IV SAB/Wr 403/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Nikiforów (sprawozdawca), Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 lipca 2025 r. sprawy ze skargi H. Z. na bezczynność Wójta Gminy Kondratowice w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 lutego 2025 r. I. stwierdza bezczynność Wójta Gminy Kondratowice w rozpoznaniu wniosku z dnia 12 lutego 2025 r., która to bezczynność nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa; II. zobowiązuje Wójta Gminy Kondratowice do rozpoznania wniosku z dnia 12 lutego 2025 r., w zakresie pkt 2 i 5 w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy Kondratowice do rozpoznania wniosku z dnia 12 lutego 2025 r. w zakresie pkt 1, 3 i 4; IV. zasądza od Wójta Gminy Kondratowice na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 12 marca 2025 r. H. Z. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy Kondratowice (dalej: organ) w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że skarżąca 12 lutego 2025 r. wystąpiła do organu, poprzez platformę e-PUAP, o przesłanie – również tą samą drogą – informacji w następującym zakresie: 1) Czy remont instalacji elektrycznej, który został wykonany w budynku P. w okresie przed 28 lipca 2024 przez F. we współpracy z elektrykiem Panem A. W. podlegał standardowej ochronie gwarancyjnej (2 lata) ? 2) Kiedy dokładnie wykonano remont ? 3) Czy Urząd Gminy Kondratowice jako zleceniodawca remontu wystąpił o naprawę instalacji do w/w firmy, jeśli udzielono gwarancji ? 4) Jeśli nie skorzystano z gwarancji, pomimo jej udzielenia przez ww. firmę to z jakiego powodu ? 5) Czy obecny stan techniczny tej instalacji jest zgodny z założeniami projektu o wartości 5000 zł, wydatkowanych z budżetu gminy i bezpieczny dla użytkownika ? W skardze na bezczynność skarżąca zarzuciła, że organ nie udzielił żądanej informacji w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej: u.d.i.p.) ani nie poinformował o ewentualnym przedłużeniu terminu. W jej ocenie bezczynność organu narusza prawo do dostępu do informacji publicznej, wynikające z art. 61 Konstytucji RP oraz przepisów u.d.i.p. Mając na uwadze powyższe wniosła o zobowiązanie organu do rozpatrzenia jej wniosku z dnia 12 lutego 2025 r. w terminie określonym przez Sąd. W odpowiedzi na skargę z 9 kwietnia 2025 r. organ stwierdził m.in., że Prokurator Rejonowy w Strzelinie postanowieniem z 26 września 2024 r. umorzył dochodzenie w sprawie nieumyślnego sprowadzenia, w dniu 28 lipca 2024 r., w miejscowości P., gmina K., zdarzenia w postaci pożaru budynku mieszkalnego oznaczonego nr [...] i [...], wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego. Wskazał również, że skarżąca jako współwłaściciel również otrzymała odpis ww. postanowienia. W związku z powyższym – jak wyjaśnił - nie było możliwości wnioskowania do wykonawcy o udzielenie ochrony gwarancyjnej. Dodatkowo współwłaściciele nieruchomości byli poinformowani o treści zamówienia nr 148/2023 z dnia 29 marca 2023 r. dla F. na wykonanie remontu instalacji elektrycznej we współpracy z uprawnionym elektrykiem Panem A. W. w którym wskazano okres 24 miesięcznej gwarancji. W związku z powyższym odpowiedzi na pytania wskazane we wniosku z dnia 12 lutego 2025 r. w dniu jego złożenia były już powszechnie znane i urząd gminy nie ograniczał tym samym prawa dostępu skarżącej do informacji publicznej. Do odpowiedzi na skargę organ dołączył wspomniane postanowienie o umorzeniu dochodzenia oraz zamówienie nr 148/2023 z dnia 29 marca 2023 r. W piśmie z 27 kwietnia 2025 r. stanowiącym replikę na odpowiedź organu na skargę w sprawie udostępnienia informacji publicznej skarżąca zarzuciła brak pełnego odniesienia się do żądań zawartych we wniosku z 12 lutego 2025 r. Wyjaśniła, że odpowiedź organu nie wyczerpuje wszystkich pytań zawartych w jej wniosku. Zwróciła uwagę na brak związku pomiędzy umorzeniem postępowania karnego a odpowiedzialnością gwarancyjną. Wskazała, że brak odpowiedzi na pytanie dotyczące skorzystania (lub braku skorzystania) z gwarancji należy uznać za rażące naruszenie art. 10 ust. 1 u.d.i.p. W związku z powyższym podtrzymała skargę a także wniosła o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga na bezczynność organu w sprawie z wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 334), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola – o której mowa powyżej – obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Jak wynika zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich zaś spraw należy postępowanie prowadzone w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji na wniosek następuje w formie czynności materialno-technicznej bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W przypadku wniesienia skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, obowiązkiem sądu w pierwszej kolejności jest wówczas zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p., jeżeli tak, to czy zachowanie organu, tak co do formy, treści i terminu wypełnia wymogi stawiane przez tę ustawę. W świetle u.d.i.p., aby nie narazić się na zarzut bezczynności, podmiot zobowiązany powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej (art. 16 i art. 17 w zw. z art. 5 u.d.i.p.); poinformować, że danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); ewentualnie wreszcie poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd akcentuje, że organ, do którego skarżąca skierowała wniosek z 12 lutego 2025 r. (tj. Wójt Gminy Kondratowice), jest podmiotem, który wykonuje zadania publiczne, w związku z czym – jako organ władzy publicznej - jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W świetle rozpatrywanej skargi nie powinno również budzić wątpliwości, że żądana informacja, jako dotycząca sposobu wykonywania zadań publicznych przez organ, zasadniczo posiada kwalifikowany przymiot na podstawie art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Dotyczy ona gospodarowaniem gminnym zasobem nieruchomości. Jak bowiem wynika z akt sprawy Gmina K. jest współwłaścicielem nieruchomości której dotyczył wniosek skarżącej. Dalej wskazać należy, że jak wynika z akt administracyjnych organ w przepisanym terminie nie podjął żadnej z opisanych wyżej czynności, która stanowiłaby właściwą reakcję na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Należy zatem powtórzyć, że nie udostępnił – w wymaganym terminie 14 dniowym - informacji publicznej, która znajduje się w jego posiadaniu; nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia (o ile stwierdziłby istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej); nie poinformował, że w danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej; nie poinformował, że nie posiada żądanej informacji publicznej wreszcie nie poinformował także, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej. Dlatego Sąd - w pkt. I sentencji wyroku - stwierdził tym samym bezczynność organu w załatwieniu wniosku skarżącej. Jednocześnie jednak uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie ma miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym przesądził w pkt. I zdaniu drugim sentencji wyroku. Oceniając tę kwestię Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosku skarżącego, czego w niniejszej sprawie nie można było się dopatrzyć. Wniosek w przepisanej formie został bowiem częściowo załatwiony poprzez udzielenie przez organ informacji w piśmie stanowiącym odpowiedź na skargę. Analizując bowiem treść pisma z 9 kwietnia 2025 r. należało przyjąć, że organ poinformował stronę w zakresie pytań pkt 1, 3 i 4 zawartych we wniosku z 12 lutego 2025 r. Przede wszystkim z treści udostępnionego przez organ zamówienia nr 148/2023 z dnia 29 marca 2023 r. wynikało, że remont instalacji elektrycznej podlegał 24 miesięcznej gwarancji (pytanie pkt 1). W odpowiedzi na skargę organ poinformował także że nie występował do wykonawcy o udzielenie ochrony gwarancyjnej (pytanie pkt 3). Wreszcie organ – wbrew stanowisku skarżącej zawartym w replice z 27 kwietnia 2025 r. udzielił odpowiedzi na pytanie pkt 4, albowiem poinformował ją o przyczynach braku wnioskowania do wykonawcy o udzielenie ochrony gwarancyjnej. W tym miejscu Sąd wskazuje, że istotą udzielenia informacji jest opis określonej rzeczywistości, podanie konkretnych faktów według "wiedzy" organu. Poza przedmiotem u.d.i.p. są natomiast sprawy sprowadzające się do polemiki co do stanów prawnych. A zatem oceniając prawidłowość udzielonej informacji publicznej Sąd nie rozwiązuje sporów co do interpretacji prawa. Innymi słowy, w niniejszej sprawie Sąd nie miał podstaw do merytorycznej oceny, czy argumentacja organu co do przyczyn odstąpienia od wnioskowania do wykonawcy o udzielenie ochrony gwarancyjnej jest prawidłowa. Leży to bowiem poza zakresem sądowej kontroli postępowania prowadzonego na podstawie u.d.i.p. Z drugiej strony Sąd uznał, że organ niewątpliwie nadal pozostaje w bezczynności w zakresie pytań zawartych w pkt 2 i 5 wniosku skarżącej. Po pierwsze, organ nie poinformował skarżącej kiedy "dokładnie" wykonano remont instalacji. Zauważyć należy, że ze wspomnianego wyżej zamówienia nr 148/2023 z dnia 29 marca 2023 r. wynika otwarty (przewidywany) termin jego realizacji "do 17 kwietnia 2022 r.". Natomiast pytanie skarżącej odnosiło się – tak jak wyżej wskazano – do dokładnego terminu wykonania remontu. Poza tym organ nie zajął stanowiska w związku z pytaniem skarżącej, czy obecny stan techniczny tej instalacji jest zgodny z założeniami projektu. W szczególności nie zajął wiążącego zapatrywania (w przepisanej formie) czy posiada taką informację oraz czy jest to informacja publiczna. W tym stanie koniecznym stało się zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z 12 lutego 2025 r. w zakresie pkt 2 i 5 w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku, o czym orzeczono w pkt. II sentencji wyroku. Z kolei wobec ustania bezczynności po wniesieniu skargi, w zakresie pytań pkt 1, 3 i 4 zawartych we wniosku z 12 lutego 2025 r., w pkt. III sentencji wyroku Sąd umorzył postępowanie sądowe w tym zakresie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł Sąd orzekł w pkt. IV sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a.