II SA/Rz 373/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk NSA Stanisław Śliwa Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi B. B. i J. B. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 26 stycznia 2022 r. nr GK-II.7221.72.2021 w przedmiocie uwzględnienia zarzutów do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków - skargę oddala - Przedmiotem skargi B. B. i J. B. (zwani dalej: Skarżącymi) jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie (zwany dalej: PWINGIK, Organem odwoławczym, Organem II instancji) z dnia 26 stycznia 2022 r. nr GK-II.7221.72.2021 w przedmiocie uwzględnienia zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy: Prezydent Miasta [...] (dalej zwany: Prezydentem Miasta, Organem I instancji) w 2018 r. przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków m. in. obrębu [...], przy realizacji projektu budowy [...] Systemu Informacji Przestrzennej (PSIP), w celu aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Następnie w dniu [...] lutego 2019 r. Prezydent Miasta [...] zamieścił w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] pod poz. [...] informację, że projekt operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu m.in. [...] stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, a także poinformował, że każdy czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w tej ewidencji, może w terminie 30 dni zgłaszać zarzuty do tych danych. W dniu 13 marca 2019 r. do Kancelarii Urzędu Miasta [...], za pośrednictwem Starostwa Powiatowego w [...] wpłynęło pismo J. i B. B. z dnia 5 marca 2019 r., w którym wnieśli zarzuty do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym do nieruchomości położonej w [...] w [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka o nr [...] o pow. 0,4830 ha. W piśmie Skarżący wskazali, że część rolna jest w stanie niezmienionym od momentu przejęcia działki, a zatem jest terenem rolno-uprawnym z drzewami i krzewami owocowymi, całkowicie niewykorzystywana do prowadzenia działalności. Ich zdaniem fakt, że działka jest w całości ogrodzona nie może przesądzać o tym, iż działka jest w całości wykorzystywana na cele przemysłowe. Ogrodzenie jedynie wyznacza granicę i ochronę prawa własności. Po przeprowadzeniu postępowania i analizie materiałów pochodzących z operatu technicznego po modernizacji, Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] odrzucił zarzuty do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków, dotyczących użytku gruntowego na działce nr [...]. Od powyższej decyzji B. i J. B. złożyli odwołanie. Po rozpatrzeniu odwołania, Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie, decyzją z dnia 17 lipca 2019 r. nr GK-II.7221.183.2019 uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji, zarzucając zaskarżonej decyzji braki w materiale dowodowym. Ponownie prowadząc postępowanie, Organ I instancji zwrócił się do wykonawcy modernizacji o przeprowadzenie w terenie oględzin działki nr [...] Obr. [...]. Operat techniczny pod nazwą: "Korekta użytków gruntowych na działce [...]", został w dniu [...] listopada 2019 r. wpisany do ewidencji materiałów zasobu pod identyfikatorem [...]. W sprawozdaniu technicznym dołączonym do tego operatu podano, że dokonano ponownej weryfikacji użytków gruntowych na działce [...]. Na podstawie zebranych dowodów i oględzin stwierdzono, iż należy pod budynkiem biurowym wydzielić użytek Bi. Wykonano stosowne wykazy zmian danych ewidencyjnych. Po tak przeprowadzonym postępowaniu, Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] odrzucił zarzuty zgłoszone do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obr. [...], dotyczących użytku gruntowego na działce nr [...] oraz orzekł o wprowadzeniu zmian operacie ewidencji gruntów i budynków Obr. [...] dotyczących użytku gruntowego na działce nr [...] na podstawie operatu nr [...]. Od powyższej decyzji B. i J. B. złożyli odwołanie. Decyzją z dnia 16 marca 2020 r. nr GK-II.7221.91.2020 Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji, zarzucając zaskarżonej decyzji braki w materiale dowodowym oraz naruszenie przepisów postępowania. Po uzupełnieniu dowodów i po wszczęciu z urzędu odrębnego postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków dla ww. działki, Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] orzekł o odrzuceniu zgłoszonych zarzutów dotyczących użytku gruntowego na działce nr [...]. Od powyższej decyzji, B. i J. B. złożyli odwołanie. Po rozpoznaniu odwołania, PWINGiK w Rzeszowie, decyzją z dnia 10 września 2020 r. nr GK-II.7221.91.2020 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Od powyższej decyzji, Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (WSA) skargę. Następnie WSA wyrokiem z dnia 23 lutego 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1274/20 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...]. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że Organy nie rozważyły, czy przedmiotowy teren nie może zostać zakwalifikowany, jako Łąki trwałe (Ł), pastwiska trwałe (Ps), grunty orne (ugory, odłogi), nieużytki (N). W ocenie Sądu kwestie te wymagały wdrożenia odpowiednich formuł postępowania wyjaśniającego, nie wyłączając oględzin. Zdaniem Sądu ustalenia organów, co do aktualnego sposobu użytkowania północnej, niezagospodarowanej części działki nr [...] są niepełne i nie pozwalają na czynienie definitywnych ocen w kontekście przypisania adekwatnego użytku gruntowego. Podczas ponownie przeprowadzonego postępowania, wykonawca modernizacji (przy udziale użytkowników wieczystych przedmiotowej działki) dokonał ponownej weryfikacji jej użytków gruntowych. Jej wyniki wraz z opracowaniem zawierającym mapy i wykazy zmian danych ewidencyjnych, zostały skompletowane w operacie technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] sierpnia 2021 r. pod identyfikatorem [...]. Prezydent Miasta [...], decyzją z dnia [...] września 2021 r. nr [...] orzekł o: – uwzględnieniu zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], dotyczących użytku gruntowego na działce nr [...]. – w jednostce rejestrowej [...] właściciel: [...], użytkownik wieczysty: J. B. i B. B.; działka nr [...] o pow. 0.4830 ha (Ba o pow. 0,4830 ha) wykreśleniu: Ba o pow. 0,4830 ha wpisaniu: Ba o pow. 0,1647 ha, Bi o pow. 0,1485, RII o pow. 0,1698 ha – na mapie ewidencji gruntów obr. [...] wkreśleniu skorygowanych użytków gruntowych zgodnie z mapą uzupełniającą wpisaną do zasobu Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] pod nr [...]. Od powyższej decyzji B. i J. B. złożyli odwołanie, w którym zarzucili, że pomimo uwzględnienia przez Organ zarzutów zgłoszonych przez nich do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków doszło do zmiany stanu prawnego gruntów. Skarżący podnieśli, że Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. ustalił warunki zabudowy i do dnia dzisiejszego decyzja ta nie została zmieniona, wobec powyższego stan gruntów jest niezmienny. Zdaniem Skarżących stan gruntów powinien być następujący: działka nr [...] stanowi według ewidencji gruntów tereny mieszkaniowe B o pow. 0,2298 ha; tereny niezabudowane Bp-RII o pow. 0,1759 ha; pastwiska trwałe PsIII o pow. 0,0773 ha. Po rozpatrzeniu odwołania B. B. i J. B., PWINGIK decyzją z dnia 26 stycznia 2022 r. nr GK-II.7221.72.2021, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz.735; zwana dalej w skrócie: k.p.a.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 1990; dalej zwana w skrócie: "P.g.ik.") utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy w pierwszej kolejności wskazał, że sprawy z zakresu prowadzenia ewidencji gruntów i budynków uregulowane są przepisami ustawy P.g.ik. oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2021 r., poz. 1390; dalej zwane w skrócie: rozporządzeniem w sprawie ewidencji), które z dniem 31 lipca 2021 r. zastąpiło poprzednio obowiązujące w tym przedmiocie rozporządzenie z dnia 29 marca 2001 r. Organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z § 54 ust. 1 obowiązującego w czasie przedmiotowej modernizacji rozporządzenia w sprawie ewidencji, starosta (prezydent miasta) zobowiązany był do prowadzenia okresowych weryfikacji danych ewidencyjnych w zakresie m.in. zgodności treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym w terenie, a stwierdzone w wyniku takiej weryfikacji niezgodności - podlegały usunięciu w drodze modernizacji ewidencji lub jej aktualizacji. Z kolei przepisy art. 24a P.g.ik. określają szczegółowo procedurę oraz terminy przeprowadzenia poszczególnych czynności modernizacyjnych. Zdaniem PWINGiK istotą zarzutów do danych ewidencji gruntów ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym, stanowi wskazanie wynikających z zebranego w postępowaniu modernizacyjnym materiału dowodowego, okoliczności faktycznych i prawnych, które zdaniem wnoszącego te zarzuty, winny skłonić starostę (prezydenta miasta) do wprowadzenia z urzędu zmian danych ewidencyjnych ujawnionych w obowiązującym już operacie opisowo-kartograficznym. Przewidziane w art. 24a ust. 10 P.g.ik. uwzględnienie zarzutów do danych zawartych w operacie opisowo-kartograficznym, przejawia się decyzją starosty (prezydenta miasta) wprowadzającą z urzędu określone zmiany danych w obowiązującej ewidencji gruntów i budynków. Natomiast odrzucenie decyzją zarzutów oznacza zajęcie przez organ stanowiska, iż wskazane w zarzutach okoliczności faktyczne i prawne nie uzasadniają dokonania z urzędu zmian danych ewidencyjnych. Przedmiotowe postępowanie prowadzone było w oparciu o art. 24a ust. 9 i 10 P.g.ik. i obejmowało zarzuty dotyczące prawidłowości określenia rodzaju i zakresu użytków gruntowych dla działki nr [...] w czasie przeprowadzonej modernizacji obrębu [...]. Organ odwoławczy wyjaśnił, że z wypisu z rejestru gruntów według stanu na dzień 21 stycznia 2019 r. (tj. przed modernizacją) wynika, że w działce nr [...] wykazane były następujące użytki gruntowe: B (tereny mieszkaniowe) o pow. 0,2298 ha, RII (grunty orne) o pow. 0,1759 ha i Pslll (pastwiska trwałe) o pow. 0,0773 ha, jednak w działce tej nie było już wówczas użytku gruntowego "Bp-RII". Po przeprowadzonej w czasie modernizacji aktualizacji konturów użytków gruntowych - cała powierzchnia działki nr [...] została natomiast zaliczona do użytku gruntowego Ba. Powyższe ustalenia (dotyczące użytku Ba), zostały jednak zweryfikowane przez wykonawcę modernizacji po zapadłych rozstrzygnięciach Organu odwoławczego oraz w wyniku realizacji zaleceń WSA. Organ II instancji wskazał, że na podstawie analizy fotografii, ortofotomapy, kopii mapy zasadniczej, a także "mapy wywiadu terenowego" oraz protokołu oględzin, dokonane przez wykonawcę modernizacji oraz przez Prezydenta Miasta [...] ustalenia w zakresie zagospodarowania działki będącej przedmiotem postępowania nie budzą jego zastrzeżeń. Na działce nr [...] Obr. [...] znajduje się budynek magazynowy i budynek biurowy, zaś na terenie północnej części działki są nasadzenia drzew owocowych i krzewów owocowych w ilości ok. 40 szt. Na działce znajdują się również drzewa liściaste/brzozy. Zdaniem PWINGiK, Organ I instancji słusznie ustalił, że grunt należy zaliczyć do użytku gruntowego w południowej części teren Bi pod budynkiem biurowym, Ba pod budynkiem Ba (magazynowym), w północnej części teren użytkowany rolniczo z nasadzeniami drzew i krzewów owocowych RII. Jednocześnie nic nie wskazuje, aby na działce [...] należało wydzielić na nowo kontur Bp. Dla obszaru obecnego konturu użytku gruntowego R, nie występują żadne kryteria wymienione w załącznikach Lp. 15 i Lp. 16 do rozporządzenia w sprawie ewidencji. Przesłanką taką nie jest decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] o warunkach zabudowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, B. B. i J. B. zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: – art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niepodjęcie przez Organ wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia dokładnego stanu faktycznego sprawie, a w szczególności wyjaśnienia powodu uznania, że grunty orne nagle nie są gruntami ornymi; – art. 107 § 3 w zw. z art. 15 k.p.a., poprzez nie odniesienie się Organu odwoławczego do wszystkich argumentów wskazanych przez Stronę w odwołaniu; – art. 80 k.p.a., poprzez dokonanie wybiórczej i dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego; – art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez Organ I instancji w sytuacji, gdy była ona wadliwa. Wobec tak sformułowanych zarzutów Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Organowi Il instancji. W uzasadnieniu skargi, Skarżący częściowo powtórzyli argumentację zaprezentowaną w odwołaniu, a także wyjaśnili, że działka jest działką rolną z wydzieloną częścią na prowadzenie działalności gospodarczej, a nie odwrotnie. Część rolna jest w stanie o niezmienionym przeznaczeniu od momentu przejęcia działki, a co za tym idzie jest terenem rolno - uprawnym z drzewami i krzewami owocowymi, całkowicie niewykorzystywana do prowadzenia działalności. Zmianie uległa tylko wielkość nasadzeń na części rolnej, która cyklicznie się powiększa. Część rolna zgodnie z rozporządzeniem spełnia wymogi gruntów ornych "R", gdyż zgodnie z definicją znajdują się tam grunty nadające się do uprawy, są zajęte przez drzewa ozdobne, jak również znajduje się na tej części rodzinny ogródek działkowy, o czym jednoznacznie przesądza użytkowanie tej części. Teren działki jest tylko częściowo zabudowany budynkiem biurowym i magazynowym, od samego początku i stan ten nie uległ zmianie do dnia dzisiejszego. W odpowiedzi na skargę, PWINGIK w Rzeszowie wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jako oczywiście bezzasadna, została przez Sąd oddalona w całości. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Jednocześnie w ramach prowadzonej kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Sądowa kontrola przedmiotu skargi nie wykazała jakichkolwiek naruszeń przepisów postępowania jak i przepisów prawa materialnego, które mogłyby stanowić argument za uznaniem zarzutów skarżącej strony. Stan faktyczny sprawy został ustalony zgodnie z wymogami zasady prawdy materialnej tj. przepisami art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a., dzięki czemu mógł stanowić oparcie dla ustaleń faktycznych Sądu – art. 133 § 1 P.p.s.a. Przekazane do WSA akta sprawy dostatecznie przedstawiają konieczne do zastosowania przepisów prawa materialnego okoliczności faktyczne, nie wymagając tym samym przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd zobligowany był zbadać czy Organy ponownie, prowadząc postępowanie administracyjne w sprawie skarżących użytkowników wieczystych działki o nr. [...], wykonały wiążące wytyczne wynikające z prawomocnego wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 23 lutego 2021 r., o sygn. II SA Rz 1274/20. Otóż w świetle uzasadnienia tego orzeczenia WSA ustalenia Organu co do aktualnego sposobu użytkowania północnej i niezagospodarowanej części działki o nr. [...] były niepełne i nie pozwalały na czynienie definitywnych ocen co do przypisania adekwatnego użytku gruntowego. W przytoczonym wyżej orzeczeniu Sąd podzielił jednak ustalenia Organów, że część działki o nr. [...] jest zagospodarowana, a znajduje się na nim budynek magazynowo - biurowy. Teren wokół tego budynku jest utwardzony, stanowi parking i dojazd do budynków. Jednocześnie jako przedwczesne Sąd ocenił ustalenia Organów Inspekcji Geodezyjno - Kartograficznej co do pozostałej niezagospodarowanej części działki o nr [...]. Podkreślono bowiem, że w części północnej w/w działki znajduje się teren zielony, a sposób użytkowania tego terenu, nie został ustalony w sposób niebudzący wątpliwości. Organy nie wykluczyły, aby przedmiotowy teren stanowił grunty orne, sady lub teren ogródków działkowych. Nie rozważono także czy przedmiotowy teren nie może zostać zakwalifikowany jako łąki trwałe, pastwiska trwałe, grunty orne, nieużytki. Mając na względzie powyższe rozstrzygnięcie WSA ustali, że w ponownie prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym po wyroku sądu administracyjnego, Organ I instancji realizując wytyczne wynikające z przytoczonego judykatu, zwrócił się do wykonawcy modernizacji z prośbą o przeprowadzenie w terenie w/w działki jej oględzin oraz położonych na niej budynków z udziałem właścicieli nieruchomości. Z przesłanych do WSA akt administracyjnych wynika ponad wszelką wątpliwość, że dnia [...] lipca 2021 r. przedłożono Prezydentowi Miasta "Operat Techniczny weryfikacji użytków gruntowych na działce [...]". W operacie tym zgromadzono kluczowe w sprawie dowody w postaci sprawozdania technicznego, mapy uzupełniającej zawierającej wykaz zmian danych ewidencyjnych, mapę wywiadu terenowego, protokół oględzin, szkic z numeracją punktów konturów klasyfikacyjnych. Na podstawie tak przedłożonego operatu technicznego zawierającego wykaz weryfikacji użytków gruntowych, w tym kopii zdjęć terenu działki stron skarżących Prezydent Miasta decyzją z [...] września 2021 r. orzekł tym razem o uwzględnieniu zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów budynków. Na mocy powyższej decyzji wykreślono użytek Ba i wpisano użytek Ba o powierzchni 0,1647 ha, Bi o powierzchni 0,1485 ha, RII o pow. 0,1698 ha. Natomiast Strony skarżące składając odwołanie od w/w decyzji Prezydenta powołały się na decyzję o warunkach zabudowy tego Organu z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] (decyzja w aktach sprawy organu II instancji). Nawiązując do tej decyzji stwierdzono, że stan gruntów działki o nr. [...] powinien stanowić tereny mieszkaniowe B o pow. 0,2298 ha, tereny niezabudowane Bp RII o powierzchni 0,1759 ha oraz pastwiska trwałe PsIII o powierzchni 0,0773 ha. Analogiczne twierdzenia i zarzuty znalazły się też w treści rozpoznanej przez WSA skargi. Sąd związany oceną prawną dokonaną mocą przytoczonego wyroku WSA zobligowany był potwierdzić pełną prawidłowość dokonanej kwalifikacji użytków znajdujących się na terenie działki skarżących, co do położenia na niej budynku magazynowo - biurowego, a także sposobu zagospodarowania terenu wokół budynku, w postaci utwardzonego parkingu i dojazdu do budynku. Te ustalenia współgrają z oceną prawną dokonaną w przytoczonym już wyżej wyroku WSA. Jak wynika z dokumentacji przedłożonej Sądowi teren w południowej części działki pod budynkiem biurowym zaliczono do użytku Bi – inne tereny zabudowane. Otóż w myśl przepisów zastosowanego w sprawie rozporządzenia do innych terenów zabudowanych Bi zalicza się : 1) zajęte pod budynki inne niż mieszkalne, przemysłowe lub magazynowe oraz budowle lub urządzenia związane z tymi budynkami, w szczególności: kotłownie, zbiorniki, przewody naziemne, place składowe, place postojowe i manewrowe, ogrodzenia, śmietniki, składowiska odpadów; 2) położone między budynkami, budowlami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane w innym celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty i kwietniki; 3) zajęte pod cmentarze czynne oraz cmentarze nieczynne, ale niezaliczone do gruntów zadrzewionych i zakrzewionych, oraz grzebowiska zwierząt. Budynek biurowy znajdujący się na działce w użytkowaniu wieczystym skarżących nie jest budynkiem gospodarczym związanym funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi bowiem żadnych budynków mieszkalnych nie stwierdzono na terenie w działki o nr. [...], zaś strony nie dostarczyły dowodów pozwalających zmienić tak jednoznaczną ocenę. Prawidłowo teren zajęty po budynek magazynowy zaliczono w decyzji do użytku o oznaczeniu Ba – tereny przemysłowe, bowiem w myśl przepisów rozporządzenia do terenów przemysłowych Ba zalicza się grunty: 1) zajęte pod budynki przemysłowe lub magazynowe oraz związane z tymi budynkami budowle i urządzenia, w szczególności: wiaty, kotłownie, zbiorniki, przewody naziemne, place składowe, place postojowe i manewrowe, ogrodzenia, śmietniki, składowiska odpadów; 2) położone między budynkami, budowlami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty i kwietniki; 3) zajęte pod bazy transportowe i remontowe, stacje transformatorowe, naziemne rurociągi, kolektory i wodociągi, hałdy i wysypiska śmieci, ujęcia wody i oczyszczalnie ścieków. Z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy nie wynika, aby na terenie działki [...], znajdowały się użytki mogące być zaliczone do użytków B (tereny mieszkaniowe) i Bp (zurbanizowane tereny niezabudowanych lub w trakcie zabudowy). W szczególności, o rozpoczęciu budowy nie świadczy posiadanie przez dysponentów gruntu w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W myśl przepisów rozporządzenia do zurbanizowanych terenów niezabudowanych lub w trakcie zabudowy zalicza się grunty, na których została rozpoczęta, lecz nie została zakończona budowa w rozumieniu art. 41 ust. 1 ustawy – Prawo budowalne powodujące wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej lub leśnej. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu wbrew opinii skarżących nie rozstrzyga o aktualnym przeznaczeniu terenu nieruchomości, lecz o możliwym czyli dopuszczalnym z punktu widzenia przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przeznaczeniu terenu inwestycji. W ewidencji gruntów i budynków zamieszcza się dane o rzeczywistym (obecnym), a nie o możliwym w świetle w/w decyzji zagospodarowaniu i zabudowie nieruchomości jej użytkowaniu. Taki stan prawny wynika z niebudzącej wątpliwości treści przepisów rozporządzenia określających wiążące organ inspekcji zasady zaliczenia gruntów do poszczególnych użytków gruntowych – załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2021 r. poz. 1390). Ponadto, użytkownicy wieczyści w swej skardze domagali się zaliczenia części użytków swej nieruchomości do użytków o oznaczeniu Ps III - pastwiska trwałe. Jednakże do pastwisk trwałych zalicza się grunty pokryte podobną jak na łąkach roślinnością, na których z zasady wypasane są zwierzęta gospodarskie, a w rejonach górskich hale i połoniny, które z zasady nie są koszone, lecz na których wypasane są zwierzęta gospodarskie, w tym grunty zajęte pod urządzenia i budowle wspomagające hodowlę zwierząt gospodarskich, takie jak wiaty oraz kojce dla tych zwierząt, położone poza zabudową zagrodową. Z akt sprawy ponad wszelką wątpliwość wynika, że tym razem teren północny działki nr [...] prawidłowo został zaliczony przez Organy do użytków w oznaczeniu R II - grunty rolne bowiem do tego rodzaju użytków zalicza : 1) poddane stałej uprawie mechanicznej mającej na celu produkcję rolniczą lub ogrodniczą; 2) nadające się do uprawy, o której mowa w pkt 1, ale zajęte pod plantacje chmielu, wikliny lub drzew ozdobnych, w tym choinek, oraz szkółki ozdobnych drzew lub krzewów, lub na których urządzone zostały rodzinne ogrody działkowe; 3) zajęte pod urządzenia i budowle wspomagające produkcję rolniczą lub ogrodniczą i położone poza działką siedliskową; 4) utrzymywane w postaci ugoru lub odłogowane. Z protokołu oględzin terenu działki dołączonego do operatu technicznego wynika, że w północnej części teren nieruchomości jest użytkowany rolniczo z nasadzeniami drzew i krzewów. W tej części stwierdzono nasadzenia drzew owocowych i krzewów owocowych w ilości około 40 sztuk. Na działce znajdują się również drzewa liściaste i brzozy. Zapisy protokołu oględzin dodatkowo zobrazowano zdjęciami północnej części działki nr [...]. Dlatego nie było najmniejszych choćby podstaw, aby w/w obszar zaliczyć do gruntów rolnych o żądanym symbolu PsIII. Na terenie nieruchomości nie zauważono wymaganego prawem warunku wypasania zwierząt gospodarskich. Nie było też warunków, aby stwierdzić użytek w postaci S – sady. Do sadów zalicza się bowiem grunty o powierzchni co najmniej 0,1000 ha, na których w zwartym nasadzeniu rosną drzewa owocowe lub krzewy owocowe (minimum 600 drzew lub 2000 krzewów na 1 ha), lub na których założone zostały szkółki owocowych drzew lub krzewów lub winnice. Z załączonych do dokumentacji sprawy zdjęć wynika w sposób jednoznaczny, że tego rodzaju przesłanki nie zostały w sprawie na nieruchomości spełnione. Zatem nie mogło dojść do wydania decyzji określającej powierzchnie użytków gruntowych i rodzaje użytku w sposób żądany przez strony skarżącej. Strony nie dostarczyły zarówno w toku postępowania administracyjnego jak i sądowego jakichkolwiek argumentów natury faktycznej i prawnej, które mogłyby zaważyć o legalności wydanych w ich sprawie decyzji administracyjnych. Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające tym razem stanowi dostateczne i wyczerpujące oparcie dla dokonanych w sprawie mocą decyzji kwalifikacji użytków gruntowych. Sąd działając poza granicami zarzutów skargi nie dostrzegł w działaniach procesowych organów obu instancji powodów do zastosowania kompetencji kasacyjnych – art. 145 § 1 i 2 P.p.s.a. Decyzje wydane w toku postępowania, jako zgodne z przepisami procesowymi i materialnoprawnymi powinny pozostać w obrocie prawnym i wywoływać określone w nich skutki. Z wyłożonych względów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. O kosztach postępowania przez WSA nie orzeczono z uwagi na art. 200 P.p.s.a.