II SA/Kr 760/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 września 2023 r. sprawy ze skargi B. J. na pismo Starosty Oświęcimskiego z dnia 4 maja 2023 r. znak: SGG.683.8.1.2019.ADR w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 4 maja 2023 r. Starosta Oświęcimski wystosował odpowiedź na skargę B. J., przekazaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do sygn. akt [...] Na ww. pismo B. J., pismem z dnia 25 maja 2023 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę wykonywania administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres przedmiotowy sądowej kontroli administracji określa w pierwszym rzędzie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). W ocenie Sądu przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w żadnej z kategorii aktów podlegających kognicji sądów administracyjnych. Z poczynionych w związku z wniesioną skargą ustaleń wynika bowiem, że skarżąca jej przedmiotem uczyniła odpowiedź na skargę organu z 4 maja 2023 r., która nie jest, w szczególności, ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.