II SA/Wr 207/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 13 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 stycznia 2025 r., Nr 5/2025 w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości na drodze postanawia: odrzucić skargę. I. Sp. z o.o. z siedzibą we W. (dalej: skarżąca, spółka), zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 stycznia 2025 r. (nr 5/2025) w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości na drodze. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2025 r. (sygn. akt II SPP/Wr 30/25) referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia z opłat sądowych w całości. Natomiast postanowieniem z dnia 17 lipca 2025 r. (sygn. akt II SPP/Wr 30/25), po rozpoznaniu sprzeciwu spółki, utrzymał w mocy powyższe postanowienie referendarza sądowego. Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia z dnia 25 sierpnia 2025 r. skarżąca – za pośrednictwem swojego pełnomocnika – została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, skierowana na wynikający z akt sprawy adresy do doręczeń pełnomocnika skarżącej, pozostała w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 23 września 2025 r. (na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 25 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że skarżąca nie była zwolniona od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie ani na podstawie przepisu prawa, ani na podstawie postanowienia referendarza sądowego lub sądu o zwolnieniu od kosztów sądowych. Oznacza to, że skarżąca miała obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi w należnej wysokości. W realiach niniejszej sprawy, Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, skierowana na wynikający z akt sprawy adresy do doręczeń pełnomocnika skarżącej, pozostała w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 23 września 2025 r. (na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 25 akt sądowych). Wobec tego, termin na uiszczenie ww. wpisu upłynął z dniem 30 września 2025 r. (wtorek). Czynność wskazana w wezwaniu, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, nie została jednak wykonana w terminie, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.