III OZ 439/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 755/25 o odrzuceniu skargi K.D. na decyzję Szpitala [...] z dnia 20 marca 2025 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 22 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 755/25, odrzucił skargę K.D. na decyzję Szpitala [...] z dnia 20 marca 2025 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej, z uwagi na wniesienie skargi po terminie. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro skarżącą w zaskarżonej decyzji pouczono o sposobie i terminie wniesienia skargi, a skarżąca odebrała decyzję w dniu 22 marca 2025 r., to termin do wniesienia skargi do WSA w Warszawie upływał z dniem 22 kwietnia 2025 r. Skarżąca wniosła natomiast skargę w dniu 24 kwietnia 2025 r., a zatem uchybieniem terminu. Z tych też względów WSA w Warszawie skargę odrzucił. Z powyższym postanowieniem nie zgodziła się skarżąca, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 oraz art. 57 § 1 P.p.s.a. polegające na błędnym przyjęciu, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, podczas gdy termin został zachowany, a ewentualne odmiennie poczynione ustalenia są nieprawidłowe i nie znajdują oparcia w materiale dowodowym. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 25 marca 2025 r., co wynika z koperty zawierającej decyzję oraz wydruku śledzenia przesyłek Poczty Polskiej S.A. potwierdzający datę doręczenia decyzji w dniu 25 marca 2025 r. Tym samym skargę nadaną w dniu 24 kwietnia 2025 r. należy uznać za wniesioną z zachowaniem ustawowego terminu. W odpowiedzi na zażalenie Szpital wniósł o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a., za pośrednictwem organu, którego działanie (...) jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi do organu właściwego po upływie tego terminu, podlega ona odrzuceniu, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie istotne znaczenie ma zatem aspekt czasowy zaistniałych zdarzeń, rodzących określone skutki prawne. Kwestią zasadniczą i wymagającą oceny jest zatem ustalenie daty doręczenia decyzji, od której to daty liczony jest termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu administracji. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że sporna decyzja została odebrana w dniu 22 marca 2025 r. W kolizji z tymi ustaleniami, na co zwrócił uwagę pełnomocnik skarżącej, pozostaje treść dołączonego do zażalenia wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej "Śledzenia przesyłek", z którego wynika, że przesyłka o nr 00859007734955070852 została nadana w dniu 21 marca 2025 r. (piątek) o godz. 15:48 w Placówce Pocztowej Warszawa 42 i doręczona w dniu 25 marca 2025 r. (wtorek) o godz. 10:04 w Placówce Pocztowej Warszawa 22, czyli trzy dni później niż przyjął to Sąd pierwszej instancji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z uwagi na powyższe rozbieżności co do faktycznej daty doręczenia pełnomocnikowi skarżącej zaskarżonej decyzji, należy wątpliwości w tym zakresie rozstrzygnąć na korzyść strony, za czym przemawia w niniejszej sprawie umożliwienie stronie zainteresowanej ochrony swych praw i skorzystanie z konstytucyjnego prawa do sądu, stosownie do art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, a tym samym uznać, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 25 marca 2025 r. W świetle powyższych okoliczności termin do wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję powinien być liczony właśnie od tej daty i upływał po 30 dniach, tj. w dniu 24 kwietnia 2025 r. Przesyłka zawierająca skargę, została nadana w dniu 24 kwietnia 2025 r., a zatem skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie.