I GZ 10/21

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2021-02-16

Skład orzekający: Piotr Piszczek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wezwanie organu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie wydruku dokumentu elektronicznego w celu doręczenia go uczestnikowi postępowania jest zgodne z prawem, gdy uczestnik nie wskazał adresu elektronicznego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk dokumentu elektronicznego sporządzonego w celu doręczenia go stronie, która nie posługuje się środkami komunikacji elektronicznej, jest zgodne z prawem. Organ publiczny ma obowiązek zapewnić gotowość przyjmowania korespondencji na elektroniczną skrzynkę podawczą, a brak wskazania adresu elektronicznego przez uczestnika postępowania uzasadnia pobranie opłaty kancelaryjnej.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach na zarządzenie WSA w Gliwicach z 1 grudnia 2020 r., które wezwało organ do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 4,5 zł za sporządzenie wydruku dokumentu elektronicznego w celu doręczenia go Prezydentowi Miasta Katowice. Organ kwestionował wezwanie, wskazując, że doręczenia powinny być dokonywane z urzędu w formie elektronicznej na podstawie art. 74a § 10 p.p.s.a. Uczestnik postępowania nie wskazał adresu elektronicznego (ePUAP).
Rozstrzygnięcie
Oddalił zażalenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z dnia 1 grudnia 2020 r.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 89/20 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 1 grudnia 2020 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 89/20, Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 235a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wezwał Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach do uiszczenia opłaty kancelaryjnej (za sporządzenie wydruku złożonego w sprawie dokumentu elektronicznego celem doręczenia go uczestnikowi postępowania, tj. Prezydentowi Miasta Katowice), w kwocie 4,5 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Sąd podał, że uczestnik postępowania nie wskazał adresu elektronicznego (ePUAP) Pismem z 9 grudnia 2020 r. organ wniósł o uchylenie ww. zarządzenia, ponieważ doręczeń należy dokonywać z urzędu w formie elektronicznej na podstawie art. 74a § 10 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 47 § 3 p.p.s.a. w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2020 r. poz. 346 ze zm.). Natomiast zgodnie z art. 235a p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Konsekwencje nieuiszczenia tej opłaty określa art. 220 § 3a p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd. Istotne w tym miejscu jest określenie zasad komunikacji elektronicznej, realizowanej pomiędzy sądami administracyjnymi a organami publicznymi. I tak w myśl art. 74a § 10 p.p.s.a. w przypadku pism doręczanych uczestniczącym w postępowaniu przed sądem prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, sąd przesyła pismo bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za urzędowym poświadczeniem odbioru. Co istotne, przepis ten nie dotyczy innych uczestników postępowania, którzy nie mają obowiązku udostępniać elektronicznej skrzynki podawczej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Powyższy przepis stanowi, że sąd, przesyłając organowi dokument w postaci elektronicznej, czyni to na jego elektroniczną skrzynkę podawczą (dalej jako ESP). Przy określeniu zasady doręczania pism przez sąd organom, trzeba mieć również na względzie art. 16 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, podmiot publiczny, organizując przetwarzanie danych w systemie teleinformatycznym, jest obowiązany zapewnić możliwość przekazywania danych również w postaci elektronicznej przez wymianę dokumentów elektronicznych związanych z załatwianiem spraw należących do jego zakresu działania, wykorzystując informatyczne nośniki danych lub środki komunikacji elektronicznej. Podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę (art. 16 ust. 1a). Z powołanych przepisów (art. 74a ust. 10 p.p.s.a. i art. 16 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne) wynika, że po pierwsze, sąd wysyła korespondencję elektroniczną do organu publicznego na jego ESP, po drugie, organ publiczny ma zapewnić "gotowość" przyjmowania korespondencji na ESP od adresatów, czyli także od sądu. W związku z powyższym, zdaniem NSA, w niniejszej sprawie brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, które – w świetle omówionych przepisów – odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło