II SAB/Wr 1004/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 19 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych). Pismem z 8 lipca 2025 r. S. M. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 31 lipca 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi i odesłanie do Sądu lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu oraz podanie numeru PESEL bądź złożenie oświadczenie o nieposiadaniu numeru PESEL oraz do nadesłania kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, adresowana do skarżącego, została odebrana przez adresata (zgodnie z z.p.o. – k. 23 akt sądowych) w dniu 27 sierpnia 2025 r. W odpowiedzi na wezwania skarżący osobiście przedłożył kopię powiadomienia o nadaniu numeru PESEL, ponaglenie skierowane do organu oraz urzędowego poświadczenie jego przedłożenia. Niezależnie od powyższego, do dnia wydania niniejszego postanowienia wezwanie do podpisania skargi nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie, przedmiotowa skarga nie została opatrzona własnoręcznym podpisem skarżącego. W związku z powyższym, został on wezwany m.in. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie i odesłanie do Sądu. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 27 sierpnia 2025 r., w związku z czym ostatnim dniem 7-dniowego terminu był 3 września 2025 r. (środa). Pomimo usunięcia pozostałych, wskazanych w wezwaniu braków, w zakreślonym terminie brak skargi w postaci nieopatrzenia jej podpisem nie został uzupełniony, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie zwrotu w pkt II wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.