II OZ 365/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. P. i B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1577/23 odrzucające zażalenie M. P. i B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1577/23, odrzucające skargę M. P.i B. P. w sprawie ze skargi M. P. i B. P. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 31 października 2023 r., znak: WOB.7721.551.2022.KJAS w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: 1. sprostować z urzędu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1577/23, w ten sposób, że w jego komparycji w miejsce znaku zaskarżonego aktu "WOB.7721.551/2022.KJAS" wpisać "WOB.7721.551.2022.KJAS", 2. uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 19 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1577/23, odrzucił zażalenie M. P. i B. P. na postanowienie tego Sądu z dnia 31 stycznia 2024 r., o wskazanej wyżej sygnaturze akt, odrzucające skargę M. P. i B. P. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 31 października 2023 r., znak: WOB.7721.551.2022.KJAS. Sąd podał, że przesyłka zawierająca postanowienie o odrzuceniu skargi została skutecznie doręczona skarżącym w dniu 9 lutego 2024 r. Zatem zażalenie złożone w dniu 1 marca 2024 r. zostało wniesione po terminie, który upłynął w dniu 16 lutego 2024 r. Sąd orzekł o odrzuceniu zażalenia mając na uwadze treść art. 197 § 2, art. 178 i art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, zwana dalej: "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący, podnosząc, że są oni w wieku starszym, wykluczeni cyfrowo i komunikacyjnie. W miesiącu lutym składająca zażalenie M. P. chorowała na pogrypowe powikłania związane z przewlekłymi stanami zapalnymi, które z uwagi na wiek stanowiły zagrożenie życia. Skarżący wskazali, że nie mają możliwości i nie korzystają z pomocy osób trzecich, tym bardziej takich, którym mogliby przekazywać wrażliwe dane osobowe. Informacje o danych osobowych przesłali w "najbliższej dla nich możliwości realizacji tego żądania". Dodatkowo podkreślili, że rozpoznanie sprawy merytoryczne przez Sąd Administracyjny jest nie tylko w interesie prawnym wnoszących zażalenie, ale również społecznym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne, aczkolwiek z innych przyczyn niż w nim podniesione. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 19 marca 2024 r. (odrzucające zażalenie) należy uznać za przedwczesne. Sąd I instancji nie zauważył, że w zażaleniu z dnia 29 lutego 2024 r. (1 marca 2024 r. - data nadania w UP) skarżący zawarli prośbę o "przywrócenie terminu jego rozpoznania i uchylenie zaskarżanego w nim postanowienia". Sąd nie ustosunkował się do ww. twierdzenia i wydał jedynie orzeczenie w przedmiocie zażalenia. Powinien w pierwszej kolejności ustalić w sposób bezsporny czy wnoszący zażalenie domagają się przywrócenia terminu do jego złożenia, jeśli tak, zająć się tym wnioskiem w pierwszym rzędzie, a dopiero potem zbadać dopuszczalność samego zażalenia. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia. Stosownie do art. 156 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny sprostował zaskarżone postanowienie wobec błędnego oznaczenia znaku zaskarżonej decyzji organu, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia.