I SAB/Sz 40/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.),, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 maja 2025 r. sprawy ze skargi K. J.-C. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Burmistrz dopuścił się bezczynności, II. stwierdza, że bezczynność Burmistrza nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zobowiązuje Burmistrza do rozpoznania wniosku z dnia [...] r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, IV. w pozostałej części oddala skargę, V. zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącej K. J.-C. kwotę [...] [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 10 lutego 2025 r., K. J. (dalej: "wnioskodawczyni" lub "skarżąca"), wystąpiła do Burmistrza N. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej na temat szczegółów zatrudnienia pięciorga wskazanych imiennie pracowników urzędu i jednostek mu podległych, a w szczególności: trybu zawarcia umowy, miejsca publikacji ogłoszenia o pracę, miejsca publikacji informacji o wolnym stanowisku pracy, sposobie przekazania przyjętemu kandydatowi informacji o możliwości ubiegania się o pracę, ile osób ubiegało się o zatrudnienie na tym stanowisku pracy, na czym polegało postępowanie kwalifikacyjne, jakie były przyjęte kryteria wyboru kandydata do zatrudnienia, skany ogłoszenia o pracę lub informacji o wolnym stanowisku o pracę. W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z 25 lutego 2025 r., Burmistrz poinformował wnioskodawczynię, iż dokumentacja dotycząca przyjęcia do pracy w urzędzie i jednostkach podległych dla wskazanych osób, będących urzędnikami samorządowymi, znajduje się na stronie BIP Urzędu Miejskiego w N. w zakładce "Informacje", kolejno: "Wolne stanowiska", "Wolne stanowiska urzędnicze" oraz na stronie internetowej [...], w zakładce "Menu przedmiotowe", kolejno "Wolne stanowiska". Co do osób zatrudnionych na stanowiskach pomocy administracyjnej podkreślono, iż nie są one urzędnikami w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 1135), a zatem nie mają tu zastosowania przepisy rozdziału 2, art. 11 - art. 23 ww. ustawy. Pismem z 12 marca 2025 r. pełnomocnik wnioskodawczyni wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając organowi administracji bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku z 10 lutego 2025 r. oraz domagając się: 1. zobowiązania Burmistrza N. do rozpatrzenia wniosku skarżącej o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku, 2) stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3) wymierzenie Burmistrzowi N. grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., 4) zasądzenie od Burmistrza N. na rzecz skarżącej wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów wpisu sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Jak wywiedziono w uzasadnieniu powyższej skargi, organ konsekwentnie nie udostępnia skarżącej informacji publicznej, zaś treść odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej podyktowana jest przesłankami pozaprawnymi. Po otrzymaniu odpowiedzi skarżąca przeanalizowała dokumenty związane z naborem na wolne stanowiska na BIP Urzędu Miejskiego w N. i ZBK w N., odnajdując dokumentację dotyczącą zatrudnienia dwóch pracownic objętych wnioskiem. W odniesieniu do pozostałych trzech pracowników na BIP wskazanych przez organ jednostek, skarżąca nie znalazła żadnej informacji związanej z ich zatrudnieniem. W związku z powyższym skarżąca pomimo złożenia wniosku, nie otrzymała ani od organu, ani ze stron BIP wskazanych przez organ, informacji o które wystąpiła. W szczególności skarżąca nie ma wiedzy odnośnie tego czy skoro dokumentacji dotyczącej trzech osób nie ma na stronach BIP, to czy są to osoby zatrudnione na stanowiskach pomocniczych i obsługi, czy też może są to osoby zatrudnione na stanowiskach urzędniczych, co do których nie dopełniono obowiązku zatrudnienia ich w drodze otwartego konkurencyjnego naboru. Co więcej, po zapoznaniu się z BIP Urzędu Miejskiego w N. oraz BIP ZBK w N. skarżąca stwierdza, że: 1) na stronie BIP UM w N. pod wskazaną przez organ zakładką "Wolne stanowiska", "Wolne stanowiska urzędnicze" znajdują się ogłoszenia o wolnych stanowiskach urzędniczych jedynie od 20 maja 2024 r., 2) na stronie BIP ZBK w N. pod wskazaną przez organ zakładką "Menu przedmiotowe", kolejno "Wolne stanowiska" znajdują się ogłoszenia od 18 kwietnia 2024 r. Mając na uwadze powyższe - z racji braku poinformowania przez organ — skarżąca nie mogła na podstawie samych danych z BIP stwierdzić czy osoby, co do których zatrudnienia zwróciła się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, zostały zatrudnione w okresie za który dokumenty są jeszcze dostępne na BIP ww. jednostek, czy może zostały zatrudnione wcześniej (np. w naborze, który zakończył się przed 20 maja 2024 r.), zaś dokumentacja z ich naboru została już usunięta z BIP. Co więcej, organ błędnie odesłał skarżącą do strony BIP ZBK w N. jako miejsca publikacji wszelkich ogłoszeń o naborze na stanowiska urzędnicze w ZBK. Wskazano, że w zakładce podanej przez organ: "Menu przedmiotowe", kolejno "Wolne stanowiska" znajdują się jedynie 2 ogłoszenia o naborze - na stanowisko "podinspektor ds. rozliczeń kosztów i mediów w Zarządzie Budynków Komunalnych" oraz na stanowisko "główna księgowa". Próżno natomiast na tej stronie szukać naborów do pracy w ZBK w N. na stanowiska: "księgowa ds. czynszów i windykacji w Zarządzie Budynków Komunalnych", "Starszy specjalista ds. pracowniczych i administrowania zasobami komunalnymi do Zarządu Budynków Komunalnych w N." oraz "Kierownik Zarządu Budynków Komunalnych w N.", które zostały opublikowane na BIP Urzędu Miejskiego w zakładce "Wolne stanowiska w jednostkach organizacyjnych Gminy", do której jednak organ skarżącej nie odesłał. Z powyższego wynika, że organ w swojej odpowiedzi odsyłając skarżącą do stron BIP, jednocześnie wprowadził ją w błąd co do dokładnej lokalizacji wszystkich ogłoszeń o naborze na wolne stanowiska w ZBK w N.. Po drugie, uwidoczniona wyżej niekonsekwencja polegająca na publikowaniu ogłoszeń o naborze do pracy w ZBK w N. częściowo na BIP tej jednostki, a częściowo na BIP Urzędu Miejskiego, powoduje, że skarżąca nie może mieć pewności, że opublikowane zostały wszystkie ogłoszenia oraz co do tego, czy na pewno wszystkie ogłoszenia znajdują się w miejscach do tego przeznaczonych. Ponadto, w swojej odpowiedzi organ całkowicie zignorował wniosek w zakresie w jakim skarżąca domagała się udostępnienia informacji publicznej obejmującej tryb zawarcia umowy, miejsce publikacji ogłoszenia o pracę, miejsce publikacji informacji o wolnym stanowisku pracy, sposób przekazania przyjętemu kandydatowi informacji o możliwości ubiegania się o pracę, ile osób ubiegało się o zatrudnienie na tym stanowisku pracy, na czym polegało postępowanie kwalifikacyjne, jakie były przyjęte kryteria wyboru kandydata do zatrudnienia, skany ogłoszenia o pracę lub informacji o wolnym stanowisku pracy w odniesieniu do zatrudnienia trojga pracowników. Jeżeli nawet przyjąć, że osoby te zatrudnione są jako pomoce administracyjne (skoro dokumentacji z naboru na ich stanowisko brak na BIP), to jednak brak nałożonego przez ustawę obowiązku przeprowadzenia otwartego i konkurencyjnego naboru na te stanowiska, nie wyklucza, że organ taki nabór również w stosunku do tych stanowisk może przeprowadzić. Zatem brak jest jakichkolwiek podstaw, aby w odpowiedzi na złożony przez skarżącą wniosek dotyczący szczegółów w zakresie trybu i okoliczności zatrudnienia konkretnych pracowników samorządowych, organ uchylił się od udzielenia odpowiedzi. Dodatkowo, w ocenie skarżącej, nieuzasadniona odmowa udostępnienia informacji publicznej na złożony przez nią wniosek ma charakter intencjonalnego naruszania przepisów prawa. Skarżąca podkreśliła, że pełni już drugą kadencję funkcję radnej Rady Miejskiej w N.. Skarżąca jest również członkinią Komisji Rewizyjnej i Komisji Finansowo Gospodarczej. Informacje, o które skarżąca wystąpiła są jej pomocne w wykonywaniu swoich obowiązków, jak też w celu wsparcia w wykonywaniu zadań organów, w których zasiada. Tymczasem pomimo pełnionej przez skarżącą funkcji radnej, organ wykonawczy gminy notorycznie odmawia udzielenia odpowiedzi na składane przez skarżącą zapytania i interpelacje. Co więcej, informacja publiczna, będąca przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie, była wcześniej przedmiotem złożonej przez skarżącą do Burmistrza N. interpelacji. W odpowiedzi na interpelację organ przekazał tę samą informację co w odpowiedzi na wniosek, uzupełnioną jedynie informacją, że osoby wskazane w interpelacji nie pełnią funkcji publicznych - nie precyzując przy tym, czy zatrudnione są na stanowiskach urzędniczych, czy pomocniczych i obsługi. W ocenie skarżącej działania Burmistrza N. polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej, z powołaniem się na nielogiczną i niespójną argumentację, wynikają w rzeczywistości z pobudek politycznych. W odpowiedzi na skargę Burmistrz N. wniósł o jej oddalenie oraz oddalenie wniosku skarżącej o wymierzenie grzywny, jako bezzasadnego a także o oddalenie wniosku skarżącej o zasądzenie wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów wpisu sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu powyższego stanowiska organ potwierdził wpływ wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz przywołał swoją odpowiedź na wniosek. Nie zakwestionował też twierdzeń i ustaleń skarżącej przedstawionych w skardze co do danych upublicznionych w BIP. Zdaniem organu zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP) lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. Zatem formalne udostępnienie informacji publicznej w BIP wyłącza obowiązek ponownego udostępnienia tej informacji na wniosek osoby. Organ udzielając odpowiedzi wskazał skarżącej, gdzie są dostępne dokumenty dotyczące zatrudnienia pracowników samorządowych wskazanych we wniosku. Z treści wystosowanej skargi wynika, iż skarżąca nie miała trudności z odnalezieniem osób zatrudnionych na stanowiskach urzędniczych, tj. dwóch pracownic objętych wnioskiem. Zupełnie nieuzasadnionym jest twierdzenie skarżącej, iż organ błędnie odesłał ją do strony BIP ZBK jako miejsca publikacji wszelkich ogłoszeń o naborze na stanowiska urzędnicze w ZBK. Organ bowiem odesłał skarżącą do tzw. "zakładek" na BIP Urzędu oraz podległej mu jednostki, gdzie mogła ona zapoznać się z dokumentacją dot. zatrudnienia konkretnie wskazanych we wniosku pracowników samorządowych. W udzielonej przez organ odpowiedzi brak jest wydźwięku, iż tylko w tych zakładkach znajduje się dokumentacja dotycząca wszystkich naborów. Wyraźnie organ wskazał, gdzie skarżąca może odnaleźć wnioskowane nabory. Co do pozostałych osób wskazanych przez skarżącą we wniosku, organ poinformował, że ich nabór nie odbywał się na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 roku o pracownikach samorządowych (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 1135) - jako zatrudnionych na stanowiskach nie urzędniczych, tj. pomocy administracyjnej. Zatem brak jest możliwości udostępnienia skarżącej, co do konkretnie wskazanych przez nią osób, wnioskowanych informacji. Pomoc administracyjna jest stanowiskiem pomocniczym, a więc nie urzędniczym i w związku z tym nie ma potrzeby organizowania konkursu na to stanowisko. Każda osoba spełniająca określone wymagania może być zatrudniona na wskazanym stanowisku, bez przeprowadzania naboru. Zatem skoro nie było naboru, to brak jest też postępowania kwalifikacyjnego i związanych z nim dokumentami, które to mogą stanowić informację publiczną. W ocenie organu, skarżąca uzyskała wyczerpującą odpowiedź na wystosowany wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Stan taki miał miejsce w rozpoznawanej sprawie i stąd orzeczenie zapadło na posiedzeniu niejawnym (art. 120 p.p.s.a.). Właściwość sądów administracyjnych w sprawach wniosków o udzielenie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 przywoływanej dalej jako: u.d.i.p.) stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii formalnych, wskazać należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest jednak konieczne uprzednie wzywanie do usunięcia naruszenia prawa lub obecnie ponaglenia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1991/12 i z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05 oraz postanowienie z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 646/10). Wobec powyższego skarga była dopuszczalna i podlegała merytorycznemu rozpoznaniu. W rozpatrywanej sprawie nie jest sporne, iż skarżąca wystąpiła z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej a w odpowiedzi na ten wniosek organ wystosował do skarżącej pismo o opisanej na wstępie treści. Sporne pomiędzy organem oraz skarżącą jest to, czy w powyższy sposób organ należycie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku udostępnienia informacji publicznej. W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż na podstawie art. 61 Konstytucji obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Ograniczenie powyższego prawa, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób, jak i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Jak wynika natomiast z u.d.i.p., udostępnieniu podlega treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej bądź w jakikolwiek sposób dotyczących organu, bez względu na to, co jest ich przedmiotem. Wobec powyższego, w pojęciu informacji publicznej mieści się zarówno treść dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez organ, jak i tych, których organ używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Przykładowy katalog informacji publicznych zawiera art. 6 u.d.i.p., przy czym użycie słów "w szczególności" w treści tego przepisu wyraźnie wskazuje, że nie jest to katalog zamknięty. Jak wynika wprost z art. 6 ust. 3 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna między innymi, o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: a) trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, b) trybie działania państwowych osób prawnych i osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej, c) sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, d) sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, e) stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, f) prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych, g) naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych, Analiza wniosku o udostępnienie informacji publicznej złożonego przez skarżąca pozwala stwierdzić, iż w istocie zmierzała ona do pozyskania informacji o zasadach funkcjonowania organu gminy w toku zatrudniania pięciorga pracowników. Nie ulega wątpliwości, iż wnioskowane i opisane przykładowo we wniosku informacje (dane) pozwoliłyby na weryfikację sposobu i trybu zatrudnienia pracowników, w tym w szczególności umożliwiałyby ustalenie czy i w jaki sposób organ prowadził nabór i czy miał on charakter konkurencyjny. W razie konkurencyjności naborów i prawidłowego udostępnienia informacji publicznej wnioskodawca powinien w szczególności móc uzyskać jednoznaczną wiedzę jaka liczba osób zgłosiła się na wolne stanowiska pracy oraz jakimi kryteriami lub zasadami kierował się organ przy wyborze pracowników oraz jak propagowano wiedzę o wolnych stanowiskach pracy. Dostęp do informacji jest jednym z kluczowych narzędzi sprawowania społecznej kontroli nad władzą publiczną. W procesie takiej kontroli niewątpliwie znaczenie ma wiedza w jakich przypadkach i z jakich przyczyn organy władzy publicznej nie stosują konkurencyjnych trybów naboru pracowników, a jeśli stosują tryby konkurencyjne, to jakimi się one rządzą zasadami. W ocenie Sądu zawnioskowane przez skarżącą dane bez wątpienia stanowią informację publiczną i podlegały udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Przypomnieć też należy, że ewentualna odmowa udostępnienia wnioskowanych danych stanowiących informację publiczną może nastąpić jedynie w przypadkach wskazanych przez ustawodawcę w art. 5 u.d.i.p. wymaga wydania stosownej decyzji administracyjnej. Takiej decyzji w rozpatrywanej sprawie organ nie wydał uznając, iż rozpatrzenie wniosku nastąpiło poprzez wystosowanie pisma z 25 lutego 2025 r. Na marginesie warto nadmienić, iż w toku udostępnienia danych stanowiących informację publiczną zawierających dane osobowe, w pewnych przypadkach dopuszczalna jest ich anonimizacja, co pozwala zapewnić ochronę danych osobowych a za drugiej strony realizację konstytucyjnego prawa dostępu do informacji publicznej. Tym samym nie jest wykluczone, iż w przypadku udostępnienia wnioskowanych danych, nie muszą one zawierać danych osobowych osób fizycznych np. niepełniących funkcji publicznych, lecz mogą np. odnosić się do objętego wnioskiem stanowiska pracy. W zakresie twierdzeń organu, iż formalne udostępnienie informacji publicznej w BIP wyłącza obowiązek ponownego udostępnienia tej informacji na wniosek osoby należy stwierdzić, iż co do zasady taka teza jest trafna. Z uwagi na treść art. 8 u.d.i.p. organ nie jest obowiązany do "osobnego" udostępnienia informacji publicznych na wniosek i w odniesieniu do danych zawartych w biuletynie informacji publicznej. W konwencji jeśli oczekiwane przez wnioskodawcę dane są dostępne w BIP, organ może poprzestać na wskazaniu wnioskodawcy miejsca ich upublicznienia (dostępności). W takim jednak przypadku za udostępnione można uznać jedynie te dane, które znajdują się w BIP, natomiast pozostałe dane powinny być udostępnione w trybie wnioskowym. W razie powołania się na upublicznienie danych w BIP obowiązkiem organu jest też wykazanie, że owe wskazane jako udostępnione dane były faktycznie dostępne w BIP dla osób zainteresowanych. Stąd w kontekście nie podważonych przez organ twierdzeń skarżącej dotyczących zawartości danych w BIP nie sposób uznać za uzasadnione stanowiska organu, iż w rozpatrywanej sprawie wnioskodawczyni uzyskała wyczerpującą odpowiedź na wniosek. Przekazana skarżącej informacja miała charakter zdawkowy i niejednoznaczny. Wskazano, iż osoby zatrudnione na stanowiskach pomocy administracyjnej nie są urzędnikami w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych i nie mają do nich zastosowania przepisy rozdziału 2, art. 11 - art. 23 nie daje się zakwalifikować jako prawidłowej i odpowiednio precyzyjnej odpowiedzi na wniosek skarżącej. Nie negując trafności powyższego twierdzenia organu dotyczącego charakteru zatrudnienia na stanowiskach pomocniczych, należy dostrzec, iż udzielona odpowiedź nie pozwala ocenić które ze stanowisk pracy objęte wnioskiem uznano za pomoc administracyjną oraz czy nie było stanowiska pracy o jeszcze innym charakterze. Ponadto, jak trafnie wskazuje skarżąca, brak obowiązku prowadzenia konkursów czy otwartych naborów na pewne stanowiska pracy nie oznacza, że organ nie skorzystał z możliwości poszukiwania najlepszego pracownika w trybie konkurencyjnym. Obywatele, z których podatków finansowana jest działalność organów publicznych - w tym wynagrodzenia zatrudnionych w organach pracowników - mają prawo wiedzieć w jaki sposób są wydatkowane środki publiczne oraz w jaki sposób organ rekrutuje pracowników. Zatem jeśli organ zamieszczał ogłoszenia o pracę lub inny sposób upubliczniał dane o wolnych miejscach pracy powinien przekazać skarżącej wnioskowane dane. Natomiast jeśli nie korzystał z możliwości konkurencyjnego wyboru pracowników winien o tym skarżącą wyraźnie poinformować. Podobnie, jeśli nabór na wolne stanowiska podlega określonym zasadom powinny one mieć charakter jawny i brak jest podstaw do ukrywania ewentualnie przyjętych w tym zakresie zasad. Natomiast jeśli takie zasady nie zostały określone, również powyższe stanowi informację publiczną i powinno zostać osobie zainteresowanej wyraźnie i jednoznacznie zakomunikowane. W taki właśnie sposób powinny być rozważne wszystkie pytania i żądania zawarte we wniosku skarżącej. Podkreślić w tym miejscu należy, iż dopiero przekazanie odpowiednio precyzyjnych danych stanowiących informację publiczną pozwala obywatelom na kontrolę działań władzy i uczestnictwo w procesie podejmowania decyzji. Powyższe stanowi jeden z fundamentów demokratycznego państwa prawa. Tym samym zarzuty skargi dotyczące bezczynności organu okazały się zasadne, bowiem mimo istnienia obowiązku udostępnienia informacji publicznej organ mimo upływu czasu na załatwienie sprawy nie udostępnił danych w prawidłowy sposób tj. odpowiednio precyzyjny i poddający się kontroli, ani nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienie informacji publicznej. Dotychczas wniosek został rozpatrzony jedynie w tym zakresie w jakim wnioskowane dane zostały upublicznione w BIP. W pozostałej części pozostaje zaś niezałatwiony. Stąd koniecznym było zobowiązuje Burmistrza N. do rozpoznania wniosku z dnia 10 lutego 2025 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy W zakresie żądań skarżącej stwierdzenia, iż bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenia grzywny, Sąd nie znalazł podstaw do ich uwzględnienia. Nie dopatrzono się bowiem w dotychczasowym sposobie załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej naruszenia prawa o charakterze kwalifikowanym. W szczególności podnoszona przez skarżącą argumentacja, oparta na twierdzeniach o utrudnianiu wykonywania jej mandatu radnej między innymi poprzez brak odpowiedzi na interpelacje, wykracza poza zakres rozpatrywanej sprawy. Skarżąca decydując czy korzysta z prawa wniesienia interpelacji lub występując z wnioskiem o informację publiczną określiła w jakiej procedurze podlegały one rozpatrzeniu i w konsekwencji z jakich środków prawnych może korzystać celem ochrony swoich praw. Swoje uprawnienia w zakresie wywodzonej nieprawidłowości odpowiedzi na interpelacje winna dochodzić we właściwym trybie. O ile informacja publiczna należy do kognicji sądów administracyjnych, o tyle sposób odpowiadania przez organ gminy na interpelacje wykracza poza zakres kontroli sprawowanej przez tutejszy Sąd i brak jest podstaw do wiązania obu powyższych aspektów aktywności skarżącej. Sąd miał też na względzie, iż skarżąca nie wykazała aby organ faktycznie wcześniej nie wywiązywał się z obowiązków dotyczących udostępniania informacji publicznej w innych sprawach, a Sądowi z urzędu nie są znane przypadki celowego i intencjonalnego uchylenia się Burmistrza N. od realizacji obowiązków w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Tego rodzaju zdarzeń nie potwierdzają w szczególności dane zawarte w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych. Jeśli chodzi natomiast o wniosek skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania, to został on uwzględniony przez Sąd na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. Żądanie organu oddalenia wniosku skarżącej o zasądzenie wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów wpisu sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego nie zostało w żaden sposób uzasadnione i nie jest jasne czym kierował się organ domagając się takiego rozstrzygnięcia. Niemniej jednak należy organowi wskazać, iż w toku swojego działania musi się on liczyć ze skutkami finansowymi wadliwego wykonywania obowiązków. W konsekwencji w przypadku uwzględnienia skargi, podmiotowi dochodzącemu swoich praw przez Sądem przysługuje zwrot niezbędnych kosztów postępowania i nie sposób dopatrzyć się racjonalnych podstaw do obciążania obywatela kosztami wynikłymi z wadliwego działania organu administracji publicznej.