I SA/Po 404/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. K. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że organ nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłego postępowania postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z 28 lutego 2025 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdziło, że Prezydent Miasta nie dopuścił się bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie zarzutów z 19 września 2024 r. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu 31 marca 2025 r. Na powyższe postanowienie skarżący złożył 30 kwietnia 2025 r. skargę do tut. Sądu, zarzucając mu brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności mających wpływ na rozstrzygnięcie, a przede wszystkim brak wyjaśnienia czy postanowienie Prezydenta Miasta dotyczyło zarzutów na tytuły wykonawcze, czy też skargi na czynność egzekucyjną. Jednocześnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy organowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie. Sąd zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Dz. U. z 2024 r. poz. 334). Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłość, przy czym katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu w sprawach nieprzewidzianych w tym przepisie. Wspomniana kontrola obejmuje w szczególności postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 37 § 1 pkt 1 i § 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: "K.p.a."), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych, czy w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1, stronie służy prawo wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Organ rozpatrujący ponaglenie, zgodnie z art. 37 § 6 K.p.a. wydaje postanowienie, w którym wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 1) lub w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone (pkt 2 lit. a) i zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości (pkt 2 lit. b). Na powyżej omówione postanowienie organu wyższego stopnia w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia nie służy zażalenie (art. 141 § 1 K.p.a.). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do jej istoty – nie jest zatem postanowieniem podlegającym kontroli sądu administracyjnego w myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. Skarżący w dniu 30 października 2024 r. złożył ponaglenie, które rozpoznane zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 28 lutego 2025 r. W dniu 30 kwietnia 2025 r. wniósł do tut. Sądu skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Przytoczone przepisy jednak bezsprzecznie wskazują, że postanowienie wydane w trybie art. 37 K.p.a. nie podlega kognicji sądu administracyjnego, zatem złożona na to postanowienie skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Mając na uwadze opisane okoliczności faktyczne, jak i wskazane regulacje prawne, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.