II SA/Kr 436/25

PostanowienieWSA w Krakowie2025-06-03

Skład orzekający: Małgorzata Łoboz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości, wydane po wniesieniu sprzeciwu od aktualizacji opłaty, należy do właściwości sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości, wydane po wniesieniu sprzeciwu od aktualizacji opłaty, nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 80 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wniesienie sprzeciwu od orzeczenia kolegium jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego, a wniosek do kolegium zastępuje pozew. W związku z tym, sąd administracyjny nie jest właściwy do merytorycznego rozpoznania takiej sprawy.
Stan faktyczny
Starosta Wielicki dokonał aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości. Skarżący uznali ją za nieuzasadnioną i wystąpili o ponowne przeliczenie. Po odrzuceniu propozycji ugody przez Starostę, skarżący wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o "przesłanie sprawy" do sądu administracyjnego. Kolegium oddaliło wniosek skarżących o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona. Skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na orzeczenie Kolegium.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. i J. P. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2025 r., znak: SKO.UW/4163/347/2024 w przedmiocie ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia odrzucić skargę 6 grudnia 2024 r. Starosta Wielicki dokonał wobec skarżących aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa. 16 grudnia 2024 r. skarżący wystąpili o ponowne przeliczenie opłaty rocznej, uznając jej podwyższenie za nieuzasadnione. Pismem z 3 marca 2025 r. Starosta Wielicki odrzucił propozycję zawarcia ugody przed Kolegium. 14 marca 2025 r. skarżący wnieśli do Kolegium o "przesłanie sprawy" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zaś 19 maja 2025 r. wskazali, że skarga dotyczy aktu Starosty Wielickiego z 6 grudnia 2024 r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi, wskazując przy tym, że 9 kwietnia 2025 r. oddaliło wniosek skarżących o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Przyjąwszy, że przedmiotem skargi jest orzeczenie Kolegium z 9 kwietnia 2025 r., Sąd wywiedzie niżej, dlaczego nie mógł merytorycznie zająć się ani tym orzeczeniem, ani żadną z dwóch wspomnianych czynności Starosty Wielickiego. Należy podkreślić, że na przedostatniej stronie orzeczenia znalazło się pouczenie nawiązujące do treści art. 80 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145, dalej: "u.g.n."). Aktualizacji opłaty rocznej dokonuje właściwy organ, wypowiadając w formie pisemnej wysokość dotychczasowej opłaty w terminie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego oraz przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia nowej wysokości opłaty rocznej (art. 78 ust. 1 zd. pierwsze u.g.n.). Użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, zwanego dalej "kolegium", wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości (art. 78 ust. 2 zd. pierwsze u.g.n.). Kolegium powinno dążyć do polubownego załatwienia sprawy w drodze ugody. Jeżeli do ugody nie doszło, kolegium wydaje orzeczenie o oddaleniu wniosku lub o ustaleniu nowej wysokości opłaty (art. 79 ust. 3 zd. pierwsze u.g.n.). Od orzeczenia kolegium właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości (art. 80 ust. 1 u.g.n.). Kolegium przekazuje właściwemu sądowi akta sprawy wraz ze sprzeciwem. Wniosek, o którym mowa w art. 78 ust. 2, zastępuje pozew (art. 80 ust. 2 u.g.n.). W przytoczonych przepisach mowa jest o "wypowiedzeniu", "pozwie" i "sądzie powszechnym", czyli o instytucjach związanych z pionem sądownictwa powszechnego, a tymczasem skarżący wnieśli skargę do sądu administracyjnego. Trzeba przypomnieć, że wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują m.in. sądy powszechne i sądy administracyjne (art. 175 ust. 1 Konstytucji RP), przy czym te pierwsze sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów (art. 177 Konstytucji RP), natomiast te drugie sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej (art. 184 zd. pierwsze Konstytucji RP). Skoro z woli ustawodawcy aktualizacją opłaty rocznej – po orzeczeniu Kolegium – ma zajmować się sąd powszechny, to sąd administracyjny nie może merytorycznie orzekać ani w sprawie ze skargi na orzeczenie Kolegium, ani w sprawie ze skargi na poprzedzające je czynności Starosty Wielickiego (wypowiedzenie, odrzucenie ugody). Podobnie orzekały w przeszłości już inne sądy administracyjne (postanowienie WSA w Krakowie z 30 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 476/22; postanowienie WSA w Lublinie z 20 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 842/24). Z tych to względów Sąd skargę odrzucił na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło