III SA/Kr 371/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 10 grudnia 2024 r., nr SKO.Dr./4122/8/2024 w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: odrzucić skargę Skarżąca A. Z. w dniu 1 lutego 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 10 grudnia 2024 r., w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. W toku postępowania administracyjnego skarżąca miała ustanowionego pełnomocnika, ojca – A. Z., który zamieszkuje ze skarżącą pod tym samym adresem - K., ul. [...]. Zaskarżona decyzja została skierowana do skarżącej, jednakże została odebrana 30 grudnia 2024 r. przez dorosłego domownika – A. Z., który miał w postępowaniu administracyjnym status pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej, jako: p.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, przy badaniu terminowości wniesienia skargi istotnego znaczenia nabiera kwestia doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia albo aktu. Od stwierdzenia, czy doszło do doręczenia zależy ocena skuteczności wniesienia skargi. Przywołany przepis początek biegu terminu, a w konsekwencji prawo do wniesienia skargi, ściśle wiąże z faktem prawidłowego doręczenia skarżonego rozstrzygnięcia. Wniesienie skargi przed doręczeniem stronie rozstrzygnięcia podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie rodzi skutków prawnych (por. postanowienia NSA z dnia 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 949/12). Zgodnie z treścią art. 40 § 2 zd. 1 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W ocenie Sądu w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy doszło do skutecznego doręczenia skarżącej zaskarżonej decyzji w dniu jej odbioru przez pełnomocnika skarżącej A. Z., tj. 30 grudnia 2024 r. Decyzja została co prawda błędnie zaadresowana do skarżącej, a nie do jej pełnomocnika, jednakże z uwagi na fakt zamieszkiwania skarżącej i jej pełnomocnika pod tym samym adresem, finalnie to pełnomocnik skarżącej odebrał korespondencję zawierającą zaskarżoną decyzję i on złożył podpis na potwierdzeniu odbioru. Zatem w dniu 30 grudnia 2024 r. otworzył się termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin ten upływał wraz z dniem 29 stycznia 2025 r., tymczasem skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 1 lutego 2025 r. Z tych przy czyn należało uznać, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.