VI SA/Wa 1874/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pawłowska Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. 365 sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] czerwca [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę Decyzją z dnia (...) listopada 2018 r. Prezes UKE nałożył na (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W., dalej zwaną "stroną" lub "spółką", karę pieniężną za nieprzekazanie danych przewidzianych w art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2410, ze zm. dalej jako ustawa o wruist) w wysokości 3.000,00 zł. Wnioskiem z dnia (...) stycznia 2020 r. strona zwróciła się o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia (...) listopada 2018 r. W uzasadnieniu strona wskazała, że nie brała udziału w postępowaniu w sprawie nałożenia kary bez własnej winy. W tym zakresie strona podniosła, że korespondencja w sprawie nie została skutecznie doręczona stronie, a na powyższy stan nie miała wpływu, co uniemożliwiło stronie wzięcie aktywnego udziału w postępowaniu. Jednocześnie strona wskazała, że nie mogła również wykazać, że nie zachodzą jakiekolwiek przesłanki do nałożenia kary oraz nie miała możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, co do zebranych dowodów i materiałów, co zapobiegłoby nałożeniu kary wobec poprawnej i terminowo złożonej w ocenie strony informacji za 2017 rok. Postanowieniem z dnia (...) marca 2020 r., nr (...) Prezes UKE odmówił wznowienia postępowania w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej decyzją Prezesa UKE z dnia (...) listopada 2018 r. w związku z niewywiązaniem się przez stronę z obowiązku udzielenia informacji lub dostarczania dokumentów przewidzianych w art. 29 ust. 2 ustawy o wruist, z uwagi na złożenie wniosku o wznowienie postępowania po terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania oraz po terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wnioskiem z dnia (...) marca 2020r. strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, dotyczącej wznowienia postępowania w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej decyzją z dnia (...) listopada 2018r. W swoim wniosku strona w znacznym stopniu powtórzyła argumentację przedstawioną już we wniosku z dnia (...) stycznia 2020 r., a ponadto podkreśliła, że spółka złożyła sprawozdanie w terminie i zgodne ze stanem faktycznym, a w identycznym stanie faktycznym i prawnym sprawozdanie innego operatora telekomunikacyjnego uznane zostało przez Prezesa UKE za prawidłowe. Zdaniem strony, stanowiło to rażące naruszenie art. 8 § 2 kpa, a całe postępowanie przeczy zasadzie prowadzenia go w sposób budzący zaufanie strony do władzy publicznej. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2020r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej zwanego dalej "Prezesem UKE", działając na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 oraz art. 148 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.), zwanej dalej "kpa", w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2019 r. poz. 2460, ze zm.), zwanej dalej "Pt", po rozpatrzeniu wniosku z dnia 23 marca 2020 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy o wznowienie postępowania w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej decyzją Prezesa UKE z dnia (...) listopada 2018r., zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE postanowienia z dnia (...) marca 2020 r., orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 145 § 1 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli; 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa; 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27 Kpa.; 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję; 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu; 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2 Kpa); 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Na podstawie art. 143 § 1 kpa wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które, zgodnie z art. 149 § 2 kpa, stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Z kolei § 3 ww. przepisu stanowi, że odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia, a zgodnie z § 4 na to postanowienie służy zażalenie. Zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, zaś zgodnie z § 2 termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ wskazał, że na podstawie pism strony z dnia (...) czerwca 2019 r. oraz z dnia (...) czerwca 2019 r. ustalono, że strona dowiedziała się o decyzji Prezesa UKE z dnia (...) listopada 2018 r., w dniu (...) czerwca 2019 r. tj. po zajęciu rachunku bankowego strony przez organ egzekucyjny. Zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, zaś zgodnie z § 2 termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zatem termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, w oparciu o przesłankę, o której mowa w art. 148 § 1 pkt 4 kpa, rozpoczął swój bieg i upłynął ponad pół roku przed złożeniem przez stronę wniosku z dnia (...) stycznia 2020r. Prezes UKE stwierdził w postanowieniu z dnia [...] marca 2020 r., że wniosek z dnia (...) stycznia 2020r. został złożony po terminie, co obligowało organ do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Odnosząc się natomiast do tezy sformułowanej przez stronę we wniosku z dnia (...) marca 2020r., zgodnie z którą Prezes UKE w identycznym stanie faktycznym i prawnym, sprawozdanie innego operatora telekomunikacyjnego uznał za prawidłowe, organ wskazał, że nie jest wiadome, o jakie postępowania i o jaki podmiot może stronie chodzić. Prezes UKE podkreślił, że sposób postępowania organu jest identyczny i zgodny z prawem w stosunku do każdego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego - co oznacza, że na podmioty dopuszczające się naruszeń prawa, w sytuacjach przewidzianych w Pt są nakładane kary pieniężne. Odnosząc się do kwestii pominięcia przez Prezesa UKE w postanowieniu z dnia (...) marca 2020r. aspektów merytorycznych sprawy organ wskazał że wznowienie postępowanie administracyjnego może nastąpić jedynie w przypadku wystąpienia określonych prawem przyczyn (omówionych już powyżej przesłanek określonych w art. 145 § 1 kpa). Rozpatrywanie przez Prezesa UKE merytorycznych okoliczności sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] listopada 2018r, w sytuacji, w której: - nie wystąpiły przesłanki pozwalające na wznowienie postępowania w tej sprawie, - a właściwym w zakresie rozpatrywania odwołań od decyzji Prezesa UKE nakładających kary pieniężne jest Sąd Okręgowy w [...] - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowiłoby przykład rażącego naruszenia prawa, zaś ewentualna, wydana w takiej sprawie decyzji byłaby obarczona wadą skutkującą jej nieważnością. Pismem z dnia (...) lipca 2020r. (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do WSA w Warszawie skargę na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie: I. przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, tj.: 1. art. 145 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 148 § 1 pkt 2 kpa poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że skarżący miał wiedzę o wydaniu decyzji z dnia [...].11.2018r. w tej sprawie i z własnej winy nie uczestniczył w postępowaniu, podczas gdy skarżący powziął wiedzę o decyzji z dnia (...).11.2018r. dopiero w grudniu 2019r. i zachował ustawowy termin jednego miesiąca do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania; 2. art. 145 § 1 pkt 5 w zw. z art. 148 § 1 i § 2 kpa poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że w sprawie nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, podczas gdy organ pomimo faktu, iż skarżący dochował należytej staranności przekazując dane, o których mowa w art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 7 maja 2010r. o wspieraniu usług i sieci telekomunikacyjnych, nie podjął należytych starań w celu zdobycia wiedzy w tym zakresie i o tym fakcie dowiedział się po dniu wydania decyzji, co aktualizuje konieczność wznowienia postępowania; 3. art. 7, 8, 9, 11 i 77 § 1 kpa poprzez zupełny brak odniesienia się do zarzutu skarżącego dotyczącego niezastosowania art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., podczas gdy w istocie jest to materia prawnie relewantna i wymagająca szczegółowej analizy, albowiem organ w żadnym stopniu nie kwestionuje okoliczności, iż nie miał wiedzy o przekazaniu danych, o których mowa wart. 29 ust. 2 ustawy z dnia 7 maja 2010r. o wspieraniu usług i sieci telekomunikacyjnych; 4. art. 7, 77 § 1 i 80 kpa poprzez błędną, albowiem dowolną, niewszechstronną i sprzeczną z zasadami logiki ocenę całokształtu materiału dowodowego i uznanie, że skarżący miał wiedzę o przedmiotowej decyzji, podczas gdy skarżący w chwili jej wydania takiej wiedzy nie miał, nigdy fizycznie nie posiadał decyzji, a o fakcie prawnego istnienia aktu prawnego, którego skutkiem jest wszczęcie postępowania administracyjnego, dowiedział się dopiero na skutek wszczęcia postępowania egzekucyjnego i też nie od razu skarżąca miała wiedzę, że chodzi o decyzję z dnia 23.11.2018 r. Mając powyższe na uwadze skarżąca spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej oraz w całości poprzedzającego je postanowienia tj. postanowienia z dnia (...) marca 2020 roku i zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu strona skarżąca rozwinęła podniesione zarzuty stwierdzając, że nie można zgodzić się z twierdzeniem, jakoby nie dochowała terminu jednego miesiąca uprawniającego do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, gdyż decyzja z dnia (...).11.2018 roku w tej sprawie po dwukrotnym awizowaniu została doręczona na zasadzie fikcji prawnej w oparciu o tryb z art. 44 § 4 kpa Zdaniem strony skarżącej organy orzekające nie zauważają że zdarzenie takie nie może być utożsamiane z początkiem biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzje w pierwszej instancji, w terminie miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 148 § 2 termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie natomiast od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Z powyższego wynika (art. 148 § 2 kpa) jednoznacznie, że termin do wniesienia żądania w przedmiocie wznowienia postępowania jest liczony od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, a nie od dnia w którym wykreowane zostało prawne domniemanie skutecznego doręczenia decyzji. Dlatego nie można domniemywać jak przyjął to organ, że strona dowiedziała się o decyzji w dniu (...) czerwca 2019 roku tj. w momencie zajęcia rachunku bankowego strony przez organ egzekucyjny. Podnieść należy także, że nie można zaakceptować całkowitego pominięcia przez organ odwoławczy zarzutu związanego z nie uwzględnieniem przesłanki wskazanej w art. 145 § 1 pkt 5 bowiem organ przyjmuje stanowisko, że to skarżący zawinił nie składając stosownego dokumentu (danych, o których mowa w art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 7 maja 2010r. o wspieraniu usług l sieci telekomunikacyjnych) w toku postępowania, przez co organ nie miał wiedzy o powyższych danych, to już we wniosku o wznowienie postępowania, skarżący przedstawił te dane, przez co organ powziął wiedzę o ich istnieniu, a także błędnym ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Z perspektywy możliwości wznowienia postępowania najistotniejszym warunkiem jest istnienie określonych okoliczności i dowodów w dacie podejmowania postanowienia. Skarżący wskazał, że we wniosku o wznowienie postępowania powołał się na dwie ustawowe przesłanki wznowienia, tj. okoliczności wskazane w art. 145 § 1 pkt 4 i 5 kpa. Co istotne w odniesieniu do obu przesłanek, ustawodawca, w odmienny sposób ustalił sposób obliczania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Zgodnie z brzmieniem art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydal w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Modyfikacji na podstawie art. 148 § 2 kpa ulega zaś termin do złożenia podania o wznowienie postępowania, gdy przyczyną jego złożenia jest art. 145 § 1 pkt 4 (tj. niezawiniony brak udziału w postępowaniu). Biegnie on wówczas od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zdaniem skarżącego orzekające w tej sprawie organy administracji publicznej nie mogły przyjąć, iż data doręczenia decyzji w trybie art. 44 kpa jest tożsama ze zdarzeniem faktycznym wywołującym skutek w postaci rzeczywistego powzięcia wiadomości przez stronę o istnieniu i treści decyzji, na co wskazuje art. 148 § 2 kpa Tym samym organy w kontrolowanym postępowaniu nie wykazały, że strona naruszyła termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Co więcej, organ nie ustalił momentu jaki uznać należy za początek biegu terminu z art. 148 § 2 k.p.a. Brak było zatem podstaw do odmowy wznowieniowego postępowania z uwagi na naruszenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania przez skarżącego. Kwestia momentu, w jakim strona dowiedziała się o decyzji przez stronę, powinna podlegać wyjaśnieniu przez organy jako istotna okoliczność sprawy. Należy także zauważyć, że dzień powzięcia informacji o prowadzeniu przeciwko skarżącemu postępowania egzekucyjnego w administracji nic jest tożsame z powzięciem informacji o wydanej decyzji. Do tej okoliczności orzekające organy w toku postępowania nie odniosły się. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019 poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a."). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Prezesa UKE utrzymujące w mocy postanowienie tego organu, którym odmówiono spółce wznowienia postępowania w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej decyzją Prezesa UKE z dnia (...) listopada 2018r., w związku z niewywiązaniem się przez stronę z obowiązku udzielenia informacji lub dostarczania dokumentów przewidzianych w art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2410, ze zm. dalej jako ustawa o wruist), z uwagi na złożenie wniosku o wznowienie postępowania po terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania oraz po terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W ocenie sądu rozstrzygnięcie organu jest prawidłowe. Zgodnie z art. 145 § 1 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27 Kpa.; 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję; 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu; 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2 Kpa); lub zmienione. 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone Na podstawie art. 149 § 1 kpa wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które, zgodnie z art. 149 § 2 kpa, stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Z kolei § 3 ww. przepisu stanowi, że odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia, a zgodnie z § 4 na to postanowienie służy zażalenie. Zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, zaś zgodnie z § 2 termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Strona wnosząc o wznowienie postępowania powołała się na przesłankę wznowienia opisaną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, tj. brak możliwości udziału w postępowaniu bez własnej winy. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w przedmiocie prawidłowości doręczenia decyzji z dnia (...) listopada 2018r. wypowiedział się Sąd Okręgowy w W., [...] Wydział - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W uzasadnieniu postanowienia z dnia (...) października 2019 r. sygn. akt (...) w sprawie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu na wniesienie odwołania, sąd wskazał, iż w sprawie nie można uznać by uchybienie do wniesienia odwołania terminu nastąpiło bez winy Spółki. Niezależnie jednak od powyższego wskazać należy, że w niniejszej sprawie termin 30 dni na złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zgodnie z art. 148 § 1 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji Prezesa UKE z dnia (...) listopada 2018 r., a zatem, jak słusznie stwierdził Prezes UKE - od dnia (...) czerwca 2019r. Jak wynika bowiem z treści pism strony z dnia (...) czerwca 2019 r. oraz z dnia (...) czerwca 2019 r. znajdujących się w aktach niniejszej sprawy, skarżąca spółka dowiedziała się o decyzji Prezesa UKE z dnia (...) listopada 2018r., w dniu (...) czerwca 2019 r., tj. po zajęciu rachunku bankowego strony przez organ egzekucyjny. Strona w ww. pismach wprost odwołuje się do decyzji z dnia (...) listopada 2018 r. W piśmie z dnia (...) czerwca strona skarżąca wskazała, że o decyzji dowiedziała się z otrzymanego w dniu (...).06.2019r. z Urzędu Skarbowego W. zawiadomienia o zajęciu rachunku hakowego. W świetle powyższego, w ocenie sądu, zatem nie można mówić o jakiejś hipotetycznej wiedzy na temat wydanej decyzji ale skonkretyzowanej wiedzy na temat decyzji w przedmiocie nałożenia na skarżącą spółkę kary pieniężnej. Zdaniem sądu zatem nie budzi wątpliwości, że termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, w oparciu o przesłankę, o której mowa w art. 148 § 1 pkt 4 kpa, upłynął w dniu (...) lipca 2019r. W związku z powyższym organ prawidłowo uznał, że wniosek z dnia (...) stycznia 2020r. został złożony po terminie. Zdaniem sądu, Prezes UKE prawidłowo ustalił również, że termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, na podstawie przesłanki z art. 148 § 1 pkt 5 kpa, również upłynął w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. O okolicznościach tych strona również wspomina w piśmie z dnia (...) czerwca 2019 r. Mając na uwadze powyższe sąd działając na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę.