I GZ 279/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Wr 140/25 w zakresie odrzucenia skargi B. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 lutego 2025 r., nr 229/2025 przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Wr 140/25 odrzucił skargę B. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 lutego 2025 r. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne zdrowotne. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 22 kwietnia 2025 r. (k-10) wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania braków formalnych skargi poprzez m.in. złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i wskazanie którą z osób wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", jest pełnomocnik, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przesyłka została doręczona pełnomocnikowi w dniu 2 maja 2025 r. W dniu 9 maja 2025 r. wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącego wraz z załączonymi kopiami pełnomocnictw. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że brak oryginału lub odpisu dokumentu właściwie określającego umocowanie do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Z przepisu tego wynika zasada wolnego wyboru sposobu działania przed sądem administracyjnym, polegająca na tym, że strony same decydują o tym, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym będą występowały osobiście czy przez pełnomocnika (np. postanowienie NSA z 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FZ 143/18, to i kolejne cytowane orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo kierowane do sądu administracyjnego powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku składania pisma przez pełnomocnika, zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, pełnomocnik obowiązany jest złożyć do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej (art. 37 § 1 P.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Braki w zakresie pisemnego dokumentu potwierdzającego istnienie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlegają uzupełnieniu na wezwanie, w trybie art. 49 p.p.s.a., który przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1). W odniesieniu do skargi przepisy przewidują rygor jej odrzucenia w razie nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że pełnomocnika skarżącego wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez m.in. złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i wskazanie którą z osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. Ponadto zobowiązano do oznaczenia miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej, czy też wskazania, czy też adres zamieszkania pełnomocnika strony skarżącej jest adresem strony lub adresem strony do korespondencji. W wyniku złożenia przez stronę skarżącą kopii pełnomocnictw zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, ponieważ w oparciu o powyżej już wskazany art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. występuje rygor odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełninia braków formalnych skargi. Pełnomocnik skarżącego wykonując wezwanie Sądu nadesłał kopię pełnomocnictw. Natomiast należy wskazać, że pełnomocnik skarżącego został zobowiązany do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu. Natomiast przesłanie kopii pełnomocnictwa nie zawierającego stosownego uwierzytelnienia nie mogło odnieść stosownego skutku w postaci nadania złożonej skardze stosownego biegu. W związku z powyższym jak najbardziej słuszne pozostaje stanowisko Sądu pierwszej instancji. Zaś wniesione zażalenie nie podważa słuszności tego stanowiska. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.