II SA/Wa 1747/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , Protokolant specjalista Maryla Wiśniewska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2025 r. sprawy ze skargi I. N. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej: "Prezes UODO", "organ") decyzją z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...], na podstawie art. 104 § 1 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), w zw. z art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781), art. 9 ust. 2 lit. g) oraz j), art. 14 ust. 5 lit. c), art. 15 ust. 1 oraz art. 58 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4.05.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 4.03.2021, str. 35) (dalej: "RODO"), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie ze skargi I. N. na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], polegające na przetwarzaniu bez podstawy prawnej jej danych osobowych zawartych w dokumentacji medycznej pozyskanej od S. M., w tym ich przesłaniu do Urzędu Miasta [...], oraz żądania nakazania spełnienia wobec I. N. obowiązków informacyjnych określonych w art. 14 oraz art. 15 ust. 1 RODO: 1) umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym żądania nakazania Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w [...] spełnienia wobec I. N. obowiązku informacyjnego określonego w art. 15 ust. 1 RODO, 2) w pozostałym zakresie odmówił uwzględnienia wniosku. Jak wynika z ustaleń w sprawie, w dniu [...] kwietnia 2022 r. do Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej: również "UODO") wpłynęła skarga I. N. (dalej: "skarżąca"), na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych m.in. przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (dalej: "Komendant"), polegające na przetwarzaniu bez podstawy prawnej danych osobowych skarżącej zawartych w dokumentacji medycznej pozyskanej od S. M., w tym ich przesłaniu do Urzędu Miasta [...]. W treści skargi skarżąca zarzuciła, że Komenda Wojewódzka Policji w [...] weszła bezprawnie w posiadanie dokumentów medycznych, które pozyskała od S. M., który jest znany w powyższej Komendzie, więc zamiast wszcząć postępowanie wobec przetwarzającego dane wrażliwe, sami bezprawnie je przetworzyli i rozesłali do różnych urzędów. Skarżąca wnioskowała o wyjaśnienie sprawy i ukaranie winnych. Następnie skarżąca w piśmie z dnia [...] maja 2022 r. wniosła o wystąpienie do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] w celu uzyskania kopii odpowiedzi udzielonej skarżącej na jej pismo, w którym zażądała przesłania całej korespondencji S. M. wraz z załączonymi dokumentami medycznymi do Prokuratury [...]. Skarżąca, uzupełniając braki formalne skargi, w piśmie z dnia [...] czerwca 2022 r. wskazała, że oczekuje w tej sprawie od Prezesa UODO: - nakazania spełnienia obowiązku informacyjnego w przypadku pozyskiwania danych osobowych w sposób inny niż od osoby, której dane dotyczą, - nakazania spełnienia obowiązku informacyjnego dotyczącego uprawnienia osoby, której dane dotyczą, do uzyskania od administratora potwierdzenia, czy przetwarzane są dane osobowe jej dotyczące, a jeżeli ma to miejsce, uzyskania dostępu do nich oraz informacji m.in. o celu przetwarzania. Ponadto, skarżąca w piśmie z dnia [...] czerwca 2023 r., po poinformowaniu jej przez Prezesa UODO o zgromadzeniu materiału dowodowego wystarczającego do wydania decyzji administracyjnej oraz uprawnieniach przysługującym stronie postępowania zarzuciła, że Komenda Wojewódzka Policji w [...] naruszyła art. 33 ust. 1 RODO, poprzez niezgłoszenie Prezesowi UODO naruszenia ochrony danych osobowych bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 72 godzin po stwierdzeniu naruszenia. W toku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w niniejszej sprawie Prezes UODO ustalił następujący stan faktyczny. Pismem z dnia [...] lutego 2022 r. Komenda Główna Policji przesłała do Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w [...], dotyczący skarżącej, e-mail S. M. z dnia [...] lutego 2022 r. wraz z załącznikami w postaci kopii dokumentacji medycznej skarżącej. W ww. piśmie Komendy Głównej Policji wskazano "W załączeniu zgodnie z właściwością przesyłam korespondencję Pana S. M. dotyczącą przekazanej informacji o kierującej zamieszkałej w [...] - do dalszej dyspozycji". S. M. w ww. e-mailu z dnia [...] lutego 2022 r. wskazał m.in. "Na [...] otrzymałem wiadomość od osoby, która twierdzi, że zna osobiście I. N., która wyraziła opinię na jej temat mówiąc, że jest to furiatka i była świadkiem będąc pasażerem jej samochodu, jak ta nie ustąpiła pierwszeństwa osobie na pasach wjeżdżając na pasy, kiedy pieszy był już w ich połowie. Pieszy musiał uciekać z pasów (...)" oraz "zwracam się do Pana o szybką reakcję, która może zapobiec tragedii i na podstawie tych dowodów proszę Pana o wstrzymanie tej osobie możliwości prowadzenia pojazdu i zweryfikowania na podstawie przeprowadzonych badań psychologicznych, psychiatrycznych w odpowiednim ośrodku dla kierowców, które to badania potwierdzą lub wykluczą możliwość prowadzenia przez tą osobę pojazdów mechanicznych, bo mogła mieć miejsce taka sytuacja, że ta osoba ukryła, że leczy się psychiatrycznie, bądź choroba ta powstała u tej osoby już po fakcie przyznania jej prawa jazdy." Wydział [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] pismem z dnia [...] lutego 2022 r. przesłał do Prezydenta Miasta [...] e-mail S. M. z dnia [...] lutego 2022 r. wraz z załącznikami. W złożonych w sprawie wyjaśnieniach z dnia [...] lipca 2022 r. Komendant wskazał, że dokumentacja została przekazana do Prezydenta Miasta [...] w związku z uzasadnionymi i poważnymi zastrzeżeniami, co do stanu zdrowia i predyspozycji psychofizycznych wymaganych do kierowania pojazdami przez skarżącą. W wyjaśnieniach z dnia [...] kwietnia 2023 r. Komendant podał, że dokumentacja medyczna skarżącej, pozyskana od S. M., została zakwalifikowana jako korespondencja o charakterze kancelaryjno-manipulacyjnym o krótkotrwałym znaczeniu. Po zakończeniu sprawy dokumentacja skarżącej została w Komendzie Wojewódzkiej Policji w [...] zniszczona w dniu [...] grudnia 2022 r. Wcześniej, dane osobowe skarżącej zgromadzone w jej dokumentacji medycznej zostały zanonimizowane, zgodnie z instrukcją przesłaną przez inspektora ochrony danych Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] w dniu [...] listopada 2022 r. i były w tej formie przechowywane do momentu zniszczenia dokumentacji. Komendant nie zrealizował w stosunku do skarżącej - w związku z pozyskaniem jej danych osobowych zawartych w jej dokumentacji medycznej - obowiązku informacyjnego określonego w art. 14 RODO, gdyż stwierdził, że dane osobowe skarżącej zawarte w dokumentacji medycznej, przetwarzane były w związku z ustawowymi zadaniami Policji na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (wyjaśnienia Komendanta z dnia [...] lipca 2022 r.). Skarżąca nie zwracała się do Komendanta z żądaniem wypełnienia obowiązku informacyjnego określonego w art. 15 ust. 1 RODO (wyjaśnienia Komendanta z dnia [...] lipca 2022 r.). Prezes UODO stwierdził, że Komendant, w związku z realizacją swoich zadań, otrzymał dotyczącą skarżącej korespondencję S. M., zawierającą m.in. wniosek o "wstrzymanie tej osobie możliwości prowadzenia pojazdu i zweryfikowania na podstawie przeprowadzonych badań psychologicznych, psychiatrycznych w odpowiednim ośrodku dla kierowców, które to badania potwierdzą lub wykluczą możliwość prowadzenia przez tą osobę pojazdów mechanicznych". Wraz z tą korespondencją Komendant wszedł w posiadanie wiarygodnych informacji dotyczących stanu zdrowia skarżącej - będącej kierowcą samochodu osobowego. W ocenie Komendanta, okoliczności, o których posiadł on wiedzę z przekazanej mu korespondencji S. M., mogły wskazywać, że skarżąca nie spełnia wymagań dla osoby uprawnionej do kierowania pojazdami określonych w art. 3 ustawy o kierujących pojazdami. Z powyższych względów Komendant przekazał korespondencję S. M. do Prezydenta Miasta [...], jako właściwego w tym zakresie organu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, zważając na treść art. 243 zdanie pierwsze k.p.a., art. 96 ust. 1 pkt 2, art. 99 ust. 1 pkt 2 oraz art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, uznał, że działanie Komendanta polegające na przekazaniu Prezydentowi Miasta [...], jako organowi właściwemu w sprawie nadzoru w zakresie spełniania wymagań określonych dla posiadania dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdem, danych osobowych skarżącej zawartych w kopiach dokumentacji medycznej dołączonych do e-maila S. M. z dnia [...] lutego 2022 r. znajdowało oparcie w przytoczonych wyżej przepisach, a tym samym wypełniało przesłanki określone w art. 9 ust. 2 lit. g) RODO. Podkreślił jednocześnie, że organ właściwy w sprawie nadzoru w zakresie spełniania wymagań określonych dla posiadania dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdem, decyzję odnośnie skierowania na badania podejmuje po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w przepisach ustawy o kierujących pojazdami. W takim postępowaniu skarżącej, jako jego stronie, przysługują przewidziane prawem środki zaskarżenia, służące ochronie jej praw i interesów. Odnośnie kwestii dopuszczalności przechowywania przez Komendanta danych osobowych skarżącej, zawartych w dokumentacji medycznej pozyskanej od S. M., wskazał, że przepisy ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1), nakładające obowiązek przechowywania nadesłanej lub składanej dokumentacji oraz art. 254 k.p.a., nakładający obowiązek przechowywania składanych wniosków i związanych z nimi dokumentów, są przepisami prawa państwa członkowskiego stanowiącymi podstawę do przetwarzania danych do celów archiwalnych w interesie publicznym (przesłanka z art. 9 ust. 2 lit. j) RODO). Oznacza to, że Komendant był obowiązany do przechowywania danych osobowych skarżącej zawartych w dokumentacji medycznej pozyskanej od S. M., przed zniszczeniem ww. dokumentacji. Odnośnie wskazanego w piśmie skarżącej z dnia [...] czerwca 2022 r. i oczekiwanego przez nią od Prezesa UODO działania polegającego na nakazaniu spełnienia obowiązku informacyjnego określonego w art. 14 RODO podał, że art. 14 ust. 5 lit. c) RODO przewiduje zwolnienie administratora z ww. obowiązku informacyjnego, gdy pozyskiwanie lub ujawnianie jest wyraźnie uregulowane prawem Unii lub prawem państwa członkowskiego, któremu podlega administrator, przewidującym odpowiednie środki chroniące prawnie uzasadnione interesy osoby, której dane dotyczą. Zdaniem organu nadzoru, w sprawie będącej przedmiotem rozstrzygania Komendant, działając jako administrator, pozyskał dane osobowe skarżącej na podstawie przepisów k.p.a. i ustawy o Policji. Organ właściwy w sprawie nadzoru w zakresie spełniania wymagań określonych dla posiadania dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdem rozstrzyga zaś o skierowaniu na badanie lekarskie po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w przepisach ustawy o kierujących pojazdami. W takim postępowaniu skarżącej, jako jego stronie, przysługują przewidziane prawem środki zaskarżenia, służące ochronie jej prawnie uzasadnionych interesów. Zgodnie bowiem z art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, skierowanie przez starostę kierowcy na badanie lekarskie następuje w drodze decyzji administracyjnej. Od decyzji administracyjnej służy zaś - stosownie do art. 127 § 1 k.p.a. - odwołanie. Ponadto, Prezes UODO podzielił wyrażony w doktrynie prawa pogląd, że wyłączenie, o którym mowa w art. 14 ust. 5 lit. c) RODO, generalnie obejmuje przypadki pozyskiwania danych osobowych na podstawie przepisów k.p.a. cyt. "Uregulowane w komentowanym przepisie wyłączenie obowiązku informacyjnego ma również zastosowanie w przypadku przetwarzania danych osobowych na potrzeby postępowania administracyjnego, dlatego też w przepisach k.p.a. unormowany został jedynie sposób realizacji obowiązku informacyjnego z art. 13 rozporządzenia 2016/679 (...), natomiast nie było potrzeby powtarzania regulacji dotyczącej zwolnienia z obowiązku określonego w komentowanym przepisie." (P. Fajgielski [w:] Komentarz do rozporządzenia nr 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) [w:] Ogólne rozporządzenie o ochronie danych. Ustawa o ochronie danych osobowych. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2022, art. 14). Wobec powyższego, w ocenie Prezesa UODO, Komendant nie był zobligowany do spełnienia wobec skarżącej obowiązku informacyjnego określonego w art. 14 RODO, bowiem zaistniała określona w art. 14 ust. 5 lit. c) RODO przesłanka zwalniająca go z tego obowiązku. Prezes UODO, mając na względzie całokształt powyższych okoliczności faktycznych i prawnych przyjął, że w ww. zakresie brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Komendanta przepisów o ochronie danych osobowych. W związku z niestwierdzeniem takiego naruszenia, Prezes UODO nie może skorzystać z uprawnień naprawczych, o których mowa w art. 58 ust. 2 RODO. Tym samym organ w powyższym zakresie nie ma podstaw faktycznych i prawnych do uwzględnienia wniosku skarżącej. Odnośnie, wskazanego w piśmie skarżącej z dnia [...] czerwca 2022 r., żądania nakazania spełnienia obowiązku informacyjnego określonego w art. 15 ust. 1 RODO, wyjaśnił, że przepis ten przyznaje osobie, której dane dotyczą, uprawnienie do uzyskania potwierdzenia od administratora, czy przetwarzane są dane osobowe jej dotyczące, a jeżeli ma to miejsce, osoba ta jest uprawniona do uzyskania dostępu do tych danych oraz do informacji wskazanych w art. 15 ust. 1 lit. a-h RODO. Zatem osoba, której dane dotyczą, korzystając z prawa określonego w art. 15 ust. 1 RODO, powinna wystąpić do administratora z żądaniem udzielenia jej informacji na temat przetwarzania jej danych osobowych. Organ podkreślił, że uprawnienie wynikające z art. 15 ust. 1 RODO realizowane jest wyłącznie na wniosek osoby uprawnionej i brak takiego wniosku oznacza, że po stronie administratora nie powstaje skorelowany z nim obowiązek. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że skarżąca nie wystąpiła do Komendanta z wnioskiem o udzielenie jej informacji wynikających z art. 15 ust. 1 RODO. Komendant wyjaśnił bowiem, że skarżąca nie zwracała się do niego z żądaniem wypełnienia takiego obowiązku informacyjnego. Tym samym, Prezes UODO uznał, żądanie wniesione przez skarżącą w tym zakresie, za przedwczesne, gdyż skarżąca w pierwszej kolejności powinna złożyć wniosek dotyczący realizacji uprawnienia z art. 15 ust. 1 RODO do administratora. Dopiero niespełnienie, czy też nieprawidłowe spełnienie obowiązku informacyjnego podlegać może ocenie organu, w następstwie którego organ w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości skierować może do administratora stosowny nakaz lub zastosować inne przysługujące mu uprawnienie. Zgodnie zaś z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Postępowanie administracyjne prowadzone przez Prezesa UODO służy kontroli zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych i w każdym przypadku służy zbadaniu zasadności skierowania pod adresem określonego podmiotu nakazu, odpowiadającego dyspozycji art. 58 ust. 2 RODO, służącego przywróceniu stanu zgodnego z prawem w procesie przetwarzania danych. W ocenie Prezesa UODO, w niniejszej sprawie w zakresie dotyczącym żądania nakazania spełnienia w stosunku do skarżącej obowiązku informacyjnego określonego w art. 15 ust. 1 RODO, zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości i umorzenia postępowania, w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a., gdyż skarżąca nie wystąpiła do Komendanta z wnioskiem zawierającym żądanie w przedmiocie prawa dostępu do jej danych osobowych na podstawie art. 15 ust. 1 RODO. I. N. pismem z dnia [...] września 2024 r. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa UODO z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...]. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji: - naruszenie obowiązku zgłoszenia naruszenia ochrony danych osobowych przez Komendę Wojewódzką Policji w [...], - niedostateczną ocenę naruszenia ochrony danych osobowych przez Komendę Wojewódzką Policji w [...], - zignorowanie dalszego naruszenia ochrony danych przez Komendę Wojewódzką Policji w [...], - niedopełnienie obowiązków przez Prezesa UODO w zakresie ochrony danych osobowych wrażliwych skarżącej, - naruszenie art. 9 ust. 1 RODO, - brak oceny przestępczego charakteru pozyskania danych przez osoby trzecie. Skarżąca wniosła o: - uchylenie zaskarżonej decyzji oraz ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wszystkich istotnych okoliczności, które zostały pominięte w dotychczasowym postępowaniu, - nałożenie na Komendę Wojewódzką Policji w [...] odpowiednich sankcji za bezprawne przetwarzanie danych wrażliwych skarżącej, - zadośćuczynienie za wszystkie doznane krzywdy oraz naruszenie jej godności w wysokości 35 tys. zł. Do skargi dołączyła kopię sporządzonego w Urzędzie Miasta [...] protokołu z dnia [...] marca 2022 r. w sprawie przekazania skanów dokumentów jej dotyczących. Argumentując, wskazała, że Prezes UODO nie dokonał właściwej analizy sytuacji, w której Komendant przetwarzał jej dane wrażliwe przekazane bezprawnie przez osobę nieuprawnioną do ich posiadania. Komendant, niezgodnie z prawem, przesłał tę dokumentację do kolejnych instytucji nieuprawnionych. Dokumenty te zawierały 31 kart leczenia szpitalnego i ambulatoryjnego, w tym intymne rozmowy z psychologiem. Dokumentacja ta nie była w żaden sposób potrzebna do prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie prawa jazdy. Fakt ten został potwierdzony przez Urząd Miasta [...], który jednoznacznie stwierdził, że te dane nie miały żadnego związku z toczącą się sprawą i zwrócił jej 31 kart dokumentacji medycznej (protokół przekazania). Zdaniem skarżącej, brak reakcji ze strony Prezesa UODO na tę sytuację wskazuje na niewłaściwą ocenę naruszenia przez organ nadzorczy. Prezes UODO powinien był stanowczo zareagować na bezprawne pozyskanie i przetwarzanie jej danych przez Komendanta. Zwróciła uwagę, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] i Prezes UODO zamiast zapewnić jej ochronę, dopuścili do tego, że przez ponad dwa lata jej wrażliwe dane były bezprawnie przetwarzane. Decyzja Prezesa UODO koncentruje się głównie na proceduralnych aspektach, ignorując fakt bezprawnego przetwarzania jej dokumentacji medycznej przez Komendanta. Jej dane wrażliwe, które trafiły do Komendanta w sposób przestępczy, zostały następnie rozesłane do różnych urzędów, co spowodowało naruszenie jej prywatności i bezpieczeństwa. Dokumenty zawierające jej dane wrażliwe, zostały pozyskane przez S. M. w sposób przestępczy, ponieważ jako osoba karana, nie miał żadnego prawa do posiadania jej dokumentacji medycznej, a fakt ten został zignorowany zarówno przez Komendanta, jak i Prezesa UODO. Prezes UODO nie zbadał okoliczności, w jakich ww. uzyskał dostęp do jej dokumentów, co jest istotnym uchybieniem. Naruszenie ochrony danych osobowych o takim charakterze wymagało podjęcia natychmiastowych działań przez Komendanta oraz Prezesa UODO. Za szczególnie oburzające skarżąca uznała przekazanie przez Prezesa UODO jej nowego adresu zamieszkania osobie odpowiedzialnej za jej nękanie i znieważanie, która wcześniej bezprawnie przesłała jej dokumenty medyczne do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. Działanie to naruszyło jej prawo do prywatności i bezpieczeństwa, wystawiając ją na dalsze prześladowania ze strony sprawcy (art. 7 i art. 8 Karty Praw Podstawowych UE). Prezes UODO w odpowiedzi na skargę skarżącej wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej. Organ, mając na uwadze, że skarżąca w skardze do Sądu zarzuca, że Prezes UODO przekazał jej nowy adres S. M. podniósł, że w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją Prezes UODO nie korespondował ze S. M.. Tym samym w tym postępowaniu Prezes UODO nie udostępnił na rzecz S. M. adresu podanego przez skarżącą w jej piśmie z dnia [...] września 2023 r. Odnośnie zaś zarzutu, że Komenda Wojewódzka Policji w [...] i Prezes UODO dopuścili do tego, że przez ponad dwa lata jej wrażliwe dane były bezprawnie przetwarzane, organ podkreślił, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż dane osobowe skarżącej, których dotyczy niniejsze postępowanie, nie były przetwarzane przez Komendanta przez ponad dwa lata. Dane te Komendant otrzymał bowiem za pismem Komendy Głównej Policji z dnia [...] lutego 2022 r., zaś dokumentacja skarżącej została w Komendzie Wojewódzkiej Policji w [...] zniszczona w dniu [...] grudnia 2022 r., a wcześniej dane osobowe skarżącej zgromadzone w tej dokumentacji zostały w Komendzie Wojewódzkiej Policji w [...] zanonimizowane. Ponadto, dane osobowe skarżącej - zgodnie z oceną Prezesa UODO wyrażoną w zaskarżonej decyzji - nie były przez Komendanta przetwarzane bezprawnie. I. N. w replice z dnia [...] listopada 2024 r., stanowiącej odpowiedź na stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę, podtrzymała wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie ma uzasadnionych podstaw. Sąd na wstępie zauważa, że sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, z późn. zm., zwana dalej "p.p.s.a."), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny kontroluje w związku z tym zaskarżoną decyzję w aspekcie jej zgodności z prawem i może ją usunąć z obrotu prawego, jeśli zachodzi jedna z wad wskazanych w art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 p.p.s.a. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym badaniu podlega prawidłowość zastosowania przez organ administracji publicznej przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowania wykładni tych przepisów. Sąd w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, na mocy art. 151 p.p.s.a., oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Sąd, badając zatem legalność zaskarżonej decyzji według powyższych kryteriów, uznał, że nie narusza ona prawa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Istota sprawy sprowadzała się do oceny tego, czy Prezes UODO, wydając zaskarżoną decyzję, działał w granicach prawa i czy możliwe było przyjęcie, że dopuścił się podniesionych w skardze zarzutów naruszenia prawa procesowego oraz prawa materialnego. Zdaniem Sądu, analiza akt sprawy, jak również wzięcie pod rozwagę przepisów stanowiących podstawę prawną zaskarżonej decyzji, wskazuje, że Prezes UODO nie naruszył ani przepisów prawa procesowego, ani przepisów prawa materialnego w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej, że organ nadzorczy nie dokonał wszechstronnego zebrania i rozważenia materiału dowodowego sprawy oraz że przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie wziął pod uwagę dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, w tym tych przedłożonych przez skarżącą. Przeczy temu uzasadnienie zaskarżonej decyzji i przywołane w nim okoliczności. Zdaniem Sądu, organ nadzorczy, odnosząc się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do dokumentów z akt, jak i do argumentacji uczestnika postępowania, wskazał, z jakich powodów należało wydać poszczególne punkty zaskarżonej decyzji. Okoliczności wskazywane przez Prezesa UODO mają zatem - wbrew stanowisku prezentowanemu w skardze - odzwierciedlenie w aktach administracyjnych sprawy, a podnoszone przez skarżącą argumenty i przedłożone w postępowaniu administracyjnym dowody nie mogły wpłynąć na zmianę stanowiska wyrażonego przez organ. Skarżąca miała zapewniony czynny udział w postępowaniu administracyjnym. W ocenie Sądu, Prezes UODO prawidłowo przyjął w zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2024 r., że nie zaistniało po stronie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych w procesie przetwarzania danych osobowych skarżącej, a w szczególności, aby naruszeniem takim było pozyskanie przez Komendanta danych osobowych skarżącej. W konsekwencji brak jest podstaw do przyjęcia, że Komendant obowiązany był dokonać Prezesowi UODO - zgodnie z art. 33 ust. 1 RODO - zgłoszenia naruszenia ochrony danych osobowych, polegającego na nieuprawnionym dostępie Komendanta do tych danych osobowych. Działanie Komendanta polegające na przekazaniu Prezydentowi Miasta [...], jako organowi właściwemu w sprawie nadzoru w zakresie spełniania wymagań określonych dla posiadania dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdem, danych osobowych skarżącej zawartych w kopiach dokumentacji medycznej dołączonych do e-maila S. M. z dnia [...] lutego 2022 r. znajdowało oparcie w art. 243 k.p.a. oraz przepisach ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 z późn. zm.), a tym samym wypełniało przesłanki określone w art. 9 ust. 2 lit. g) RODO. Ponadto Komendant był obowiązany do przechowywania danych osobowych skarżącej, zawartych w dokumentacji medycznej pozyskanej od S. M., przed zniszczeniem ww. dokumentacji, co znajduje potwierdzenie w przepisach ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2020 r., poz. 154 z późn. zm.) - art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 - nakładających obowiązek przechowywania nadesłanej lub składanej dokumentacji oraz w art. 254 k.p.a., nakładających obowiązek przechowywania składanych wniosków i związanych z nimi dokumentów, czyli w przepisach prawa państwa członkowskiego stanowiącymi podstawę do przetwarzania danych do celów archiwalnych w interesie publicznym (przesłanka z art. 9 ust. 2 lit. j RODO). Rację ma Prezes UODO, że to czy Prezydent Miasta [...] uznał przekazane mu przez Komendanta materiały za przydatne, czy też za nieprzydatne dla postępowania w sprawie skierowania skarżącej na badanie lekarskie nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Wynikający z art. 243 zdanie pierwsze k.p.a. obowiązek przekazania wniosku zgodnie z właściwością, ciąży bowiem na organie (w niniejszej sprawie na Komendancie) niezależnie od tego w jaki sposób wniosek rozpatrzy organ właściwy do jego załatwienia. Organ przekazujący wniosek zgodnie z właściwością, jako niewłaściwy do załatwienia sprawy, nie może zaś dokonywać merytorycznej oceny przydatności dla organu właściwego materiałów dołączonych do przekazywanego wniosku. Prezes UODO prawidłowo przyjął, że Komendant nie był zobligowany do spełnienia wobec skarżącej obowiązku informacyjnego określonego w art. 14 RODO, bowiem zaistniała określona w art. 14 ust. 5 lit. c) RODO przesłanka zwalniająca go z tego obowiązku. Komendant, działając bowiem jako administrator, pozyskał dane osobowe skarżącej na podstawie przepisów k.p.a. i ustawy o Policji, które wyraźnie regulują kwestie odpowiednich środków chroniących prawnie uzasadnione interesy osoby, której dane dotyczą. Wymaga podkreślenia, że w niniejszym postępowaniu Prezes UODO nie mógł oceniać, czy S. M. był uprawniony do dysponowania danymi osobowymi skarżącej. Przedmiotem niniejszego postępowania nie była bowiem kwestia dopuszczalności przetwarzania danych osobowych przez S. M.. Również kwestia udostępnienia danych osobowych przez Komendanta na rzecz Starosty [...] nie była przedmiotem postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, jak również zaskarżonego rozstrzygnięcia. Prezes UODO prawidłowo umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym żądania skarżącej nakazania Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w [...] spełnienia wobec niej obowiązku informacyjnego określonego w art. 15 ust. 1 RODO. Skarżąca bowiem nie złożyła do administratora wniosku dotyczącego realizacji uprawnienia z art. 15 ust. 1 RODO, a zatem organ nie mógł oceniać realizacji tego obowiązku informacyjnego administratora wobec skarżącej. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w skardze oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, zaś przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 p.p.s.a.