I SA/Op 370/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 7 marca 2025 r., nr IN.II.7581.2.2025.KWO w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości i zobowiązania do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W. G. (zwany dalej: "stroną", "skarżącym"), działając przez pełnomocnika adwokata Z. K., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 7 marca 2025 r., nr IN.II.7581.2.2025.KWO w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości i zobowiązania do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Pismem z dnia 16 maja 2025 r. - na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 14 maja 2025 r. - wezwano skarżącego – do rąk pełnomocnika – do usunięcia braków formalnych skargi przez: oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń oraz wskazania numer PESEL skarżącego. Jednocześnie Sąd pouczył stronę skarżącą, że niezastosowanie się do treści wezwania w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 czerwca 2025 r. co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 31 akt sądowych). Strona skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie do dnia wydania niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a. pierwsze pismo wnoszone do sądu (w tym skarga) powinno zawierać w szczególności oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń (lit. a) oraz PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (lit. b). W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowiący, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi, odnotować trzeba, że zawierała ona brak formalny polegający na niepodaniu adresu zamieszkania oraz numeru PESEL skarżącego. Z tych względów wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnego skargi, poprzez podanie tego adresu, ewentualnie w razie braku tego adresu – adresu do doręczeń oraz do podania jego numeru PESEL. Wezwanie w tym przedmiocie zostało skutecznie doręczone skarżącemu – do rąk jego pełnomocnika – w dniu 2 czerwca 2025 r. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności rozpoczął, zatem bieg w dniu 3 czerwca 2025 r. i upłynął w dniu 9 czerwca 2025 r. (poniedziałek). Pomimo upływu zakreślonego terminu strona skarżąca nie zastosowała się do wezwania, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Orzeczenie w punkcie 2 sentencji postanowienia o zwrocie wpisu sądowego od skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.