III SA/Kr 1251/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na postępowanie Starosty Oświęcimskiego z dnia 5 maja 2025 r. znak: SGG.6620.5.68.2025.JS postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 czerwca 2025 r. (zatytułowanym "Zażalenie"), B. J. (dalej: skarżąca), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie "na postępowanie Starosty Powiatu Oświęcimskiego z dnia 05.05.2025 r., SGG.6620.5.68.2025.JS". W odpowiedzi na skargę, Starosta wyjaśnił, że nie prowadzi "postępowania z dnia 5 maja 2025 r. znak: SGG.6620.5.68.2025.JS". Podkreślił, że pismem z dnia 5 maja 2025 r. znak: SGG.6620.5.68.2025.JS, przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Wydział III w załączeniu skargę skarżącej z dnia 11 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn, zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie natomiast do art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, a jak stanowi § 3 tego przepisu, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, przede wszystkim wskazać należy, że skarżąca objęła zakresem zaskarżenia "postępowanie Starosty Oświęcimskiego z dnia 5 maja 2025 r. znak: SGG.6620.5.68.2025.JS", które nie mieści się w tak określonej kognicji. Zgodnie z wyjaśnieniami Starosty Powiatu Oświęcimskiego, pismo z dnia 5 maja 2025 r. znak: SGG.6620.5.68.2025.JS, stanowi jedynie odpowiedź na uprzednio złożoną skargę z dnia 11 kwietnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że, pismo to miało charakter czysto techniczny i proceduralny, gdyż jego jedynym celem było przesłanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uprzednio wniesionej skargi skarżącej z dnia 11 kwietnia 2025 r. Czynności o charakterze technicznym i pomocniczym, polegające na przekazaniu korespondencji, nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. W szczególności, pismo to nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem, ani też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które dotyczyłyby uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Brak możliwości zakwalifikowania zaskarżonego przez skarżącą "postępowania" (będącego w istocie czynnością techniczną związaną z obiegiem akt i korespondencji) do jakiejkolwiek z kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że wniesiona przez skarżącą skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.