II SAB/Bd 114/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Korycka (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 marca 2025 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że Burmistrz [...] dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego M. K. z dnia [...] lipca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. stwierdza, że bezczynność Burmistrza [...], o której mowa w pkt 1 wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Burmistrza [...] do załatwienia wniosku skarżącego M. K. z dnia [...] lipca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej; 4. zasądza od Burmistrza [...] na rzecz skarżącego M. K. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. K. (dalej: "skarżący") wnioskiem z dnia [...] lipca 2024 r. zwrócił się do Burmistrza Miasta o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1) liczby wniosków o zwrot kosztów dowozu dzieci niepełnosprawnych do przedszkoli w latach 2020-2024; 2) liczby ww. wniosków rozpatrzonych w tym okresie pozytywnie oraz negatywnie; 3) średniego czasu oczekiwania na załatwienie ww. wniosków we wskazanym okresie; 4) liczby skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania w ww. sprawach we wskazanym okresie; 5) informacji czy ww. okresie były przypadki podobne do skarżącego, gdzie nastąpiła bezczynność lub przewlekłość w postępowaniu związanym z wnioskiem o zwrot kosztów dowozu dzieci niepełnosprawnych do przedszkoli. Skarżący wniósł o udostępnienie mu wnioskowanej informacji w formie dokumentu elektronicznego przesłanego na adres ePUAP. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2024 r. organ wskazał, że żądania objęte ww. wnioskiem stanowią w jego ocenie żądanie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej jako "udip"). Wyjaśnił przy tym, że nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, a wytworzenie jej wymusza dokonanie czynności analitycznych, w wyniku których dopiero powstałaby informacja specjalnie przygotowana dla wnioskodawcy. W związku z tym wezwał skarżącego do wskazania w terminie 14 dni zakresu w jakim udostępnienie informacji zawartych we wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. (wniesionym do organu w dniu [...] sierpnia 2024 r.) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając mu naruszenie art. 13 ust. 1 udip poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji publicznej w terminie wskazanym w tym przepisie. Wniósł przy tym o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej w zakresie wskazanym we wniosku z dnia [...] lipca 2024 r. w określonym terminie oraz o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu sprawy, a bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że wnioskowana informacja nie została mu udostępniona w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 udip, ani na dzień wniesienia skargi. Ponadto organ nie zawiadomił go również o powodach opóźnienia, ani terminie w jakim udostępni informację, stosownie do art. 13 ust. 2 udip. Powyższe, w ocenie skarżącego, świadczy o tym, że Burmistrz dopuścił się bezczynności w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując że w związku z uznaniem, że realizacja przedmiotowego wniosku stanowi żądanie o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej, wezwano skarżącego do wskazania zakresu w jakim udostępnienie informacji zwartych we wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, na co skarżący odpowiedział pismem z dnia [...] września 2024 r. W konsekwencji organ, jak wskazał, pismem z dnia [...] września 2024 r. poinformował skarżącego o uznaniu za zasadne dla interesu publicznego przygotowanie informacji objętych wnioskiem, wskazując jednocześnie, że zostaną one przekazane w ustawowym terminie 2 miesięcy od złożenia wniosku. W toku postępowania prowadzonego przed Sądem, organ dosłał pismo z dnia [...] września 2024 r., którym udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek z dnia [...] lipca 2024 r., oświadczając także, że zostało ono doręczone skarżącemu za pośrednictwem platformy ePUAP. W piśmie z dnia [...] listopada 2024 r. skarżący wskazał, że organ udzielił mu odpowiedzi na wniosek w związku z czym modyfikuje skargę w ten sposób, że wskazuje, iż organ pozostawał w bezczynności na dzień jej złożenia. Jednocześnie wyjaśnił, że nie jest w stanie określić konkretnej daty i sposobu doręczenia pisma stanowiącego odpowiedź na wniosek z uwagi na intensywną korespondencję prowadzoną z organem przy wykorzystaniu różnych środków komunikacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności organu w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej występuje wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Ma ona miejsce wówczas, gdy w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 udip, tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym 2-miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej. Dla stwierdzenia bezczynności organu w zakresie wydania stosownego aktu lub podjęcia czynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów organ zwleka z realizacją wniosku, a w szczególności, czy zwłoka spowodowana jest zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu. Wnioskodawca ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez niego informacje są informacjami publicznymi i powinny być udostępnione w trybie udip. W kontrolowanej sprawie nie jest sporne, że Burmistrz Miasta jako organ administracji publicznej należy do kategorii podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji w trybie udip (art. 4 ust. 1 pkt 1 udip), ani też że objęte wnioskiem informacje, dotyczące działalności Burmistrza w zakresie rozpatrywania wniosków o zwrotu kosztów dowozu dzieci niepełnosprawnych do przedszkoli, stanowią zgodnie z art. 1 ust. 1 udip informację o sprawach publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a i d udip). Kwestią sporną pomiędzy stronami jest natomiast to czy organ na dzień wniesienia skargi do tut. Sądu, pozostawał w bezczynności w stosunku do wniosku skarżącego. Rozstrzygnięcie powyższej kwestii wymaga więc przeanalizowania terminowości poszczególnych działań podejmowanych w sprawie. Jak wynika z analizy akt, przedmiotowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej wniesiony został w dniu [...] lipca 2024 r. – co potwierdza znajdujące się w aktach sądowych Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia (k. 57 akt sądowych). W odpowiedzi na ww. wniosek organ pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. (wysłanym na adres e-mail skarżącego tego samego dnia) poinformował skarżącego, że realizacja jego wniosku stanowi w jego ocenie żądanie o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej i w związku z tym wezwał, w terminie 14 dni, o wskazanie zakresu w jakim udostępnienie informacji zawartych we wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W następnym dniu, tj. [...] sierpnia 2024 r. skarżący złożył skargę na bezczynność. W celu stwierdzenia czy do dnia wniesienia skargi zaistniał po stronie organu stan bezczynności, koniecznym jest zatem zbadanie przez Sąd terminowości ww. podjętych w sprawie działań do dnia [...] sierpnia 2024 r. Podkreślić należy ponownie, że stosownie do art. 13 ust. 1 udip termin do załatwienia sprawy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wynosi 14 dni od dnia doręczenia adresatowi wniosku – a więc w sprawie termin ten upływał [...] sierpnia 2024 r. Natomiast gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie jest w stanie dotrzymać terminu przewidzianego w art. 13 ust. 1 udip, powinien zawiadomić wnioskodawcę w terminie 14 dni od daty otrzymania wniosku o fakcie uchybienia terminowi do udzielenia informacji publicznej, z jednoczesnym podaniem przyczyn opóźnienia i wskazaniem terminu, w którym udostępni informację, nie dłuższym jednak niż dwa miesiące od złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 udip). Co istotne, zakreślony przez ustawę termin 14-dniowy odnosi się m.in. również do sytuacji z jaką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, tj. gdy organ uznaje, że wnioskowana informacja jest przetworzona, a wnioskodawca winien wykazać w jakim zakresie udzielenie tej informacji będzie istotne dla interesu publicznego. Skierowanie wezwania do wnioskodawcy powinno być w tej sytuacji dokonane w ww. terminie 14 dni. W innym wypadku dochodzi bowiem do bezczynności. W rozpoznawanej sprawie organ uznając, że wnioskowana informacja stanowi informacje przetworzoną – czego skarżący nie zakwestionował na gruncie skargi – odniósł się do złożonego wniosku poprzez wezwanie wnioskodawcy do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanej informacji, co jednak organ uczynił dopiero pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. Nie dochował zatem zakreślonego przez ustawodawcę terminu 14-dniowego od daty złożenia wniosku. Organ nie dochował także terminu 14 dni od daty złożenia wniosku na powiadomienie skarżącego o powodach opóźnienia w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej i o terminie w jakim udostępni informację, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Tym samym Sąd uznał, że organ uchybiając terminowi wynikającemu z art. 13 ust. 1 i 2 udip, dopuścił się bezczynności w zakresie terminowego odniesienia się do wniosku strony skarżącej, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji wyroku. W tym zakresie skarga zasługuje na uwzględnienie. Jednocześnie Sąd stwierdził jednak, że bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku z nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Dla stwierdzenia rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej ustawowych obowiązków, czyli także terminów na zareagowanie na wniosek. Zauważyć należy przede wszystkim, że – jak wynika z przedłożonych do Sądu akt - w niniejszej sprawie organ zareagował na wniosek poprzez wezwanie skarżącego do wskazania w jakim zakresie jego wniosek jest szczególnie istotny dla interesu publicznego, z własnej inicjatywy i to jeszcze przed wniesieniem skargi, tj. w dniu [...] sierpnia 2024 r. Skarga wniesiona została zaś w dniu następnym, tj. [...] sierpnia 2024 r. Bezczynność organu w sprawie dotyczy więc okresu od dnia [...] sierpnia 2024 r. do dnia [...] sierpnia 2024 r. wynikającego ze zwłoki w zareagowaniu na wniosek z dnia [...] lipca 2024 r. Zdaniem Sądu powyższe okoliczności – niedługi termin zwłoki, samodzielne podjęcie działania przez organ - nie przemawiają zatem za uznaniem by zaistniała bezczynność miała rażący charakter, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku. Z analizy akt wynika ponadto, że po wniesieniu skargi do Sądu, organ po uzyskaniu od skarżącego pisma z dnia [...] września 2024 r. ze wskazaniem w jakim zakresie udzielenie wnioskowanej informacji ma szczególne znaczenie dla interesu publicznego, udzielił wnioskowanej informacji publicznej pismem z dnia [...] września 2024 r. Okoliczność uzyskania odpowiedzi na wniosek potwierdził również skarżący, co potwierdza oświadczenie pełnomocnika strony skarżącej zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2024 r. oraz jednoczesne zmodyfikowanie wniosków skargi poprzez wskazanie, ze organ pozostawał w bezczynności na dzień jej złożenia, a po jej wniesieniu udzielił odpowiedzi. W związku z powyższym Sąd nie miał podstaw, aby zobowiązać organ do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a sprawę w tym zakresie należało umorzyć, o czym orzeczono w pkt 3 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego, jak w punkcie 4 sentencji wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ppsa. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości [...] zł, wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego skarżącego w wysokości [...] zł i opłatę skarbową od dokumentu pełnomocnictwa [...] zł