I OZ 735/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2025 r. sygn. akt I SA/Wa 773/25 w sprawie ze skargi A.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 27 lutego 2025 r. nr KOC/925/Op/25 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z 2 września 2025 r. sygn. akt I SA/Wa 773/25 (dalej postanowienie z 2 września 2025 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 27 lutego 2025 r. nr KOC/925/Op/25 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wezwanie z 14 maja 2025 r. do usunięcia braków formalnych skargi przez: oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi zostało doręczone skarżącej za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej 28 maja 2025 r. (k. 25-28). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem 4 czerwca 2025 r. Skarżąca, pomimo prawidłowego doręczenia ww. wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi (k. 5-5v, 44-45 akt sądowych). Zażalenie na postanowienie z 2 września 2025 r. złożyła skarżąca, podnosząc, że termin nie został dochowany z powodu sposobu w jaki otrzymuje liczną korespondencję - kilkanaście listów tygodniowo w tej i pokrewnych sprawach. Skarżąca nie jest w stanie odnaleźć wiadomości z konkretną zawartością. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu (k. 54 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej ppsa), pismo strony, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Pismem takim jest skarga. Zgodnie z art. 46 § 2a ppsa, w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wykładnia tych przepisów prowadzi do wniosku, że pismo elektroniczne powinno odpowiadać wymogom formalnym wskazanym w art. 46 § 1 i 2 ppsa, a ponadto zawierać adres elektroniczny i odpowiedni podpis. Art. 58 § 1 pkt 3 ppsa stanowi, że skarga podlega odrzuceniu przez sąd, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zarządzeniem z 9 maja 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń. Istotne jest, że mimo że doręczenia skarżącej pism w niniejszym postępowaniu dokonywane są za pomocą korespondencji elektronicznej, brak formalny skargi polegający na niewskazaniu adresu zamieszkania bądź adresu do doręczeń uniemożliwiał nadanie sprawie dalszego, prawidłowego biegu. Wskazują na to oświadczenia skarżącej zawarte w zażaleniu: "Z uwagi, że [korespondencja] jest liczna (otrzymuję kilkanaście listów w tygodniu w tej i pokrewnych sprawach) nie jestem w stanie odnaleźć wiadomości z konkretną zawartością" oraz "po jej [korespondencji] odczytaniu nie można do niej wrócić." (k. 54). Wynika z nich, że skarżąca z uwagi na wielość spraw sądowych i formę korespondencji nie jest w stanie prowadzić swoich spraw w sposób optymalny i racjonalny. Zasadnie zatem Przewodniczący wezwać skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, o którym stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. a ppsa. Wezwanie zostało doręczone skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej 28 maja 2025 r. Tym samym, termin na uzupełnienie braku upłynął 4 czerwca 2025 r. Do dnia wydania zaskarżonego postanowienia skarżąca nie wykonała wezwania z 9 maja 2025 r., czego nie zakwestionowała. Dlatego Sąd I instancji zasadnie zastosował zakreślony w wezwaniu z 9 maja 2025 r. rygor i odrzucił skargę. Wobec faktu, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego w tej sprawie, który uniemożliwiał nadanie sprawie dalszego biegu oraz braku argumentacji, która mogłaby skutkować wzruszeniem zaskarżonego postanowienia, zażalenie podlegało oddaleniu. Co istotne, skarżąca w treści zażalenia nie sformułowała nawet wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia, co już samo w sobie uniemożliwiało jego ewentualne uwzględnienie. W niniejszym postępowaniu Naczelny Sąd Administracyjny mógł jedynie przeanalizować, czy stwierdzony brak formalny faktycznie zaistniał, czy uniemożliwiał otrzymanie przez sprawę prawidłowego biegu, uzasadniając wezwanie w trybie art. 49 § 1 ppsa, czy wezwanie zostało prawidłowo sformułowane i doręczone skarżącej wraz z odpowiednim pouczeniem oraz czy brak formalny został przez skarżącą uzupełniony w zakreślonym terminie, nie będąc natomiast władny do oceny zasadności sformułowanego w zażaleniu wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek ten zostanie rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po zwrocie akt przez Naczelny Sąd Administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ppsa w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, oddalił zażalenie.