oraz w stanie prawnym obowiązującym w chwili wydania zaskarżonej decyzji), tajemnicę przedsiębiorcy definiuje się przez odwołanie do art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, według którego tajemnica przedsiębiorstwa to informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny (informacja, o określonej treści, mająca wartość gospodarczą) oraz formalny - wola utajnienia danych informacji. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich w poufności. Informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawia wolę zachowania jej jako niedostępnej dla osób trzecich. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, TVP S.A. wywiązała się z tego obowiązku w sposób należyty. Spółka wykonała wytyczne Sądu zawarte w wyroku z 29 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 2199/19 i wykazała dostatecznie w zaskarżonej decyzji, dlaczego faktury i umowy związane z kosztami wyjazdu jej pracowników i współpracowników na [...] do [...], stanowią dla niej, w kategoriach obiektywnych, wartość gospodarczą w rozumieniu wyżej przedstawionym. Z uzasadnienia decyzji wynika, że żądane we wniosku informacje posiadają dla Spółki istotną wartość gospodarczą. Spółka wskazała w uzasadnieniu na zagrożenia związane z pozyskaniem żądanych informacji przez podmioty konkurencyjne na rynku mediów, podała, że koszty transmisji imprez sportowych, zarówno osobowe jak i produkcyjno-logistyczne podlegały negocjacji, podniosła argumentację w zakresie możliwych, niekorzystnych skutków dotyczących trudności w negocjowaniu warunków realizacji takiego przedsięwzięcia w przyszłości, oferowanych wynagrodzeń i innych warunków współpracy. Spółka wykazała w zaskarżonej decyzji, że na rynku medialnym istnieje konkurencja w tym zakresie, a ujawnienie kosztów tej działalności przez TVP S.A. mogłoby zagrozić jej interesom ekonomicznym, przysparzając ewentualnych korzyści konkurentom. W okolicznościach tej sprawy, nie ma podstaw do podważenia stanowiska Spółki, co do tego, że wszystkie żądane informacje posiadają dla niej wartość gospodarczą. Zdaniem Sądu, uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymaganiom określonym w art. 107 § 3 k.p.a., a przeprowadzenie kontroli orzeczenia jest w pełni możliwe. Strona skarżąca w istocie nie zarzuca, by uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawierało któregoś z niezbędnych elementów lub że sporządzono je w sposób uniemożliwiający kontrolę sądową. Zarzut ten zmierza bowiem w gruncie rzeczy do podjęcia polemiki z rozstrzygnięciem TVP S.A. W istocie treść tego zarzutu i jego uzasadnienie nie koresponduje z treścią powołanego przepisu. Z tych wszystkich powodów Sąd uznał, że zarzuty skargi są nieuzasadnione. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.