III SAB/Gl 754/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędzia WSA Dorota Fleszer, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi M.J. na bezczynność Burmistrza Miasta L. w przedmiocie udostępnienia informacji prasowej oddala skargę. Pismem z 25 września 2024r. skarżący M.J. wniósł do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza Gminy L. w załatwieniu jego wniosku z 27 sierpnia 2024r. o udzielenie informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że we wniosku z 27 sierpnia 2024r. skarżący – powołując się na art. 3a i 4 ustawy Prawo prasowe – wystąpił o informacje związane z pracą kopalni Z i nieistniejącej kopalni P w L.. Zapytał organ: "Czy posiadacie Państwo mapy z lat 1900-2015 wskazujące na obszar wydobycia albo przewidywany zakres skutków wydobycia?" W aktach sprawy znajduje się wydruk wiadomości elektronicznej z 3 września 2024r., którą organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek. Wskazał w niej, że Urząd nie posiada informacji i dokumentacji dotyczącej płytkiej eksploatacji złóż na terenie Gminy L. w związku z pracami kopalni. Poinformował także, że zapytania w zakresie wydobycia, szkód górniczych czy planowanych ruchach kopalni należy kierować do A S.A., Oddział KWK [...]. wskazując jednocześnie jej adres, jako następcy prawnego przedsiębiorców, którzy prowadzili eksploatację górniczą na terenie Gminy L. w latach ubiegłych. W skardze na bezczynność strona wskazała, że jest organem prasowym i zwróciła się do organu z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, której jednak nie otrzymała mimo upływu terminu na dokonanie tej czynności. W związku z tym, skarżący wniósł o: 1. Stwierdzenie bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa, 2. Wymierzenie grzywny w rybie art. 154 § 6 ppsa, 3. Zasądzenie odszkodowania w trybie art. 154 § 7 ppsa, 4. Zasądzenie kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów dojazdu na rozprawę, o ile zostanie wyznaczona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi twierdząc, że jest nieuzasadniona, gdyż z zachowaniem terminu udzielił odpowiedzi na wniosek. W piśmie procesowym z 5 listopada 2024r. skarżący zaprzeczył otrzymaniu odpowiedzi i zapytał, czy do odpowiedzi na skargę zostały dołączone załączniki. W odpowiedzi Sąd poinformował stronę, że odpowiedź nie zawiera innych załączników, niż wniosek strony o udzielenie informacji i odpowiedź organu. W piśmie z 13 listopada 2024r. skarżący stwierdził, że w rozmowie telefonicznej organ potwierdził fakt sporządzenia odpowiedzi, ale odmówił przedstawienia dowodu jej doręczenia lub przesłania duplikatu odpowiedzi. W związku z tym twierdzeniem, 20 listopada 2024r. Sąd doręczył stronie skan wiadomości e-mail oraz odpowiedzi organu na zapytanie prasowe. W odpowiedzi z 20 listopada 2024r. strona nadesłała zapis archiwum swojej poczty elektronicznej na potwierdzenie, że w dacie 3 września 2024r. nie otrzymała wiadomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne ani wątpliwe to, że Burmistrz jest organem władzy publicznej zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), a także to, że żądana informacja należy do zakresu danych uznanych przez prawodawcę za informację publiczną (art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Jak wskazano powyżej sprawy podlegające załatwieniu w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej należą do zakresu kognicji sądu administracyjnego. Tym samym oceniając dopuszczalność skargi, Sąd uwzględnił, że jej wniesienie nie było ograniczone terminem, jak również nie musiało być poprzedzone żadnym środkiem zaskarżenia. Stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z tego powodu Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie 3 sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności wykazała, że wniesiona skarga nie jest uzasadniona. Pojęcie bezczynności zdefiniowane zostało pośrednio w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., regulującym instytucję ponaglenia. Zgodnie z ww. przepisem stronie służy prawo wniesienia ponaglenia na bezczynność, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.. Zatem z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym przepisami terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia albo nie podjął stosownej czynności materialnej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z akt administracyjnych wynika, że organ z zachowaniem terminu wynikającego z art. 13 ust. 1 udip przesłał skarżącemu odpowiedź na wniosek. Uczynił to przesyłając odpowiedź na ten sam adres elektroniczny, z którego wniosek ten wpłynął, opatrzoną podpisem Burmistrza i parafami trzech innych osób. Stąd Sąd przyjął, że wiarygodne jest twierdzenie organu, że udzielił odpowiedzi na wniosek i że nastąpiło to w dacie ujawnionej na ww. piśmie, a więc odpowiedzi terminowej. Jednocześnie organ udzielił odpowiedzi w maksymalnie szerokim zakresie, wskazując nie tylko, że żądanych map nie posiada, ale także informując skarżącego gdzie prawdopodobnie może je uzyskać. Dlatego Sąd dał wiarę organowi, że odpowiedział na wniosek, a zatem nie pozostaje w bezczynności. To, że nie dotarła ona do adresata nie może obciążać organu, skoro przyczyny tego stanu rzeczy nie są znane. Końcowo podkreślić trzeba, że skarżący otrzymał żądaną informację w toku postępowania sądowego tj. 20 listopada 2024r., a więc ponad rok przed wydaniem wyroku, gdyż wtedy Sąd przesłał mu skan wiadomości e-mail oraz odpowiedzi organu na zapytanie prasowe z 3 września 2024r. W związku z tym, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu skargi.