II GZ 657/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Maciejko po rozpoznaniu w dniu 7 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. w D. ([...]) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 4421/24 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. w D. ([...]) na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 4 października 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 26 lutego 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 4421/24, odmówił R. z siedzibą w D. ([...]) wstrzymania wykonania zaskarżonej przez tę spółkę decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z 4 października 2024 r., w przedmiocie kary pieniężnej. W dniu 26 marca 2025 r. spółka R. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Następnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 4421/24 po rozpoznaniu sprawy ze skargi spółki R., w punkcie pierwszym, uchylił zaskarżoną decyzję, a w punkcie drugim, zasądził od Komendanta Głównego Straży Granicznej na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania. Komendant Główny Straży Granicznej wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 kwietnia 2025 r., którą to skargę kasacyjną wraz z zażaleniem spółki R. z 26 marca 2025 r. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedstawił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zarządzeniem z 2 września 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym /.../. Z kolei art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji wskutek wydania wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. np. postanowienia NSA z: 3 października 2018 r., sygn. akt II GZ 325/18; 26 listopada 2021 r., sygn. akt II GZ 414/21; te i kolejne powoływane orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie wszczęte zażaleniem podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17, 13 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 261/19, 30 stycznia 2024 r., sygn. akt II GZ 499/23). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku strony skarżącej (por. postanowienie NSA z 23 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 461/19). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wobec uwzględnienia skargi skarżącej spółki przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, niniejsze postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należy umorzyć z powodu jego bezprzedmiotowości. Zakończenie postępowania przed sądem pierwszej instancji wskutek wydania wyroku spowodowało bowiem, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej. Jednocześnie, na marginesie należy zaznaczyć, że zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, na podstawie art. 152 p.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. umorzył postępowanie zażaleniowe.