III SA/Kr 1873/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki WSA Katarzyna Marasek-Zybura (spr.) Protokolant specjalista Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 27 września 2024 r. nr SKO-RD-4120-196/24 w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku złożenia w ustawowym terminie wniosku o rejestrację pojazdu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. umarza postępowanie administracyjne, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu na rzecz skarżącej M. P. 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 27 września 2024 r. nr SKO-RD-4120-196/24 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 73aa, art. 140mb ust. 2 i art. 140n ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1251, z późn. zm., dalej: p.r.d.), po rozpoznaniu odwołania M. P. (dalej: skarżąca), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Nowego Sącza z dnia 26 sierpnia 2024 r., znak: WTK.RRP.5410.9.1213.2024 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku złożenia w ustawowym terminie wniosku o rejestrację pojazdu. Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 23 lutego 2024 r. skarżąca, prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą "B." M. P., sprowadziła na terytorium rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej tj. ze Szwecji, pojazd marki KIA SPORTAGE o nr VIN: [...]. W dniu 6 marca 2024 r. skarżąca dokonała zbycia ww. pojazdu, nie składając wniosku o jego rejestrację. W dniu 25 lipca 2024 r. Prezydent Miasta Nowego Sącza, wszczął postępowanie administracyjne wobec skarżącej w przedmiocie naruszenia obowiązku złożenia w terminie 90 dni wniosku o rejestrację ww. pojazdu, tj. z uchybienia art. 73aa ust. 1 pkt 3 i ust. 3 p.r.d. Po przeprowadzeniu postępowania, Prezydent Miasta Nowego Sącza, decyzją z dnia 26 sierpnia 2024 r., nałożył na skarżącą karę pieniężną w kwocie 1.000 zł za niedopełnienie obowiązku złożenia w ustawowym terminie wniosku o rejestrację pojazdu marki KIA SPORTAGE, nr VIN: [...], sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W motywach rozstrzygnięcia, organ I instancji wskazał, że skarżąca w związku ze sprawdzeniem pojazdu z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zobowiązana była do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie nieprzekraczającym 90 dni tj. do dnia 23 maja 2024 r. Jednak do dnia sprzedaży ww. pojazdu w dniu 6 marca 2024 r., skarżąca nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku. W odwołaniu wniesionym od ww. decyzji, skarżąca podkreśliła, że Ministerstwo Infrastruktury wydało w dniu 4 marca 2024 r. pismo znak: [...] - informację dotyczącą art. 73aa ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, z treści którego wynika, że w sytuacji, w której gdy wyznaczony w ustawie termin na wypełnienie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację nie upłynął, a właściciel pojazdu dokonał zbycia pojazdu, to wygasa obowiązek wynikający z art. 73aa ust. 1 i ust. 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, a w konsekwencji brak jest podstaw do wszczęcia postępowania w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 140mb p.r.d. Zdaniem skarżącej, taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie, gdyż sprowadziła ww. pojazd na terytorium RP z państwa członkowskiego Unii Europejskiej w dniu 23 lutego 2024 r., a następnie dokonała jego zbycia w dniu 6 marca 2024 r., a nowi właściciele dokonali rejestracji pojazdu w dniu 15 marca 2024 r. tj. w terminie wynikającym z art. 73aa p.r.d. Mając powyższe na uwadze, skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o uchylenie nałożonej kary pieniężnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, uznało wniesione odwołanie za nieuzasadnione i opisaną na wstępie decyzją orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy streścił przebieg dotychczasowego postępowania oraz przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 73aa ust. 1 p.r.d., właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia: 1) nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) dopuszczenia do obrotu przez organ Krajowej Administracji Skarbowej pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej; 3) sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej. (....) ust. 3 W przypadku gdy właścicielem pojazdu, o którym mowa w ust. 1. jest przedsiębiorca prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, obowiązany jest do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 90 dni(...), ust. 7. Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się w przypadku, gdy właściciel pojazdu nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokona zbycia tego pojazdu przed upływem terminów, o których mowa w ust. 1 albo 3. " Zdaniem organu odwoławczego, analiza przepisów w zakresie zmian wprowadzonych z dniem 1 stycznia 2024 r. w zakresie obowiązku rejestracyjnego pojazdów wskazuje, że ustawodawca tylko w jednym przypadku zniósł obowiązek rejestracyjny pojazdu, a mianowicie w przypadku opisanym w art. 73aa ust. 7 ww. ustawy. Zdaniem Kolegium, przepis art. 73aa ust. 7 p.r.d. wyłączył zastosowanie art. 73aa ust. 1 pkt 1 p.r.d., a nie art. 73aa ust. 1 pkt 3 p.r.d. Nie doszło zatem do zniesienia obowiązku rejestracyjnego w związku z sprowadzeniem pojazdu do Polski, ale wyłącznie w związku z jego nabyciem w Polsce. Wykładania językowa powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że przepis art. 73aa ust. 7 p.r.d. ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji gdy dochodzi do zbycia pojazdu nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że przedsiębiorca, prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, który po 1 stycznia 2024 r. nabył pojazd używany na terenie Unii Europejskiej i sprowadził go na terytorium RP, a następnie nie rejestrując go zbył przed upływem 90 dni, podlega karze pieniężnej na podstawie art. 140mb ust. 2 p.r.d. SKO zwróciło uwagę, że odmienne stanowisko zajęło Ministerstwo Infrastruktury w piśmie z dnia 4 marca 2024 r., znak: DTD-3.4400.226.2024, w którym przyjęto "w sytuacji, gdy nastąpi sprzedaż pojazdu, o którym mowa art. 73aa ust. 1 pkt 2 lub 3 p.r.d., przed upływem ustawowego terminu 30 albo 90 dni, osoba zbywająca pojazd straci przymiot jego właściciela, a zatem legitymację do złożenia wniosku o rejestrację. Wynika to z redakcji samego przepisu art. 73aa ust. 1 p.r.d., który stanowi, że obowiązek złożenia wniosku o rejestrację ciąży na właścicielu pojazdu. W momencie zbycia pojazdu podmiot będący dotychczas właścicielem przestaje nim być i traci możliwość złożenia wniosku jako strona w postępowaniu o rejestrację pojazdu, a obowiązek ten przechodzi na nowego właściciela (nabywcę) pojazdu". Zdaniem Kolegium, Ministerstwu umknęło uwadze, że przyjmując ten pogląd może dojść do sytuacji, że pojazd może nigdy nie zostać zarejestrowany, gdyż każdy następny właściciel w Polsce może go zbyć przed upływem terminu na jego rejestrację. Innymi słowy, jeżeli pojazd ciągle będzie zbywany przed upływem 30 dni od daty jego kolejnego nabycia, to nigdy nie zaistnieje obowiązek jego zarejestrowania w Polsce. Następnie organ odwoławczy wskazał, że z przepisu art. 140mn p.r.d. wynika, że w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa w zakresie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakreślonym przepisem art. 73aa ust. 3 p.r.d. terminie, organ nakłada karę pieniężna w kwocie 1000,00 zł. Kara ta jest wymierzana w kwocie ściśle określonej w art. 140mb ust. 2 p.r.d., a kolejny przepis tej ustawy tj. art. 140n nie dopuszcza odstąpienia od jej nałożenia czy też zastosowania instytucji przewidzianych w przepisach art. 189d-189f k.p.a. Reasumując, SKO wskazało, że fakt sprzedaży ww. pojazdu przed upływem terminu 90 dni do złożenia wniosku o rejestrację, jak też stanowisko Ministerstwa Infrastruktury przedstawione w piśmie z dnia 4 marca 2024 r., znak: [...] nie mają wpływu na zmianę zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, brak przeprowadzenia niezbędnych w sprawie dowodów oraz brak zbadania okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do nałożenia na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 1000 zł z naruszeniem przepisów postępowania; 2) naruszenie prawa materialnego tj. art. 78 ust. 2 pkt 1 p.r.d. poprzez błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że skarżąca miała obowiązek zgłoszenia nabycia pojazdu, mimo iż zakupu dokonano w ramach prowadzonej działalności art. 73aa ust. 3 p.r.d. przez brak jego zastosowania, w sytuacji gdy skarżąca nabyła pojazd w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i jest przedsiębiorcą prowadzącym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność w zakresie obrotu pojazdami, a więc jest zobowiązana do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 90 dni. Mając powyższe zarzuty na uwadze, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instalacji oraz umorzenie postępowania, a także zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przeprowadzona przez sąd w niniejszej sprawie kontrola według powyżej wskazanych kryteriów wykazała, że zachodzą podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nakładającej na skarżącą karę pieniężną w kwocie 1.000 zł, albowiem zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik tej sprawy. Materialnoprawną podstawę zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 stycznia 2024 r. Zgodnie z art. 73aa ust. 1 u.p.r.d. właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia: 1) nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) dopuszczenia do obrotu przez organ Krajowej Administracji Skarbowej pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej; 3) sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W przypadku gdy właścicielem pojazdu, o którym mowa w ust. 1, jest przedsiębiorca prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, obowiązany jest do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 90 dni (art. 73aa ust. 3 u.p.r.d.). Z kolei zgodnie z art. 140mb ust. 2 u.p.r.d. kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 3 p.r.d., nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 1.000 zł. Wymierzenie kary pieniężnej na podstawie art. 140mb ust. 2 p.r.d. wymaga zatem ustalenia, czy właściciel pojazdu będący przedsiębiorcą prowadzącym działalność w zakresie obrotu pojazdami uchybił ciążącemu na nim obowiązkowi złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 90 dni od sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W pierwszej kolejności Sąd pragnie zwrócić uwagę, że ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny nie budzi wątpliwości. Bezsporne bowiem jest to, że skarżąca, prowadząca działalność gospodarczą pod firmą ""B." M. P. w zakresie obrotu pojazdami na terytorium RP, sprowadziła w dniu 23 lutego 2024 r. z terytorium państwa członkowskiego UE pojazd marki KIA SPORTAGE o nr VIN: [...]. Następnie w dniu 6 marca 2024 r. skarżąca pojazd ten sprzedała, bez wcześniejszego złożenia wniosku o jego rejestrację. Czynność tę dokonali nowi nabywcy pojazdu w dniu 15 marca 2024 r. W tak ustalonym stanie faktycznym organy uznały, że skarżąca, prowadząca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, która nabyła pojazd na terenie Unii Europejskiej i sprowadziła go na terytorium RP, a następnie nie rejestrując go zbyła przed upływem 90 dni, podlega karze pieniężnej na podstawie art. 140mb ust. 2 Prawo o ruchu drogowym. W ocenie Sądu stanowisko to jest błędne i wynika z niewłaściwej wykładni przepisów mających zastosowanie w sprawie, co skutkowało bezpodstawnym nałożeniem na skarżącą kary pieniężnej. Spór w niniejszej sprawie obejmuje rozstrzygnięcie tego, czy karze określonej w art. 140mb ust. 2 p.r.d. podlega przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie obrotu pojazdami w sytuacji, w której - przed upływem wynikającego z art. 73aa ust. 3 p.r.d. terminu do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu - zbył on ten pojazd (sprowadzony do kraju z Unii Europejskiej), tj. przestał być jego właścicielem. Zagadnienie to nie jest jednolicie rozstrzygane. W orzecznictwie sądów administracyjnych zarysowały się bowiem zasadniczo dwa rozbieżne poglądy. Według jednego z tych poglądu, przedsiębiorca importujący do Polski pojazdy z krajów Unii Europejskiej winien każdorazowo złożyć wniosek o rejestrację takiego pojazdu, a fakt sprzedaży sprowadzonego auta przed upływem ustawowego terminu do dokonania wskazanej czynności, nie wyłącza wskazanego obowiązku i pozostaje bez wpływu na kwestię odpowiedzialności (ukarania przedsiębiorcy karą pieniężną) za brak dopełnienia tegoż obowiązku (por. np. wyroki WSA w Lublinie z dnia 13 lutego 2025 r., sygn. III SA/Lu 705/24, z dnia 19 grudnia 2024 r. sygn. III SA/Lu 607/24 oraz WSA w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2025 r., sygn. III SA/Po 690/24, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). W opozycji do tej linii orzeczniczej są wyroki, w których sądy uważają, że zbycie przez przedsiębiorcę pojazdu sprowadzonego z kraju członkowskiego UE przed wynikającym z przepisów terminem na złożenie wniosku o jego rejestrację, wyklucza możliwość nałożenia kary określonej przepisem art. 140mb ust. 2 p.r.d. (por. np. wyroki WSA w Łodzi z dnia 26 marca 2025 r., sygn. III SA/Łd 3/25, z dnia 30 października 2024 r., sygn. III SA/Łd 460/24, z dnia 21 marca 2025 r. sygn. III SA/Łd 890/24 oraz WSA w Krakowie z dnia 15 stycznia 2025 r., sygn. III SA/Kr 1698/24 oraz z dnia 2 lipca 2025 r. sygn. III SA/Kr 1908/24, CBOSA). Sąd orzekający w tej sprawie podziela pogląd przedstawiony jako drugi, przyjmując za własną argumentacją prezentowaną w powołanych wyżej wyrokach. Zgodnie z przytoczoną regulacją art. 73aa ust. 1 p.r.d. - obowiązek wystąpienia z wnioskiem o rejestrację pojazdu nałożony został jedynie na właściciela pojazdu. W konsekwencji, zbycie pojazdu, o którym mowa w art. 73aa ust. 1 pkt 3 p.r.d., jest równoznaczne z utratą tytułu własności tego pojazdu. Skutkuje to tym, że na byłym właścicielu nie ciąży już obowiązek rejestracyjny, ponieważ stracił on legitymację do zainicjowania takiego postępowania. Obowiązek ten, z mocy prawa, przechodzi na nowego właściciela pojazdu. Powyższa konstatacja bezpośrednio rzutuje na ocenę zaistnienia przesłanek do nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 140mb ust. 2 p.r.d. Wykładnia literalna tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że dopuszcza nałożenie kary na podmiot będący właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o jego rejestrację w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 3. p.r.d. Nie jest zatem możliwe, a przez to uprawnione nałożenie kary pieniężnej na podstawie art. 140mb ust. 2 p.r.d. na byłego właściciela pojazdu, którego obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu wygasł z uwagi na zbycie tego pojazdu w otwartym terminie do dokonania czynności zgłoszenia wniosku o jego rejestrację. Za odstąpieniem od literalnej wykładni powołanych wyżej przepisów nie może przemawiać dokonana przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji ich wykładnia systemowa odwołująca się do art. 73aa ust. 7 p.r.d., wprowadzającego zwolnienie od obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, gdy jego właściciel nabył go na terytorium RP i dokona zbycia tego pojazdu przed upływem terminów, o których mowa w ust. 1 albo 3. W ocenie Sądu treść art. 73aa ust. 1 i 3 oraz art. 140mb ust. 2 p.r.d. nie budzi istotnych wątpliwości interpretacyjnych, przez co brak podstaw do odwoływania się do wykładni systemowej wewnętrznej, zwłaszcza, że jej wynik skutkowałby koniecznością wszczynania bezprzedmiotowych postępowań administracyjnych jedynie w celu uniknięcia nałożenia kary, podczas gdy celem wprowadzenia omawianych regulacji prawnych była poprawa referencyjności danych znajdujących się w centralnej ewidencji pojazdów. W niniejszej sprawie cel ten został w pełni zrealizowany, ponieważ nowy nabywca dokonał rejestracji pojazdu. Wszczynanie postępowań wobec byłych właścicieli służyłoby jedynie formalnemu nakładaniu kar, a nie realizacji faktycznego celu ustawy. Trafność przyjętego przez Sąd poglądu potwierdza również stanowisko wyrażone w pismach Ministra Infrastruktury. Z wyjaśnień ministerstwa zawartych w piśmie z dnia 4 marca 2024 r. nr DTD-3.4400.226.2024 wynika, że art. 73aa ust. 7 p.r.d. został dodany na etapie prac senackich, w związku z wnioskiem strony społecznej dotyczącym konkretnego przypadku. Przepis ten miał z założenia charakter doprecyzowujący i jego wprowadzenie nie powinno różnicować sytuacji podmiotów w zależności od pochodzenia pojazdu, gdyż nie znajduje to uzasadnienia ani faktycznego, ani prawnego. Z kolejnego pisma Ministra Infrastruktury z dnia 11 października 2024 r. nr DTD-3.4400.558.2024 wynika wprost konstatacja zbieżna z wyrażonym wyżej poglądem sądu, że obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu ciąży wyłącznie na właścicielu pojazdu. W momencie zbycia pojazdu podmiot będący jego właścicielem przestaje nim być i traci możliwość złożenia wniosku jako strona w postępowaniu o rejestrację pojazdu, a obowiązek ten przechodzi na nabywcę. W sytuacji zatem, gdy wyznaczony w ustawie termin na wypełnienie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację nie upłynął, a właściciel zbył pojazd, wygasa obowiązek wynikający z art. 73aa ust. 1 i ust. 3 p.r.d. W konsekwencji brak jest podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 140mb p.r.d. Należy również podnieść argument natury pragmatycznej, wynikający wprost z realiów prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu pojazdami. Specyfika tej branży charakteryzuje się dużą dynamiką i nierzadko bardzo krótkim czasem posiadania pojazdu przez pośrednika, sprowadzaniem pojazdów zza granicy na konkretne zamówienie docelowego nabywcy. Możliwe i częste są sytuacje, w których przedsiębiorca nabywa pojazd w przeddzień dnia wolnego od pracy, na przykład w piątek po południu, a zbywa go już w sobotę czy niedzielę. W takim wypadku, z uwagi na fakt, że organy rejestrujące pojazdy nie funkcjonują w weekendy, fizyczne i prawne złożenie wniosku o rejestrację przez takiego przedsiębiorcę, jest obiektywnie niemożliwe. Przyjęcie rygorystycznej wykładni prezentowanej przez organy administracji prowadziłoby w takich przypadkach do nałożenia na przedsiębiorcę obowiązku niemożliwego do spełnienia, co stoi w jawnej sprzeczności z fundamentalną paremią prawniczą, że nikt nie może być zobowiązany do świadczenia niemożliwego (impossibilium nulla obligatio est). Wykładnia przyjęta przez Sąd, zgodnie z którą obowiązek rejestracji przechodzi wraz z prawem własności na kolejnego nabywcę, jest zatem nie tylko zgodna z literalnym brzmieniem przepisów, ale również racjonalna i dostosowana do realiów obrotu gospodarczego. Reasumując, wskazać należy, że prawidłowa wykładnia art. 73aa ust. 1 i ust. 3 p.r.d. prowadzi do wniosku, że w sytuacji, gdy wyznaczony w ustawie termin na wypełnienie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację nie upłynął, a właściciel dokonał zbycia pojazdu, wygasa obowiązek wynikający z art. 73aa ust. 1 albo ust. 3 p.r.d. W konsekwencji brak jest podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 140mb p.r.d. Na marginesie wskazać również należy, że z akt sprawy wynika, że organ odwoławczy, tj. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, w dniu 18 grudnia 2024 r. wydało sześć innych decyzji w sprawach, które, choć dotyczyły innych podmiotów, były oparte na tożsamym stanie faktycznym i prawnym jak sprawa niniejsza. W tych późniejszych rozstrzygnięciach organ odwoławczy dokonał zasadniczej zmiany swojej linii orzeczniczej. Opowiedział się w nich jednoznacznie za brakiem podstaw do nakładania kary pieniężnej, przyjmując korzystną dla stron wykładnię, iż zbycie pojazdu przed upływem terminu na rejestrację powoduje wygaśnięcie tego obowiązku. Fakt ten dowodzi ukształtowania się nowej, jednolitej praktyki załatwiania takich sprawy, w którą to praktykę nie wpisała się kontrolowana obecnie decyzja. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Jednocześnie, skoro w momencie zbycia pojazdu podmiot będący dotychczas jego właścicielem przestaje nim być i traci możliwość złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, a obowiązek ten przechodzi na nowego właściciela, dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego wobec skarżącej należy uznać za bezprzedmiotowe, dlatego Sąd na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a., orzekł o umorzeniu tego postępowania. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając od organu odwoławczego na rzecz skarżącej zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, w łącznej kwocie 597 zł.