IV SAB/Po 188/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 lutego 2025 r. sprawy ze skargi P. z siedzibą w W. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Prokuratora do załatwienia punktów 2, 3 i 4 wniosku P. z siedzibą w W. z 9 lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej - w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; 2. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Prokuratora do załatwienia punktu 1 wniosku P. z siedzibą w W. z 9 lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej; 3. stwierdza, że Prokurator dopuścił się bezczynności; 4. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 5. zasądza od Prokuratora na rzecz skarżącej P. z siedzibą w W. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. P. z siedzibą w W. (dalej Skarżąca oraz Wnioskodawca) pismem z 9 lutego 2024 r. zwróciła się do Prokuratury z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie końcowego rozstrzygnięcia przetargu oznaczonego symbolem [...] oraz podjętych przez zamawiającego działaniach weryfikacyjnych informacji przekazanych przez Wnioskodawcę pismem z dnia 27 grudnia 2023 r., o braku realizacji istotnej części Zamówienia przez konsorcjum firm z liderem T. sp. z o.o. w zakresie : 1. wskazania rozstrzygnięcia przedmiotowego przetargu; 2. informacji czy Zamawiający dokonał weryfikacji zgłaszanych przez Wnioskodawcę podejrzeń o nieprawidłowościach w realizacji umowy głownie dotyczących czynności sprawdzania stanu zabezpieczenia obiektów wskazanych w umowie przez mobilną [...] w miesiącu grudniu ub.r. oraz w czasie obecnym - w szczególności w takich lokalizacjach jak: G., Ś., N. , Ś. ., O., G. , W., K.; 3. ilości i efektów kontroli gotowości Grup do podjęcia interwencji pod kątem spełniania wymogów dla Specjalistycznej Uzbrojonej Formacji Ochronnej (skład, uprawnienia, wyposażenie) jak i dotrzymania limitów czasowych wskazanych w umowie; 4. zatrudniania osób wykonujących usługę na podstawie umów zawartych z wykonawcą. Powyższy wniosek został przesłany listownie oraz jako załącznik do wiadomości e-mail zawierający skan w/w pisma wraz z załącznikami. W związku z brakiem odpowiedzi na powyższy wniosek P. z siedzibą w W. reprezentowana przez profesjonalnego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we P. skargę na bezczynność Prokuratura w rozpoznaniu złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej podnosząc zarzut naruszenia 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie jakim stanowi normatywną podstawę do udostępniania informacji o działalności jednostek organizacyjnych w zakresie w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa; 2. art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2022r. poz. 902 - dalej u.d.i.p.), w zakresie, w którym organ jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej na wniosek bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak udostępnienia informacji publicznej przez skarżony organ. Mając powyższe na uwadze Skarżąca wniosła o stwierdzenie że Organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie Organu do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Prokuratur podniósł, że wbrew twierdzeniom Skarżącej, Prokuratura udzieliła odpowiedź na wniosek P. z 9 lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Uzasadniając powyższe, Organ wskazał na pismo z 20 lutego 2024 r. (w aktach sprawy [...]) adresowane do M. P. z P. i stanowiące w swej treści odpowiedź na powyższy wniosek, które zostało przesłane 23 lutego 2024 r. na adres mailowy wnioskodawcy, tj. [...] Tym samym bezzasadnym jest dowodzenie przez Skarżącą, że Prokuratura dopuściła się bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku z 9 lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze organ wniósł o nieuwzględnienie skargi. Skarżąca w piśmie z 27 stycznia 2025 r., stanowiącym replikę na odpowiedź na skargę, podtrzymała wniosek o uwzględnienie skargi. W uzasadnieniu Skarżąca zaprzeczyła, aby otrzymała pismo wysłane zdaniem organu w dniu 23 lutego 2024 r. na adres e-mail. Skarżąca z całą stanowczością zaprzeczyła, aby w ogóle takie pismo do niej trafiło czy to formie wiadomości e-mail, czy to w formie pisemnej albo jakiejkolwiek innej. Skarżąca, co wynika z załączników do skargi, upominała się o udzielenie odpowiedzi, jednakże Organ w żaden sposób nie udzielił na to odpowiedzi, Skarżąca jest podniosła, że gdyby rzeczywiście Organ udzielił Skarżącej odpowiedzi na wniosek nie wskazałby ten fakt przy okazji ponaglenia. Niezależnie od powyższego Skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. "Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku". Przedmiotowy wniosek Skarżącej został wysłany w formie pisemnej, papierowej na pośrednictwem Poczty Polskiej, we wniosku próżno szukać wskazania przez Skarżącą jako komunikacji dla wniosku formy elektronicznej, tym samym przy hipotetycznym założeniu, że Organ rzeczywiście udzielił odpowiedzi w formie pisma stanowiącego załącznik do wiadomości e-mail, to przyjąć należy, iż w rzeczywistości tej odpowiedzi nie udzielił, albowiem zgodnie z w/w przepisem udostępnianie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, a skoro wniosek został sporządzony i przesłany w formie pisemnej, to również udostępnienie informacji publicznej winno nastąpić w takiej formie. Prokuratur pismem z 14 lutego 2025 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu przesłał dokument potwierdzający nadanie i doręczenie P. z siedzibą w W. pisma Prokuratora z 9 grudnia 2024 r. będącego odpowiedzią na pisma z 11 grudnia 2023 roku i 18 stycznia 2024 roku. Jednocześnie organ stwierdził, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej., wniosek z 9 lutego 3024 r. został doręczony Prokuraturze w pierwszej kolejności z adresu mailowego drogą elektroniczną 9 lutego 2024 r. Dokumenty w formie papierowej wpłynęły do tutejszej Prokuratury 13 lutego 2024 r. W treści przedmiotowego wniosku nie wskazano formy w jakiej odpowiedź ma być udostępniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 ze. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.- dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ponieważ zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p., przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, a zatem Kodeks nie ma zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie tej ustawy, które mają charakter czynności materialno-technicznych z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest zatem dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05; dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA). Skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona aż do chwili ustania stanu bezczynności, tj. do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności (por. wyrok NSA z 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 249/10; wyrok WSA w Poznaniu z 27 października 2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/11 – CBOSA). W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną, czy niezawinioną opieszałością organu. Bez znaczenia dla oceny, czy organ pozostawał w bezczynności mają zatem wyjaśnienia organu dotyczące początkowego błędnego skierowania sprawy do załatwienia. Zwrócić należy również uwagę, że postępowanie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej jest postępowaniem odformalizowanym, co wynika z tego, że w u.d.i.p. nie zostały wskazane jakiekolwiek wymagania formalne dotyczące samego wniosku, czy też sposobu jego złożenia. Stąd też za równorzędne złożeniu wniosku pisemnego będzie przesłanie zapytania drogą elektroniczną, za pośrednictwem platformy ePUAP. Nadto, przyjmuje się, że wysłany tą drogą wniosek został podpisany odpowiednim podpisem elektronicznym. Oceniając zasadność samej skargi, należało przede wszystkim wyjaśnić czy informacja, o której udostępnienie za pośrednictwem wiadomości e-mail wnosił Skarżący stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p., a podmiot do którego Skarżący się zwrócił o udzielenie informacji jest podmiotem zobowiązanym do jej udzielenia. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Nie może zatem budzić wątpliwości, że Komendant Powiatowy Policji w K. jest organem władzy publicznej zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, czego strony w niniejszej sprawie nie kwestionowały. Przechodząc do analizy aspektu przedmiotowego rozpoznawanej sprawy – tj. do oceny, czy informacje żądane przez Skarżącą stanowią informację publiczną, wskazać należy na art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym przez "informację publiczną" rozumie się "każdą informację o sprawach publicznych". Przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu zawiera art. 6 ust. 1 u.d.i.p., w którym znalazły się m.in. informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze u.d.i.p.). Przy tym informacją publiczną są nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i wytworzone przez organy administracji publicznej, ale także te, których organ używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań, nawet jeśli prawa autorskie należą do innego podmiotu (por. wyroki NSA: z dnia 3 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 2311/12; z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2215/11; z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1774/10; z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt I OSK 315/08; CBOSA). W doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29). Ograniczenie prawa, o którym mowa w art. 6 ust. 1 i 2 u.d.i.p., może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 5 u.d.i.p.). Uwzględniając powyższe, informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących zadania publiczne, oczywiście w zakresie tych zadań. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów, stanowi ją treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej oraz podmioty niebędące organami administracji, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane. Skarżąca zwróciła się do Prokuratury z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie końcowego rozstrzygnięcia przetargu oznaczonego symbolem [...] oraz podjętych przez zamawiającego działaniach weryfikacyjnych informacji przekazanych przez Wnioskodawcę pismem z dnia 27 grudnia 2023 r., o braku realizacji istotnej części zamówienia przez konsorcjum firm z liderem T. sp. z o.o. w zakresie wskazania rozstrzygnięcia przedmiotowego przetargu; informacji czy zamawiający dokonał weryfikacji zgłaszanych przez Skarżącą podejrzeń o nieprawidłowościach w realizacji umowy głownie dotyczących czynności sprawdzania stanu zabezpieczenia obiektów wskazanych w umowie przez mobilną [...] w miesiącu grudniu ub.r. oraz w czasie obecnym - w szczególności w takich lokalizacjach jak: G., Ś., N. , Ś. ., O., G. , W., K.; ilości i efektów kontroli gotowości [...] do podjęcia interwencji pod kątem spełniania wymogów dla Specjalistycznej Uzbrojonej Formacji Ochronnej (skład, uprawnienia, wyposażenie) jak i dotrzymania limitów czasowych wskazanych w umowie oraz zatrudniania osób wykonujących usługę na podstawie umów zawartych z wykonawcą. Nie ma wątpliwości, że Prokurator jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a złożony wniosek dotyczy informacji publicznej. Kwestie te nie stanowiły przedmiotu sporu. W przedmiotowej sprawie spornym pozostaje jednak udzielenie przez organ odpowiedzi na złożony wniosek o udzielenie informacji publicznej. Przechodząc do oceny czy Organ udzielił wnioskowanej informacji publicznej, zaznaczyć należy, iż niespornym jest, że Skarżąca przesłała przedmiotowy wniosek wraz z załącznikami za pośrednictwem Poczty Polskiej (wpływ do Organu w dniu 13 lutego 2024 r. – vide k. 7 – 15 akt). Z akt sprawy wynika jednak również, że przedmiotowy wniosek został przesłany przez Skarżącą wraz z załącznikami także za pośrednictwem poczty e-mail (vide k. 1-6 akt). Powyższe oznacza, iż przy braku wskazania przez Skarżąca formy udzielenia odpowiedzi, przy uwzględnieniu odformalizowanej formy postępowania w sprawie informacji publicznej, Organ mógł udzielić odpowiedzi również w formie wiadomości przesłanej Skarżącej na jej adres e-mail. Z akt sprawy wynika, że Organ pismem z 20 lutego 2024 r. przesłanym w dniu 23 lutego 2024 r. na adres e-mail [...] udzielił odpowiedzi na złożony przez Skarżącą wniosek o udzielenie informacji publicznej, lecz w aktach brak jest jakiegokolwiek potwierdzenia dostarczenia jej na pocztę elektroniczną adresata. Ma to o tyle istotne znaczenie, że powszechnie znane jest, że użytkownicy, w tym i organy państwowe, w celu zabezpieczenia się przed atakami cybernetycznymi stosują w tym celu filtry nie tylko antywirusowe, lecz i antyspamowe. Dlatego też rzeczą nadawcy, a w szczególności Organu jako podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej jest upewnienie się, czy wiadomość zawierająca odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej rzeczywiście adresat otrzymał. Można bowiem nawet przy przesyłaniu zwykłego e-maila przez wybór opcji "żądaj potwierdzenia dostarczenia", czy "żądaj potwierdzenia przeczytania", a tym bardziej przy korzystaniu z platformy e-PUAP, wygenerować stosowne potwierdzenie dostarczenia (elektroniczne zwrotne potwierdzenie odbioru). Tymczasem Organ żadnego takiego dowodu skutecznego doręczenia odpowiedzi na wniosek nie przedłożył. W tym miejscu wskazać należy, iż jak wynika z dokumentów stanowiących załącznik do skargi Skarżąca pismem z 10 kwietnia 2024 r. zwróciła się do Dyrektora Generalnego w Ministerstwie Sprawiedliwości ze skargą na bezczynność Prokuratury i brak stosowanej informacji/odpowiedzi na wystąpienia w sprawie realizacji umów na ochronę obiektów prokuratur oraz przetargu oznaczonego symbolem [...]. Z powyższego wynika, że Skarżąca przed złożeniem skargi podjęła niewymagane dla oceny dopuszczalności skargi na bezczynność organu w zakresie udzielenia informacji publicznej działania w kierunku zwalczania zwłoki organu. Twierdzenie o brak wpływu na pocztę elektroniczną pisma organu z 20 lutego 2024 r. przesłanego w dniu 23 lutego 2024 r. Skarżąca podtrzymała w piśmie stanowiącym replikę na odpowiedź na skargę, organ zaś nie podjął starań, by wykazać fakt doręczenia.. W świetle powyższego zasadnym jest przyjęcie, iż, wbrew stanowisku Organu, przed wniesieniem skargi nie została Skarżącej skutecznie doręczona odpowiedź na przedmiotowy wniosek o udzielenie informacji publicznej, co oznacza że Organ pozostawał w bezczynności w zakresie udzielenia odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej. W tym miejscu wskazać jednak należy, że jak wynika z akt sprawy, Organ po wniesieniu skargi pismem z 9 grudnia 2024 r. (k. 46 akt adm.), doręczonym Skarżącej w dniu 13 grudnia 2024 r. (k. 104 akt sądowych) poinformował, iż w postępowaniu nr [...] w dniu 18 grudnia 2023 r. dokonano wyboru najkorzystniejszej oferty złożonej przez konsorcjum firm: T. Sp. z o.o.; T. Sp. z o.o. Sp. K.; P. Sp. z o.o.; P. Sp. z o.o. Wyboru oferty dokonano na podstawie dwóch kryteriów oceny ofert określonych w specyfikacji istotnych warunków zamówienia tj. ceny i czasu dojazdu grupy interwencyjnej. Dalej organ wyjaśnił, że w przedmiotowym postępowaniu żaden z uczestników nie wniósł odwołania na zapisy specyfikacji warunków zamówienia, bądź od wyboru najkorzystniejszej oferty. W umowie podpisanej 29 grudnia 2023 r. Wykonawca oświadczył, iż zakres prac dotyczący usług grup interwencyjnych i mobilnych grup patrolowych wykona przy pomocy Podwykonawców. Zgodnie z wymogami określonymi w § 9 ust. 6 ww. umowy kserokopie zawartych umów z Podwykonawcami zostały przekazane Zamawiającemu. Organ wyjaśnił także, iż zgodnie z § 4 ust. 4 umowy nr [...] z dnia 29.12.2023 r. Wykonawca dostarczył Zamawiającemu dokumenty potwierdzające zatrudnienie na podstawie umów o pracę. Jednocześnie w okresie obowiązywania umowy w jednym przypadku nałożono na Wykonawcę karę umowną za opóźnienie w przyjeździe [...]. Powyższe w ocenie Sądu, przy uwzględnieniu dość ogólnej treści punktów zawartych treści wniosku o udostepnienie informacji publicznej można uznać za udzielenie odpowiedzi na pkt 1 wniosku dotyczącym wskazania rozstrzygnięcia przedmiotowego przetargu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec o umorzeniu postępowania w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku Skarżącej zawartym w pkt 1 wniosku o udostępnienie informacji publicznej, o czym Sąd orzekł w pk1 sentencji wyroku.. Powyższe oznacza, że przy braku skutecznego doręczenia Skarżącej odpowiedzi przesłanej na adres email, o czym mowa wyżej, organ pozostaje nadal w bezczynności w zakresie pkt 2, 3 i 4 wniosku P. z siedzibą w W. z 9 lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wobec tego w pkt 1 sentencji wyroku Sąd uznając, iż skarżony Organ dopuścił się bezczynności, o czym orzeczono w pkt 3 sentencji wyroku, zobowiązał Organ na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do załatwienia pkt 2, 3, i 4 wniosku P. z siedzibą w W. , w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W ocenie Sądu, zaistniała w niniejszej prawie bezczynność, wbrew stanowisku skarżącego, nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Samo uchybienie terminowi z art. 13 u.d.i.p. nie przesądza bowiem o rażącym charakterze bezczynności. W niniejszej sprawie należy podkreślić, że podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie pozostawił wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez jakiejkolwiek odpowiedzi. Prokurator sporządził bowiem pismo adresowane do Skarżącej za pośrednictwem e-mail, które uznawał za udzielające wnioskowanej informacji. Powyższe mimo braku uzyskania skutecznego doręczenia wiadomości e-mail nie powinno być utożsamiane z rażącym naruszeniem prawa. Dlatego też Sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 4 wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 5 sentencji wyroku na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935). Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 597 zł, na którą składają się: wpis sądowy (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).