I SA/Po 234/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Michał Ilski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia 23 grudnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca do czerwca 2016 roku oraz od sierpnia 2016 roku do czerwca 2017 roku postanawia odrzucić skargę. Pismem z 31 stycznia 2025 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Skargą została wniesiona do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego (PURDE). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W niniejszej sprawie kluczowe okazało się zbadanie dochowania właściwego trybu wniesienia skargi złożonej w formie dokumentu elektronicznego. Stosownie do postanowień art. 54 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. Definicja elektronicznej skrzynki podawczej została zawarta w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm.). Pod pojęciem tym ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Stosownie zaś do postanowień art. 16 ust. 1a powołanego aktu, podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę. W rozpoznawanej sprawie skarga nie została wniesiona do elektronicznej skrzynki podawczej organu. Skarga została bowiem nadana na adres [...]. Wskazany adres stanowi adres do doręczeń elektronicznych [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1045 z późn. zm. – dalej w skrócie: "u.d.e."). W tym też kontekście należy również wskazać na postanowienia art. 155 ust. 7 powołanego ostatnio aktu. Zgodnie z tym przepisem, sądy i trybunały, komornicy, prokuratura, organy ścigania i Służba Więzienna są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r. Dopiero wskazanego dnia wejdzie w życie art. 96 pkt 8 u.d.e., na mocy którego to dojdzie do znowelizowania brzmienia art. 54 § 1a p.p.s.a., w konsekwencji czego możliwe stanie się wniesienie skargi w postaci elektronicznej na adres do doręczeń elektronicznych organu. W chwili obecnej jedyną drogą skutecznego wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest wniesienie jej za pośrednictwem platformy ePUAP. W obecnym stanie prawnym brak jest możliwości skutecznego wniesienia skargi na adres do doręczeń elektronicznych organu. Dostrzec również należy, że w pouczeniu zawartym w zaskarżonej decyzji prawidłowo odwołano się do art. 54 § 1a p.p.s.a. wyjaśniając, że skargę w formie dokumentu elektronicznego należy wnieść do elektronicznej skrzynki podawczej Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...]. Tym samym, w świetle wymogów art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. brak było podstaw do uznania, że doszło do skutecznego wniesienia skargi. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 powołanego aktu, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wniesienie skargi w formie elektronicznej z naruszeniem art. 54 § 1a zd. 1 powołanego aktu skutkuje jej niedopuszczalnością z innych przyczyn w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.