I OZ 181/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 720/24 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi H.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 30 lipca 2024 r., znak SKO.4115.200.2024 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 17 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 720/24 odrzucił wniosek H.S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 30 lipca 2024 r., znak SKO.4115.200.2024 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Z ustaleń Sądu wynika, że skarżący wniósł skargę na ww. decyzję, jednak nie wskazał w niej swojego numeru PESEL. Z uwagi na powyższe, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 3 października 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Skarżący odebrał powyższe wezwanie w dniu 10 października 2024 r. W piśmie złożonym w siedzibie Sądu 13 stycznia 2025 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazując, iż dopiero 13 grudnia 2024 r. opuścił Szpital Wojewódzki w Z. po leczeniu szpitalnym, po wypadku w dniu 31 października 2023 r. Jednocześnie skarżący wskazał swój numer PESEL. W tych realiach Sąd uznał, że wskazana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 13 grudnia 2024 r., kiedy to skarżący zakończył leczenie szpitalne. Wniosek, jaki wpłynął do Sądu w dniu 13 stycznia 2025 r. jest wobec tego spóźniony. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się bowiem do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Pismem z 24 lutego 2025 r., ustanowiony w ramach przyznanego skarżącemu postanowieniem z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. akt II SPP/Łd 192/24 prawa pomocy, pełnomocnik, reprezentujący skarżącego od dnia 7 lutego 2025 r., wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. W zażaleniu pełnomocnik zarzucił Sądowi naruszenie art. 87 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wnosząc o uchylenie postanowienia i pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżącego oraz o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik podniósł, że skutki wypadku drogowego wciąż oddziałują na stan zdrowia skarżącego, wymaga on regularnych konsultacji i leczenia. Mimo opuszczenia szpitala w dniu 13 grudnia 2024 r. jego stan zdrowia nie pozwala na normalne funkcjonowanie w życiu codziennym, a jego stan zdrowia nie pozwalał mu na pełne skoncentrowanie się na obowiązkach formalnych związanych ze sprawą sądową. W konsekwencji należy uznać, że skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i zachował siedmiodniowy termin liczony od ustania przyczyny uchybienia terminu. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje. Zażalenie nie mogło być uwzględnione. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazując, że skarżący nie dochował terminu do jego zgłoszenia. Od podanego przez skarżącego dnia, w jakim ustała przyczyna uchybienia terminu do momentu zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął miesiąc czasu, zaś wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, której termin nie został zachowany można złożyć w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Skoro zatem skarżący wskazał, że w dniu 13 grudnia 2024 r. opuścił szpital, a pobyt w tej placówce stanowił przeszkodę w wykonaniu obowiązku wskazania numeru PESEL, to prawidłowo Sąd przyjął, że wniosek skarżącego złożony w Sądzie w dniu 13 stycznia 2025 r. został wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o jakim mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Nie było jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że wniosek, jaki wpłynął do Sądu w dniu 13 stycznia 2025 r. został zgłoszony w ciągu siedmiu dni od ustania wskazanej przyczyny uchybienia terminu. Innej przyczyny skarżący zaś nie wskazał, przeciwnie w swoim wniosku wyraźnie wyjaśnił, że "wobec opuszczenia dopiero 13 grudnia 2024 r. szpitala wojewódzkiego (..) prosi o przywrócenie terminu"). Stanowisko przedstawione w zażaleniu nie mogło prowadzić do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Profesjonalny pełnomocnik reprezentujący skarżącego od dnia 7 lutego 2025 r. - na podstawie postanowienia Sądu z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. akt II SPP/Łd 192/24, podniósł, że okoliczności zdrowotne skarżącego skutkowały niemożnością dotrzymania terminu do usunięcia braków formalnych skargi, a w następstwie niemożnością dotrzymania terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Zwrócenia uwagi wymaga, że ustanowiony pełnomocnik, reprezentujący skarżącego od 7 lutego 2025 r. wskazuje na liczne komplikacje zdrowotne skarżącego, zarówno w sferze fizycznej, jak i psychicznej, podnosi, że skutki wypadku drogowego, wciąż oddziałują na stan zdrowia skarżącego. Pełnomocnik stwierdził, że pomimo, iż formalnie skarżący opuścił szpital w grudniu, to jego stan zdrowia uniemożliwiał skuteczne podjęcie działań, które wymagały pełnej koncentracji i sprawności psychofizycznej. Ciągły ból, zmęczenie oraz utrudnienia w wykonywaniu codziennych czynności znacząco wpłynęły na jego zdolność do wypełnienia formalnych wymogów postępowania administracyjnego. Na podstawie przedstawionych w zażaleniu okoliczności odnoszących się do stanu zdrowia skarżącego, pełnomocnik przyjął, że należy uznać, iż skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz zachował siedmiodniowy termin liczony od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd I instancji nie negował złego stanu zdrowia skarżącego, postanowieniu o odrzuceniu wniosku nie można zatem zarzucić wadliwej oceny uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Pełnomocnik w swoim zażaleniu nie wskazał zaś, z jakich względów wniosek zgłoszony przez skarżącego w dniu 13 stycznia 2025 r. należy uznać za złożony w terminie, o którym mowa w przepisie art. 87 § 1 p.p.s.a. Podniesione w zażaleniu okoliczności przeczą zasadniczo ustaniu, tak określonej przez pełnomocnika przyczyny uchybienia terminu. Tak opisaną przez pełnomocnika przyczynę uchybienia terminu zniosło ustanowienie w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Mógł i powinien on od dnia 7 lutego 2025 r., kiedy uzyskał informację o wyznaczeniu go reprezentowania interesów skarżącego w tym postępowaniu podjąć odpowiednie kroki w celu zabezpieczenia interesów skarżącego. Natomiast wskazana przez skarżącego w jego osobistym wniosku o przywrócenie terminu przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 13 grudnia 2024 r. Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.