I OZ 205/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 966/20 o odmowie uzupełnienia wyroku w sprawie ze skargi J.L. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 26 lutego 2020 r. nr 38/2020 w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 1 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 966/20, odmówił J.L. (dalej: skarżący) uzupełnienia wyroku (k. 146). Zażalenie na ww. postanowienie złożył skarżący nie zgadzając się z całością rozstrzygnięcia (k. 180). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od daty doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje w tych przypadkach, w których Sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona żądała we właściwym czasie ich przyznania lub był do tego zobligowany z urzędu. Strona może zatem domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku poprzez zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FSK 3502/14; B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex/el.2019 komentarz do art. 157). Wykładnia art. 157 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że ma on zastosowanie - poza sytuacją, gdy sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić - tylko wówczas, gdy sąd nie orzekł o całości skargi, nie zaś wówczas, gdy sąd orzekł, ale w sposób odmienny od oczekiwań strony. Z sytuacją, gdy Sąd nie orzekł o całości skargi, mamy do czynienia wówczas, gdy pominięto w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzeczono tylko co do części rozstrzygnięcia w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zatem uzupełnienie sentencji wyroku może dotyczyć wyłącznie sytuacji, gdy Sąd nie rozstrzygnął w stosunku do wszystkich aktów objętych zakresem skargi, nawet gdy skarga na ten akt była bezzasadna, natomiast nie można żądać uzupełnienia wyroku, gdy Sąd nie uwzględnił wszystkich żądań zawartych w skardze. Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku poprzez uzupełnienie komparycji wyroku o zapis "na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 26 lutego 2020 r. nr 38/2020 w przedmiocie stanowiącym uzasadnienie faktyczne decyzji w zakresie ewidencji gruntów i budynków". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ww. zapis w ogóle nie może być uzupełniony w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a., bowiem skarżący żąda uzupełnienia komparycji wyroku, a nie jego tenoru, w którym powinno zawierać się orzeczenie o skardze lub/i orzeczenie, które według przepisów ustawy powinno być zamieszczone z urzędu. Co więcej, intencją skarżącego jest zmiana przedmiotu sprawy, zaś jej przedmiot został określony przy rejestracji sprawy, co prawidłowo znalazło odzwierciedlenie w komparycji wyroku. Nie sposób również uznać, by Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku pominął niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zatem wskazał, że przedmiot zaskarżenia został określony w komparycji wyroku i wobec tego przedmiotu Sąd wydał rozstrzygnięcie, orzekając tym samym o całości skargi. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji słusznie odmówił skarżącemu uzupełnienia wyroku. Odnosząc się do zażalenia skarżonego wskazać należy, że co do zasady odnosi się on do meritum sprawy, a nie do prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.