II SAB/Łd 49/25

Dnia 16 kwietnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ż. i L. S. na bezczynność Dyrektora Pogotowia Opiekuńczego nr [...] w Ł. w przedmiocie udzielenia informacji dotyczącej przebywania osoby nieletniej w placówce postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 14 stycznia 2025 r. K. Ż. i L.S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi bezczynność Dyrektora Pogotowia Opiekuńczego nr [...] w Ł. w przedmiocie udzielenia informacji dotyczącej przebywania osoby nieletniej w placówce. W uzasadnieniu skargi nazywanej "Pozwem" skarżący wyjaśnili, że zwrócili się z pisemną prośbą do Pogotowia Opiekuńczego nr [...] w Ł. o informację, czy w tej placówce przebywa małoletnia W.B., jednak przez miesiąc czasu placówka nie odpowiedziała. W związku z tym skarżący zarzucają jej bezczynność administracyjną. Skarżący zażądali udzielenia im informacji, a w przypadku jej braku skarżący wnieśli o ukaranie ww. placówki grzywną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Pogotowia Opiekuńczego nr [...] w Ł. wyjaśnił, że uwzględnił w całości skargę w ramach autokontroli i 10 lutego 2025 r. została udzielona skarżącym odpowiedź. W ocenie organu bezczynność w zakresie objętym treścią skargi nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ zaznaczył ponadto, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres przedmiotowy tej kontroli określa art. 3 § 2 p.p.s.a., który stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Powołane powyżej przepisy wyznaczają właściwość rzeczową sądów administracyjnych, która dodatkowo poszerzona jest w szeregu przepisów szczególnych o kognicję do rozpoznania przewidzianych przez nie spraw. Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje, że przedmiotem skargi jest bezczynność Dyrektora Pogotowia Opiekuńczego nr [...] w Ł. w przedmiocie udzielenia informacji dotyczącej przebywania osoby nieletniej w placówce. W ocenie Sądu bezczynność, o której mowa nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Stosownie do § 1 ust. 2 załącznika do uchwały Nr XLVII/933/12 Rady Miejskiej W Łodzi z dnia 29 sierpnia 2012 r. w sprawie nadania statutu Pogotowiu Opiekuńczemu nr [...] w Ł. (Dz. Urz. Woj. Łódz. z 2012 r., nr 2968) Pogotowie Opiekuńcze nr [...] w Ł. jest placówką opiekuńczo-wychowawczą realizującą zadania z zakresu systemu pieczy zastępczej. Z kolei zasady i formy wspierania rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych; zasady i formy sprawowania pieczy zastępczej oraz pomocy w usamodzielnianiu jej pełnoletnich wychowanków; zadania administracji publicznej w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej; zasady finansowania wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej; a także zadania w zakresie postępowania adopcyjnego określa ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 49) – dalej: "u.w.r.s.p.z.": Powołana wyżej ustawa przewiduje enumeratywny katalog aktów lub czynności, podejmowanych na jej podstawie, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 37 ust. 8, art. 43 ust. 3, art. 45 ust. 3 i 4, art. 172 ust. 11, art. 172a ust. 5 i art. 197e ust. 3 u.w.r.s.p.z.). Udzielanie informacji o osobie nieletniej przebywającej w placówce opiekuńczo-wychowawczej nie zostało w tym katalogu uwzględnione jako czynność z zakresu administracji publicznej. Mając powyższe na uwadze uznać zatem należy, że bezczynność we wskazanym zakresie nie może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Z powyższych względów Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w postanowieniu.