III SAB/Gd 431/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Starosty Puckiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. A. J. (dalej: "skarżący"), wnioskiem z dnia 18 sierpnia 2024 r., złożonym za pośrednictwem e-mail, wystąpił do Starosty Puckiego (dalej: "organ") o udostępnienie w trybie informacji publicznej danych dotyczących zatrudnienia A. B. w Starostwie Powiatowym w Pucku – podania rodzaju umowy, okresu zatrudnienia, stanowiska oraz wysokości wynagrodzenia. Skarżący wskazał, że w przypadku, gdy ww. jest zatrudniony w urzędzie organ winien wydać stosowne zaświadczenie na podstawie art. 217-219 k.p.a. Na powyższy wniosek organ udzielił skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia 26 sierpnia 2024 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 9 września 2024 r.) wskazując, że A. B. nie jest zatrudniony w Starostwie Powiatowym w Pucku. Skarżący w dniu 19 września 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Zdaniem skarżącego organ pozostaje w bezczynności, gdyż nie wydał zaświadczenia o treści wskazanej we wniosku w terminie 7 dni. Podniósł, że organ udzielił mu lakonicznej odpowiedzi, którą otrzymał dopiero po 26 dniach od dnia złożenia wniosku. Zarzucił organowi "manipulację i stosowanie kruczków prawnych i urzędowych". Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku w terminie wskazanym przez sąd oraz o stwierdzenie, że organ pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że pismem z dnia 26 sierpnia 2024 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek. Organ wyjaśnił, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie przewidują udzielenia informacji publicznej w formie zaświadczenia. W tym zakresie nie mają zastosowania przepisy k.p.a. W piśmie procesowym z dnia 7 kwietnia 2025 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że organ zobowiązany był udostępnić informację objętą wnioskiem bez zbędnej zwłoki, w terminie nie przekraczającym 14 dni. W ocenie pełnomocnika wstrzymywanie się z udzieleniem odpowiedzi do ostatniego dnia tego terminu podważa zaufanie do organów administracji publicznej. Nadto lakoniczna odpowiedź organu wprowadziła skarżącego w stan niepewności do jej rzetelności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Skarżący zwrócił się do organu o udostępnienie informacji publicznej o określonej treści. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w przepisach ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 902, dalej: u.d.i.p.). Organ administracji publicznej, lub inny podmiot, o jakim mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej, co do zasady może: 1. udostępnić żądaną informację bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), 2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), 3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem, po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 15 u.d.i.p.), 4. odmówić udostępnienia żądanej informacji w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), 5. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż żądana informacja nie ma charakteru publicznego, bądź 6. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż nie posiada żądanej informacji. Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje, lub też nie podejmuje innej z ww. czynności. Zatem z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Przez owo milczenie należy rozumieć brak aktywności organu. W sprawach o udzielenie informacji publicznej termin na udostępnienie informacji biegnie od dnia wpływu wniosku do organu, bowiem dopiero wówczas organ może zapoznać się z jego treścią i odpowiednio się do niego odnieść. Udzielenie przez organ odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w ostatnim dniu 14-dniowego terminu , o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., nie może być uznane za przejaw bezczynności organu. Takiego wniosku nie można w żaden sposób wywieść z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Należy też zauważyć, że udzielenie odpowiedzi na wniosek drogą e-mailową następuje w istocie natychmiast, co nie ma miejsca w przypadku uczynienia tego poprzez nadanie przesyłki w placówce pocztowej. Brak jest zatem podstaw by przyjąć, że udostępnienie informacji publicznej ( udzielenie odpowiedzi) drogą e-mailową ostatniego dnia 14-dniowego terminu jest udostępnieniem informacji publicznej ( odpowiedzią na wniosek) z zachowaniem terminu, a udostępnienie informacji ( udzielenie odpowiedzi) w tym samym, ostatnim dniu 14- dniowego terminu drogą pocztową – warunku tego nie spełnia. Na wniosek skarżącego, który wpłynął do organu w dniu 14 sierpnia 2024 r., organ udzielił odpowiedzi pismem z dnia 26 sierpnia 2024 r. , nadanym w placówce pocztowej w dniu 28 sierpnia 2024 r. W tej sytuacji 14-to dniowy termin został przez organ dochowany, bowiem ostatnim dniem tego terminu był dzień 28 sierpnia 2024 r. Przesyłka skierowana do skarżącego była awizowana w dniu 2 września 2024 r., a następnie doręczona skarżącemu w dniu 9 września 2024 r. Natomiast skarga została sporządzona przez skarżącego w dniu 19 września 2024 r. , czyli nie tylko po wystosowaniu przez organ odpowiedzi na wniosek skarżącego, ale także po zapoznaniu się skarżącego z jej treścią. Już choćby z tego względu przedmiotowa skarga na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej jest bezzasadna. Należy zauważyć, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej , żądanej przez skarżącego , dotyczył zatrudnienia w Starostwie Powiatowym w Pucku osoby wymienionej z imienia i nazwiska – podania rodzaju umowy, okresu zatrudnienia, stanowiska oraz wysokości wynagrodzenia. Odpowiedź organu, że osoba wskazana przez skarżącego nie jest zatrudniona w Starostwie jest zatem w pełni wyczerpującą odpowiedzią na wniosek skarżącego. Nie była to odpowiedź lakoniczna , jak twierdzi pełnomocnik skarżącego, bowiem niezatrudnienie określonej osoby w danym organie uniemożliwia, co jest oczywiste, udzielenie informacji o warunkach jej zatrudnienia. Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że błędne przekonanie skarżącego, że udostępnienie informacji publicznej ( udzielenie odpowiedzi na wniosek) powinno się odbyć poprzez wydanie przez organ zaświadczenia w trybie art. 217- 219 k.p.a. nie może uczynić skargi zasadną. Sposoby dostępu do informacji publicznej określa art. 7 ust. 1 u.d.i.p. , który stanowi, że udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: 1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8; 2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11; 3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia; 4) udostępniania w portalu danych, o którym mowa w ustawie z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. poz. 1641), zwanym dalej "portalem danych". Przepis art. 10 u.d.i.p. stanowi, że : 1. Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. 2. Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku. Z kolei z art. 11 u.d.i.p. wynika, że informacja publiczna może być udostępniana: 1) w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych; 2) przez zainstalowane w miejscach, o których mowa w pkt 1, urządzenia umożliwiające zapoznanie się z tą informacją. Zatem przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie przewidują udzielania odpowiedzi na wnioski w formie wydania zaświadczenia. Wydawanie zaświadczeń w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, na które powołał się skarżący, odbywa się wówczas, gdy urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa oraz gdy osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego ( art. 217 § 2 k.p.a.). Przepis art. 217a k.p.a. , który stanowi, że organ administracji publicznej przekazuje informacje, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, przy pierwszej czynności skierowanej do strony, chyba że strona posiada te informacje, a ich zakres lub treść nie uległy zmianie, dotyczy sposobu wykonania obowiązku informacyjnego dotyczącego przetwarzania danych osobowych przy wydawaniu zaświadczeń i nie ma żadnego związku z formą udostępniania informacji publicznej. W tej sytuacji Sąd , nie podzielając zarzutów skargi i uznając, że organ nie pozostaje i nie pozostawał w bezczynności w dniu wniesienia skargi , na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. , poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę, jako bezzasadną, oddalił. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.