III SAB/Lu 31/25
PostanowienieWSA w Lublinie2025-07-09
Skład orzekający: Anna Strzelec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w zakresie rozpatrzenia skargi na bezczynność Rady Miasta w sprawie podjęcia uchwały o wygaśnięciu mandatów radnych podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie ma właściwości rzeczowej do rozpoznania skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącej rozpatrzenia skargi na bezczynność Rady Miasta w trybie postępowania skargowego na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Takie postępowanie nie jest objęte katalogiem spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., wobec czego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
M. J. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie, które nie rozpatrzyło jego skargi na bezczynność Rady Miasta L. w zakresie podjęcia uchwały o wygaśnięciu mandatów radnych. SKO poinformowało o zaprzestaniu procedowania w tej sprawie. Skarżący zarzucił przewlekłość postępowania i wniósł skargę do WSA w Lublinie.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie rozpatrzenia skargi na bezczynność Rady Miasta L. w zakresie podjęcia uchwały o wygaśnięciu mandatów radnych postanawia: odrzucić skargę.
W piśmie z 23 maja 2025 r. M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie rozpatrzenia skargi na bezczynność Rady Miasta L. w zakresie podjęcia uchwały o wygaśnięciu mandatów radnych. Skarżący podniósł, że SKO w Lublinie zawiadomieniem z dnia 21 maja 2025 r. poinformowało o zaprzestaniu procedowania w przedmiocie jego skargi. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie wniosło o oddalenie skargi. Kolegium podniosło jednocześnie, że nie jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej przewlekłego działania Rady Miasta L.. Organem właściwym w sprawie ze skargi na przewlekłe działanie Rady Miasta lub nienależyte wykonywanie zadań jest Wojewoda Lubelski.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Podstawowym warunkiem skutecznego wniesienia skargi skierowanej do sądu administracyjnego, aby mogła zostać ona merytorycznie rozpoznana, jest wniesienie jej w sprawie, która należy do jego właściwości rzeczowej. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Stosownie natomiast do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Z powyższych uregulowań wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza przede wszystkim katalog skarg na działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Katalog ten rozszerzają dodatkowo przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w powołanym przepisie. Według zaś art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu.
Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie rozpatrzenia skargi na bezczynność Rady Miasta L. w zakresie podjęcia uchwały o wygaśnięciu mandatów radnych.
Wniesiona skarga dotyczy bezczynności organu w zakresie rozpoznania skargi złożonej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w przepisach działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej jako "k.p.a.". W myśl art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Zaznaczyć należy, że skarga wniesiona w trybie art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi te są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi). W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi.
Oznacza to w konsekwencji, że działanie administracji publicznej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII k.p.a. nie podlega też kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Możliwość zaskarżenia działań podjętych w ramach takiego postępowania nie została także przewidziana w żadnej innej ustawie szczególnej. Tym samym, ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. i sposób załatwienia skargi wniesionej w tym trybie, w ogóle nie podlega kontroli sądów administracyjnych.
W konsekwencji stwierdzić należało, że skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego z powodu nierozpatrzenia skargi na bezczynność Rady Miasta L. w zakresie podjęcia uchwały o wygaśnięciu mandatów radnych nie należy do kategorii spraw, które podlegają kontroli sądów administracyjnych i jako niedopuszczalna z tej przyczyny podlega odrzuceniu.
Ponadto zauważenia wymaga, że zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Skarżący wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego skargi wyjaśnił (pismo z dnia 27 czerwca 2025 r.), że ponaglenia nie wnosił. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w zakreślonym terminie również skutkuje jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło