II SAB/Go 35/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi B. S. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia [...] października 2024 r. B. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Starosty [...] w załatwieniu jej wniosku z dnia [...] września 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie : 1. Art. 61 ust 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek. 2. Art. 10 ust 1 w związku z art. 13 ust 1 Ustawy o udostępnieniu informacji publicznej ( dalej udip) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi, że informacja która nie została udostępniona w BIP lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie. 3. Art. 16 ust 1 udip poprzez niewydanie decyzji w skutek błędnego przyjęcia przez organ, że żądana informacja nie jest informacja publiczną. 4. Art. 14 ust 1 i 2 udip , art.7 ust 2 udip , art.4 ust 3 udip. 5. Art. 39 do 44 ustawy Kpa poprzez przesłanie "pisma" wraz z wnioskiem z dnia [...].09.2024 r. drogą mailową ( dowód :załącznik). Stawiając powyższe zarzuty skarżąca wniosła o: 1. Stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...].09.2024r., która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa . 2. Zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z dnia [...].09.2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy.  3. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 Ustawy Ppsa. 4. Zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w dniu [...].09.2024 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej złożyła wniosek o udzielenie informacji publicznej - " skanu bądź kserokopii decyzji podziałowej o podziale działki, z której powstała działka nr [...] oraz dz. nr [...] położone w [...], Gmina [...] wraz z załącznikiem graficznym". Jako sposób i formę udostępnienia informacji skarżąca wskazała skan wraz z jej adresem mailowym oraz adresem zamieszkania. W odpowiedzi na wniosek skarżąca otrzymała pismo organu z dnia [...].09.2024 r. przesłane drogą mailową, które jej zdaniem stanowi oczywiste naruszenie od art. 39 do art.44 Kpa, ponieważ jest wybiegiem organu w celu uchylenia się od udostępnienia informacji publicznej. Nie ulega bowiem żadnej wątpliwości, iż wnioskowana informacja jest informacją publiczną, tym samym organ powinien wydać żądaną informację bądź też wydać decyzję zgodnie z treścią art. 16 pkt 1 Ustawy udip. Z przedmiotowego "pisma" organu" wynika ,iż żądana informacja może zostać wydana odpłatnie co w żadnej mierze nie jest zgodne z ustawą udip. Żądana kserokopia decyzji podziałowej dotyczy nieruchomości będącej w momencie dokonywania podziału nieruchomością gminną (budynek szkoły i budynek przedszkola) zaś załącznik graficzny do decyzji podziałowej jest jej integralną częścią - podlega zatem udostępnieniu w trybie ustawy udip a nie wykupowi z " zasobu geodezyjnego i kartograficznego". Dlatego, w ocenie skarżącej, nie można przyjąć, że "pismo" organu wraz z załącznikiem z dnia [...].09.2024 r. jest rozstrzygnięciem jej wniosku. Stąd zdaniem skarżącej zasadne jest stwierdzenie, że organ pozostaje w bezczynności. Skarżąca zauważyła, że organ w swoim piśmie nie wskazał sygnatury akt jakiegokolwiek postępowania, którego przepisy określałyby odmienne zasady i tryb dostępu do informacji wyłączając tym samym zastosowanie ustawy udip. Decyzje administracyjne stanowią informację publiczną, co wprost wynika z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze udip. i znajduje potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądowym. Jeśli jednak w treści dokumentów znajdują się jakieś dane podlegające ochronie (np. dane osobowe) - obowiązkiem organu jest ich zanonimizowanie, po czym informację należy udostępnić (art. 5 ust. 2 udip). Zasadzie tej nie stoją na przeszkodzie przepisy regulujące procedurę administracyjną: skoro decyzja administracyjna jest informacją publiczną, to nie można odmówić jej udostępnienia z powołaniem się na art. 73 - 74 kpa, albowiem decyzja traci indywidualny charakter po jej spreparowaniu — usunięciu z kserokopii czy skanu danych osobowych strony. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej oddalenie, a z ostrożności procesowej - o odstąpienie od wymierzenia zawnioskowanej grzywny. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] września 2024 r. na skrzynkę e-mailową Starosty [...] wpłynął wniosek B. S. o udostępnienie informacji publicznej o treści: "skan bądź kserokopię decyzji o podziale działki, z której powstały dz. [...]oraz [...]położone w [...], Gmina [...] wraz z załącznikami graficznymi". Natomiast do biura podawczego Starostwa Powiatowego ww. wniosek wpłynął w dniu [...].09.2024 r. Na wniosek została udzielona odpowiedź o treści: "Decyzja [...] z dnia [...].04.1992 r. wraz z załącznikiem stanowią dokumenty pochodzące z zasobu geodezyjnego i kartograficznego i są udostępniane za opłatą na Wniosek o udostępnienie materiałów powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, formularz P i P7". Następnie w dniu [...] listopada 2024 r. wpłynął Wniosek o udostępnienie materiałów powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (formularz P i P7), którego wnioskodawcą był K. S. zamieszkały w [...] przy ul. [...]. Obsługę wniosku zakończono w dniu [...].11.2024 r., czyli przygotowano kopię Decyzji [...] z dnia [...].04.1992 r. wraz z Mapą z projektem podziału jako załącznik graficzny oraz wysłano Dokument [...]. W tym samym dniu na konto Powiatu [...] wpłynęła opłata za udostępnienie materiałów PZGiK w kwocie 19 zł. W dniu [...].11.2024 r., zgodnie z punktem 10 wniosku w którym wnioskodawca określił sposób udostępnienia materiałów, czyli "wysyłka na adres jak w nagłówku", zostały przesłane materiały za pośrednictwem Poczty Polskiej. Dokumenty zostały odebrane przez wnioskodawcę (podpis nieczytelny) w dniu [...].11.2024 r. W związku z powyższym, w ocenie organu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2025 r. skarżąca podtrzymała stanowisko wyrażone w skardze. Na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2025 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z treścią wskazanych przepisów sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 i § 3 p.p.s.a., a także, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, nie ma również znaczenia stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. Przedmiotem niniejszej sprawy jest bezczynność organu w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (DZ.U. 2022 poz. 902, dalej jako - udip) wynika, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1) a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Zgodnie z przepisami udip wniosek o udostępnienie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udostępnienie żądanej informacji (w formie czynności materialno-technicznej) albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 udip albo przez pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy, bądź organ nie jest w posiadaniu żądanej informacji publicznej, albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 udip i per analogiam w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek. Forma decyzji określona w art. 16 ust. 1 udip ma przy tym zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania, a jednocześnie spełniony jest warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) oraz podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej). Jeżeli zaś wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą lub że jej przepisy nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz", Wolters Kluwer 2016). W sytuacji gdy organ do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie jest w jej posiadaniu, właściwym tokiem postępowania jest wskazanie wnioskodawcy organu będącego w posiadaniu danej informacji publicznej. W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 1 p.p.s.a.). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym udip. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów udip pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność. W badanej sprawie nie może budzić wątpliwości, że Starosta [...] jako organ władzy publicznej, po myśli art. 4 ust. 1 pkt 1 udip, jest organem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Jeśli chodzi o pojęcie informacji publicznej to zwrócić trzeba uwagę, że w świetle przepisów omawianej ustawy ma ono szerokie znaczenie i odnosić je należy do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Zgodnie z art. 1 ust. 1 udip każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Definicję tę doprecyzowuje art. 6 ust. 1 udip, w którym ustawodawca wymienia rodzaje spraw, których mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym, przy czym jest to katalog otwarty, na co wskazuje zwrot "w szczególności". W rozpatrywanej sprawie wnioskiem z dnia [...] września 2024 r. (data wpływu do organu - [...] września 2024 r.) skarżąca zwróciła się do Starosty [...] o cyt.: "skan bądź kserokopię decyzji podziałowej o podziale działki, z której powstała działka nr [...]oraz dz. nr [...]położone w [...], Gmina [...] wraz z załącznikiem graficznym". Jako sposób i formę udostępnienia informacji skarżąca wskazała przesłanie skanu dokumentu na jej adres mailowy, bądź na podany adres zamieszkania. W odpowiedzi na powyższy wniosek w piśmie z dnia [...] września 2024 r. organ poinformował skarżącą, że żądane dokumenty pochodzą z zasobu geodezyjnego i kartograficznego i są udostępniane za opłatą na wniosek o udostępnienie materiałów powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, formularz P i P7. Do pisma organ załączył formularz P i P7. Zgodnie z treścią art. 1 ust. 2 udip przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Do ustaw, które zawierają odmienne zasady dostępu do informacji publicznych, aniżeli określone w udip należy m.in. ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (DZ.U. z 2024 poz.1151 76). Zgodnie z art. 24 ust 3 tej ustawy starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie: 1) wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów tego operatu; 2) wyrysów z mapy ewidencyjnej; 3) kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego; 4) plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych; 5) usług, o których mowa w art. 9 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej. W myśl ust. 4 każdy, z zastrzeżeniem ust. 5, może żądać udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencyjnym. Udostępnienie dokumentów pochodzących z zasobu geodezyjnego następuje zatem w trybie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a nie w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, a z treści art. 1 ust. 2 udip wynika, że nie zachodzi kolizja pomiędzy poszczególnymi trybami udostępniania informacji, które mają charakter informacji publicznych. Na pismo starosty o odmowie uwzględnienia wniosku o udostępnienie danych z ewidencji gruntów i budynków (art. 24 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne) przysługuje skarga do sądu administracyjnego na zasadach i w trybie określonym w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 2895/18). Rację ma zatem organ twierdząc, że żądane dokumenty mogły być skarżącej udostępnione jedynie w trybie przewidzianym w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne. Do pisma z dnia [...].09.2024 r. organ dołączył odpowiednie formularze wniosku o udostępnienie dokumentu z zasobu geodezyjnego. Należy zauważyć, że z akt sprawy wynika, iż dokumenty o których mowa we wniosku skarżącej z dnia [...] września 2024 r. zostały udostępnione K.S. na jego wniosek z dnia [...] listopada 2024 r. złożony w postaci formularza P oraz po uiszczeniu wymaganej opłaty. We wniosku tym jako adres do kontaktu wskazano adres email skarżącej, nadto wnioskowany dokument został wysłany na ten sam adres zamieszkania, który wskazała skarżąca w ww. wniosku z dnia [...] września 2024 r. (ul. [...],[...]). Powyższe okoliczności pozwalają przyjąć, że żądane przez skarżącą dokumenty zostały jej udostępnione, czemu zresztą skarżąca nie zaprzecza, twierdząc jedynie, że K. S. jest "odrębnym bytem prawnym, który nie ma nic wspólnego z jej wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej". Z powyższych względów zarzut bezczynności organu okazał się chybiony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga została oddalona.