III OZ 144/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 37/25 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 listopada 2024 r., sygn. akt SKO Gd/5105/24 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 22 stycznia 2025 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej "p.p.s.a."), wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535 ze zm.; dalej "rozporządzenie"). Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata i w tym celu przewodniczący wydziału wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia. Zgodnie z § 2 ust. 6 ww. rozporządzenia w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Przewodniczący Wydziału trafnie zakwalifikował przedmiotową skargę z § 2 ust. 6 rozporządzenia, wobec czego prawidłowo ustalił wysokość wpisu na kwotę 200 zł. Zaskarżone zarządzenie odpowiada więc prawu. Bez znaczenia dla prawidłowości wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu jest fakt, że w pouczeniu organ wskazał, że "wniesienie skargi nie podlega opłacie sądowej". Pouczenie to jest bowiem błędne i nie zwalnia skarżącego z obowiązku uiszczenia przedmiotowej opłaty. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.