III SAB/Gl 119/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 lipca 2025 r. sprawy ze skargi L. K. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Przedmiotem skargi L. K. (dalej "wnioskodawca" lub "skarżący") jest bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (dalej "organ" lub "PPIS") w zakresie dostępu do informacji publicznej. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Wnioskodawca, w odpowiedzi na wezwanie go do szczepienia dziecka E. K (pismo PPIS z dnia 17 stycznia 2025 r.), w piśmie z dnia 25 stycznia 2025 r. wskazał, że nie jest osobą uchylającą od szczepień i zwrócił się do PPIS o cyt.: "Wnioskujemy o informację dotyczące badań bezpieczeństwa szczepionek zgodnych ze złotym standardem naukowych (obojętne placebo), które mają być podane naszemu dziecku lub wskazanie, która instytucja nam je udostępni w odniesieniu do każdej szczepionki oraz całego schematu szczepień, a także udostępnienie charakterystyk produktu leczniczego szczepionek. Wnioskujemy o udostępnienie szczepionek pojedynczych, niezawierających związków glinu i rtęci, zanieczyszczeń fizycznych i biologicznych, oraz szczepionek etycznych (nie produkowanych w oparciu o ludzkie linie komórkowe z aborcji i niezawierających ludzkiego DNA). Wnosimy o przeprowadzenie wszelkich badań, na podstawie których można wykluczyć u naszego dziecka przeciwwskazania do podania poszczególnych szczepionek, w tym wymienionych przez producentów w treści ulotek, którymi ma być zaszczepione nasze dziecko, wykluczenie alergii na składniki szczepionki oraz wykluczenie niedoborów odporności wrodzonych oraz nabytych. Szczegółowe badania są konieczne szczególnie z uwagi na fakt, że w Polsce nie stworzono wiarygodnego i sprawiedliwego systemu odszkodowawczego dla dzieci i rodziców dotkniętych powikłaniami poszczepiennymi, co narusza art. 8 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Jako odpowiedzialni rodzice chcemy zminimalizować u naszego dziecka ryzyko wystąpienia niepożądanych objawów po szczepieniu oraz upewnić się, że lekarz dopełnił swoich obowiązków respektując nasze prawa. o udostępnienie informacji publicznej przez podanie." Wnioskodawca w tym samym piśmie (wpływ do organu w dniu 28 stycznia 2025 r.) zwrócił się do organu o udostępnienie informacji publicznej przez podanie, cyt.: "1. Ile lat maksymalnie utrzymuje się odporność po podaniu szczepionki osobno dla każdej: przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, inwazyjnemu zakażeniu haemophilus, gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby, odrze, śwince, różyczce oraz pneumokokom u osób szczepionych na terenie działania Państwa urzędu? 2. Kto ustala listę przeciwwskazań do szczepień w Polsce? Kto ponosi odpowiedzialność za te ustalenia? 3. W jaki sposób lekarz może wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki przed szczepieniem? Proszę wymienić konkretne badania, które można wykonać w celu wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki lub niedoborów odporności. 4. Na jakiej ustawowej podstawie prawnej tworzona jest lista osób uchylających się od obowiązkowych szczepień ochronnych? 5. Ile nałożono grzywien na lekarzy, którzy nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu? 6. Za ile z tych niepożądanych odczynów poszczepiennych wypłacono odszkodowanie? 7. Ile odnotowano ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? Jakie to były niepożądane odczyny poszczepienne? 8. Ile dzieci i dorosłych do 19 roku życia zmarło do 4 tygodni od szczepienia na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? 9. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania wyróżnia trzy rodzaje niepożądanych odczynów poszczepiennych: łagodne, poważne i ciężkie. Czy przymuszanie do szczepień, które mogą wywołać te odczyny nie jest sprzeczne z art. 47 Konstytucji RP, który gwarantuje każdemu prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego oraz do decydowania o swoim życiu osobistym? 10. W jaki sposób możemy ubiegać się o odszkodowanie za śmierć lub uszczerbek na zdrowiu na skutek niepożądanych odczynów poszczepiennych wymienionych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia? 11. Jakie są statystyki szczepień u dzieci i dorosłych za ostatnie 5 lat na terenie działania Państwa urzędu? 12. Czy prawdą jest, że Światowa Organizacja Zdrowia zaleca szczepienia ochronne? Czy zaleca przymuszanie do szczepień? Jeśli tak, to w jakiej formie? 13. Czy tutejszy Organ pełni kontrolę nad zgłaszaniem przez lekarzy NOP-ów? W jaki sposób Organ może dowiedzieć się o wykroczeniu lekarza polegającym na niezgłoszeniu NOP? Ile takich przypadków miało miejsce w ostatnich 5 latach? Czy NOP mimo zgłoszenia go przez właściwego lekarza finalnie zostaje zaliczony do rejestru NOP-ów? 14. Czy Organ zgłasza działania lekarzy stanowiące uchybienie przepisów prawa do właściwej Izby Lekarskiej? 15. Ile Organ dokonał zgłoszeń uchybień prawa do Izb Lekarskich w ciągu ostatnich 5 lat? 16. Czy w związku z przeprowadzonym badaniem kwalifikacyjnym lekarz jest obowiązany wydać jakiś dokument? 17. Ile tutejszy Organ w ciągu ostatnich 5 lat odnotował niepożądanych odczynów poszczepiennych z podziałem na poszczególne szczepionki? 18. Ile ze zgłoszeń zostało przez pracownika PPIS zmienionych w zakresie kwalifikacji NOP-u i z jakiej przyczyny? 19. Co możemy zrobić, jeśli stawimy się na badaniu kwalifikacyjnym, a lekarz nie będzie chciał wydać zaświadczenia o braku możliwości szczepień ani nie zaszczepi dziecka? Jakie kroki powinniśmy podjąć?  20. Czy w związku z postępowaniami egzekucyjnymi dot. obowiązku szczepień pracownicy tut. Organu konsultują kwestie problematyczne z prawnikiem? Ile takich sytuacji miało miejsce w okresie wskazanym w punkcie 1 i jakie były powody zasięgnięcia pomocy u prawnika? 21. Czy Organ zbiera informacje wraz z numerem PESEL dot. nieszczepionych dzieci? Jeśli tak, to na jakiej szczegółowej ustawowej podstawie prawnej? 22. Skąd tutejszy Organ pozyskuje informacje o braku realizacji przez rodziców szczepień obowiązkowych? Proszę wskazać jakie instytucje przekazały informacje o braku realizacji obowiązku szczepień w bieżącym roku?" 2. W odpowiedzi na pytania skarżącego, PPIS w piśmie z dnia 2 lutego 2025 r. (odebranym przez skarżącego w dniu 12 lutego 2025 r.) wyjaśnił, że osoby mające wątpliwości co do skuteczności szczepionek, niepożądanych odczynów poszczepiennych, a także obawy o zdrowie po ich zastosowaniu powinny skonsultować się z lekarzem kwalifikującym do szczepień, a także konsultantami do spraw szczepień. Badania prowadzą wytwórcy oraz instytucje związane ze zdrowiem publicznym. W Polsce szczepionki są stale monitorowane przez m.in. Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Godne polecenia są także strony towarzystw naukowych np. Polskiego Towarzystwa Wakcynologii, Zakładu Badania Surowic i Szczepionek Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny czy wiarygodnych wydawnictw medycznych np. Medycyny Praktycznej/Szczepienia, gdzie jest też możliwość zadawania pytań do ekspertów. Ponadto, co do bezpieczeństwa czy skuteczności szczepionek czy ich składu PPIS odesłała do instytucji zajmujących się badaniem preparatów i posiadających informacje z tego zakresu (m.in. Europejska Agencja Leków EMA, instytucje badawcze m.in.: Państwowe Laboratorium Kontroli Leków, Europejski Dyrektoriat Jakości Leków, Instytut Farmaceutyczny w W.). PPIS podał adresy stron internetowych, gdzie można szukać informacji z zakresu szczepień, chorób zakaźnych, odczynów poszczepiennych. PPIS, odnosząc się do pytań wnioskodawcy, udzielił mu następujących informacji: "Ad. 1 Poniższe informacje dotyczące utrzymującej się odporności po szczepieniu dotyczą danych na podstawie badań ogólnej populacji, a nie tylko na terenie nadzorowanym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. Szczepionka przeciw krztuścowi podawano jest w jednym wstrzyknięciu jako szczepionka przeciwko błonicy tężcowi i krztuścowi. Szczepionka ta zawiera pełnokomórkowy składnik krztuśca (tzw. DTwP) lub bez komórkowy składnik krzuśca (tzw.DTaP). Czas ochrony po szczepieniu dzieci szczepionką pełnokomórkową wynosi ok. 10-12 lat, a szczepionką bez komórkową ok. 5 lat. Po podaniu pierwszej dawki szczepionki przeciw odrze (w postaci szczepionki skojarzonej przeciw odrze śwince i różyczce) odporność uzyskuje około 95-98% osób zaszczepionych. Podanie 2 dawek szczepionki zapewnia odporność wieloletnią blisko 100% osób zaszczepionych. Skuteczność szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B wynosi około 98%, a odporność utrzymuje się przez całe życie. Szczepionki przeciw zakażeniom Hib charakteryzują z wysoką skutecznością sięgającą 95% i utrzymuje się przez całe życie. Chroni również przed tak zwaną kolonizacją przenoszeniu bakterii przez zdrowe dzieci i narażaniu innych. Po pełnym cyklu szczepień sprzeciw poliomyelitis w programie szczepień ochronnych odporność utrzymuje się do końca życia (nie stosuje się dawek przypominających z wyjątkiem osób z grup ryzyka). Ochrona po szczepieniu przeciw gruźlicy utrzymuje się co najmniej przez 15 - 20 lat. Jeżeli chodzi o szczepionki przeciwko zakażeniom pnemumokokowym przeciwciała utrzymują się w organizmie przez minimum 3-5 lat lub dłużej. Zapadalność na chorobę pnemumokokową jest skorelowana z wiekiem dlatego ochrona potrzebna jest w okresie zwiększonego ryzyka na zachorowanie a więc u dzieci do piątego roku życia i u osób starszych. Ad. 2 Szczepionki przechodzą szereg rygorystycznych badań w celu określania ich bezpieczeństwa i skuteczności, a co się z tym wiąże również określenie możliwości wystąpienia reakcji niepożądanej czy ustalenia przeciwwskazań do szczepienia. W Polsce badania szczepionek prowadzone są w Narodowym Instytucie zdrowia publicznego, w zakładzie badania surowic i szczepionek. Ponadto przeciwwskazania (jak również inne informacje dotyczące preparatu) dostosowania produktów leczniczych między innymi szczepionek znajdują się w ulotkach informacyjnych dołączanych do preparatu, za które odpowiada producent. To on bierze na siebie odpowiedzialność za treść ulotek dołączonych do opakowań produktów leczniczych. Producenci szczepionek posiadają szczegółową dokumentację dotyczącą charakterystyki szczepionki, procesu jej wytwarzania, wyników badań klinicznych i ich bezpieczeństwa i skuteczności. Ad. 3 Określenie sposobu w jaki można wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki nie należy do zadań inspekcji sanitarnej. O sposobie kwalifikacji, ustaleniu przeciwwskazań do szczepienia decyduje lekarz pierwszego kontaktu, a w przypadku długotrwałego odroczenia szczepień, także lekarz specjalista. Ad. 4 Osoby przeprowadzające obowiązkowe szczepienia ochronne zobowiązane są do sporządzania i przekazywania państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu raportu o przypadkach niewykonania obowiązkowych szczepień ochronnych co kwartał (§ siedemnasty rozporządzenia Ministra Zdrowia dnia 27 września 2023 r.. Dz.U. z 2023 r., poz. 2077 ze zm.). Zgodnie z art. 17 ust. 9b 9c ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi raport zawiera dane osób uchylających się od szczepień (Dz.U. z 2024 r. poz. 924 ze zm.). Ad. 5 W przeciągu ostatnich 5 lat nie została nałożona grzywna na lekarza z tytułu niezgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego do siedziby Państwowej Inspekcji Sanitarnej w D.. Ad. 6 Państwowy Inspektor Sanitarny nie posiada informacji dotyczącej wypłaconych odszkodowań. Przyznawaniem rekompensaty za NOP podejmuje się Rzecznik Praw Pacjenta po uzyskaniu opinii Zespołu ds. Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Szczepień Ochronnych. Ad. 7 W ciągu ostatnich 5 lat (od 2020 r. - 2024 r.) do tutejszej stacji zostało zgłoszonych 5 ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych. U 3 osób zgłoszonych do tutejszego organu stwierdzono zgon (z nieznanej przyczyny), były to osoby dorosłe, zaszczepione szczepionką Comirnaty oraz 1 ciężki niepożądany odczyn poszczepienny występujący z epizodem hypotoniczno - hyporeaktywnym z bezdechem, a także 1 ciężki niepożądany odczyn poszczepienny przebiegający z uogólnionymi wybroczynami skórnymi i trombocytopenią. Informacje dotyczące dokumentacji oraz statystyk medycznych osób hospitalizowanych znajdują się w każdej wybranej placówce szpitalnej. Ad. 8 Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D. prowadzi rejestr zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych przesyłanych przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, oddziałów szpitalnych oraz poradni specjalistycznych znajdujących się na terenie przez niego nadzorowanym. Formularz zgłoszenia NOP, który obowiązywał do końca 2020 r. zawierał informacje do wypełnienia przez pracownika inspekcji sanitarnej, które dotyczyły stanu zdrowia osoby szczepionej w tydzień po rozpoznaniu odczynu poszczepiennego. Natomiast obowiązujące formularze zgłoszenia NOP nie zawierają tych informacji. Informuję zatem, że zgodnie z posiadanymi danymi zawartymi w formularzach zgłoszeń NOP, na terenie znajdującym się pod nadzorem PPIS w D. w ciągu ostatnich 5 lat nie odnotowano przypadków zgonu osób w wieku od O do 19 lat spowodowanego niepożądanym odczynem poszczepiennym. Ad. 9 Państwowa Inspekcja Sanitarna w D. nie jest jednostką posiadającą w swojej kompetencji udzielanie porad prawnych dotyczących odpowiedzialności za wystąpienie NOP. Pytanie należy skierować do jednostek udzielających takich porad. Ad. 10 Zgodnie z art. 21 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób ludzi (Dz.U. z 2024 r., poz. 924 ze zm.) Koszty świadczeń zdrowotnych udzielanych w związku z leczeniem niepożądanych odczynów poszczepiennych ubezpieczonych są finansowane na zasadach określonych w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, natomiast koszty świadczeń zdrowotnych osób nieposiadających tytułu ubezpieczenia zdrowotnego są finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia. Ad.11 Organ inspekcji sanitarnej posiada dane ze stanu szczepienia dzieci i młodzieży w wieku 0 - 19 r. ż. na podstawie druku MZ-54 (Rocznego sprawozdania ze szczepień ochronnych) sporządzanego corocznie przez podmioty lecznicze, w których realizowane są szczepienia. Dane dotyczące realizacji szczepień ochronnych i statystyk w poszczególnych latach zamieszczane są na stronie internetowej PSSE w D. w materiałach "Ocena stanu sanitarnego powiatu [...] i miasta D." w poszczególnych latach w części C (szczepienia ochronne) rozdziału III (nadzór epidemiologiczny). Ad. 12 Faktem jest, że światowa organizacja zdrowia WHO od kilkudziesięciu lat propaguje koncepcję zakładającą, że profilaktyka ma większy wpływ na stan zdrowia i długość życia niż medycyna lecznicza (naprawcza). Interpretacja przepisów prawnych, orzecznictwo w innych krajach lub stanowiska organizacji międzynarodowych nie są informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. W rozumieniu wyżej wymienionej ustawy informacja taka nie obejmuje bowiem interpretacji przepisów prawnych lub wiedzy organu na temat orzecznictwa w innych krajach. Pytanie dotyczące zaleceń należy kierować do WHO. Ad. 13 Lekarz lub felczer który podejrzewa lub rozpoznaje wystąpienie niepożądanego od czynu poszczepiennego, ma obowiązek, w ciągu 24 godzin od powzięcia podejrzenia jego wystąpienia, zgłoszenia takiego przypadku do państwowego powiatowego inspektora sanitarnego właściwego dla miejsca powzięcia podejrzenia jego wystąpienia. Organy inspekcji prowadzą nadzór nad zgłaszalnością NOP, przeprowadzając kontrolę w placówkach między innymi podstawowej opieki zdrowotnej, weryfikując karty uodpornienia dzieci, gdzie zawarta jest informacja o rozpoznaniu niepożądanego odczynu poszczepiennego. W ciągu ostatnich 5 lat nie było na terenie działalności tutejszego organu przypadku niezgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego przez lekarza. Ad. 14,15 Zadaniem Izb Lekarskich jest sprawowanie pieczy i nadzoru nad należytym i sumiennym wykonywaniem zawodu lekarza. Organy inspekcji sanitarnej nie kontrolują działań lekarzy w związku z wykonywaniem zawodu. W związku z tym nie dokonują zgłoszeń uchybień przepisów prawa do ww. organów. Ad. 16 Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt. 4 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U z 2024 poz. 924 ze zm.), po przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym lekarz wydaje zaświadczenie ze wskazaniem daty i godziny przeprowadzonego badania. W przypadku gdy lekarskie badanie kwalifikacyjne daje podstawy do długotrwałego odroczenia obowiązkowego szczepienia ochronnego, lekarz kieruje osobę objętą obowiązkiem szczepienia ochronnego do konsultacji specjalistycznej. Ad. 17 W ciągu ostatnich 5 lat (2020 r.- 2024 r.) do tutejszego organu zostały zgłoszone przez lekarzy niepożądane odczyny poszczepienne po następujących preparatach szczepionkowych: Szczepionka Nimenrix- 1 odczyn poszczepienny; Szczepionka FSME-IMMUN Junior - 1 odczyn poszczepienny; Szczepionka Boostrix - 2 odczyny poszczepienne; Szczepionka Gardasil 9-3 odczyny poszczepienne; Szczepionka Cervarix - 1 odczyn poszczepienny; Pentaxim - 3 odczyny poszczepienne; Adacel - 1 odczyn poszczepienny; Synflorix - 2 odczyny poszczepienne; Infanrix Hexa - 9 odczynów poszczepiennych; Szczepionka DTP - 4 odczyny poszczepienne; Euvax B - 2 odczyny poszczepienne; Szczepionka MMR - 10 odczynów poszczepiennych; Infanrix IPV+HIB - 3 odczyny poszczepienne; Prevenar 13-5 odczynów poszczepiennych; Imovax Poilio - 1 odczyn poszczepienny; Tetraxim- 13 odczynów poszczepiennych; Hexacima- 4 odczyny poszczepienne; Rotateą - 5 odczynów poszczepiennych; Havrix Junior - 2 odczyny poszczepienne; Bexsero - 7 odczynów poszczepiennych; Tetana — 3 odczyny poszczepienne; BCG - 4 odczyny poszczepienne; -Infanrix DTaP - 1 odczyn poszczepienny; Infanrix IPV - 13 odczynów poszczepiennych; Tdap SSl- 1 odczyn poszczepienny; Vaxigrip Tetra - 2 odczyny poszczepienne; Comimaty - 40 odczynów poszczepiennych; Szczepionka przeciw Covid 19 Astra Zeneca; 24 odczyny poszczepienne; Szczepionka przeciw Covid 19 Moderna; 10 odczynów poszczepiennych; Szczepionka przeciw Covid 19 Janssen; 2 odczyny poszczepienne; Varilrix - 1 odczyn poszczepienny; Spikevax- 1 odczyn poszczepienny Ponadto we wskazanym okresie czasu wpłynęły formularze niepożądanych odczynów poszczepiennych, które nastąpiły po podaniu kilku preparatów szczepionkowych jednoczasowo: - DTP, Infanrix Polio, Act-Hib - 1 odczyn poszczepienny - DTP, Act-Hib, Imovax Polio, Euvax B - 1 odczyn poszczepienny - Hexacima, Prevenar 13-1 odczyn poszczepienny - Hexacima, Rotarix, Synflorix - 1 odczyn poszczepienny - Bexsero, Nimenrix - 1 odczyn poszczepienny - DTP, Act-Hib, lmovax Polio - 1 odczyn poszczepienny - DTP, Imovax Polio, Act-Hib, Prevenar- 1 odczyn poszczepienny - Rotarix, Prevenar 13, lnfanrix hexa- 1 odczyn poszczepienny - Adacel, Havrix Adult - 1 odczyn poszczepienny - Pentaxim, Euvax B, Prevenar 13, Rotateą - 1 odczyn poszczepieimy - Act-Hib, DTP, Imovax Polio, Rotateą - 1 odczyn poszczepienny - Rotateą, Prevenar 13-1 odczyn poszczepienny - Pentaxim, Synflorix - 1 odczyn poszczepienny - Rotateą, Synflorix, lnfanrix hexa - 1 odczyn poszczepienny - Tetraxim, Act-Hib - 1 odczyn poszczepienny - Euvax B, Act-Hib, Synflorix, Rotateą, DTP - 1 odczyn poszczepienny - MMR, Tetraxim - 1 odczyn poszczepienny - MMR, Synflorix - 1 odczyn poszczepienny - Hexacima, Synflorix - 1 odczyn poszczepienny - Rotateą, Synflorix, Hexacima - 1 odczyn poszczepienny - Imovax Polio, Rotateą - 1 odczyn poszczepienny - MMR, Infanrix IPV - 1 odczyn poszczepienny. Ad. 18 Jeżeli chodzi o weryfikację kwalifikacji NOP, to żadna zmiana nie jest wprowadzana do ww. formularza bez porozumienia z lekarzem zgłaszającym NOP. Kwalifikacje zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych nie zostały zmieniane przez pracowników inspekcji sanitarnej w D.. Ad. 19 Organy inspekcji sanitarnej nie udzielają porad zakresu powinności lekarza czy pacjenta w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych. W związku z powyższym pytanie należy skierować do Rzecznika Praw Pacjenta lub Izb Lekarskich. Ad. 20 Organem uprawnionym do egzekucji obowiązku poddania dziecka szczepieniu ochronnemu, nie jest organ inspekcji sanitarnej (powiatowy inspektor sanitarny), a wojewoda - organ egzekucyjny w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym (art. 20 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) i to tam należy skierować pytanie, Organy inspekcji sanitarnej natomiast są wierzycielami w rozumieniu art. 1a pkt 13 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2023 poz. 2505 ze zm.), tj. są uprawnione do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązku szczepień. Ponadto każda sprawa rozpatrywana w siedzibie inspekcji sanitarnej wymagająca zasięgnięcia opinii prawnej (w tym dotyczące kwestii szczepień ochronnych) konsultowana jest z prawnikiem. Ad. 21, 22 Informacje dotyczące braku szczepień u dzieci przekazywane są do organu inspekcji sanitarnej przez osoby przeprowadzające obowiązkowe szczepienia ochronne. Zobowiązane one są do sporządzania i przekazywania państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu raportu o przypadkach niewykonania obowiązkowych szczepień ochronnych co kwartał (§ 17 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r., Dz.U z 2023 poz. 2077 ze zm.). Zgodnie z art. 17 ust. 9b i 9c ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, raport zawiera dane osób uchylających się od szczepień (Dz.U. z 2024 poz. 924 ze zm.). W związku z powyższym informacje o braku realizacji szczepień zostały przesłane do tutejszego organu przez POZ, w którym znajduje się karta uodpornienia Pani dziecka tj. NZOZ "S" Sp. z o.o., [...], ul. [...]. 3. Skarżący pismem z 17 lutego 2024 r. złożył skargę na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wnosząc o: 1) zobowiązanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, 2) na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U z 201 Ir. Nr 34, poz. 173) w związku z art 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm) o orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., 4) zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem. W ocenie Skarżącego odpowiedź organu była ogólnikowa z "całą masę odnośników", gdzie powinien skierować swoje pytania, a odpowiedz napytanie 5,8,12,14,15 oraz 19 nie jest wyczerpująca. 4. W odpowiedzi na skargę PPIS wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wg. norm przepisanych wraz z kwotą 17 zł tytułem uiszczonej opłaty od pełnomocnictwa. W ocenie organu informacje przekazano zgodnie z żądanym zakresem, odpowiadając na pytania z wniosku, co do których organ posiadał informacje. Wobec zakresu szerokiego zakresu żądanych informacji, co do których w znacznej mierze organ nie posiada dostępu, poczynione odesłanie było prawidłowe i jak najbardziej zasadne. Znaczna część żądanych przez skarżącego informacji nie stanowi informacji publicznej. Odnośnie pytania nr 12 organ wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym nie jest informacją publiczną zagadnienie dotyczące działalności Światowej Organizacji Zdrowia. Działalność organizacji międzynarodowej nie dotyczy polskich władz i gospodarowania mieniem publicznym. PPIS wyjaśnił również, że w swojej działalności nie ustala list przeciwwskazań do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych oraz nie jest odpowiedzialny za wypłacanie odszkodowań za wystąpienie niepożądanego odczynu poszczepiennego (NOP). Ponadto wskazał obowiązujące przepisy ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych stanowiących podstawę raportowania osób uchylających się od obowiązku szczepień ochronnych. 4. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Skarga dotyczy bezczynności organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wniosku Skarżącego z dnia 17 lipca 2024 r. Zgodnie z art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej "p.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2) lub stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b p.p.s.a.). Sąd, w przypadku o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Wobec tego, że rozpoznawana sprawa dotyczy udostępnienia informacji publicznej, należy przypomnieć, że zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Przy czym prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Konkretyzacja tak kształtującego się konstytucyjnego prawa do informacji publicznej znajduje wyraz w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej powoływana w skrócie jako "u.d.i.p."), regulującej zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznych, wskazując, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. W świetle art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W myśl art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej" (ust.1). Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego (ust. 2). Stosownie do art. 3 ust. 1 i 2 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: 1) uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; 2) wglądu do dokumentów urzędowych; 3) dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (ust. 1). Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (ust. 2). Z kolei w myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje co do zasady bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z kolei w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., następuje w drodze decyzji administracyjnej. Zatem organ do którego wniesiono wniosek, winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w sytuacji, gdy organ nie jest w posiadaniu informacji publicznej żądanej we wniosku o udzielenie informacji publicznej, powinien udzielić pisemnej odpowiedzi wyjaśniającej, że nie jest w posiadaniu informacji. W sprawie nie budzi wątpliwości, że podmiot, do którego zostało skierowane żądanie udostępnienia informacji jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Do organów władzy publicznej niewątpliwie należą bowiem państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni, którzy - jako organy rządowej administracji zespolonej w powiecie - wykonują zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej określone w rozdziale 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 416, dalej jako "u.p.i.s." - art. 10 ust. 1 pkt 3.). Bezsporne jest, że organ udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego w ustawowym terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). W orzecznictwie przyjęto, że przede wszystkim stanowią informację publiczną informacje zbierane i wytwarzane przez organy inspekcji sanitarnej, zgodnie z art. 2 w zw. z art. 5 pkt 1, 2, 3 i 5 u.p.i.s., w ramach prowadzonego nadzoru sanitarnego, w tym sanitarnego zabezpieczania granic państwa, analiz i ocen epidemiologicznych, opracowywania programów i planów działalności zapobiegawczej i epidemiologicznej dla podmiotów leczniczych, ustalenia zakresu i terminów szczepień ochronnych oraz sprawowania nadzoru w tym zakresie (por. wyrok WSA w Poznaniu z 6 września 2017 r., sygn. akt II SAB/Po 96/17; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt II SAB/Sz 119/18; opubl. w CBOSA). Informację publiczną stanowią więc przede wszystkim informacje dotyczące niepożądanych odczynów poszczepiennych, wynikające z prowadzonych przez państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych oraz wojewódzkich inspektorów sanitarnych rejestrów zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych, o których mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2024 r. poz. 924, dalej: "u.z.z.ch.z.") oraz § 8 i nast. rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania (Dz. U. z 2024 r. poz. 138, dalej jako "r.n.o.p."). Źródłami danych do wskazanych rejestrów są w tym zakresie obowiązkowo zgłaszane przez lekarzy lub felczerów rozpoznane odczyny poszczepienne (art. 21 ust. 1 u.z.z.ch.z. oraz § 5 r.n.o.p.). Ponadto, zgodnie z art. 30 ust. 1 u.z.z.ch.z., państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni, państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni lub wskazane przez nich specjalistyczne jednostki, właściwe ze względu na rodzaj zakażenia lub choroby zakaźnej, oraz Główny Inspektor Sanitarny lub wskazane przez niego krajowe specjalistyczne jednostki, właściwe ze względu na rodzaj zakażenia lub choroby zakaźnej, prowadzą rejestr zakażeń i zachorowań na chorobę zakaźną, zgonów z powodu zakażenia lub choroby zakaźnej, ich podejrzeń oraz przypadków stwierdzenia dodatniego wyniku badania laboratoryjnego. Rejestr chorób zakaźnych zawiera wymienione enumeratywnie w ustawie dane osoby zakażonej, chorej lub zmarłej z powodu choroby zakaźnej, a także osób narażonych na chorobę zakaźną lub podejrzanych o zakażenie lub chorobę zakaźną (art. 30 ust. 2 u.z.z.ch.z.). Źródłami danych do rejestru są m.in. dane ze zgłoszeń, o których mowa w art. 27 ust. 1, art. 29 ust. 1 oraz art. 40a ust. 1 tej ustawy, dokonywane przez lekarzy lub felczerów, diagnostów laboratoryjnych oraz podmioty lecznicze. Powyższe dane również stanowią więc informację publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. Brak wywiązania się z obowiązku zgłoszenia przez wskazane podmioty niepożądanego odczynu poszczepiennego, zakażenia, zachorowania na chorobę zakaźną lub zgonu z powodu zakażenia lub choroby zakaźnej albo ich podejrzenia lub wyniku badania w kierunku biologicznych czynników chorobotwórczych, które wywołują zakażenie lub chorobę zakaźną, stosownie do art. 52 u.z.z.ch.z. podlega karze grzywny. Uprawnienie do orzeczenia grzywny w tym zakresie należy do organów inspekcji sanitarnej, a zatem informacja o ilości takich grzywien ma walor informacji publicznej, jako związana z działalnością wskazanych organów. Z art. 17 ust. 9b u.z.z.ch.z i z § 17 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych wynika, że państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu są przekazywane raporty o przypadkach niewykonania obowiązkowych szczepień ochronnych. Raporty te zawierają imienne wykazy: 1) osób małoletnich objętych obowiązkowymi szczepieniami ochronnymi, które nie były poddane lekarskiemu badaniu kwalifikacyjnemu albo u których nie zostały przeprowadzone obowiązkowe szczepienia ochronne, mimo niestwierdzenia u nich przeciwwskazań do szczepienia, 2) osób sprawujących prawną pieczę nad osobą małoletnią, o której mowa w pkt 1, o ile jest to możliwe do ustalenia. Powyższe dane również podlegają udostępnienie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślić jednocześnie trzeba, że informacją publiczną są również inne dane pozyskiwane w ramach prowadzonego nadzoru sanitarnego, analiz i ocen epidemiologicznych, opracowywania programów i planów działalności zapobiegawczej i epidemiologicznej dla podmiotów leczniczych, ustalenia zakresu i terminów szczepień ochronnych oraz sprawowania nadzoru w tym zakresie. Za informację publiczną uznać należy więc również dane na temat liczby odroczonych szczepień, liczby osób uchylających się od szczepień czy też zmarłych z powodu szczepień. W zakresie obowiązkowych szczepień ochronnych, zauważyć należy, że z art. 17 u.z.z.ch.z. wynika, iż organy inspekcji sanitarnej nie przeprowadzają szczepień ochronnych, a jedynie sprawują nadzór w tym zakresie, co realizowane jest przede wszystkim poprzez przekazywane im przez lekarzy sprawozdania z przeprowadzonych obowiązkowych szczepień ochronnych sporządzane na urzędowych formularzach, których wzory oraz tryb przekazywania określono w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2077 z późn. zm.). We wzorach tego rodzaju sprawozdań określonych w załączniku nr 6 wskazanego rozporządzenia zbiorczo wskazano liczbę osób poddanych szczepieniom w danym kwartale (to jest bez przekazywania organom inspekcji sanitarnej szczegółowych personaliów i danych dotyczących osób zaszczepionych) oraz liczbę osób, które uchyliły się w danym kwartale od obowiązku szczepień. Wzór wskazuje na konieczność dołączania do sprawozdania imiennego wykazu osób uchylających się od obowiązku szczepień. Spośród informacji dotyczących nadzoru sprawowanego nad wykonywaniem obowiązkowych szczepień ochronnych, charakter informacji publicznej, do udostępnienia której zobowiązany jest PPIS, ma nie tylko taka informacja, jaką organy inspekcji sanitarnej posiadają na podstawie przekazanych im sprawozdań. Jeśli organy te mają dostęp do innych danych (z innych źródeł), to zobowiązane są je udostępnić. Nadzór organów inspekcji sanitarnej w zakresie realizacji obowiązku szczepień ochronnych nie obejmuje natomiast kwestii odszkodowawczych. Zgodnie bowiem z art. 17a ust. 6 u.z.z.ch.z. właściwe w tym przypadku świadczenia kompensacyjne (w związku z wystąpieniem określonego rodzaju odczynów poszczepiennych) są przyznawane przez Rzecznika Praw Pacjenta, a nie przez organy inspekcji sanitarnej. Jakkolwiek zatem informacje o odszkodowaniach z tytułu niepożądanych odczynów poszczepiennych - jako dotyczące majątku publicznego - mają walor informacji publicznej, nie sposób przyjąć, by informacje te każdorazowo pozostawały w dyspozycji organów inspekcji sanitarnej. Zdaniem Sądu zarzut naruszenia wskazanych w skardze przepisów u.d.i.p. jest niezasadny. Organ udzielił odpowiedzi na wszystkie zadane przez skarżącego pytania w ustawowym terminie (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Analiza udzielonych przez organ odpowiedzi nie potwierdza zarzutu skarżącego, iż są one ogólnikowe. Nie sposób zgodzić się ze skarżącym, że odpowiedz ma pytanie nr 5, 8, 12, 14, 15 i 19 jest niewyczerpująca. Zarzut ten jest ogólnikowy – skarżący nie wyjaśnił z jakich powodów udzielona skarżącemu informacja nie wyczerpuje zakresu przedmiotowego wniosku. Organ udzielił informacji publicznej, którą posiadał, odpowiadając wyczerpująco na pytania skarżącego oznaczone nr: 1, 5, 7, 8, 10, 11, 13, 17, 18, 21 i 22. Organ m.in. odpowiedział skarżącemu, że w przeciągu ostatnich 5 lat nie została nałożona grzywna na lekarza z tytułu niezgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego do siedziby Państwowej Inspekcji Sanitarnej w D. (pytanie 5). Wskazał, że prowadzi rejestr zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych przesyłanych przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, oddziałów szpitalnych oraz poradni specjalistycznych znajdujących się na terenie przez niego nadzorowanym. Formularz zgłoszenia NOP, który obowiązywał do końca 2020 r. zawierał informacje do wypełnienia przez pracownika inspekcji sanitarnej, które dotyczyły stanu zdrowia osoby szczepionej w tydzień po rozpoznaniu odczynu poszczepiennego. Natomiast obowiązujące formularze zgłoszenia NOP nie zawierają tych informacji. Poinformował, że zgodnie z posiadanymi danymi zawartymi w formularzach zgłoszeń NOP, na terenie znajdującym się pod nadzorem PPIS w D. w ciągu ostatnich 5 lat nie odnotowano przypadków zgonu osób w wieku od O do 19 lat spowodowanego niepożądanym odczynem poszczepiennym (pytanie nr 8). Jeżeli organ nie posiadał żądanej przez skarżącego informacji, wskazał, gdzie skarżący może ją uzyskać (pytane nr 2, 6). Organ w trybie informacji publicznej nie był zobligowany do odpowiedzi na pytania dotyczące wiedzy prawniczej i medycznej, przy czym pomimo braku obowiązku w tym zakresie, w miarę możliwości poinformował skarżącego o kwestiach prawnych i medycznych, o wyjaśnienie których wnosił we wniosku – (pytania nr 3, 4, 9, 16, 19 i 20; por.m.in. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 15 grudnia 2022 r. sygn. akt III SAB/Gd 170/22, wyrok WSA w Lublinie z dnia 28 grudnia 2022 r. sygn. akt II SAB/Lu 139/22). Informacją publiczną nie są także zagadnienia dotyczące działalności innych podmiotów, w tym Światowej Organizacji Zdrowia – pytanie nr 12 (por.m.in. wyroki WSA w Lublinie: z 16 marca 2023 r. sygn. akt II SAB/Lu 9/23 i II SAB/Lu 10/23, z 24 stycznia 2023 r. sygn. akt II SAB/Lu 161/22 oraz cyt. tam orzecznictwo). Prawidłowo organ wskazał, że nie kontroluje działań lekarzy w związku z wykonywaniem zawodu i nie dokonuje zgłoszeń uchybień przepisów prawa do Izb Lekarskich – pytanie nr 14 i 15. Prawidłowo również organ odpowiedział, że nie posiada informacji dotyczącej odszkodowań, gdyż o przyznaniu rekompensaty za NOP decyduje Rzecznik Praw Pacjenta – pytanie nr 6 . Skoro zatem organ udzielił w ustawowym terminie (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) odpowiedzi na każde pytanie zawarte we wniosku skarżącego, na które zobowiązany był odpowiedzieć, to nie można mu zarzucić bezczynności. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.