II GPP 35/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku O.D. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2024 r. sygn. akt II GPP 35/24 w sprawie ze skargi O. D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/WA 34/22 w sprawie ze skargi O. D. i K. I. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta m.st. Warszawy w rozpatrywaniu wniosków o stypendia sportowe postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt II GPP 35/24. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt II GPP 35/24, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę O.D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 34/22. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi O. D. w dniu 21 stycznia 2025 r. Wnioskiem z dnia 3 lutego 2025 r., O.D. wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym doszło do przewlekłości tego postępowania. Ponadto stwierdził, że Naczelny Sąd Administracyjny w ww. postanowieniu nie dokonał oceny terminowości i prawidłowości podejmowanych przez WSA w Warszawie czynności procesowych, które skarżący zarzucał w skardze na przewlekłość postępowania w sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 34/22. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1725; dalej: ustawa) nie przewidują instytucji uzupełnienia postanowienia. Stosownie jednak do art. 8 ust. 2 cyt. ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Wobec tego, do wniosku o uzupełnienie postanowienia o oddaleniu skargi O. D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 34/22 należało stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) o postępowaniu zażaleniowym. Stosownie do art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu – a gdy postanowienia nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepisy te, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., znajdują zastosowanie również do postępowania zażaleniowego. Jak wskazuje się w doktrynie, wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ponadto, w oparciu o art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 157). We wniosku o uzupełnienie postanowienia NSA z dnia 17 grudnia 2024 r., wnioskodawca nie określił, jakiego elementu nie zawiera sentencja postanowienia, lecz jedynie wskazał, że NSA nie zbadał całokształtu okoliczności sprawy. Zdaniem NSA wniosek skarżącego jest niezasadny, ponieważ powyższe postanowienie zawiera wszystkie wymagane prawem elementy i rozstrzyga o całości skargi O. D. Przepisy ustawy są środkiem egzekwowania konstytucyjnego prawa każdego do rozpoznania jego sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, prawa do osądzenia tej sprawy, którą wniesie pod sąd. Tak więc przepisy tej ustawy nie mogą służyć jako swoisty środek odwoławczy, którym strona będzie mogła zainicjować bądź też wszcząć postępowanie w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., I OPP 84/11,LEX nr 1103980). Oznacza to, że celem skargi na przewlekłość postępowania jest przede wszystkim przeciwdziałanie niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu i wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego, sprawnego biegu procesowego, czemu służy zarówno samo stwierdzenie wystąpienia przewlekłości postępowania, jak również możliwość zalecenia podjęcia przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie. Natomiast kwestie merytoryczne związane z prawidłowością wydanych w sprawie decyzji pozostawione są odpowiednim postępowaniom odwoławczym. Tymczasem we wniosku o uzupełnienie postanowienia NSA z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt II GPP 35/24, skarżący skupił się głównie na kwestionowaniu rozstrzygnięcia merytorycznego, co nie podlega ocenie w ramach niniejszego postępowania. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, wniosek o uzupełnienie postanowienia nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.