II SA/Po 221/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2024 r. w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 24 stycznia 2024 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu stypendium 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 29 listopada 2023 r., nr [...], 2. umarza postępowanie administracyjne, 3. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] na rzecz J. M. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Decyzją nr [...] z dnia 24 stycznia 2024 r. Rektor Uniwersytetu [...], po rozpatrzeniu wniosku J. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną nr [...] z dnia 29 listopada 2023 r. o uchyleniu decyzji w przedmiocie przyznania stypendium Rektora. Decyzja Rektora, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy. Decyzją nr [...] z dnia 15 listopada 2022 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna przyznała J. M. w roku akademickim 2022/23 stypendium Rektora Uniwersytetu [...] w kwocie [...] zł. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2023 r. Rektor wszczął z urzędu postępowanie w sprawie niezgodności z prawem decyzji. Podstawą wszczęcia postępowania była informacja o nieprawidłowym przyznaniu J. M. stypendium Rektora z uwagi na niezaliczenie przez nią w terminie roku studiów w rozumieniu § 23 ust. 1 Regulaminu świadczeń dla studentów. Decyzją 19 listopada 2023 Rektor Uniwersytetu [...] uchylił ww. decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej wskazując, iż studentka nie zaliczyła w wymaganym terminie wszystkich zajęć dydaktycznych obowiązujących na danym roku studiów, a zatem nie spełniała wszystkich warunków do uzyskania stypendium określonych w Regulaminie świadczeń dla studentów Uniwersytetu [...] stanowiącego załącznik do zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] obejmujący załącznik do zarządzenia nr [...] dnia 27 kwietnia 2022 r. Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 1 października 2020 r. Pismem z dnia 18 grudnia 2023 r. J. M. zwróciła się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku tym studentka wskazała, że składając wniosek o przyznanie stypendium pozostawała w pełnym przekonaniu, że spełnia wszystkie kryteria do jego otrzymania. Ponadto Skarżąca podniosła, że złożyła wszystkie dokumenty wymagane w ramach procedury ustalania prawa do stypendium Rektora. W jej ocenie warunkowy wpis na drugi semestr studiów z obowiązkiem powtórzenia niezaiiczonego przedmiotu "Chemia [...]" stanowi spełnienie kryterium regulaminowego. W swoim wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J. M. podniosła również, że pozostawała w zaufaniu do organów uczelni rozpatrujących wniosek o przyznanie stypendium, które zadecydowały o jego przyznaniu. Utrzymując w mocy decyzję własną Rektor wskazał, iż na Uniwersytecie [...] obowiązuje Regulamin świadczeń dla studentów, zgodnie z którym stypendium Rektora Uniwersytetu [...] może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym {§ 22 ust. 1 Regulaminu świadczeń dla studentów). Jednocześnie stypendium Rektora może otrzymać wyłącznie student, który zaliczył w terminie rok studiów, tzn. w wymaganym terminie zaliczył wszystkie zajęcia dydaktyczne obowiązujące na danym roku studiów i uzyskał co najmniej 40 pkt. Osiągnięcia studenta, uzyskane w poprzednim roku studiów, oceniane są metodą punktową. Punkty przyznaje się osobno za: średnią z ocen, osiągnięcia naukowe, artystyczne i sportowe. (§ 23 ust. 1 i 2 Regulaminu świadczeń dla studentów). Z informacji uzyskanej w toku postępowania w przedmiotowej sprawie wynika, że J. M. nie zaliczyła jednego przedmiotu w semestrze zimowym 2021/2022 tj. "Chemia [...]". Okoliczność ta nie została uwzględniona przez Odwoławczą Komisję Stypendialną przy pierwotnym rozpoznaniu wniosku. Organ stwierdził, że J. M. nie spełniła podstawowego warunku uzyskania stypendium Rektora, określonego w § 23 ust. 1 Regulaminu świadczeń dla studentów tj. nie zaliczyła w wymaganym terminie wszystkich zajęć dydaktycznych obowiązujących na danym roku studiów. Z tego powodu nie powinna otrzymać przedmiotowego stypendium. Okoliczność, iż - jak wskazuje J. M. - wniosek o przyznanie stypendium został wcześniej zweryfikowany przez właściwe organy Uczelni, które stwierdziły, iż studentce przysługuje stypendium, w żaden sposób nie powoduje, że Rektor nie może skorzystać ze swojego uprawnienia do uchylenia decyzji niezgodnej z prawem, przewidzianego w art. 86 ust. 4 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Organ podniósł, iż bezpodstawne jest twierdzenie J. M., że warunkowy wpis na kolejny semestr z obowiązkiem powtórzenia niezaliczonego przedmiotu stanowi zaliczenie w terminie roku studiów. Studentka nie zaliczyła w terminie roku studiów, w związku z czym otrzymała warunkowy wpis na kolejny semestr. Jednocześnie na uwadze mieć należy, że studentka zaliczyła przedmiot w dniu 1 lutego 2023 r., a zatem warunek zaliczenia roku został przez studentkę spełniony już po wydaniu decyzji przyznającej stypendium. Do czasu zdania tego egzaminu studentka nie mogła uzyskać formalnego zaliczenia semestru. W dacie przyznawania stypendium studentka nie spełniała warunku terminowego zaliczenia roku tj. w wymaganym terminie nie zaliczyła wszystkich zajęć dydaktycznych obowiązujących na danym roku studiów. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła J. M. zarzucając jej: 1. naruszenie przepisów art. 7 w związku z art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U.Z 2020, poz. 256, z późn. zm.) (dalej: "k.p.a.") oraz art. 77 § 1 k.p.a., tj. rażące naruszenie zasady prawdy obiektywnej poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie, co odniosło skutek w postaci bezpodstawnego uchylenia decyzji nr [...] wydanej w dniu 15 listopada 2022 roku przez Odwoławczą Komisję Stypendialną Uniwersytetu [...] decyzji o przyznaniu mi stypendium, 2. naruszenie art. 8 § 1 k.p.a., tj. naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej poprzez wydanie krzywdzącej decyzji opartej na niewłaściwych założeniach, z jakich wyszedł organ podczas rozpatrywania zgromadzonego materiału dowodowego, 3. naruszenie art. 10 § 1 k.p.a., tj, naruszenie zasady czynnego udziału Strony w postępowaniu administracyjnym poprzez uniemożliwienie mi zapoznania się z materiałem dowodnym przed wydaniem zaskarżonej decyzji, czym zostałam pozbawiona możliwości przedstawienia swojego stanowiska w sprawie, 4. naruszenie przepisów postępowania mający istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne przyjęcie, iż przedmiotowa sprawa, której dotyczy zaskarżona decyzja podlega pod przepis § 10 ust. 2 i § 4 Regulaminu Studiów Uniwersytetu [...], stanowiącego załącznik do zarządzenia Rektora Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia 11 maja 2021 roku obejmujący załącznik do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia 3 lipca 2019 roku z późn. zm., zwanego przez Rektora Uniwersytetu "Regulaminem Studiów Uniwersytetu [...]", podczas gdy przedmiotowa sprawa podlega Regulaminowi świadczeń dla studentów Uniwersytetu [...], stanowiącego załącznik do zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 27 kwietnia 2022 roku, obejmującego załącznik do zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 01 października 2020 roku (dalej: "Regulamin"), 5) naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest naruszenie przepisu § 23 Regulaminu poprzez jego niewłaściwe zastosowanie do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy. Wskazując na powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej Decyzji II Instancji. W piśmie procesowym z dnia 12 marca 2024 r. pełnomocnik Skarżącej podtrzymał wszystkie wywody i zarzuty skargi oraz wniósł o zasadzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż Regulamin świadczeń dla studentów nie określa trybu zaskarżenia decyzji Rektora Uniwersytetu [...] uchylającej decyzję Wydziałowej Komisji Stypendialnej lub Odwoławczej Komisji Stypendialnej z uwagi na jej niezgodność z prawem. Z tego powodu Regulamin świadczeń dla studentów nie został wskazany jako podstawa prawna wydania zaskarżonej decyzji. W zamian, powołano adekwatne przepisy Prawa o szkolnictwie wyższym oraz Regulaminu studiów, które określają sytuacje, w których przysługuje środek prawny w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie oznacza to jednocześnie, że sprawa Skarżącej nie podlegała rozpatrzeniu przy zastosowaniu właściwych przepisów Regulaminu świadczeń dla studentów. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wprost odwołuje się do właściwych przepisów tego Regulaminu, co czyni bezprzedmiotowym zarzuty Skarżącej w tym zakresie. Następnie organ w ślad za decyzjami powtórzył kwestie konieczności terminowego zaliczenia wszystkich zajęć dydaktycznych oraz kwestię nie zaliczenia przez Skarżącą jednego przedmiotu w semestrze zimowym 2021/2022 tj. "Chemia [...]". Ponadto organ wskazał zgodnie z art. 85 ust. 1 pkt 7 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce student ma prawo do powtarzania określonych zajęć z powodu niezadowalających wyników w nauce "na zasadach określonych w regulaminie studiów". Przepis ten wprowadza możliwość tzw. warunkowego kontynuowania studiów. Sposób sformułowania tego przepisu wskazuje, że przesłanką zastosowania instytucji warunkowego kontynuowania studiów są niezadowalające wyniki w nauce. Okoliczność, iż Skarżąca uzyskała zgodę na warunkowe kontynuowanie studiów, a zatem musiała powtarzać określone zajęcia z powodu niezadowalających wyników w nauce, pozostaje w oczywistej sprzeczności z ideą stypendium Rektora, które przyznaje się za wyróżniające osiągnięcia, w tym wyniki w nauce. Student warunkowo kontynuujący studia w sposób oczywisty nie mieści się w katalogu studentów uprawnionych do otrzymania stypendium Rektora. Odnosząc się do kwestii niezawiadomienia Skarżącej o możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że w analizowanej sprawie w postępowaniu wszczętym na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Organ orzekał na podstawie niezmienionego materiału dowodowego, nie przeprowadzając żadnych dodatkowych czynności procesowych. To oznacza, że stanowisko Skarżącej wyrażone we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy mogło zostać uwzględnione jako jej ostateczne stanowisko w sprawie. Niezależnie od tego, Skarżąca nie wskazała podjęcia jakich konkretnie czynności procesowych została pozbawiona w wyniku niezawiadomienia o zakończenia postępowania w przedmiotowej sprawie oraz w jaki sposób wskazane uchybienie miało albo mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W takim wypadku zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. nie może się ostać. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na wstępnie należy zwrócić uwagę, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie art. art. 15zzs4 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1327 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania tego z nich, który obowiązywał jako ostatni, wojewódzkie sądy administracyjne i Naczelny Sąd Administracyjny mogą rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, chyba że strona lub uczestnik postępowania wniosą o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Wniosek strony lub uczestnika postępowania wiąże sąd. W przedmiotowej sprawie zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2024 r. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu skierowała sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, a żadna ze stron poinformowana o powyższym nie wniosła o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest decyzja Rektora utrzymująca w mocy decyzję własną, którą uchylono decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej przyznającej Skarżącej stypendium rektora. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej w rozpatrywanej sprawie decyzji stanowiły przywołane w niej przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz.742 ze zm., dalej w skrócie "ustawa"). Stosownie do art. 86 ustawy, student może ubiegać się o: 1) stypendium socjalne; 2) stypendium dla osób niepełnosprawnych; 3) zapomogę; 4) stypendium rektora; 5) stypendium finansowane przez jednostkę samorządu terytorialnego; 6) stypendium za wyniki w nauce lub w sporcie finansowane przez osobę fizyczną lub osobę prawną niebędącą państwową ani samorządową osobą prawną (ust. 1). Przyznanie świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4, oraz odmowa jego przyznania następują w drodze decyzji administracyjnej (ust. 2). W myśli art. 86. ust. 4 ustawy Rektor, w drodze decyzji administracyjnej, uchyla decyzję komisji stypendialnej lub odwoławczej komisji stypendialnej niezgodną z przepisami prawa. Przepis ten należy rozumieć jako nakaz podjęcia przez rektora decyzji o uchyleniu decyzji komisji stypendialnej lub odwoławczej komisji stypendialnej w przypadku wydania przez którąkolwiek z nich decyzji niezgodnej z przepisami prawa. Rektor może działać w tym zakresie z urzędu. Uprawnienie Rektora w tym zakresie jest pozakodeksową formą eliminacji rozstrzygnięcia komisji stypendialnej, wynikającą z wymienionego przepisu prawa materialnego (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 29 września 2022 r., sygn. akt II SA/Po 412/22, CBOSA). Z tych też względów Sąd nie kwestionuje kompetencji Rektora do uchylenia Komisji Stypendialne, gdyż powyższe uprawnienie wynika wprost z zacytowanego wyżej przepisu. Jednakże powyższe nie oznacza możliwości całkowitego ignorowania zapisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. z 17 kwietnia 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm. – dalej "K.p.a."), które znajdują w sprawie odpowiednie zastosowanie. Odpowiednie stosowanie K.p.a. oznacza konieczność stosowania przez organ procedury administracyjnej niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony. Jednakże przed szczegółowym omówieniem przyczyn uchylenia zaskarżonej decyzji wskazać należy, iż Sąd podziela stanowisko organu, że uzyskanie zgody na warunkowe zaliczenie semestru nie może oznaczać, iż spełniony został warunek terminowości zaliczenia przedmiotów. Wobec powyższego wskazać należy, iż stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym. Zgodnie z ust. 2 art. 91 ustawy stypendium rektora otrzymuje student przyjęty na pierwszy rok studiów w roku złożenia egzaminu maturalnego, który jest: 1) laureatem olimpiady międzynarodowej albo laureatem lub finalistą olimpiady stopnia centralnego, o których mowa w przepisach o systemie oświaty: 2) medalistą co najmniej współzawodnictwa sportowego o tytuł Mistrza Polski w danym sporcie, o którym mowa w przepisach o sporcie. Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. Jeżeli liczba studentów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane 1 studentowi. Studentów, o których mowa w ust. 2, nie uwzględnia się przy ustalaniu liczby studentów otrzymujących stypendium rektora. W myśl art. 95 ust. 1 ustawy regulamin świadczeń dla studentów określa: 1. wysokość świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4, lub sposób jej ustalania; 2. szczegółowe kryteria i tryb przyznawania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4, oraz zakwaterowania i wyżywienia, o których mowa w art. 104, oraz sposób wypłacania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4; 3. sposób dokumentowania sytuacji materialnej studenta; 4. tryb powoływania oraz skład komisji stypendialnej i odwoławczej komisji stypendialnej. Regulamin świadczeń dla studentów ustala rektor w porozumieniu z samorządem studenckim (art. 95 ust. 2 ustawy). Na podstawie powyższej delegacji ustawowej Rektor Uniwersytetu [...] zarządzeniem nr [...] z dnia 1 października 2020 r. ustalił regulamin świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu [...] (dalej jako Regulamin"). Zgodnie z ust. 1 § 22 Regulaminu stypendium Rektora Uniwersytetu [...], zwane dalej "stypendium Rektora", może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym. W myśl § 23 Regulaminu stypendium Rektora może otrzymać wyłącznie student, który zaliczył w terminie rok studiów, tzn. w wymaganym terminie zaliczył wszystkie zajęcia dydaktyczne obowiązujące na danym roku studiów i uzyskał co najmniej 40 pkt (ust. 1). Osiągnięcia studenta oceniane są metodą punktową. Punkty przyznaje się osobno za: średnią z ocen uzyskanych w poprzednim roku studiów, osiągnięcia naukowe, artystyczne i sportowe (ust. 2). Natomiast zgodnie z § 23 ust. 4 Regulaminu za osiągnięcia naukowe, artystyczne i sportowe punkty są przyznawane wg katalogu zamieszczonego w załączniku nr 9 do niniejszego Regulaminu, przy czym ostateczną liczbę punktów przyznaje: 1) za osiągnięcia naukowe – Pełnomocnik Rektora ds. Studenckich Kół Naukowych; 2) za osiągnięcia artystyczne – Kierownik Centrum Kultury Studenckiej; 3) za osiągnięcia sportowe – Prezes Klubu Uczelnianego Akademickiego Związku Sportowego. Z powyższych przepisów zarówno ustawy jak i Regulaminu jednoznacznie wynika, iż zarówno wysoka średnia ocen jak i osiągnięcia naukowe lub sportowe odnoszą się wyłącznie ocen i osiągnięć uzyskanych w roku studiów poprzedzającym rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji w przedmiocie stypendium. Ponadto powyższe regulacje w sposób jednoznaczny łączą uprawnienie do uzyskania stypendium rektora dla najlepszych studentów ze zdaniem egzaminów w wyznaczonym terminie. Zatem skoro Skarżącej udzielony został jedynie warunkowy wpis, to tym samym nie spełniała ona kryteriów dla uzyskania stypendium rektora dla najlepszych studentów. Przyjęta dla tej instytucji nazwa "warunkowego zaliczenia" ma przy tym charakter jedynie zwyczajowy i nie może przekreślać faktu, że chodzi w niej o sytuację, w której student w terminach wynikających z organizacji danego roku akademickiego nie zaliczył wszystkich obowiązkowych dla danego roku przedmiotów, a więc obiektywnie nie zaliczył danego roku studiów i jedynie w drodze wyjątku i swoistego przywileju umożliwia mu się kontynuowanie studiów. Nawet zaś gdyby przyjąć, że pojęcie tzw. "warunkowego zaliczenia" jest pojęciem prawnym, to pamiętać należy o jednej z podstawowych reguł wykładni, to jest o zakazie wykładni synonimicznej, z którego wynika, że różnym zwrotom nie należy nadawać tego samego znaczenia, co – odwołując się do najbardziej oczywistych przykładów oznacza, iż nie można utożsamiać funkcjonariusza publicznego i osoby pełniącej funkcję publiczną. Inaczej rzecz ujmując wyjaśnić należy Skarżącej, iż nawet zbliżone nazwy dwóch różnych instytucji, to jest "zaliczenie" i "warunkowe zaliczenie" nie pozwalają na ich utożsamianie, tym bardziej, że pojęcie "warunkowe zaliczenie" nie jest pojęciem używanym w aktach prawnych, jedynie zwyczajową nazwą instytucji prawa akademickiego umożliwiającej studentowi – pod określonymi warunkami – kontynuowanie nauki bez straty roku, pomimo braku terminowego zaliczenia przedmiotów obowiązkowych na danym roku studiów. Jednakże w niniejszej sprawie Sąd mając na uwadze pewność obrotu prawnego jak również ogólne zasady postępowania w tym zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa uznał, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ja decyzja nie ogą się ostać w obrocie prawnym. Uzasadniając powyższe stanowisko wskazać należy, iż zgodnie § 23 ust. 5 Regulaminu student opisuje swoje osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe w karcie osiągnięć, wg wzoru stanowiącego załącznik nr 3B do niniejszego Regulaminu i dołącza dowody w postaci poświadczonych kopii zaświadczeń, certyfikatów, dyplomów, itp. Oraz opinię opiekuna naukowego, pracownika CKF lub CKS. Natomiast w myśl § 25 ust. 2 Regulaminu Prodziekan ds. studiów potwierdza na wniosku studenta zdobytą liczbę punktów, a następnie wszystkie wnioski wraz z kartami osiągnięć studentów oraz listami rankingowymi dziekanaty przekazują Prorektorowi ds. Studiów. W tym miejscu wskazać należy, na co słusznie zwróciła uwagę Skarżąca, iż wniosek w zakresie terminowości i zdobytych punktów podlega ocenia Prodziekana ds. studiów. Skarżąca dodatkowo podniosła, iż w tym zakresie wniosek nie jest uzupełniany przez studenta, a przez Dziekanat. Powyższe niejako potwierdza cytowany wyżej § 23 ust. 5 Regulaminu wskazujący na obowiązek studenta dostarczenia dokumentów potwierdzających osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe ale nie wyniki w nauce. Ponadto powyższe okoliczności nie były również kwestionowane przez organ czy to w toku postępowania administracyjnego czy też w odpowiedzi na skargę. W niniejszej sprawie taki potwierdzenie dokonał Prodziekan, o czym świadczy podpis i pieczęć na wniosku. Przy czym należy mieć również na uwadze, że ten sam podmiot tj. Prodziekana ds. studiów w dniu 23 lutego 2022 r., a więc na prawie 10 miesięcy przed złożeniem wniosku o przedmiotowe stypendium wyraził zgodę na warunkowy wpis na 2 semestr studiów z obowiązkiem powtórzenia niezliczonych przedmiotów w 3 semestrze. Tym samym w dniu potwierdzania terminowości i uzyskanych wyników w nauce Prodziekana ds. studiów miał wiedzę o kwestii warunkowego zaliczenia. Pomimo powyższego organ ten, znając zasady przyznawania stypendium Rektora, dokonał potwierdzenia terminowości i wyników w nauce. Natomiast sama Komisja Stypendialna mając na uwadze wskazaną i potwierdzoną przez uprawniony do tego podmiot tj. przez prodziekana średnią ocen powyższego już nie weryfikował. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż to nie na skutek błędu Komisji Stypendialnej, a wyłącznie na skutek uchybień ze strony Prodziekana ds. studentów, który w takiej sytuacji nie powinien potwierdzać terminowego zaliczenia roku studiów, doszło do przyznania stypendium rektora. W ocenie Sądu uchylenie w takiej sytuacji decyzji Komisji stypendialnej stanowi naruszenie zasady zaufania, praworządności i pewności obrotu prawnego. To podmiot przyznający stypendium, a na gruncie niniejszej sprawy przede wszystkim podmioty współdziałające winny w toku rozpoznawania sprawy dołożyć wszelkich starań aby fakty zostały w sposób należyty ustalone, w szczególności, że w kwestii terminowości i średniej ocen to nie Skarżąca, a wyłącznie uprawniona jednostka Uczelni dokonuje stosownych adnotacji na wniosku na które Skarżąca nie ma wpływu. Obowiązki Studenta w zakresie wypełniania wniosku o przyznanie stypendium rektora, zgodnie z cytowanymi postanowieniami Regulaminu, powyższego nie obejmuje. Zupełnie z inną sytuacją mielibyśmy do czynienia gdyby to Skarżąca wprowadziła organy w błąd, a organ wniosku w tym zakresie by nie zweryfikował czy też w sytuacji gdyby Komisja Stypendialna przyznała stypendium, pomimo adnotacji o braku terminowego zaliczenia studiów. Natomiast na gruncie niniejszej sprawy błędne przyznanie i wypłacanie stypendium Rektora wynika wyłącznie z działań organów uczelni, a skutki próby naprawy tych uchybień na gruncie niniejszej sprawy nie powinny obciążać Skarżącej. Z powyższych też względów Sąd, na podstawie z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. Jednocześnie Sąd, na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie administracyjne w ww. sprawie (pkt 2 sentencji wyroku). W tym miejscu wypada wyjaśnić, że zgodnie z ostatnio przywołanym przepisem, w przypadku, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza jednocześnie to postępowanie. Możliwość wydania orzeczenia na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a. odnosi się jedynie do tych wypadków, w których sąd uzna, że zaskarżony akt (decyzja / postanowienie) jest niezgodny z prawem, a występujące w sprawie przesłanki umorzenia postępowania powodują, że brak prawnych możliwości do wydania aktu (decyzji / postanowienia) rozstrzygającego sprawę co do istoty. W takim przypadku orzeczenie sądu zastępuje rozstrzygnięcie organu administracji publicznej (zob. wyrok WSA z 25.11.2020 r., III SA/Wa 179/20, CBOSA). W świetle art. 105 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego w całości albo w części, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe odpowiednio w całości albo w części. W ocenie Sądu z uwagi na powyższe uchybienia organu i brak możliwości ich naprawienia w postępowaniu prowadzonym na podstaw art. 86 ust. 4 ustawy bez naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa czy też zasady pewności prawa i trwałości decyzji uzasadniało umorzenie wszczętego postępowania. O kosztach postępowania (pkt 3 wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. uwzględniając wysokość uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu sądowego od skargi (200 zł) oraz wynagrodzenie należne jej zawodowemu pełnomocnikowi, ustalone według stawek minimalnych (480 zł), zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935), a także koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) – łącznie: 697 złotych.