I SA/Kr 325/25

Kraków, dnia 2 czerwca 2025r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 14 marca 2025r., nr 1201-IEW-1[1].4121.2.2025.7, w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania; postanawia: odrzucić skargę. Skarżący M. W. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył skargę za pośrednictwem "e-Doręczeń". Skargę należało odrzucić. Warunkiem rozpoznania sprawy przez sąd jest skuteczne wniesienie skargi. Niniejsza skarga została złożona za pośrednictwem e-doręczeń, a zatem za pośrednictwem innego niż ePUAP kanału informacji elektronicznej. O ile w postępowaniu sądowo-administracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Przede wszystkim wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z treści art. 54 § 1a zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz.2325 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." Definicja elektronicznej skrzynki podawczej została zawarta w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm.; dalej "u.i.dz.z.p."). Istotne jest przy tym, że powyższy przepis – stosownie do art. 105 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1045 ze zm.; dalej "u.d.e.") – będzie obowiązywał do 30 września 2029 r. Z dniem 1 października 2029 r. nastąpią istotne zmiany dotyczące m.in. możliwości wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Pod pojęciem "elektroniczna skrzynka podawcza" ustawodawca natomiast nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 u.i.dz.z.p. ustawodawca wskazał, że "elektroniczna platforma usług administracji publicznej" (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet. Ponadto zgodnie z art. 96 u.d.e., w p.p.s.a. wprowadzono zmiany dotyczące możliwości wnoszenia pism w postaci elektronicznej. Zgodnie bowiem z art. 12b § 1 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym art. 96 pkt 1 u.d.e, określony w ustawie warunek pisemności uważa się za zachowany, jeżeli pismo zostało utrwalone w postaci elektronicznej i podpisane w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. jak stanowi zaś § 2 art. 12b p.p.s.a., w postępowaniu pisma utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się do sądu administracyjnego na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320), zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", a sąd doręcza takie pisma stronom na adres do doręczeń elektronicznych na zasadach określonych w art. 65a. Powyższe przepisy będą jednak obowiązywały dopiero w 2029 r. Stosownie bowiem do treści art. 155 ust. 7 u.d.e., sądy i trybunały, komornicy, prokuratura, organy ścigania i Służba Więzienna są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r. Ponieważ skarżący w rozpoznawanej sprawie nie wniósł skargi za pośrednictwem systemu teleinformatycznego (ePUAP), ale za pośrednictwem doręczeń elektronicznych ("e-Doręczeń"), które w sądach administracyjnych jeszcze nie są dostępne i nie obowiązują, to w świetle wymogów z art. 54 § 1a zd. pierwsze p.p.s.a. – skarga nie została skutecznie wniesiona. W tej sytuacji skargę należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić.